Wrong (2012)

Bij Quentin Dupieux:

De regisseur heeft zijn vierde film Wrong (zijn eerste, Nonfilm, zie ik op MM - nog? - niet staan) in post-production. Een still en een setfoto zijn ook al te vinden, maar de synopsis komt nog niet verder dan dat het over een man en zijn vermiste hond gaat...

Op de foto te zien: acteur Steve Little in de hoofdrol van Ronnie.

Mr. Oizo aka Quentin Dupieux op Twitter.

Teaser (YouTube)

Ziet er weer erg leuk uit, veel kleine, grappige details.

Vreemde teaser Vond Rubber best aardig dus gaat deze ook maar op het 'nog te zien' lijstje.

Trailer is echt geweldig! Ik ben benieuwd

Poster

toch een verdomd mooie poster

De teaser ziet er inderdaad veelbelovend uit

Ik heb er al goesting in: onzin van een hoog niveau, wat wil je nog meer?

Trailer (Youtube HD)

Trailer (YouTube, ondertiteld)

Ziet er geinig uit. Bij het laatste shot krijg ik het benauwd. Of zal het aan 't weer liggen?

Dit was toch wel een erg geniaal filmpje zeg! Vol absurde humor en dialogen waar je maar op moet komen. Ik heb er iig van genoten en denk dat vele dat met mij zullen doen na het zien van deze film.

Heel leuk gedaan idd. Hoewel er imo een aantal stukjes uit hadden mogen geknipt, dan was de film nog beter geweest! Dat was bij Rubber ook het geval trouwens.

wink wink, nudge nudge, know what I mean, say no more?

Wat? Hier stond een heel verhaal, Na een kleine EDIT is opeens alles verdwenen. Dergelijke grote recensies zal ik toch voortaan maar weer in Word schrijven. To Be Continued! Ironisch, past thematisch gezien wel bij de film, een verdwenen recensie.

Alsnog:

Poeh tsjah, na Rubber alweer zo’n Dupieux film waar inhoudelijk eigenlijk niet veel over te verklappen valt.

Dolph houdt van gewoontes. Hij houdt van zijn huis, zijn palmboom, op tijd opstaan en zijn hond. Ook gaat hij graag naar zijn werk, een reisbureau voor warme vakantiebestemmingen, een kantoor waar het altijd regent. Waarom?

Paniek breekt uit als 1 van die “normale dingen”opeens verandert. Zijn hond is namelijk weg!

Hier houdt het plotgerichte onderdeel van mijn recensie op.

Deze film gaat duidelijk over gewoontes, routines, vertrouwde karakters en terugkerende gebruiken en –conversaties. Dit valt terug te brengen naar omgevingen waar iets niet aan klopt, of juist wel. De personen in de film kunnen alleen handelen binnen hun comfort zone, word er iets gezegd of gedaan wat daar niet onder valt is er paniek. Wat gaat er nu gebeuren? We snappen het niet meer.

Aan de andere kant laat de film een wereld zien vol gewoontes die niet ‘gewoon’ zijn, bij wijze van scherp contrast.

Dupieux toont met deze film kritiek op de mensen die vastzitten aan gewoontes, bang zijn voor verandering. Voorwerpen/mensen/dieren zijn zo onderdeel van hun leefomgeving dat het pas opvalt als het weg is.

Een film die consistenter is in toon dan Rubber en ook een afgerond en duidelijk verhaal presenteert. Makkelijker wordt het er echter niet op. In een Charlie Kaufman achtige wereld, die ook doet denken aan Le Dernier Combat en Visioneers (vreemde film met Zach Galifianakis in een atypische rol), zijn veel grappen niet eens zo snel te spotten. Een foutje in de omgeving, een rare opmerking van iemand die zomaar meta kan zijn.

Weer geen makkelijke film. Een komedie, maar een vreemde en uiterst droog. Ik zal het even laten bezinken, voor ik een cijfer geef. Hoog uitvallen zal dat wel!

WAT een bizarre,slappe en hallucinerende rotzooi.

(wellicht is het geen film voor nuchtere kijkers, en/of moet je de boodschap gewoon begrijpen?)

*geen stem

(p.s Inland Rabbit omschreef al: Dupieux toont met deze film kritiek op de mensen die vastzitten aan gewoontes, bang zijn voor verandering. Voorwerpen/mensen/dieren zijn zo onderdeel van hun leefomgeving dat het pas opvalt als het weg is. Dat zal het wellicht zijn!?, maar liever een ander kopje thee voor mij graag.)

Heel bizarre film

Ik vond het best wel een leutige film.

