Koning van Katoren (2012)

Oké... wat was dit voor iets debiels? Vanaf de eerste minuut kon ik die Mingus Dagelet al niet uitstaan met zijn rode leren jas, hoge laarzen en onschuldige gezicht. Los daarvan irriteerde ik me aan flink wat zaken: smsje in het Nederlands naar een Italiaan. Stan vind het recept voor het belangrijke medicijn door simpelweg op een lijstje te kijken waar enkele planten op staan vermeld. De donkere familie eet boerenkool met worst. De kerken zijn wonder boven wonder in voertuigen verandert. De ministers van een moderne tijd zitten in oud paleis met grote landkaarten op de muur. Willekeurige oorlogsbeelden worden erin gepropt met een duidelijk lagere beeldkwaliteit. Stagaire journalist krijgt alles op de voorpagina. Stom, kinderachtig en vervelend.

Tja. Visueel vrij sterk, maar het geheel is vrij moeilijk te behappen. Ik kan mij voorstellen dat het boek vooral voor de jeugd bijzonder kan zijn, maar als film werkt het totaal niet. Waarom niet? Het is erbarmelijk naar het witte doek vertaald.

Wat mij trok was de mystiek in de trailer en de muziek in de 'telefoon op stil' reclame in de bios. Vond de opening dan ook aan de verwachting voldoen. Echter, dit waren alleen de eerste 10 minuten. Hierna faalt de film op alle fronten. Slechte karakter uitwerking, hak op de tak verhaal- er moest zoveel mogelijk verteld worden, en een werkelijk afgrijselijke montage.

De film heeft jammerlijk last van het scenario. Dit bestaat vooral uit grote, gapende gaten en slecht uitgewerkte motieven, met als klap op de vuurpijl de plotselinge zelfopoffering van man die mensen offert aan een bepaald soort vaag vuur personage. Ook zijn de introducties van de situaties en vele bij personages onder de maat.

De film is een zooitje, een rommel. Alsof er niet over is nagedacht. Jammer, want hier en daar weet de film sfeervol te zijn en eens een andere draai te geven aan het fantasie genre. De effecten wisten te overtuigen en bepaalde situatie wisten te verassen (situaties die dus uit het boek zouden moeten komen, dus geen credit voor de makers.)

Jammer. Had er een mooie jeugdserie van gemaakt. Was er meer tijd geweest voor het verhaal en de personages. Potentie was soms wel degelijk te bespeuren.

Het boek nooit gelezen,en ik ben ookal weer een paar jaartjes te oud qua doelgroep. Maar het is voor een familiefilm best aardig. Echter merk je wel dat het gewoon too much was om goed als filmscenario rond te krijgen, daarom is het wel wat rommelig. Tsja de decors zagen er af en toe wel geinig uit, maar vaak toch wel heel goedkoop wat toch jammer is. Vooral die trein was stom, dan weer een echte trein dan weer nep dan weer archiefbeelden. En ik snap best dat ze het wat hipper willen maken dan het originele boek, maar ze zijn hiermee te ver gegaan met heel vaak hyves in beeld (zelfs met een nieuwsartikel over Willem Holleerder...). En als je iets doet doe het dan wel goed, daarmee doel ik op dat ze de kenteken platen wel gewoon Nederlands hielden maar dan wit ipv geel. Maar ik heb alsnog her en der wat gele kentekenplaten gezien... Acteerwerk van de Dagelet en Hoes vielen me nog best mee.

3*

Prachtig verwoord John Lee Hooker.

Potsierlijke styling, vreselijke casting, voortdurend tussen wal en schip qua communicatie / doelgroep, veel te bombastische ouderwetse soundtrack, abbey hoes is echt een minkukel, dat geforceerde moderne en (blijkbaar) vreselijke fouten / wijzigingen qua boek.

Niet. Te. Doen. Kinderen in de zaal zaten ook weg te trekken.

Het is natuurlijk een doodzonde om het beste jeugdboek allertijden te herschrijven (en nogmaals te herschrijven...het script is gebaseerd op het script dat weer gebaseerd is op het boek, helaas geen grap) en die 'moderne' vertaling te vertalen naar het witte scherm. Vreemd genoeg, en het is vloeken in de kerk, werkt het. Iets wat bij vele andere Nederlandse jeugdboek-verfilmingen maar niet wilde lukken.

