De Regels van Matthijs (2012)

Winnaar van de Grand Prix 2012 Visions du Réel in Nyon Zwitserland.

De documentaire wordt in oktober uitgezonden in NCRV Dokument.

Trailer (YouTube)

Is 8 oktober 2012 op tv.

Sprakeloos (maar ik begrijp het).

Zeer indrukwekkende documentaire. Het komt eerst (bewust?) traag op gang, daarna wordt het steeds beklemmender. Het is ook een knappe schets van autisme en hoe moeizaam onze maatschappij daarmee om kan gaan.

Dat deze film een prijswinnaar is kan ik meer dan begrijpen. Zelf heb ik echt moeite met naar mijn idee lage waarderingen hier als 3,0*. Ook hier is de waardering natuurlijk subjectief, maar als je maar een beetje gevoel in je donder hebt, dan moet dit je toch raken? En dat is toch één van de belangrijkste dingen die een film kan bereiken?

Overrompelende documentaire. 77 zeer intense minuten. Fascinerend mens. Bij mij knaagde steeds: was er bij ons op het Groningse platteland geen vrijstaand huisje over waar hij in zijn eigen kleine utopia kon leven?

Onzettend beklemmende en prachtige docu over hoe een man die de wereld om zich heen niet snapt door slechte zorg, weining bemiddeling gigantisch diep inzakt(zijn appartement) en op camara er tegen vecht. Nergens sentimenteel of valse docu trucjes maar gewoon 77 minuten intens blik op het leven van een (zwaar) intelligente-autistisch persoon en hoe hij langzaam in een hoek wordt gedreven door 'slechte' zorg.

Hier nog terug te kijken op Uitzendinggemist.nl. Voor hoe lang, geen idee.

Echt een ongelooflijk aangrijpende documentaire. Menselijk, schrijnend en heftig zijn de woorden die in me opkwamen na het zien van de docu gisteravond. Ga niet snel met een brok in m'n keel naar bed toe na het zien van een film of docu maar dat was na het zien van De Regels Van Matthijs dus wel het geval. Heb diep respect voor de regisseur dat hij zo'n persoonlijke inkijk heeft durven geven.

Met het ''project'' waar hij in dat huis (en in zijn hoofd) mee bezig was, leek hij iedereen wel te willen uitdagen (regelmatig gaf hij aan dat hij wist dat hij te ver ging), dus ik vraag me af of hij die afzondering (en zulk een ingrijpen) wel had geaccepteerd. Ook die belofte om er een einde te maken als het niet lukte, (b)leek rotsvast.

Dat is toch niet laag zeg! 3,0*-en is een mooie score voor een docu zonder echte 'vorm'. Tuurlijk raakte de mens Matthijs me, maar dat is dan ook de enige kracht van de docu. Camera erop en that's it! Van mij had de maker Matthijs langer aan het woord mogen laten, ipv het vele gerommel in zijn flat. Was er niet meer materiaal?

Die 'rommel' in zijn flat was nu juist de kern van zijn naar huiselijke orde zoekende zaak. Zijn minitieuze dagboek bijvoorbeeld. Hoe klein ook de beelden 'dicht op de huid' zijn, ik vond het zeer effectief!

Ik vond het wel een beetje ''meer van hetzelfde'' worden op een gegeven moment. Maar geen onvoldoende, dat zeker niet.

Wat Meneer Bungel zegt.....

De docu werkt omdat Matthijs interessant is en het lot tragisch is. Maar ik vind dat geen 'verdienste' van de maker verder...

Huh?

Compliment die Matthijs aan de maker gaf vond ik veelzeggend. Het is misschien geen verdienste maar een eigenschap die paste om Matthijs in zijn crisis te kunnen filmen... De film heeft iets unieks weten te vangen zonder dat de maker het zo wilde. Dat Matthijs als boekhouder van zijn eigen leven juist monotone trekken (zijn extreme fixatie) vertoonde vond ik goed navoren komen naast zijn opmerkelijke theorieën en zijn zelfbewustzijn. De uitspraak van de rechter: Matthijs verstopt zich achter zijn autisme vond ik opvallend en geeft te denken... De film is terecht kort maar krachtig.