Heb veel gelachen, maar niet omdat het echt moppen waren maar eerder om de vreemde situaties, de details die er in verwerkt zitten (vooral die wekker, eerlijk: 7u60? ), de loze dialogen, de vreemde karakters en de droge mengelmoes van al deze elementen (toppertje:

De film doet zeker ook geen kwaad aan de ogen.

Zoals ik al voorspeld had: onzin van een hoog niveau. Het kan mij best wel bekoren (net zoals rubber).

De uitleg van Inland Rabbit kan eigenlijk perfect kloppen als je wat nadenkt tijdens de film.

Maar je kan evengoed gewoon meegaan met de film en genieten van al de gekke dingen die je tegenkomt.

4*, mss nog een halfje meer na hem opnieuw te zien.

Aardige poster.

Ja, maar het heeft niets met deze film te maken? of mis ik wat? Zou wel random zijn, dus ik geloof het hoor, als het wel zo is.

Heeft inderdaad niets met deze film te maken, dat is namelijk een teaserposter van Trance (2013) Waar Meneer Bungel deze link overigens ook heeft gepost

Link aangepast...

Postmoderne tragikomedie die mij behoorlijk smaakte.

Zo nu en dan hou ik wel van een vage film op zijn tijd, maar deze film was me op sommige momenten toch iets teveel van het goede.

Het gegeven is vrij simpel, over een man die op zoek is naar zijn hond. Maar ondertussen blijken en er nog vele haken en ogen aan vast te zitten. Verscheidene opmerkelijke personages maken zo hun intrede en rare locaties die voor normaal worden aangezien. Het blijft voor mij nog steeds een surrealistisch beeld van de mensen die op kantoor zitten te werken met de sprinklers aan alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Qua comedy moet je trouwens niet verwachten dat je krom ligt van het lachen tijdens het kijken van deze film. De humor is gortdroog en zorgde bij mij af en toe wel voor een glimlach. Daarnaast hadden bepaalde stukken van mij wel weggelaten mogen worden.

Al met al toch wel een film die voor de arthouse liefhebber toch wel de moeite waard is om een keer gezien te hebben.

Kleine 2,5 sterren.

Ik sta normaal gezien wel open voor de wat apartere films en ik had er ook zin in na het zien van de trailer. Maar helaas viel Wrong mij tegen.

Ik had het idee dat er vooral rare situaties zijn ingestopt om de film apart te maken, maar niet met een achterliggende gedachte. Ik hoopte dat de film op een gegeven moment nog los zou gaan, maar dit bleef helaas achterwege.

Toch zaten er een aantal leuke scènes is en nu ik terugdenk aan de film ga ik mijn stem verhogen van 2 tot 2,5*. Vooral mr. Chang en het gebeuren rondom de verdwenen hond waren leuk. De tuinman, de random schilder en het meisje van de pizzeria vond ik minder interessant en soms zelfs irritant.

Geen vervelende film, maar Wrong had iets te weinig vaart voor mij.

Dupieux's gecreëerde, absurde wereld. Verwachtingspatronen die nogal worden doorbroken. In mijn ogen zonder duidelijke functie of achterliggende gedachte.

Feit is dat ik films niet veel absurder én tegelijkertijd zo gelikt heb gezien dan dit. Als regisseur wil hij mijns inziens zo veel mogelijk de 'logische' verhaallijn loslaten, maar toch binnen die filmconventies werken. Moeilijke opgave, maar dat lukt Dupieux wel door telkens terug te grijpen naar gesprekken of acties die binnen ons verwachtingspatroon vallen. Uiteindelijk 'klopt' de film toch wel (we hebben ons happy ending; nota bene tussen een hond en de vrijgezelle droogkloot Dolf).

De karakters worden nergens vervelend en dat is een hele klus in zo'n dergelijke zwart0komische Indie-film. Sterk geacteerd door iedereen, vooral de prive-detective was een favoriet van mij. Heerlijke karakteristieke soundtrack maken dit toch wel tot een klein pareltje. 3,5*

waarschijnlijk begrijp ik de humor niet, wat mij betreft doet de film zijn titel eer aan, helemaal Wrong.

Het is officieel. Quentin Dupieux heeft een enorme tik van de molenwiek gehad.

Wat een krankzinnigheid weer. Vond hem iets minder leuk dan Rubber, maar heb me erg vermaakt omdat ik ook hier weer van de ene in de andere verbazing viel. Helemaal snappen doe ik het overigens niet, maar ik weet niet of het zinvol is om daar veel energie in te steken.

Ik vind "Wrong" dan wel weer beter dan "Rubber", het is allebei behoorlijk nonsens maar deze sprak me toch meer aan en ik kon deze humor ook beter waarderen dan bij "Rubber".

Maar dat Dupieux een hele vreemde vogel is dat is wel duidelijk.