De ouroude (laten we eerlijk zijn, her en der flink verouderde) stof van Terlouw wordt flink in de blender gegooid en verpulverd. Als purist gaat daarvan je maag flink tekeer, maar toch mag deze wervelwind van verfrissing er zijn, mede te danken aan de nodige humor en spanning die goed verweven is in de film.

De mix van de veelal middeleeuwse aankleding doordrenkt met social media foefjes en Katoorse blikken tomatensoep en tonijn uit blik en beelden uit het 8 uur journaal op video werkt. Tel daarbij op de puike cast (alhoewel die Abbey Hoes in de finale toch flink op haar bek gaat), de interessante editing, de lekkere soundtrack (Tim Knol, Anne Soldaat, Moss en wat scheurende gitaren van Triggerfinger) en prachtige set design, dan kan het gewoon niet mis gaan.

Toch hapert het allerbelangrijkste, het script. Er wordt amper stilgestaan bij de uitleg en goede uitwerking van de opdrachten. Ook al is de Draak van Smook indrukwekkend en is de tovenaar Pantaar doodeng, je hoeft maar even met je ogen te knipperen en je mist de clou.

Het is daarom buitengewoon jammerlijk dat met het geniale bronmateriaal slecht wordt omgegaan. Echt niet erg dat je 3 opdrachten overslaat en je niet houdt aan de volgorde, maar om haast compleet voorbij te gaan aan de politieke betekenis van het boek en haar opdrachten, dat is toch echt lafhartig.

De modernisering en uitwerking van de opdracht van de kerken is gelukkig uitermate goed gelukt! Indrukwekkend staaltje vakmanschap.

Film die barst van de fouten (en dan heb ik het over de film zelf, niet over de film in vergelijking met het boek). Verhaal is niet spannend en weet je op geen enkele manier mee te nemen. Zo is het ook met de personages die, ondanks hun oprechte bedoelingen, niet goed uit de verf komen. Mooi volkslied, dat wel. Voor de rest een teleurstellende film.

Staat dan nu op voor het volkschlied van Katoren

Van Decibel tot Stellingwoude,

van Wapenfelt tot Wiss,

Het Koninkrijk Katoren,

blijft wat mij dierbaar is.

Een boerenknecht of landheer,

tesaam ied'reen die wint,

een koning te vertrouwen,

zo opof'rings gezind.

Een koning voor zijn volk,

een volk zo fier door moed,

Katoren blijf ik trouw tot in den doet

Ik heb geen idee wat ik hier nu over kan zeggen. Slecht is ie wel. Als je het boek niet hebt gelezen zijn de opdrachten zeer moeilijk te volgen. En dan worden er ook voor het gemak nog eens 3 opdrachten overgeslagen. En de opdrachten die wel uitgevoerd worden kloppen niet.

Kim is de dochter van de minister van beleid. Hoe heten die andere ministers dan? En waar is nummer 6 van de ministers gebleven.

Waar is de 6 koppige draak? Want de draak die nu uit Smook kwam was werkelijk een aanfluiting.

Net zoals de knobbelneuzen, geen uitleg niets.

En de schuifelende kerken, die niet schuifelde maar rende door het beeld. En oja 2 kerken zijn zeker doorgeschuifeld rechtstreeks de plomp in.

En dan Pantaar de gevaarlijkste en verdrietigste opdracht, daar werd overheen gewalst. Hallo die vrouw (burgemeester) is haar kind van 8 kwijt en haar man. Joh maakt niet uit als je maar een hond hebt?

En dan die talen Italiaans bij de Tara's en Duits bij de Pantaar. Waar sloeg dat op?

En dan zien we ook nog Australië voobij komen en Italie en de Zwitserse Alpen en ook nog Amerika. Dacht dat we in een fictief land zatten nl. Katoren. Jan Terlouw heeft het land uitstekend beschreven en in het boek staat er zelfs een tekening van.

