Starlet (2012)

Sympathieke kleine film die heerlijk wegkeek.

Regisseur zegt me niks en schijnbaar is hij vooralsnog niet erg succesvol. Hopelijk komt daar met Starlet verandering in, dat verdient de man.

Onbekende acteurs ook en die doen het heel aardig. Ik was vooral onder de indruk van Besedka Johnson en heb eens even gecheckt wie zij eigenlijk is. Best bizar, deze dame is op haar 86ste actrice geworden, heeft slechts in één film gespeeld (deze dus) en is vorige maand op 87 jarige leeftijd overleden. (bron: imdb). Prachtige leeftijd, maar zonde dat dit daarmee haar enige rol zal zijn en blijven.

Verhaal loopt lekker, leuk in beeld gebracht en idem dito soundtrack.

Fijn drama, dit smaakt naar meer! 8/10*

Apart en heel eigenzinnig.

Echt een film die erom vraagt om een kans te krijgen. Want, als je maar even oppervlakkig kijkt en een beetje doorzapt mis je het. Want er zit een heel scherp, schrijnend drama onder de oppervlakte, en de vraag waarom het nou eigenlijk helemaal om gaat. Wat is je identiteit, wat zijn vrienden, en wie zijn dat dan - wat hebben ze meegemaakt in hun leven, en liegen ze erover - en wat geeft ze het recht om zich met je te bemoeien, een vriend te zijn. Die vragen krijg je voorgeschoteld in het kader van de twee volstrekt onwaarschijnlijke mensen die elkaar vinden, de onwaarschijnlijke vriendschap die heel broos lijkt, maar toch zo sterk is - want ze vullen elkaars behoefte zo goed in, ze hebben elkaar zo nodig.

Dree Hemingway is overduidelijk de dochter van Mariel, als je de foto's naast elkaar ziet. Maar in de film leidt dat nergens af - achteraf is het vooral eigenlijk het gevoel dat ze een heel veel betere actrice is dan haar moeder dat overheerst. En even bijzonder natuurlijk al dan Besedka Johnson als Sadie - haar eerste en enige rol. Wat een natuurtalent. Net als nogal wat andere rollen - onbekende actrices, aangevuld met nogal wat mensen uit de pornowereld 'as themselves'. Daar kunnen een heleboel gewone acteurs toch alleen met rode wangen naar kijken - uit schaamte, omdat ze zo overduidelijk overklast worden.

En net zo bijzonder om daar dan een film van te zien met een beeldstijl die me heel erg aan Sofie Coppola doet denken - verstilde beelden die je lang genoeg stil laten zitten om rustig rond te kijken naar een mooie blauwe hemel, met een daar scherp tegen contrasterend uithangbord en een fel rood hemdje aan het dunne lijf van Dree Hemingway. Arty-farty maar dan zoals het moet - mooi maar nergens elitair, irritant, of over het paard getild. En mocht daar nog enige twijfel over bestaan, de eindscene bevestigt dat dat allemaal niet per ongeluk zo mooi uitkomt - want daaruit blijkt dat de regisseur, Sean Baker, wel degelijk heel erg goed weet waar hij mee bezig is. En er blijkt ook uit dat Dree Hemingway een erg goede actrice is.

Echt heel erg goed.

Mooi drama.


Een erg mooi drama met oprechte lead personages. Het meest interessante van de setup wordt dan niet in de plot vermeld omdat het een verrassingselement is in de film, en dat is het feit dat Jane pornoactrice is. Ook wat dit betreft is Baker een man die niet doet aan vooroordelen en zich richt op de feiten, en dat is juist de hele kern van heel de film. Niet alleen de bandontwikkeling tussen Jane en Sadie is enorm oprecht zonder te doen aan vooroordelen, maar ook de benadering naar de pornoindustrie is het geval. Meeste drama's die dit hanteren gebruiken de pornoindustrie als "excuus" waarom het zo slecht gaat met het hoofdpersonage, Baker weigert dat.


Want het is gewoon een beroep, met dezelfde arbeidomstandigheden als een metselaar of een werkvoorbereider. Ook het hele pornogebeuren wordt authentiek gehouden. Zo zag ik bvb Asa Akira, Jessi Palmer, Kristina Rose, Cassandra Nix, Jules Jordan, Manuel Ferrara, Kacy Starr en Lily Labeau voorbij komen. Ook is de scene met Jane (natuurlijk bijgestaan door een body double) redelijk expliciet in beeld gevangen. Hier zijn we nog niet klaar maar Baker geeft het personage Melissa ook nog eens de Tanner Mayes Meltdown treatment. Het deed me er al aan denken toen ze pissig binnenstormde maar het is dus een exacte kopie (put that on BTS, give me my kill fee, beeldscherm die ze kapot maakt). Erg leuk van Baker, briljant!