Het is een uniek intiem document zonder poespas....

Knap document waarmee de herinnering aan een vriendschap levend wordt gehouden met een invoelende cinematografie, maar waarbij genoeg afstand wordt gehouden tot Matthijs zelf. Het levert een ontroerend beeld op van een man met hoogfunctionerend autisme die gevangen zit in zijn eigen starre wereldbeeld. Het knappe is dat Marc Schmidt geen partij kiest. Het zou zo makkelijk zijn om de instanties aan te vallen op de fouten die zij hebben gemaakt, maar daar gaat helemaal niet over.

Wat mij betreft toont deze film de complexiteit van hoogfunctionerend autisme en hoe ontzettend moeilijk het is om je staande te houden wanneer juist het aanpassen aan de wereld de handicap vormt. Matthijs wordt middels zijn merkwaardige eigenaardigheden als een volstrekt authentieke persoon en ik ben blij dat we hem via deze weg ook een beetje hebben leren kennen.

Ik zag deze documentaire op het Nederlands Film Festival. De zaal zat vol met VPRO leden. Intelligent publiek. Naast me zat een vrouw die zei dat ze de programmering deed in een filmtheater in Zevenaar. Ik verloor me al snel in het verhaal van de autistische hoofdfiguur. Van de eerste tot de laatste minuut geboeid zitten kijken.De laatste zin was die van de stem van een vriendin. Zij sprak in op de voicemail van de filmmaker: "hij heeft het gedaan". Het publiek reageerde geschokt en vol medelijden. Ik huilde. Vijf dikke sterren !

Prachtig in beeld gebracht hoe vergaande systemen bedoeld om grip te krijgen op deze wereld, er voor zorgen dat hij zelf alleen maar vaster komt zitten in een web van regels en logica. Diezelfde logica dreef hem er toe om te doen wat hij gezegd had.

4.5

Indringend, zielig, intens, hartverwarmend, bizar, grappig. Je kan behoorlijk wat 'taglines' op deze docu plakken. Naar het einde toe wordt het steeds intenser en de laatste scène kippenveld en brok in mijn keel.

Prachtige doch treurige registratie van een heel apart mens.

4*

Een van de betere docu's die ik ooit gezien heb. Vertederend, maar ook snoeihard, met heftige emoties, maar toch telkens weer die lach van Matthijs die zich over alles verbaast en telkens gniffelt.

Ik identificeer me met hem, heb geen stoornis uit het autistische spectrum, maar voel hem aan. En met mij waarschijnlijk velen; het gevoel soms niet begrepen te worden, door de overheid gekleineerd te worden of door je eigengereidheid in vervelende situaties terecht te komen.

Sterk gefilmd door Schmidt, klinisch, vaak dicht op Matthijs' gezicht, maar heel eerlijk. De opgestapelde formulieren en overige verzamelingen zijn indrukwekkend. De ogen van Matthijs stralen net zo makkelijk als dat ze pijn doen en hem tot dwaze daden zetten. Zijn omgeving is waarschijnlijk op van het helpen en zijn eigen wereld is toch de beste... Hij begrijpt het allemaal en met dat begrip besluit hij dat deze wereld niet de zijne is. Dit zal ik niet snel vergeten. 4,5*

Indringende docu over de autistische jongeman Matthijs die van zijn woning een complete puinhoop maakt. Door een of ander voortslepend waterrecycling-bouwproject van hem raakt hij in de clinch met de woningbouwvereniging en wordt zijn gemoedstoestand steeds slechter.