En dan die oorlog....ach laat ik maar ophouden. Het is echt te erg voor woorden deze aanfluiting van een boekverfilming. En dan ga ik dus echt niet beginnen over de zogenaamde acteurs, de special FX en de dialogen, tenenkromend. Zelfs mijn dochter (12 jr) was uitermate ontevreden en dan druk ik mij voorzichtig uit. Hij krijgt een 0.5* en dat alleen maar omdat Frits Lambrechts erin zit, dat was nl het enige lichtpuntje.

Bah, wat een flop.

Koning van Katoren is een cinematografische lappendeken die zelden overtuigd.Het verhaal is verwarrend,het acteren irritant en de muziek te overheersend en/of storend.Alleen het camerawerk en de montage is voldoende.Een ander positief punt is dat je na het zien van de film wel weer zin krijgt om het boek (weer eens) te lezen.

Boeken verfilmen is altijd moeilijk. Bij wat minder bekende boeken is dat misschien geen groot probleem. Denk maar aan The Graduate (Charles Webb), Bambi (Felix Salten) of The Exorcist (William Peter Blatty). Bij wat bekendere boeken is dat al anders. Denk aan verhalen van Stephen King of Agatha Christie. En helemaal als de boeken overbekend zijn bij de hedendaagse filmkijkende generatie (Da Vinci Code, Harry Potter, Millennium-trilogie). Bij Nederlandstalige jeugdboeken is dat toch ook een probleem. Boeken geven je die extra fantasie, zeker bij jeugdverhalen. Veel mensen hebben zich al een beeld voor ogen. Dan is een verfilming gevaarlijk en kan dat wel eens drastisch verschillen. Zeker als de film mikt naar een hedendaags publiek. En dat het kan mislopen zie je in films als Pluk van de Petteflet, Kruistocht in Spijkerbroek of Oorlogswinter.

Koning van Katoren heb ik als kind gelezen. Het is te zeggen, toen ik pas naar de lagere school ging, werd dit verhaal in stukjes verteld door mijn leraar van het 1e jaar. Misschien ook hier en daar wat aangepast. Later heb ik het boek zelf nog eens gelezen. Ik ben hier dus mee opgegroeid en dan was het toch wat afwachten bij deze verfilming. Uiteraard is het helemaal anders uitgedraaid. Het boek van Jan Terlouw was veel tijdlozer, met ietwat een middeleeuwse setting. Misschien wel iets zoals Harry Potter, als je toch een vergelijking moet maken maar dan zonder de magie (maar met de fantasie). En ik geef toe dat het geen klassieker is geworden, in tegenstelling tot het boek. Maar er zit wel dynamiek in de film, grotendeels te danken aan het verhaal van Terlouw. Zoals verwacht is het wat ingekort, en het eindresultaat is wat opgepimpt. En dat is best wel gelukt. Het blijft natuurlijk een jeugdfilm en volwassenen die nostalgisch terugkijken naar het jeugdboek zullen wat teleurgesteld zijn. Maar anderzijds heeft het verhaal van Terlouw wel een nieuw publiek gevonden.

Om het nog beter te maken had het iets in de stijl van Harry Potter moeten zijn. Maar om eerlijk te zijn is er maar één ultieme versie. En dat is het boek zelf. Hopelijk gaan kijkers hiermee terug naar het boek grijpen. En de film is zeker niet zo slecht als het wordt afgeschilderd. Tocht niet als je het objectief durft te bekijken.

Treurige en bovenal zielloze verfilming van misschien wel het beste Nederlandse jeugdboek ooit. De sympathieke Stach uit het boek is veranderd in een arrogante flapdrol en de importantie en urgentie van de opdrachten (er worden er ook doodleuk een paar overgeslagen) komt totaal niet uit de verf.

Och, alles zag er wel goed uit, en de twee hoofdrolspelers zullen ongetwijfeld weerklank hebben gevonden bij het andere geslacht van een bepaalde doelgroep, maar de technische afwerking stuitte mij bijzonder tegen de borst: de montage was zó snel en hip dat ik bij bepaalde scènes gewoon het idee kreeg dat de schaar er te vroeg in was gezet omdat er van de hak op de tak werd gesprongen, zodat ik bij sommige opdrachten nog niet eens "in" de scène of de lokatie zat toen er al actie moest worden ondernomen, en de dialogen waren af en toe onverstaanbaar, een euvel dat de Nederlandse film al sinds mensenheugenis plaagt en dat me soms naar ondertiteling doet verlangen (maar helaas keek ik de film niet live maar via de videorecorder...). Het boek heb ik nooit gelezen, dus daar kan ik het niet mee vergelijken, misschien reden waarom ik de film iets positiever dan veel anderen hier beoordeel, maar een televisieserie van 3 x 60 minuten had het materiaal wellicht meer recht gedaan. Wel leuk om Gerardjan Rijnders optimaal gebruik te zien maken van zijn boeventronie.

