Bend of the River (1952)

Dat klopt wel, maar ik heb mij er niet aan gestoord eigenlijk.

De mooie beelden, goed acteerwerk en een redelijke snelheid in de film zorgen voor een degelijke western. Niet bijzonder in zijn soort, alles verloopt zoals je vantevoren kan voorspellen. Toch was het aangenaam kijken, wat mij betreft.

De show-down op het laatst is wat aan de magere kant.

Een redelijk gevulde bijrol voor Henry (Col. Potter) Morgan.

3,5*

Wat een leuke feel good western met prachtige beelden.

James is erg goed als Cowboy en zijn mede spelers zijn ook prima.

Het verhaal is simpel maar voldoet erg goed.

4 sterren

Opnieuw een ijzersterke western van Mann. Wederom slaagt hij erin om een relatieve korte film helemaal vol te stouwen met actie en gebeurtenissen. Vanaf de eerste minuut al worden we overstelpt met shootouts, achtervolgingen, verraad en veel meer. Ik vind dat bij het soort western dat Mann wil maken echt wel een pre.

Verder krijgen de prachtige landschappen in het mooie technicolor gestalte. Het concept is wat minder dan bijvoorbeeld Winchester '73 en de karakters blijven misschien uiteindelijk net iets te eendimensionaal, maar ook dit is topvermaak voor de westernliefhebber. 4 sterren.

Kan eigenlijk alle westerns van Anthony Mann automatisch wel een voldoende geven, waaronder ook dit Bend of the River (de vijfde film die ik van Anthony Mann zie). Zijn films zijn altijd lekker ontspannend, net als bij de film van Howard Hawks bijvoorbeeld. Alleen doet hij altijd veel rustiger aan en hebben zijn films vaak een wat langere speelduur. Mann weet heel veel gebeurtenissen in een korte speelduur te proppen. Ook deze film is dus prima en kent een goed en vermakelijk verhaal, maar er zat een groot minpunt aan...

...en dat was het feit dat een hoop personages zomaar van de ene naar de andere partij overliepen en dat een hoop personages niet echt werden uitgediept. Normaal gesproken erger ik me niet zo aan dat soort puntjes, maar hier was het toch wel erg irritant. Zo was Rock Hudson een tijdje de vriend van Stewart, vervolgens liep hij over naar Arthur Kennedy om aan het eind van de film weer vriendjes te worden van Stewart. En zo ging het bij een aantal andere personages ook.

Maar desondanks een leuke western met een lekker tempo en een hoop mooie plaatjes. Het maakt mij niet zoveel uit of een western zich is de bossen of in de woestijn afspeelt. Ik vind het allemaal prima, al was Anthony Mann volgens mij meer een fan meer bossen. Ook goed trouwens hoor. Op naar de laatste Mann/Stewart western die ik nog moet zien: The Far Country.

Een mooie voldoende voor deze film.

Prima film weer van Mann.

Mann is een fijn regisseur die weet hoe je goede westerns moet maken en daarbij graag gebruik maakt van de kwaliteiten van James Stewart. Stewart is altijd goed, zei het misschien als klein minpuntje dat ik hem hier moeilijk kon zien als ex-bankrover. Daarvoor komt hij op sommige momenten hier net te goedaardig over, maar dat is een detail want verder heb ik best genoten van zijn spel. Arthur Kennedy is trouwens ook erg goed en vooral de band die hij en Stewart hebben is interessant in deze film.

Daarnaast bevat de film een hoop actie. Veel geschiet, indianen,explosies en achtervolgingen en doordat allemaal in een kleine anderhalf uur verstopt zit, vliegt de film voorbij. De personages worden hier minder uitgwerkt dan in Mann's zijn andere twee westerns die ik zag, maar toch is het heerlijk kijkvermaak. Daarnaast weet Mann mooie plaatjes van het ruige Amerikaanse landschap te tonen, iets wat ik ook altijd wel kan waarderen.

Niet Mann's beste, maar nog altijd meer dan goed.

4,0*

Leuke film.

Verhaal verloopt vlot, is een waar avontuur en er is een mooie balans tussen avontuur en actie. Ook wordt er prima geacteerd door James Stewart, Arthur Kennedy e.a. Het klopt dat de personages niet heel erg uitgewerkt worden, maar daar heb ik niet zoveel problemen mee. De beelden uit de natuur en het decor zijn ook erg mooi om te zien.

Anthony Mann levert een goede western af met Band of the River.

3.5*

Anthony Mann en James Stewart maakten, naar mijn weten, vijf westerns samen. Met Bend of the River was dit in ieder geval de vierde keer dat ik ze heb zien samenwerken. Wederom mag hen niet verweten worden dat ze er over naar huis schreven, want daar was zeker aanleiding toe. Dit is immers een erg sterke film die absoluut boven de middelmaat uitstijgt.

Ik had in het begin wat moeite om er in te komen, maar na verloop van tijd wordt het steeds interessanter. Het was ditmaal niet eens zozeer James Stewart die voortdurend het niveau hoog hield. Voor mij was Arthur Kennedy degene die de meest interessante rol neerzette. Even was ik bang dat hij de film vroegtijdig zou verlaten, maar gelukkig hebben ze hem er in gehouden. Hij blijkt uiteindelijk zelfs een erg belangrijke rol te hebben en zorgt voor een boeiende wending in het verhaal.

Het grootste gedeelte van de film speelt zich af onderweg. Waar ze heen gingen mocht dan niet altijd precies vast staan, feit is wel dat ze door een prachtig landschap kwamen dat voor mooie plaatjes zorgde. Opvallend was ook de grote hoeveelheid water die in de film voorkwam. Waar je bij westerns eerder zou denken aan droogte en bijkomende dorst, was het in dit geval eerder het eten dat een belemmering had kunnen vormen.