De docu is opgenomen door een jeugdvriend van Matthijs, maar het bijzondere is dat de relatie tussen filmmaker en hem verder nauwelijks uitgediept wordt. Er wordt ook geen partij gekozen voor wie dan ook. Alles staat in het teken van hoe hij leeft en welke moeilijkheden hij ondervindt door zijn autisme en welke gedachtegangen hij heeft. Dat laatste gaat behoorlijk diep, misschien wel te diep om als kijker geboeid te kunnen blijven. Maar buiten dat minpuntje blijft een ijzersterke en vooral beklemmende docu over.

Best aardige docu, komt allemaal heel naturel over. Maar is verder ook niet beter dan een gemiddelde Zembla aflevering. 3*tje

Je kunt je afvragen hoe oneerlijk het is vanuit het oogpunt van die instanties Vanuit die instanties gezien is het ongeveer zo: Hij vernielt een huurhuis en doet dat al zeven jaar. En dat mag niet. Dan loop je de kans om uitgezet te worden. Hij doucht bij de buurvrouw (waarschijnlijk zonder dat ze dat weet) omdat hij dat in zijn eigen badkamer door zijn toedoen niet meer in kan. Hij laat geen mensen binnen die zijn verwarmingsketel reparen. Er zijn mensen die na zijn uitzetting naar hulp zoeken voor 'm. Hij heeft een vader die om 'm geeft en als die het niet meer aankan is er een plek waar hij hulp kan krijgen.

Het probleem is dat Matthijs moeite heeft met interpreteren van signalen. De meeste mensen voelen veel beter aan wanneer het echt fout dreigt te lopen. Matthijs kan er niet mee omgaan. Deze zaak is veel ingewikkelder dan eerlijk/oneerlijk. Matthijs kan niet met de wereld omgaan en de wereld niet met Matthijs. Dat is triest. Dat plattelandshuisje in Groningen van NarcissusBladsp. is nog het beste idee. Ik heb als jongen daar een aantal jaar gewoond en daar woonden ook een aantal Matthijs-achtige types en dat ging voor zover ik dat kan beoordelen wel beter dan in deze film.

Juist dit allemaal brengt de film behoorlijk sterk in beeld.

3.5*

Dat komt omdat de documentaire om Matthijs draait. Er wordt geen partij gekozen, maar gefilmd. Daardoor creëer je sympathie voor de hoofdpersonage en lijkt alles wat hem overkomt op onrecht.

De film gaat toch over hoe oneerlijk Matthijs wordt behandeld, er wordt dus wel partij gekozen, voor Matthijs.

Niet helemaal. Want wel duidelijk wordt dat hij eigenlijk niet zo kan leven. De vele shots van de rommel en de chaos, het masterplan dat hij heeft met zijn watertoevoer, het slopen van dat muurtje voor een verbouwing wat niet mocht. Matthijs was zijn vriend, maar goede vrienden zeggen (of tonen in dit geval) ook dat iets eigenlijk niet kan.

Tijdje terug gekeken. Zeer indrukwekkende documentaire die me eigenlijk vanaf de eerste minuut bij de strot pakt. Je vraagt je in het begin wel een beetje af waar het naartoe gaat, maar de sfeer wordt steeds beklemmender en daardoor begon ik ook steeds meer met Matthijs mee te leven. Vooral de momenten waar hij tekeer ging tegen verschillende personen blijven me bij.

Erg knap ook hoe maker Marc Schmidt dat allemaal in beeld heeft gebracht en het is ook mooi om te zien dat hij een vertrouwensband opbouwde met Matthijs. Hij leek een van de enige personen waar Matthijs echt mee kon praten.

Het einde zag ik wel aankomen, maar was daarom niet minder indrukwekkend. Ik heb toen nog een tijdje na zitten denken. Zoals meerdere mensen hierboven al zeggen: was dit nou echt niet te voorkomen? Ik denk het eigenlijk wel. Al is het dan natuurlijk maar de vraag hoelang dat goed zou blijven gaan. Hele sterke documentaire.

Hij komt dus volgende maand uit op dvd , kan ik hem ook eens zien.