Città Violenta (1970)

Een film met een geweldige Bronson, muziek van Moricone, sfeer, en begin- en eindscène maar met een iets te saai middenstuk. Ik wil gauw meer gaan zien van Sollima.

3.5*

Bij mijn DVD word er soms Engels en dan weer Italiaans gesproken. Erg irritant.

Ik vond de film niet heel bijzonder. wel mooi gefilmd en dat goede thema van Morricone, bleef nog uren in mijn hoofd nagalmen.

Deze film kon mij dus totaal niet boeien. Ik heb me de volle 100 minuten dood zitten vervelen. Hadden m nog in de kast staan, eens een keer ergens bij gekregen. Had hem beter in de kast laten staan! Charles Bronson is ook niet mijn type acteur denk ik.

Bagger, maar toch een 0,5 ster erbij voor: Een fraai geschoten auto-achtervolg scene, de crash van die sportauto en t einde waarbij die twee worden neergeschoten in de lift. Ook de muziek is best geinig, leuk deuntje.

1* en dan ben ik nog heel redelijk

Anders dan elke ander film met Bronsen en tevens zijn beste!

Fantastische soundtrack van Morricone, locaties zijn prachtig en

ook Telly Savalas helemaal op z'n plaats.

Nieuwe uitgave van blue Underground is prima!

Dikke 4,5 ster en kanshebber om naar een 5 te gaan!

Leuke wraakfilm van Charles met heel veel moeilijke gezichtsuitdrukkingen van een man die alles maar moet ondergaan. De geluidloze eindshot was ge-ni-aaaaal!!!

Deze film ooit goedkoop op video gekocht, nadat ik al jaren het maintheme hier van kende en dat te gek vond.

Film viel behoorlijk tegen, hoewel de ongewone rol van Bronson (welliswaar net zo hard als gewoonlijk, maar ook romantisch en op een bepaalde manier erg naief) en dus de dreunende, coole soundtrack van Morricone alles nog net boven het gemiddelde weten op te krikken.

Film is een typisch voorbeeld van een internationale/Europese film met een paar bekende koppen en in Zuid-Europa gefilmd.

Het maken en opnemen was waarschijnlijk leuker dan het eindresultaat.

Het einde is dan wel weer verassend en origineel genoeg om nog lang bij te blijven.

Mooie poster overigens!

Een zes, ofwel drie sterren.

Na zo'n 20 minuten realiseerde ik me dat ik deze film al eens gezien had. Dit soort films keek ik vroeger altijd met mijn vader.

Het is die typische bijna ondefinieerbare 70's stijl/sfeer die me zo trekt in dit soort films. Op een gegeven moment rijdt Bronson met zijn auto op een lange snelweg over het water met de dreunende klanken van Morricone's soundtrack er onder. Scene duurt maar een paar seconden, maar zo'n moment brengt een soort 'cool' met zich mee die ik in de moderne cinema niet zo vaak tegenkom. De openingsscene is goed, de eindscene is meesterlijk maar ik hoor hier enkel termen als 'saai' of 'langzaam' wanneer men spreekt over het middenstuk. Juist de pauzes en stiltes en het rustig registreren van Bronson's handelingen geven de film een uniek karakter mee. De scene met de tarantula is fantastisch, maar ook de manier waarop Bronson zich voorbereidt op zo'n aanslag bij de racebaan vind ik erg mooi. En Bronson is gewoon erg op zijn plaats hier met zijn stoicijnse gelaatsuitdrukkingen.

Plot leent duidelijk elementen uit Melville's Le Samourai en Boorman's Point Blank en de openingsscene lijkt geleend uit een film als Bullitt, al veegt de nooit bescheiden Sollima dat in een bijgevoegd interview resoluut van de kaart.

Erg mooie film, stukken beter dan de andere Bronson-films die ik onlangs zag (Hard Times en Mr. Majestyk) 4*

Dvd van Blue Underground is ook noemenswaardig. Mooi gerestaureerd, uncut, zowel Engelse als Italiaanse audio en een leuk interview met Sollima als bonusmateriaal. Regio 0 bovendien voor de geinteresseerden.

Is dat niet een heruitgave van de Anchor Bay versie, maar dan met minder mooie hoes?

Volgens mij wel ja.

Yup.

Er gebeurt te weinig in deze film, dit valt dan heel slecht met de te lange speelduur. 2**

Ietwat verouderde film met een mooie rol van Bronson. Goede muziek en prima camerawerk. Toch is het verhaal niet erg geweldig uitgewerkt (had meer ingezeten) en is de film niet altijd interessant. Een krappe 3*.