Maar de kern van de film is uiteraard de uitdieping tussen Hemingway en Johnson, subliem geacteerd door deze twee actrices en een zeer effectieve chemie ook. Hun band die versterkt (ook gedaan met zoveel subtiele details), de bagage die beiden hebben en hoe ze elkaar aanvullen voelt grondig terecht. Baker lijkt met het geheim van Jane die het geld van Sadie gevonden heeft in clichematige wateren te gaan varen en dat je dan een voorspelbare finale krijgt maar Baker kiest voor een andere aanpak. Echt een prachtig einde waar Sadie bewust Jane deel laat uitmaken van haar leven. Mij raakte het enorm, en wat een verademing dat Baker deze uitweg heeft gekozen. Wat een lieve hond ook trouwens.


Een mooi oprecht drama, die zeer interessante thema's waarborgt en die ook erg subtiel behandeld. Baker zet alle pionnen op de juiste plaats en laat ze uitermate effectief renderen. Nooit is goedkoop sentimenteel effectbejag aan de orde. Erg mooi.

In deze kleine film maakt de kijker kennis met Jane een prachtige wat androgyne jongedame die inwoont bij Mikey en Melissa. Het zou me trouwens wat zijn als dames als Dree Hemingway in de porno-industrie werkten.
Dit stel is wat afgestompt en brengt de dagen door met staren naar de televisie of het spelen van computerspelletjes onder het genot van marihuana en oxytocine.
Jane die steeds vergezelt is door haar chihuahua Starlet weet zich hieraan wat te onttrekken en spant zich in om haar leven vorm te geven, te beginnen met het inrichten van haar kamer. Hierbij stuit ze bij een tuinverkoop op Sadie een gesloten dame op leeftijd van wie ze een thermoskan te gebruiken als vaas koopt. Tussen de twee tegenpolen ontstaat een wankele band die mooi wordt verbeeld door beide actrices.
Ondanks de toch smeuïge omgeving bevat de film geen zwaar dramatische scenes en blijft het licht verteerbaar. Met mooie trage shots in vrij fletse kleuren en veel licht wordt het verhaal uit de doeken gedaan. De rapmuziek en de lelijke muziek die Mikey luistert worden steeds verder naar de achtergrond verdrongen.
Het einde is fraai en net zo ingetogen als de rest van de film.

Met het oog op zijn nieuwe project "Tangerine", wilde ik toch snel kennis gaan maken met ander werk van Sean Baker zodat ik toch een beetje een idee kreeg wat voor een soort films hij maakt. I heb zo'n gevoel dat deze regisseur weinig fout bij mij kan gaan doen in de toekomst.

"Starlet" is namelijk in een woord fantastisch. Het is een geweldig geregisseerde film met hele subtiele en mooie vertolkingen van de cast. Het heeft een prachtige opbouw naar momenten die de film maken. "Starlet" is niet van het soort film wat in het begin al erg veel weg geeft. Het laat je elementen zelf ontdekken. Momenten die je totaal niet ziet aankomen en daarom nog meer impact hebben op de kijker. De realiteit waarmee de acteurs in hun karakters opgaan is verbluffend om te zien. Maakt de film geloofwaardiger dan dat de beelden en het verhaal al zijn.

"Starlet" is erg mooi geschoten. Prachtige beelden. Voor een drama is het daarnaast ook nog eens erg grappig. Het einde is perfect. Hartverwarmend en treurig tegelijk. De muziek is trouwens ook erg mooi. Kan niet wachten om "Tangerine" te gaan zien.

Prachtige film over een jonge vrouw die bevriend raakt met een bejaarde vrouw bij wie ze wat koopt bij een yardsale. De interactie tussen deze twee vrouwen met ieder hun eigen verhaal is zowel grappig als vertederend zonder ook maar een seconde sentimenteel te worden. Zonder veel poespas in beeld gebracht en rustig verteld. Ook mooi en naturel acteerwerk van Dree Hemingway en Besedka Johnson (alhoewel het hondje in de titelrol ook niet onvermeld mag blijven).

Opmerkelijke film over de onrustige relatie tussen een blitse jonge meid en een nagenoeg uitgewoonde weduwe. Sean Baker heeft over die relatie een eerlijke, kleine film gemaakt, mede dankzij de oprechte vertolkingen van Dree Hemingway en Besedka Johnson, die op 85-jarige leeftijd haar eerste en enige film maakte. De ingetogen slotscène vormt een slim gevonden, uitermate subtiele bezegeling van de verstandhouding tussen de beide protagonisten. Mooi.

Tijdens een bezoek aan een tuinverkoop koopt de 21-jarige Jane [Dree Hemingway] een thermoskan van de bejaarde Sadie [Basekda Johnson]. Thuis ontdekt ze dat er zo’n $10.000 aan contanten verstopt zit in de thermoskan Wanneer ze het terug probeert te brengen denkt Sadie dat Jane haar geld terug wil en gooit ze deur dicht voor Jane iets heeft kunnen zeggen. Jane, die het geld goed kan gebruiken, weet niet goed wat ze nu moet doen. Ze besluit een poging te doen om Sadie verder te leren kennen, maar mede omdat haar motieven vaag zijn is Sadie aanvankelijk erg wantrouwig. Het verhaal heeft weinig om het lijf, maar het innemende spel van Hemingway en de chemie tussen haar en Johnson houden de aandacht vast.