Shadow Dancer (2012)

Vanaf 20 september in de bioscoop (Lumière)

Kleine stap terug naar zijn meer dan veelbelovende speelfilmdebuut The King. Het grootste nadeel was het overtollige en krakkemikige gebruik van symboliek. Waar regisseur James Marsh in The King veel met Bijbelse symboliek en metaforen werkt in combinatie met een wat associatievere en intuïtievere montage is die in Shadow Dancer veel platvloerser bezig. Zo speelt die vrijwel constant met de kleuren 'blauw' (IRA) en 'rood' (M15) in de kleding van het protagonist Colette McVeigh - voortreffelijk gespeeld door actrice Andrea Riseborough. Zie bijvoorbeeld hier, hier en hier voor wat voorbeelden. En in de laatste akte van de film krijgen we achtereenvolgens van twee antagonisten te zien dat ze hun handen in onschuld wassen. Kon dat echt niet subtieler?

My god... wat was deze film ruk.

Het is niet meer dan terecht dat de halve zaal is weggelopen.

Ik begon in het begin te twijfelen of ik niet naar een doofstomme film was, er word amper wat in gezegd. Daarbij is het een heel stoffig, rommelig en saai geheel.

Dit moest een prima IRA film zijn, maar dit was een typische stoffige NED 3 film.

Ik snap dan ook totaal niet dat IMDB op dit moment een 7.2 gemiddeld heeft, wat een ruk film was dit, dat meen ik oprecht.

slecht .

Prima film die een goed beeld geeft van de haat van de Ieren tegen de Engelsen.

Natuurlijk geen supersnelle actiefilm, vandaar dat vooral pubers weglopen, die weten waarschijnlijk niets van deze kweste af.

Echt wel indrukwekkend voor de mensen die weten waar het over gaat.

Traagjes.

De lome aanpak is in dit geval de fatale nekslag voor het verhaal. Het siert de film dat een plot over de IRA (bijna) zonder geweld wordt verteld, maar het wordt langzaamaan een beetje saai.

Het feit dat de federale agent (de altijd degelijke Owen) ook nog eens warme gevoelens voor de spionne ontwikkelt is een dooddoener voor het script.

De film rust daarbij teveel opde schouders van de 2 hoofdpersonen, waarvan de dame misschien een tikkeltje te koel haar personage neerzet. Bijrollen voelen niet noodzakelijk aan.

Toch raar dat ik nog amper een goede recensie over deze film heb gelezen in de kranten maar dat film vervolgens wel de juryprijs bij Film by the Sea wint.

Welke kranten? Trouw, het AD en de Volkskrant zijn positief: Shadow Dancer (2012) recensies, filmrecensies - Popcornmeter

Prima film dit. Nergens hoogdravend. maar gewoon goed, onderhoudend, degelijk. Maar heel veel meer word het niet. Daarvoor is het net allemaal iets te kalmpjes en gewoontjes uitgevoerd.

Is altijd mijn probleem met popcornmeter geweest. Eindigen in groen of rood terwijl de hele recensie vaak een heel ander beeld laat zien.

Wat Timbo schrijft is nog niet eens zo gek. Als je dat commentaar leest van de kinderjury (?) dan vraag je je af wie daarin zat en vooral wat het algemene niveau was van de Film- en Literatuurcompetitie.

Uit het juryrapport van het Film by the Sea Festival: “Een bijzondere IRA-film met een superplot. En zeer vakmanschappelijk gemaakt. Een bijzonderheid is de rol van de vrouwen in de film, die actief aan verraad en terrorisme meewerken. Het is dus een mooie, spannende film, die de hele jury boeide.”

Is ook met popcornmeter zo. Recensies die net boven of net onder het midden eindigen zijn gewoon heel moeilijk in te delen. Merk het zelf dagelijks op mijn blog. Kunt dan niet volstaan met rood of groen.