Had toch iets meer verwacht van dit Euro-misdaadgenre van rond de jaren '70.

Het heeft bij vlagen wel een aardig sfeertje, de La Piovra-achtige Morricone muziek mag er zijn en inderdaad is het einde geniaal, maar verder, met name in het middenstuk is de film wel erg matig geregisseerd en gemonteerd, met tenenkrommende dialogen en soms sleazy gedoe.

Herziening gisteren.
Ik had violent city al eens eerder gezien, maar dan op een NL dvd uitgave. Dat was best een tijdje terug en toen beschouwde ik het als redelijk goed. Maar nu moet ik hem echt behoorlijk opwaarderen.

Vind dit toch wel een van de meest stijlvolle, Italiaanse misdaad film die hier in de meningen (nogal) wordt ondergewaardeerd. Saai? Het zal wel aan mij liggen want bij deze film heb ik wel gefascineerd zitten te kijken. Er zitten inderdaad wat rustige - nietsgebeurende scene's in. Maar ook dat was iets wat mij niet stoorde. Ook de muziek score van Moricone is geweldig en passend in de film.

De scene met de auto achtervolging is ook wel erg goed. Ook een van de beste auto achtervolg scene's ooit. Bronson gaat goed met zijn rol om en heeft natuurlijk geweldig stoere blikken. Savalas (die trouwens helemaal niet zo vaak in de film voorkwam) is ook perfect bezig. Zelfs Jill Ireland zet een degelijke prestatie neer.

Over het camerawerk ben ik ook zeer positief . Zoals in de kamer waar Savalas door Bronson word vermoord, is ruim en perfect gefilmd. De kamer was sowieso al mooi ingericht net zoals de onwijs mooie locaties in deze film.
De sfeer is perfect en zit strak in elkaar. Dialogen zijn ook fraai en de eindscene was wat meerdere al zeiden geweldig.

Misschien ben ik iets wat te mild met mijn 4,0, maar ik hou het tot nu toe maar met deze score. Dikke 4,0 sterren en een absolute aanrader. De Blue Underground dvd geeft nog eens extra waarde aan deze film.

Dat leer je toch nooit!!!!!

Dat moet je van kinds af aan geleerd zijn.

Film is een variant op Point Blank, alleen net wat minder goed. Het zou zelfs een redelijk middelmatige film zijn ware het niet dat er zeker 3 a 4 geweldige scenes in zitten. Inderdaad het al genoemde einde, de sniper scene op het raceparcour, de achtervolging vanuit het hotel (dat is de a 4), maar ik vond vooral die autoachtervolging op het begin geweldig. Een geweldige intrige, er is nog geen woord gesproken, ontzettend knap uitgevoerd, spannend en een verrassende uitkomst. Een van de beste autoachtervolgingen ooit wat mij betreft. Alleen deze scene(s) maakt de film al de moeite waard. Sollima stijgt langzaam in mijn aanzien. 3,5 sterren.

Citta' Violente bluray

Transfer is goed.. (zie bluray.com)

"Citta Violenta aka Violent City With Charles Bronson." ... " !!!

Heerlijke wraakfilm (Heropfrissing) !!! Emoji!!! 'Violent City' met de heerlijke

wraakengel Charles Bronson in de hoofdrol.

De muziek/soundtrack van Morricone was weer smullen en paste volledig

in het sfeertje van de film. Het begin van de film was al meteen raak om nog maar

te 'zwijgen' van de finale ... sssstttt !

Jill Ireland heeft ook in deze film naast manlief een rol te pakken.

Telly Savalas (die andere 'naam') mag dan weer opvallen in zijn zalig karakter.

De autoachtervolging was ook fraai en was nog altijd een lust voor het oog.

De film bestaat uiteraard uit dialogen, maar de traktaties op enkele 'uitspattingen'

maken deze wraakfilm meer dan de moeite waard !

Vrijdag 18 september te zien in EYE in het kader van Cinema Egzotik

Derde of vierde keer dat ik hem zag, deze Point Blank knock off met Melville-invloeden. Maar voor het eerst groot, op 35 mm. Beviel me heel erg goed; halfje omhoog.

