Ryakushô Renzoku Shasatsuma (1969)

Docu van Masao Adachi gemaakt volgens Debord's idee van de psychogeografie.

Deed me een beetje aan Akerman denken en misschien heeft het ook raakvlakken met Benning (maar daar heb ik nog niets van gezien) in de manier waarop het met landschappen en een serie-moordenaar bezig is. Je ziet namelijk niets over de moordenaar en zijn daden, maar heel veel straatbeelden van stadjes waar hij opgroeide, woonde, werkte, door heen kwam. veel beelden van auto's, treinen, boten, kantoorpanden, bloemen... allemaal zeer ritmisch gemonteerd met een avant-garde jazz soundtrack eronder.

Dacht in het begin nog wel even "wat moet je met zoiets", maar vond het uiteindelijk toch wel erg sterk werken!

zeer interessant artikel over "Landscape Theory"

http://eigagogo.free.fr/en/cycling-chronicles-semiotics-and-the-landscape-theory.php

het Japanse woord voor "Landscape" is hetzelfde als het woord voor "Spectacle" (als in Debord's "Society of the Spectacle"). Deze filosofie werd door een aantal Japanse new wave filmmakers toegepast (maar in de discussie mengde zich ook fotografen, critici e.d.)

Het bovenstaande artikel is geschreven in verband met Wakamatsu's 17-Sai no Fûkei - Shônen wa Nani o Mita no Ka (2004) maar noemt ook de eerdere Wakamatsu film Serial Rapist (1978) en bijvoorbeeld ook Tokyo Senso Sengo Hiwa (1970)

Allemaal nog niet gezien, maar daar moet binnenkort maar eens verandering in komen. Of ik me kan vinden in de filosofie/theorie weet ik niet echt, maar het zijn zeker wel interessante experimenten!!

Dank voor de link!

Ik was blijkbaar slecht voorbereid, want ik viel in minuut 1 al van mijn stoel, omdat de film in kleur was. En wat voor kleur! Weer een gedigitaliseerde film, maar ditmaal geheel spikkel en streeploos. Echt waanzinnig mooi. Zelden zo'n mooie kleuren gezien.

De voornaamste attractie van de film vond ik daarmee voornamelijk de echo's die het opriep van Japanse films die in die tijd spelen: de opkomst van de hardere genrefilm en pinku/pinky violence. Die zijn ook altijd heel kleurrijk en dat was hier nog eens extra, zo leek. Ik zag in al die havensteden Kumashiro Tatsumi en in Abishiri Wakamatsu, in Shinjuku Oshima en in Yokohama Fukasaku Kinji aan het werk

Qua stijl en inhoud deed de film me vooral denken aan Robinson in Space (1997) , die hierbij eigenlijk naadloos aansluit.