Pieta (2012)

Wat kijk ik hier enorm naar uit...

Ik ook....

Kikka ooka!

Clip (Youtube HD)

Gouden Leeuw gewonnen in Venetië; klik.

-edit- poster geplaatst.

Eigenlijk wilden ze 'm aan The Master geven, maar dat mocht niet door een reglementje dat ze eerst over 't hoofd hadden gezien.

Welk reglementje?

Met beste acteur en beste regie op zak kan je beste film niet meer winnen. Leuk voor Ki-Duk maar vreemde regel mijn inziens.

Hoe dan ook ... ik kijk er iig erg naar uit! YouTube - Pietà Official Trailer (English Subtitles)

Zazdarovje, can you explain maybe a bit about your utter dislike of this film?

Vreemd inderdaad, hoor er namelijk best goede dingen over.

If you happen to know Italian language or someone who can translate it, here's my review:

Leone d’Oro di Venezia 69: Pieta di Kim Ki-Duk! | Ultime uscite | Binario Loco - binarioloco.it

Do you also have, by any chance, the Spring Breakers review online?

Zuid-Koreaanse inzending voor de Oscars.

Thanks, I think I got the main point of the review with google translate

Iemand enig idee of en zo ja door wie de film voor Nederlandse distributie is aangekocht? Anders verwacht ik hem in ieder geval wel op het komende IFFR...

Lijkt me sterk dat hij niet aangekocht is (A-film?). Cannes-winnaars worden nooit overgeslagen.

Het is alleen geen Cannes maar een Venetië winnaar, en dat maakt toch wat uit. Had alleen verwacht dat er in de slipstream van het nieuws toch iets bekend zou worden gemaakt. Volgens mij is hij nog niet aangekocht. Als dat gebeurt, dan eerder door Cinéart of Contactfilm dan door A-film denk ik.

Nog niet aangekocht. De onderhandelingen zijn nog bezig en zal mijn geld ook zetten op Cinéart.

Kim Ki-duk op de christelijke symboliek-toer. Schuld, vergeving, en voor wie het nog niet duidelijk was zien we lekker opvallend een groot verlicht kruis boven de nachtelijke stad. Lege kitsch.

Voor mij een raadselachtige, akelige film vol symboliek, poëtische beelden en mooie kleuren. Ik heb geen moment begrepen wat de moeder nu werkelijk wilde. Een film met tegenstrijdigheden die, denk ik, een duister beeld van de westerse wereld laat zien. Het lijken bijna denkbeelden uit het oude testament over reiniging (loutering) en vergeving, alhoewel niet de zoektocht naar het laatste maar de wraak de hoofdgedachte is. De onderlinge betrekkingen tussen de personages zijn ijzingwekkend. Het laatste deel was voor mij nog het meest interessant.

Wanneer je er van houdt zal het wel bijzonder zijn.

Bizar filmpje met een zeer voorspelbaar einde . Ook audiovisueel is de film nergens bijzonder . Snap niet zo goed waarom deze film de hoofdprijs heeft gewonnen in Venetië . Wat mij betreft een overschat werkje .

Niet verrast, heb flink wat films van ze op de to see stapel liggen en hun aanbod vind ik heel erg aangenaam.

Blij weerzien.

Ki-duk is eindelijk weer terug en hoewel Pieta een typische Ki-duk is geworden, is er toch een verschuiving in z'n stijl te vinden. Pieta combineert het grauwe van z'n oude films met het stilistisch geliktere van z'n recentere werk.

Visueel in ieder geval een mooie film. Soundtrack steeks daar nog bovenuit, maar het zijn vooral weer de personages die de show stelen. Geweldige cast, geweldige karakters. Ki-duk laat z'n personages weer veel lijden, vol in beeld zonder gene, het viel me gisteren pas op hoeveel ik dat eigenlijk de laatste jaren wel gemist had. Niet om elke dag te zien, maar naast Ki-duk is er maar weinig wat dat gaatje weet te vullen.

Pieta is een geweldig pakket. Zo'n beetje alles wat Ki-duk goed maakt zit er in, alleen dan met een paar kleine maar belangrijke accentverschuivingen. Hoop dat dit de perfecte doorstart is voor hem. Eerste meesterwerkje in 2013 is in ieder geval alweer binnen.

4.5* en een uitgebreide review

Vanaf 21 maart in de bioscoop (Contact Film)

Blij weerzien was het zeker en meer dan het wachten waard!

21 maart al in de bioscoop! Ondertussen ligt de DVD met EN subs hier al een weekje te pronken, erg mooie editie ook.

En daar gaan we weer...

Vrij snel na het onvergeeflijke Seom zie ik de nieuwste Ki-Duk en meteen verschijnen alle dingen waar ik me met iedere film van die regisseur steeds meer aan ben gaan ergeren: onrealistische personages die alleen kunnen communiceren door elkaar pijn te doen en alleen praten om te beledigen, dieren die verschijnen om gedood te worden (en dan werkelijk, zonder effects) vrouwen die verkracht worden... Ja, daar gaan we weer. Hoewel niet iedereen deze kant van Ki-Duk kennelijk kent, want ik zat langs een vrouw die geschokt zat te kijken en het niet kon laten tegen haar man te fluisteren dat ze het geweld niet gewend was van Ki-Duk, van wie ze kennelijk twee films had gezien. Zelf vroeg ik me af of het de moeite waard was om te blijven zitten, want ondanks dat ik ooit een goede kennismaking had met Ki-Duk in de vorm van Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring is er door de jaren heen een bepaalde moeheid voor de maniertjes van Ki-Duk opgetreden.

Gelukkig werd het na een half uur toch wel beter. Er treed een bepaalde menselijkheid op in de film. De scène met de man met de gitaar die bereid was zijn handen op te offeren voor zijn kind is helemaal raak en gewoon erg mooi. Langzaam veranderde de film in een soort spirituele reis die misschien wat oppervlakkig is, maar wel goed uitgewerkt werd. Dat er een effectief wraakelement geïntroduceerd werd pakte ook goed uit. Zo ontroerend als Ki-Duk het waarschijnlijk bedoelde werd het nergens, daarvoor blijven zijn personages mij te bedacht, maar het wist me wel te pakken.

Tot aan de laatste scène dan, waarin hij weer de mist in gaat. Op zich is het een mooi beeld, zo'n zelfmoord door jezelf onderaan een vrachtwagen te binden en een bloedspoor achter te laten, maar het werkte voor mij niet op verhalend niveau. Ik denk dat het idee was dat de hoofdpersoon zo die vrouw die eigenaar was van de vrachtwagen haar gewenste wraak gaf; ze gaf immers aan hem te willen overrijden. Door op deze manier zelfmoord te plegen geeft hij op zijn manier aan medelijden met haar lot te hebben. Maar Ki-Duk (en de hoofdpersoon met hem) lijkt te vergeten dat de vrouw hierdoor waarschijnlijk opgepakt wordt voor moord en haar een nog slechter einde te wachten staat. Ze gaf dit zelfs als reden aan waarom ze de hoofdpersoon niet afmaakte. Dat geeft een enorm zure nasmaak aan zo'n scène, waardoor de macabere poëzie ervan verloren raakt.

Daarmee komen we uit op een slecht eerste half uur en een verpest einde, maar een effectief middenstuk met één hele sterke scène. Het is moeilijk om echt enthousiasme op te roepen voor het eindresultaat, maar een kleine voldoende kan er vanaf.
3*