Mijn avatar had net zo goed James Stewart kunnen zijn, ben een enorme fan van zijn films, anders dan bij Wayne, kon Stewart ook meer dramatische of komische rollen aan, Wayne had moeite met die rollen, maar de rollen waarin hij het meest bekend werd werd was toch wel die van een cowboy met een geweten maar ook eentje die hard kon zijn als het moest zoals in Broken Arrow, Man from Laramie of the naked spur. Onlangs de film weer eens een keertje op de BBC gezien en ik blijf een liefhebber van de kleuren procedés die ze toen gebruikten, vooral in westerns waar landschapsopnames ongeveer 25 % van de film beslaan, werken die kleuren en maken vaak dat als de film niets aan is, er altijd nog wel kijkplezier is. Het verhaal is prima in deze film, de actie had wat meer gemogen, maar wat er is, dat is dan ook overtuigend. Goede bijrollen van Kennedy en vooral Flippen als drankzuchtige kapitein maken de film geloofwaardig. De muziek is van Hans Salter, als je dat nazoekt, wat heeft die man een oeuvre achtergelaten, zijn carrière startte in Europa al ten tijde van de stomme film en hij heeft van veel sf, horror en westerns de muziek geschreven en toch word hij nooit ergens naar voren gehaald, vreemd want de muziek bij deze western is zeer doeltreffend en ligt prettig in het gehoor. Omdat de film wat meer actie had kunnen gebruiken, waardeer ik de film met een 4, maar de film is zeker de moeite van het bekijken waard.

Film eindigt zoals heel veel westerns, namelijk met een beslissend gevecht tussen de held van het gebeuren en zijn boze opponent, waarna er weer plaats is voor optimisme en romantiek.
Laat ons echter aan dit clichéwerk niet al te veel storen. "Bend of the River" is een behoorlijke en toch inhoudelijke film over de moeilijkheden van pioniers op weg naar een nieuwe thuishaven en toekomst.
Aan actie ontbreekt het zeker niet en met een James Stewart, in die jaren goed voor 3 à 4 films per jaar en vergroeid met een westernrol, zit ge altijd goed.
Arthur Kennedy overtuigt eveneens als onbetrouwbare kompaan. Rock Hudson komt amper in het stuk voor.

Bend of the River is een film over verleiding en loutering. Een verhaal dat religieuze motieven opdient en deze verbindt met de moeizame cultivering van het platteland. In veel westerns gaat het over expansiedrift en avontuur. In deze film ook. In deze film speelt echter ook de specifieke verleiding die van een beloftevol stuk land uitgaat een grote rol. Goud heet hier de verleiding. Goud wekt hier begeerte op en veroorzaakt tweespalt.

De film toont twee werelden. De ene wereld is de vredelievende wereld van de pionierende kolonisten. Een wereld van onschuld en geloofsijver. Welhaast utopisch. De andere wereld is die van de zelfzucht en de begeerte. In deze film verbeeld door het goddeloos oord Portland waar als gevolg van de goudkoorts gegokt, gehoereerd, gevochten en gezopen wordt. Het contrast is groot. Met behulp van muziek en kleurstelling wordt het contrast nog eens extra dik aangezet. Licht versus duister.

Het contrast tussen beide werelden is ook zichtbaar in de personages. De personages van James Stewart en Arthur Kennedy laten veel innerlijke strijd zien. De vraag die Stewart op een bepaald moment stelt, geeft die tweestrijd goed aan. Kan iemand die vroeger een bandietenbestaan heeft geleid, veranderen zodat ook hij kan deelnemen aan de utopische wereld van onschuld en geloofsijver en gewoon in alle rust een boerenbestaan kan leiden. Dat klinkt allemaal nogal herderlijk, maar dat valt wel mee. Ik chargeer hier de boel een beetje. Bend of the River is geen softe bedoening. Er is westernactie genoeg.

Toch is Stewart geen klassieke held. Hij is een man die ooit een bandiet was. Een gekwelde man met een schuldenlast. Zoekende naar vergeving. Stewart doet dat heel overtuigend. Hij verlevendigt zijn zoekende personage met typische blikken en gebaren waaruit zijn innerlijke onzekerheid spreekt. Arthur Kennedy doet het ook fantastisch. Hij speelt een man met eenzelfde achtergrond als Stewart. Bij hem schemert steeds iets schurkachtigs door. Hij is het contrasterende spiegelbeeld van Stewart.

De psychologische strijd tussen beide personages is fascinerend. Ze beloeren elkaar. Taxeren elkaar. Provoceren elkaar. Hun confrontaties vormen de kern van de verontrustende sfeer die over de film hangt. Een interessante strijd. En eigenlijk vraag je je nooit af of en wanneer Stewart ontspoort, maar zit je veel meer te wachten op het moment dat Kennedy zijn ware aard laat zien.

De film heeft naast de beide hoofdrollen een arsenaal aan memorabele personages te bieden. Eén van hen is Rock Hudson die een jonge branieschopper met een goed hart uitbeeldt. Een andere opvallende bijrol is die van Chubby Johnson als excentrieke kapitein op een rivierboot. Wellicht de belangrijkste bijrol is weggelegd voor de natuur. Gefilmd werd in Oregon. We worden getrakteerd op een prachtig berglandschap en op prachtige plaatjes van Colombia River.

Ja, er valt veel te genieten in deze fijne western.