Sonora (1968)

Deze zojuist bekeken op een Duitse dvd, in het Italiaans met Engelse ietwat haperende ondertitels, nadat hij al jaren geseald klaar lag op de stapel nog te bekijken films.

Na de laatste tijd wat mindere Spaghetti westerns bekeken te hebben, was deze toch wel weer de moeite waard!

Martin, Roland én Elam gedrieën in de belangrijkste rollen in een film, dat kan ook bijna niet mis gaan. Misschien geen van allen echte A-list hoofdrolspelers, zelfs niet voor dit specifieke genre, maar des al niet te min allen met genoeg charisma om deze film te dragen en boven de doorsnee rotzooi uit te laten komen.

Lekkere wraak film, waarin we meteen redelijk in het begin al de eerste flashback te zien krijgen, die eerder in een film -inclusief de filmscore- thuis hoort in een film als Bilitis, dan in een Spaghetti western.
Verder lekker vlot lopend verhaaltje, met een aardige, originele finale, inclusief een soort van Russisch roulette, wat al eerder in de film te zien was, zodat je als kijker weet wat er gaat komen, maar zal het dit maal goed gaan uitpakken voor de held van het verhaal? De oplettende kijker heeft zo zijn vermoedens, gezien een bepaalde kogel, die Roland eerder in het verhaal ontving...

Martin is goed in hoofdrol, zoals Elam lekker gemeen en doortrapt is als de leider van de bandieten.
Roland doet zijn ding in voor hem typische rol als oudere, stijlvolle gunman for hire.
Rosalba Neris aanwezigheid is wel erg kort en nauwelijks het vermelden waard, maar wat was ze weer mooi en wat heeft ze werkelijk prachtige, indringende kijkers!

Score van Di Massi is goed en uiterst sfeervol, al is de titelsong aan het begin weer typisch overdreven in het Engels gezongen, zoals we gewend zijn bij dit soort van films.

Zeker de moeite van het kijken waard!

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.