Le Magasin des Suicides (2012)

Bijzonder filmpje waar je wel van moet houden. Het is een mix van animatie, zwarte komedie, en musical. Pluspuntje voor het originele concept, minpuntje omdat het nogal vaak en net teveel in herhaling valt, zoals het meisje op de kruk die telkens de lucht in vliegt, en telkens zo´n beetje dezelfde scene met elke klant die het winkeltje binnenloopt.

Leuk om te zien voor filmliefhebbers, leuk als je zonder verwachtingen erop af gaat, en minder leuk als je niet van musicals houdt of geen Frans verstaat.

Behoorlijk vreemde animatiefilm met kitsch-alarm waar ik wel smakelijk en hard om kon lachen. Het contrast in een film was nog nooit zo groot en zelfs meesterlijk. Van zwarte, donkere komedie naar een ultralange finale waar de vrolijkheid en slechte soaperige kitscherigheid compleet van het doek spettert. Not everyone's cup of tea I'm afraid, maar bij mij ben je dan aan het juiste adres.

Helaas vallen veel grappen en gebeurtenissen té veel in herhaling. Gezegd moet worden dat je wel de Franse taal enigszins goed onder de knie moet hebben. De übergrappige liedjes worden weliswaar in rijmende zinnen ondertiteld, maar echt geslaagd is die poging niet.

Hulde trouwens aan Leconte, dat hij het aandurft als gerenommeerd regisseur met een animatiefilm op de proppen te komen. Zeker geen gemakkelijke opgave en toch wel gelukt.

Lauw.

Had er wat meer van verwacht. Veel meer dan een paar screenshots had ik van deze film nog niet gezien, misschien daarom dat ik wat teleurgesteld was in de algemene vrolijkheid, ook in het begin.

Sowieso jammer dat de zwarte humor geen climax kent, maar eigenlijk helemaal in het begin z'n hoogtepunt al bereikt. Daarna wordt het steeds meliger, sowieso had het wat bijtender gemogen allemaal. Maar het uitgangspunt is dan ook niet veel meer dan een excuus voor een paar donkere grapjes en een hoop matige musicalnummertjes.

Visueel is het nog wel interessant al ben ik niet de grootste fan van deze stijl. De animatie is matig tot zwak, de stijl zelf werkt wel maar de computer is vaak iets te herkenbaar.

Rest een filmpje dat hier en daar wel een paar leuke scenes kent, maar teveel in herhaling valt en niet scherp genoeg uit de hoek durft komen. Het einde is dan ook één grote teleurstelling, maar daar schrok ik toen al niet meer van.

2.5*

Le Magasin des Suicides vertrekt vanuit een uniek, zwartkomisch punt en verrast enkele keren, tovert een glimlach op je gezicht maar is aan het einde net iets te losjes om te overtuigen. De muzikale omlijsting verveelt na een uur een beetje, maar is desalniettemin goed geanimeerd en gecomponeerd.

Verder zet de intro duidelijk de toon, maar de grappen vallen inderdaad ietwat in herhaling en het verhaal werkt zich (vrij snel) naar een vrij modaal einde toe. Ook de animatie-stijl vond ik niet de meest florissante, waar deze filmvorm zich natuurlijk wel uitermate goed leent voor deze boekverfilming.

Eindconclusie: bovengemiddelde, originele, zwart-komische, muzikale animatie. Zo. 3,5*

Een redelijk animatie/komedie/musical film...

Redelijk verhaal...

Niet leuk gemaakte animatie...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Geen moeite waard...

Het was vooraf een beetje afwachten wat voor een soort film dit werd. Ik had alleen wat stills gezien en vaag gelezen waar het plot over ging. Kennelijk was het een soort vrolijk ogende film over wellicht het minst vrolijke onderwerp aller tijden: zelfmoord. Dat zat er niet ver naast, al gaat deze film niet echt over zelfmoord, meer over de zin van het leven op een tegeltjeswijsheid-achtige manier. Maar het is wel een feelgoodfilm die zoetigheid tegengaat met een dosis zwartgallige humor.

De film werkte eigenlijk wel voor me. De extatische Disneyachtige musicalsequenties met zéér Franse muziek en een tegelijkertijd sinistere en vrolijke look zijn op z'n zachtst gezet uniek en zeer vermakelijk. De film kan sowieso teren op een geheel eigen sfeertje en dat maakt hem op zich al gedenkwaardig. Het verhaaltje, hoe voorspelbaar ook, is erg leuk uitgevoerd. Het enige minpunt is dat het aanvoelt als een korte film van hooguit een half uur/ drie kwartier die tot (redelijk) volle lengte is uitgetrokken. Zoveel valt er niet te vertellen. Niettemin is het allemaal charmant genoeg om de volle tijd te vermaken.

Die Patrice Leconte is zo'n regisseur van wie ik wel eens gehoord heb, maar van wie ik geen beeld heb (Le Magasin des Suicides is de eerste film die ik van hem zag) De man is kennelijk enorm productief. Hij heeft best veel films gemaakt waar ik van gehoord heb en die ik ook wil zien, maar even zoveel waar het tegenovergestelde van geld. Zo op het eerste gezicht lijkt hij ook alle kanten uit te springen, zonder enige lijn of genre dat overheerst. En dan ineens uitkomen bij een animatiefilm als deze.

3,5*

Erg mooie en leuke animatiefilm met een origineel verhaal.

De setting is onalledaags. De personages zijn leuk, vooral het jongste zoontje dat uit geheel ander hout gesneden blijkt te zijn dan zijn familie. Dit zet de boel geleidelijk aan op een amusante manier op zijn kop.

De liedjes passen mooi in het geheel en zijn allesbehalve storend.

De animatie is bijzonder en heeft een geheel eigen stijl. De Fransen weten zich op animatiegebied goed te onderscheiden. De laatste jaren worden daar veel goede animatiefilms gemaakt, dit is er dus weer zo een!

Het lage gemiddelde verbaast me nogal. Zou dat het lugubure onderwerp zijn (ik kan me voorstellen dat het voor sommige mensen wat beladen is en dat zij er niet vrolijk naar gaan zitten kijken), of dat het inhoudelijk wat achterblijft? Want ondanks dat het verhaal niet echt geweldig is (dingen vallen iets teveel in herhaling) is het vormtechnisch echt een feest om naar te kijken.

De tekenstijl, de camerastandpunten, het gebruik van donker en licht, de kleuren; het ziet er vaak fantastisch uit. De liedjes stoorden me niet. Ze zijn niet enorm leuk, maar de eigenzinnigheid ervan bevalt me wel, wat eigenlijk voor heel de film geldt. Het is apart, en er gebeuren plottechnisch regelmatig dingen die onlogisch of totaal willekeurig zijn (het roken van Alan, de naakte dans van Marilyn, de beat-auto), maar desondanks accepteer je het gewoon binnen de film, en kijkt het prima weg. Ik ben normaal gesproken niet echt van het absurde, maar in deze film werkte het.

Erg leuk dat er eens een wat meer onconventioneel en beladen onderwerp aangesneden wordt, en dat er zo creatief met de stijl wordt omgesprongen. Hoewel ik ook vaak fan ben van commerciele mainstream animatie, vind ik zoiets als dit toch ook wel erg verfrissend. Wilde eigenlijk bijna meteen 4,5* geven, maar dat voelt iets te overdreven. Wie weet in de toekomst.

4,25*