17-Sai no Fûkei - Shônen wa Nani o Mita no Ka (2004)

Interessante film van Wakamatsu.

Gebeurt amper wat. Een jongen fietst en fietst en fietst. Wanneer z'n fiets kapot gaat gooit hij em over z'n schouder en wandelt hij verder.

Achterliggend loopt een verhaal over een doelloze jeugd, en haalt Wakamatsu wat recente geschiedenis aan om zijn visie op het fenomeen te geven. Hij is daarin wat te direct, maar gelukkig blijft ook dat deel van de film best beperkt.

Nog het best te omschrijven als een combinatie tussen Gerry (de reis), Elephant (het sociaal engagement zonder oordeel) en After Life (de bijna-echte-docu sfeer). Verder prachtige landschapsfotografie en een meer dan indrukwekkende score.

4.0* en een uitgebreide review.

Kwam een verwijzing naar deze titel tegen in een recensie over een andere film van Onderhond. Het thema, een jongen die fietst door Japan, sprak mij erg aan.

Gisteren gekeken, erg van genoten. Ik moet toegeven, het was voor mij eerder een stukje escapisme dan dat ik mij kon identificeren met de sociaalmaatschappelijke boodschap van de film. Ik genoot er gewoon van de tocht met de jongen te ondernemen en te genieten van de 'landschappen die de jongen zag'. De interludes met andere karakters hadden van mij niet eens gehoeven, van mij had de film één lange fietstocht mogen zijn, alhoewel het dan natuurlijk weinig van een film zou hebben weggehad.

De muziek was bij tijden op zijn zachtst gezegd apart, gitaar vergezeld van een Japanse zanger die er een erg intense zangstijl op nahield. Aanvankelijk vond ik het nogal botsen met de beelden, maar gaandeweg kon ik het steeds meer waarderen, er sprak een zekere getormenteerdheid uit die de gemoedstoestand van de jongen weergaf.

Alhoewel geen filmisch meesterwerk heb ik om eerder persoonlijke redenen, mijn affiniteit met Japan, een zeer bevredigende kijkervaring eraan overgehouden.

Het viel mij trouwens op dat deze film nergens op DVD te krijgen is, vraag me af hoe hij voor download beschikbaar gekomen is.