Città Violenta (1970)

Een film met een geweldige Bronson, muziek van Moricone, sfeer, en begin- en eindscène maar met een iets te saai middenstuk. Ik wil gauw meer gaan zien van Sollima.

3.5*

Bij mijn DVD word er soms Engels en dan weer Italiaans gesproken. Erg irritant.

Ik vond de film niet heel bijzonder. wel mooi gefilmd en dat goede thema van Morricone, bleef nog uren in mijn hoofd nagalmen.

Deze film kon mij dus totaal niet boeien. Ik heb me de volle 100 minuten dood zitten vervelen. Hadden m nog in de kast staan, eens een keer ergens bij gekregen. Had hem beter in de kast laten staan! Charles Bronson is ook niet mijn type acteur denk ik.

Bagger, maar toch een 0,5 ster erbij voor: Een fraai geschoten auto-achtervolg scene, de crash van die sportauto en t einde waarbij die twee worden neergeschoten in de lift. Ook de muziek is best geinig, leuk deuntje.

1* en dan ben ik nog heel redelijk

Anders dan elke ander film met Bronsen en tevens zijn beste!

Fantastische soundtrack van Morricone, locaties zijn prachtig en

ook Telly Savalas helemaal op z'n plaats.

Nieuwe uitgave van blue Underground is prima!

Dikke 4,5 ster en kanshebber om naar een 5 te gaan!

Leuke wraakfilm van Charles met heel veel moeilijke gezichtsuitdrukkingen van een man die alles maar moet ondergaan. De geluidloze eindshot was ge-ni-aaaaal!!!

Deze film ooit goedkoop op video gekocht, nadat ik al jaren het maintheme hier van kende en dat te gek vond.

Film viel behoorlijk tegen, hoewel de ongewone rol van Bronson (welliswaar net zo hard als gewoonlijk, maar ook romantisch en op een bepaalde manier erg naief) en dus de dreunende, coole soundtrack van Morricone alles nog net boven het gemiddelde weten op te krikken.

Film is een typisch voorbeeld van een internationale/Europese film met een paar bekende koppen en in Zuid-Europa gefilmd.

Het maken en opnemen was waarschijnlijk leuker dan het eindresultaat.

Het einde is dan wel weer verassend en origineel genoeg om nog lang bij te blijven.

Mooie poster overigens!

Een zes, ofwel drie sterren.

Na zo'n 20 minuten realiseerde ik me dat ik deze film al eens gezien had. Dit soort films keek ik vroeger altijd met mijn vader.

Het is die typische bijna ondefinieerbare 70's stijl/sfeer die me zo trekt in dit soort films. Op een gegeven moment rijdt Bronson met zijn auto op een lange snelweg over het water met de dreunende klanken van Morricone's soundtrack er onder. Scene duurt maar een paar seconden, maar zo'n moment brengt een soort 'cool' met zich mee die ik in de moderne cinema niet zo vaak tegenkom. De openingsscene is goed, de eindscene is meesterlijk maar ik hoor hier enkel termen als 'saai' of 'langzaam' wanneer men spreekt over het middenstuk. Juist de pauzes en stiltes en het rustig registreren van Bronson's handelingen geven de film een uniek karakter mee. De scene met de tarantula is fantastisch, maar ook de manier waarop Bronson zich voorbereidt op zo'n aanslag bij de racebaan vind ik erg mooi. En Bronson is gewoon erg op zijn plaats hier met zijn stoicijnse gelaatsuitdrukkingen.

Plot leent duidelijk elementen uit Melville's Le Samourai en Boorman's Point Blank en de openingsscene lijkt geleend uit een film als Bullitt, al veegt de nooit bescheiden Sollima dat in een bijgevoegd interview resoluut van de kaart.

Erg mooie film, stukken beter dan de andere Bronson-films die ik onlangs zag (Hard Times en Mr. Majestyk) 4*

Dvd van Blue Underground is ook noemenswaardig. Mooi gerestaureerd, uncut, zowel Engelse als Italiaanse audio en een leuk interview met Sollima als bonusmateriaal. Regio 0 bovendien voor de geinteresseerden.

Is dat niet een heruitgave van de Anchor Bay versie, maar dan met minder mooie hoes?

Volgens mij wel ja.

Yup.

Er gebeurt te weinig in deze film, dit valt dan heel slecht met de te lange speelduur. 2**

Ietwat verouderde film met een mooie rol van Bronson. Goede muziek en prima camerawerk. Toch is het verhaal niet erg geweldig uitgewerkt (had meer ingezeten) en is de film niet altijd interessant. Een krappe 3*.

Had toch iets meer verwacht van dit Euro-misdaadgenre van rond de jaren '70.

Het heeft bij vlagen wel een aardig sfeertje, de La Piovra-achtige Morricone muziek mag er zijn en inderdaad is het einde geniaal, maar verder, met name in het middenstuk is de film wel erg matig geregisseerd en gemonteerd, met tenenkrommende dialogen en soms sleazy gedoe.

Herziening gisteren.
Ik had violent city al eens eerder gezien, maar dan op een NL dvd uitgave. Dat was best een tijdje terug en toen beschouwde ik het als redelijk goed. Maar nu moet ik hem echt behoorlijk opwaarderen.

Vind dit toch wel een van de meest stijlvolle, Italiaanse misdaad film die hier in de meningen (nogal) wordt ondergewaardeerd. Saai? Het zal wel aan mij liggen want bij deze film heb ik wel gefascineerd zitten te kijken. Er zitten inderdaad wat rustige - nietsgebeurende scene's in. Maar ook dat was iets wat mij niet stoorde. Ook de muziek score van Moricone is geweldig en passend in de film.

De scene met de auto achtervolging is ook wel erg goed. Ook een van de beste auto achtervolg scene's ooit. Bronson gaat goed met zijn rol om en heeft natuurlijk geweldig stoere blikken. Savalas (die trouwens helemaal niet zo vaak in de film voorkwam) is ook perfect bezig. Zelfs Jill Ireland zet een degelijke prestatie neer.

Over het camerawerk ben ik ook zeer positief . Zoals in de kamer waar Savalas door Bronson word vermoord, is ruim en perfect gefilmd. De kamer was sowieso al mooi ingericht net zoals de onwijs mooie locaties in deze film.
De sfeer is perfect en zit strak in elkaar. Dialogen zijn ook fraai en de eindscene was wat meerdere al zeiden geweldig.

Misschien ben ik iets wat te mild met mijn 4,0, maar ik hou het tot nu toe maar met deze score. Dikke 4,0 sterren en een absolute aanrader. De Blue Underground dvd geeft nog eens extra waarde aan deze film.