Geraffineerde thriller waarin steeds twijfel gezaaid wordt over de intenties van zijn karakters en aan welke kant zij staan. Het creëert zo een treurig beeld van hoe de wisselwerking tussen inlichtingendiensten en terroristen tot gevolg had dat het humane aspect uit het oog werd verloren. In eerste instantie was ik wat teleurgesteld in de wat karige interactie tussen Collete en haar familie, maar daarom komt de onthulling dat Connor eigenlijk een hardcore terrorist is en hun moeder de mol is, ook harder aan. Het is alsof die twee personages op deze manier ook in de schaduw bestaan en onverwacht er weer uit komen

een indrukwekkende thriller. Maar goed dat ik de beschrijving van deze film op moviemeter achteraf pas lees. Lijkt mij niet de bedoeling om op voorhand zoveel prijs te geven.

Sfeer is uiterst goed neergezet, verhaal helaas een stuk minder.

Dialogen zijn niet goed genoeg om lang bij te stil m.i. had de film sneller moeten gaan.

Door goede sfeer en decors half puntje extra, 2,5 ster

Net-niet film.

Men probeert duidelijk aandacht te besteden aan zaken als sfeer en vormgeving, maar uiteindelijk is de afwerking niet optimaal. Soms een interessant shot, vooral als er vanachter een ruit die het beeld vervormd gefilmd wordt, of een fel rode jas die sterk afsteekt tegen de grauwe omgeving maar ook veel beelden waarbij de vormgeving weer wat matigjes is. Muziek was ook nogal standaard. De hoofdrolspeelster wist wel erg te bekoren. Ik moet zeggen dat ik haar qua uiterlijk vrij gewoontjes vond vergeleken, ze had van de straat geplukt kunnen zijn, wat juist weer vrij ongewoon is voor film. Maar ik moet zeggen dat ik uiteindelijk erg gecharmeerd raakte van haar en het personage dat ze neerzette.

Verhaal weet wel behoorlijk te boeien. Er zijn natuurlijk al meer van dit soort verhalen verfilmd, Donnie Brasco bijvoorbeeld, en in een iets mindere mate moest ik ook wel denken aan Jin-Roh (wat politieke intriges betreft), maar de IRA is toch wat dichter bij huis, waardoor deze film toch wat reëler aanvoelt. Het onderwerp is dus best interessant! Maar ook hier faalt in mijn ogen de uitwerking. De kus komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Dat hij hierdoor zijn professionaliteit lijkt te verliezen eigenlijk ook, want hij komt weliswaar erg met haar betrokken over, maar niet meer dan dat. De ontknoping wie de andere mol is, vond ik heel erg interessant, maar de afwikkeling daarna is voor mij vrij onbegrijpelijk. De hoofdpersone kwam op mij over als iemand die het geweld zat is, het moge duidelijk zijn dat hij heel veel sympathie voor haar heeft, dan ga je die toch niet afmaken?

Kortom, overal net niet, dus ook net geen voldoende. 2,5*.

Op zich een aardige film, die net niet goed uit de verf kwam. Je bleef wel geboeid kijken, maar je liep ook tegen scenes op waar je vraagtekens bij had. Niet het verhaal, maar waarom zo bedacht? De prachtige Andrea vertolkte een prima rol, en ook Clive deed prima zijn werk. Leuke film, is een mooie tijdsgeest. Maar had meer uitgehaald kunnen worden. Leuk tussendoortje.

3**

Een aangrijpende thriller die zich geraffineerd opbouwt tussen IRA en het familieleven.

Heel aardig vertolkt door de twee hoofdpersonen. Het moeder-instinct speelt hier in twee generaties een belangrijke rol.

Vertrouwen is aan beide kanten zoek en dat maakt het net zo spannend tot het laatste moment.

Het verloop is vlot. Ook al zit men voortdurend in twijfels en achterdocht te puren.

Het verhaal lijkt uit het echte leven geplukt. Zoals dat begrafenismoment een top is van doordrijvers die hun leven volledig inzetten voor hun doel.

Voor wie de IRA-toestanden gevolgd heeft beseft hoe gevoelig de snaren op mekaar moeten afgestemd zijn om te overleven.

Voor mij een 4.0 waard ondanks de eerdere lage scores.