De verfilming van het klassiek Nederlandse jeugdboek "Koning van Katoren" van Jan Terlouw uit 1971 (mooi jaar ), is een geslaagd project geworden van spectaculaire, on-Nederlandse proporties binnen de wereld van jeugdfilms.

In dit verhaal draait het om Stach (Mingus Dagelet), die wordt geboren in de nacht dat de koning van het koninkrijk van Katoren sterft. De ministers grijpen de macht en als Stach later koning wil worden, bedenken ze vijf onmogelijke opdrachten voor hem.

De verfilming van Jan Terlouws boek, levert een voor Nederlandse begrippen ambitieus filmproject op, met draken en (ver)schuivende kerken. Ondanks het bescheiden budget heeft men zich daar goed doorheen geslagen. Het moderniseren van het verhaal ging helaas wat moeizamer.

Leuke film maar staat haaks op het verhaal uit het originele boek.

De acteurs doen hun best om het levendig te houden maar als het boek over 8 opdrachten spreekt dan maak je een film met 8 opdrachten en niet 5.

mijn meining 0.1/10

Mja, wat hiervan te zeggen? Er is hier al heel veel over neergepend, vaak terecht ook. Deze film maakt geen al te goede beurt. Niet alleen omwille van het feit dat het gelauwerde jeugdboek totaal verkracht wordt dat het haast een schande is dezelfde titel te dragen, maar ook filmisch vond ik er erg weinig aan.

Vervelende personages, een tijdsgeest die ik niet kan plaatsen - bij momenten kon ik niet plaatsen of ik in de Middeleeuwen of in de moderne tijd zat, rommelige en haastige structuur, teveel willen vertellen op een korte duur, te bombastische met vervelende niet passende sentimentele strijkers, een plot zonder ziel, nutteloos oorlogsgezever en ga zo maar door. Ook de draak die er geen was, was erg ontgoocheld. Ik was alleen een beetje gecharmeerd door de schuifelende kerken.

En wie maalt er nu over een mening van een volwassene over een jeugdfilm? Maar ook voor mijn tienjarige zoon was het een heuse afknapper. En díe mening telt wel. Die maak je immers niets wijs ook al refereerde hij uiteraard in eerste instantie naar zijn lievelingsboek dat hij al drie keer las. Trouwens twee uur is nogal lang (en tegelijk te kort). Men nam te veel hooi op de vork en er werd te weinig nagedacht over het project. Jammer ...

Knap.

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen, ik heb het boek nooit gelezen. Heeft me ook niet echt getrokken. Vroeger niet, nu niet. Koning van Katoren zag ik vooral omdat ik weer zin had in een wat grotere Nederlandse productie. In dat opzicht lijkt Sombogaart regelmatig de juiste keuze te zijn. Weet zichzelf toch altijd weer in deze films te plaatsen achter de camera.

Wat ik vooral knap vond was de look van de film. Voor een klein budget pakt de film serieus groots uit. Denk ook dat ze financieel helemaal tot de max zijn gegaan. Als ik het plot van het boek lees en wat er verschilt denk ik ook een beetje "kom op jongens". Het boek is zo ambitieus en breed dat dit met Nederlandse geld nooit naar het witte doek te vertalen is. Misschien dat ze Hollywood enthousiast kunnen maken, in Nederland ga je het niet krijgen.

Erg knappe special effects zijn het niet, maar voor het budget meer dan ruim en gedetailleerd genomen. Met een flink staaltje creatief werk en wat indrukwekkende filters vond ik de wereld die hier wordt neergezet erg mooi naar voren komen. Fijn ook dat ze naar het buitenland zijn gegaan. Die buitenlandse landschappen brengen een zekere charme met zich mee. Kon ik meer dan genoeg van genieten.

