menu

Per le Antiche Scale (1975)

mijn stem
2,38 (4)
4 stemmen

Italië / Frankrijk
Drama
97 minuten

geregisseerd door Mauro Bolognini
met Marcello Mastroianni, Françoise Fabian en Marthe Keller

Een psychiatrische inrichting in Toscane in de jaren '30; Dr. Bonaccorsi, een gedreven professor, zwaait de scepter over deze kleine, afgesloten omgeving, zonder het heersende fascisme van de buitenwereld. Bonaccorsi heeft echter ook een zwakte voor mooie vrouwen. Een zwakte die hij botviert op drie vrouwen: Francesca, echtgenote van de directeur; zijn toegewijde verpleegster Bianca, en Carla een nymfomane vrouw van een arts. Anna, een nieuwe vrouwelijke stagiaire, gaat echter niet in op Bonaccorsi's avances en is het als klap op de vuurpijl niet eens met zijn behandeling van de geesteszieken in de inrichting.

zoeken in:
Wat zie ik, nog geen stemmen voor een Bolognini met Mastroianni, Fabian, Bose, Keller en Bouchet ?
Gebaseerd op een romannetje van een anti-spygiatrie goeroe en duidelijk een product van de seventies waarin figuren als Fuckault triomfen vierden en positivisme al werd beschouwd als een vorm van fasjisme. Dat positivisme wordt hier gesymboliseerd door de figuur van psychiater Mastroianni, een old school paternalist die behalve met de vrouwen van zijn collega's- Bose en nymfomane Bouchet- ook met verpleegstertje Keller en zonodig met zijn patientes naar bed gaat. Enter de nog steeds wonderschone Fabian, gewapend met de nieuwste Freudiaanse inzichten en volstrekt ongevoelig voor de avances van Marcello. Het geheel eindigt dan met de triomf van ome Sigmund en de nederlaag van het perfide positivisme.
Qua inhoud erg gedateerd dus en niet geheel toevallig spelend in fasjistiese tijden, maar visueel zoals gebruikelijk bij Bolognini zeker te genieten met goede enscenering, en als hoogtepunt in het begin een allegorische carnavalssequentie Fellini-style, maar dan in dromerige soft focus zonder te vervallen tot kitsch.
Te opdringerige score van Morricone.

3,0
Tsja. Misschien vat pippo het wel goed samen. Ik vond het ook nogal wisselend. Was best onder de indruk van die ellende in die psychiatrische inrichting. En die bezetenheid van Mastroianni om die mensen te willen helpen, te bevrijden van hun gekte. Achternagezeten door z'n eigen gekte. Ook nog eens voortgedreven door z'n eigen demonen en behoefte aan vrouwen. Toch had ik het gevoel dat hij niet zo goed raad wist met deze rol.

Kreeg ook niet echt grip op wat Bolognini nu precies wilde laten zien met deze film. De opvatting dat psychiatrische ziekten een fysieke oorzaak hebben en fascisme lagen misschien in elkaars verlengde, maar misschien ook niet, ik weet het niet. Misschien zijn het ook gewoon te veel thema's voor één film. Kon ook al die mooie vrouwen niet uit elkaar houden, al was die Keller een plaatje. Maar als geheel, inderdaad, te gedateerd.

En een vreselijke pingelpangel score van filmvervuiler Morricone.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:51 uur

geplaatst: vandaag om 14:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.