Een documentairachtige, grauwe, regelmatig aangrijpende film. De regisseur weet een benauwende, ijskoude, intense sfeer te creëren. Het (psychologische) verhaal, over onder meer de gevolgen van de strijd voor een Noord-Iers gezin, had echter voor mij spannender, geraffineerder en dramatischer gemogen. Daarnaast is het verteltempo aan de trage kant. Alles bijelkaar toch meer een televisiecrimi dan een bioscoopfilm.

@Black Math ik denk dat alles pure opzet is geweest.
Ze deed het voorkomen alsof ze het geweld zat was.
Ze "vergat" de timer van de bom te zetten, zodat ze zo overkwam voor de agent en dus het aanbod kreeg om als mol te werken.
Ondertussen werkte ze gewoon voor de IRA om zo te achterhalen wie de echte mol was.
Toen haar moeder werd ontmaskerd als echte mol, kon de agent uit de weg worden geruimd en stapte zij in de auto van Kevin om onder te duiken met haar zoon.
Persoonlijk kan ik geen andere verklaring bedenken, aangezien ze de hele film heel erg hard overkwam.
Ook toen haar moeder zei dat ze eruit moest stappen of zij zou er iets van zeggen reageerde ze niet.
De zoen was alleen bedoeld om de agent gevoelens voor haar te laten krijgen, zodat hij alles in het werk zou stellen om haar veilig te houden en de echte mol te helpen ontmaskeren

Goed geacteerd, boeiend verhaal, al heb ik altijd al iets met Ierland en de IRA gehad.
Mensen die vinden dat er niks gezegd wordt hebben denk ik alleen de eerste 10 minuten gezien, er wordt gewoon normaal gesproken in de film.
Traag vind ik de film evenmin, ik denk dat de film dieper gaat dan op het eerste gezicht lijkt....

James Marsh is een uitstekend documentairemaker, maar als filmregisseur schiet hij vooralsnog een beetje tekort. Ook zijn Shadow Dancer wil maar niet uitstijgen boven de middelmaat. Het verhaal, over een IRA-lid (Andrea Riseborough) die in het geheim gaat werken voor de britse geheime dienst, zit uiteindelijk best goed in elkaar (met een flinke dosis venijn in de staart), maar echt boeiend, spannend of zelfs maar interessant is de film zelden. Goed gespeeld, overtuigende sfeertekening, maar aan de saaie en vlakke kant.

Mijn god wat een saaie film, zonde van mijn tijd.

Met een continue trieste sfeer, uiterst boeiende drama/thriller. Enorme verrassing, vreemd die lage waardering imo.

deze film is zeker de moeite waard, soms wel wat traag maar het blijft spannend, al zit je niet op het puntje van je stoel. het biedt een boeiend blik achter de schermen van zowel de IRA als de Britse geheime dienst en in beide gevallen is niets wat het lijkt, wat mij betreft een aanrader!

Een aangrijpende film die zeker de moeite waard is, gezien de wisselende recensies hier.

Blijft spannend en verrassend slot.

Goed geacteerd zeker door Andrea Riseborough.

Zeker een aanrader misschien niet voor de pubers onder ons.

Wat een tegenvaller , gewoon slaapverwekkend

Van de éérste tot de laatste minuut is de sfeer genadeloos deprimerend. En onder dergelijke deplorabele omstandigheden viel er vást ook weinig te lachen – meen dat ik dat dus ook niemand heb zien doen.

Lange stiltes, gecombineerd met vaste shots dus. Maar te frequent, deed soms welhaast pretentieus aan. En dan gaat het jeuken; vent maak's voort, get on with it.

Spannende thriller over een informante bij de MI5. Niet elk personage is even diep uitgewerkt of bepaalde personages zijn nogal clichématig maar de film biedt nog voldoende verrassingen naast die knap verwerkte permanente dreiging en spanning om een informante te zijn. Die explosieve omgeving waarin het Iers - Britse conflict gedrenkt zat is hier knap in verwerkt.

Inderdaad, slaapverwekkend, hier moet je van houden, over het geheel gewoon veel te traag.

Goede acteurs die het probleem van van dat land goed schetsen.

shadow dancer is voor mij zeker geslaagd en mag zeker bekeken worden.

Die rode vest van Andrea Riseborough staat haar wel goed.