Acteerwerk is alleen zoals verwacht weer wat minder sterk en veel personages komen nogal kinderachtig over. Ook jammer dat regisseur Sombogaart tussen oprecht indrukwekkende beelden ook weleens kiest voor een omgeving zoals een ordinaire woonwijk. Breekt toch gelijk dat staaltje creativiteit af waar de rest van de film zo knap naartoe aan het werken was.

Eén van de weinige Nederlandse films waar ik als filmliefhebber echt trots op kan zijn. Indrukwekkend wat ze hier met eigen geld en handen hebben gedaan, en om dan te bedenken dat het niet eens in de lijst staat van duurste Nederlandse films maakt me alleen maar blijer. Dit zijn in mijn optiek wel de films van eigen bodem die oprecht talent hebben, buiten het feit dat ze het echt moeten afschaffen dat dialogen gescript zijn. Komt nooit over.

Eerst een disclaimer: Ik heb het boek niet gelezen en beoordeel dus de film op zichzelf.

Ondanks de kritische reviews, ben ik de film toch gaan kijken omdat het me opviel dat kijkers die het boek niet kende de film aanmerkelijk hoger scoorde dan kijkers die het boek wel hebben gelezen. Aangezien ik tot de eerste categorie behoor, had ik hoog gespannen verwachtingen. Deze zijn helaas niet waargemaakt.

De film gaat gebukt onder een te laag budget. Dit is typisch een film die ik - en dat zeg ik niet vaak - een Hollywood remake gun met factoren hoger budget. Vooral in het begin acteren de bijrollen niet al te best. Dat wordt in de 2e helft gelukkig wat beter. De mix tussen fantasy en gewone filmlocaties in Nederland, Italië etc. werkt voor mij ook niet echt. Ik kwam daardoor moeilijk in de film. Ik snap dat er geen budget beschikbaar was om Katoren als nieuwe wereld te ontwerpen en met CGI te tekenen, maar het pakt voor mij nu gewoon niet lekker uit. Ook het deels in het Italiaans en Duits praten vond ik zeer afleidend. Nederlandse films zijn sowieso vaak al moeilijk te verstaan, als je dan ook nog met zware accenten en deels écht in een andere taal gaat praten (zonder ondertiteling) maakt dat er niet beter op. Verder wordt het verhaal wat afgeraffeld. Enerzijds is het (zeker in het begin) een wat trage film, maar als het er op aankomt wordt er snel over alle problemen heen gestapt, zijn mensen ineens overtuigt, snapt Stach ineens wat er gedaan moet worden etc. En dat alles zonder serieuze aanleiding of logica. De beschikbare tijd wordt niet goed gebruikt. En een half uur tot drie kwartier uur extra tijd (mini serie?) zou het verhaal goed hebben gedaan.

Er is ook wel wat goeds te melden. Hoewel Dagelet niet bekend staat als top acteur, komt hij in deze film prima uit de verf en is goed gecast. Abbey Hoes vind ik sowieso een prima actrice, maar heeft helaas een wat kleine rol. de chemie tussen beide is prima. Zoals gezegd, van de andere acteurs moet je niet te veel verwachten (met uitzondering van de voormalig eindredacteur van de krant, die steekt ook boven de rest uit). Verder geeft elke boodschap een duidelijk (maatschappij kritische) boodschap mee: kritiek op de werkwijze van de farmaceutische sector, de polarisatie binnen religie etc. . Het ligt er niet te dik bovenop en ik kon het wel waarderen. Je kunt het bijna profetisch noemen, want veel thema's zijn anno 2025 misschien nog wel relevanter en actueler dan in de tijd dat Terlouw zijn boek schreef (1971). Ook de visie op democratie en hoe machtsbelust en fake news tot oorlogvoering aanzet. Maar eerlijk is eerlijk: ik heb het boek niet gelezen, dus dit kan ook onderdeel van de bewerking voor de film zijn.

Al met al blijft het gevoel hangen: er had heel veel meer in gezeten. De middelmatige acteerprestaties, de mix van fantasy met realiteit, het afraffelen. Leuk concept, maar niet al te best uitgewerkt. 2,5 ster.