Bronsons stoïcijnse kop, een lekker wijf en een gierende vier wielse achtervolging. En dat allemaal nog voordat er een woord is gesproken. Na een korte opmerking zit je middenin een kogelregen. Je kan een film minder beginnen. Geweldig hoeveel tijd Sollima neemt voor de aanslag op de racebaan, idem voor de scène met die grote kruiper. Het zijn dat soort momentjes die zo'n film echt tekenen. Toen het nog kon. Tussen al dat moois laat Sollima de teugels wel wat vieren, maar The Vanessa Mechanism krijgt zo wel z'n beslag en de finale is er weer eentje om in te lijsten. IJselijk, die stilte.

Charles Bronson is Charles Bronson in deze aardige eurocrime van Sergio Sollima. De film is eigenlijk opgebouwd rond drie sterke scenes. Het begint met Bronson die ontspant op een jacht met een in bikini geklede Jill Ireland (één van de zestien films waar Bronson en zijn vrouw samen in te zien waren) of een body double als ze naakt was. Wat gevolgd wordt door een coole goed gemaakte autoachtervolging op een Caribisch eiland. In het midden is er dan de spannende scene bij het racecircuit en aan het einde was er de sterke climax. Maar voordat het zover is ben je al een paar wendingen rond femme fatale Vanessa en verschillende lange monologen van Telly Savalas verder! De film bezit daarnaast veel van de welbekende Italiaanse elementen; muziek van componist Ennio Morricone, geluidseffecten van geweerschoten en de onvriendelijkheid tegen vrouwen. De versie die ik zag had ook een aantal scènes waarin Charles en zijn vrouw Jill Ireland ineens Italiaans begonnen te spreken, (met Engelse ondertitels) Dit was vreemd maar kwam omdat er acht minuten uit de Italiaanse versie zijn gesneden en later weer op dvd zijn herstelt. Echter zijn deze scènes nooit in het Engels opgenomen!

Het verhaaltje is simpel en kun je in één volzin vatten. Een huurmoordenaar is het moorden beu en wil ermee stoppen, ware het niet dat de onderwereld zijn diensten nodig heeft en zijn zwak voor een aantrekkelijke vrouw hem steeds weer noodlottig wordt.

Prima bezetting. Met Charles Bronson in de rol van de huurmoordenaar. De rol is hem op het lijf geschreven. Met zijn markante gezicht en zijn stoïcijnse manier van doen is hij de perfecte representant van een solistisch werkende huurmoordenaar met een gesloten gedachten- en gevoelsleven. Een interessant karakter dat zich onvoorspelbaar en in het bezit van een sluimerende portie agressie teweer stelt tegen zijn belagers.

Ook met de toenmalige echtgenote van Bronson, Jill Ireland als de aantrekkelijke en mysterieuze vrouw. En met Telly Savalas in een wat kleinere rol als een enthousiaste maar gevaarlijke maffiabaas. Beide zijn goed.

Een film met goede actiescènes. Het gaat meteen in het eerste kwartier al los in een scène die zich afspeelt op een schilderachtig eiland in de Caraïben. Een fijne autoachtervolging is de aftrap. Daarna verplaatst de film zich naar New Orleans en maakt nog een uitstapje naar Michigan voor een autorace. Beide locaties lenen zich uitstekend als settingen voor actie en geweld. Regisseur Sergio Sollima heeft met betrekking tot cast en locaties goede keuzes gemaakt. Met prima ingrediënten ontwikkelt de film zich tot een vlotte actiethriller met een aantal verrassende wendingen en een verrassend fijne fatalistische finale.

Violent City is dynamisch en spannend en weerhoudt zich van clichés. Ook een film met een wat zwaarmoedige en pessimistische onderlaag. De personages gedragen zich allemaal alsof hun handelingen er eigenlijk niet toe doen. Tegenslagen worden met een vanzelfsprekendheid ontvangen die doet vermoeden dat ze er van overtuigd zijn dat het lot uiteindelijk bepalend is voor de toekomst. Hun acties hebben op het lot geen invloed. Het levert een bevreemdende sfeer op. Een sfeer die nog extra wordt benadrukt door de muzikale tonen van Ennio Morricone.

Fijne film

Mooie cast, zelfs 'Kojak' erbij! Alles is zo'n beetje gezegd door mijn voorgangers. Ik vond dit zeker niet de beste van Bronson, maar het geheel keek toch lekker weg. Deze film raakte voor mij iets aan de spaghetti westerns met Bronson, voornamelijk door de sfeer, de muziek en ook de geweerschoten. Het plot was vrij standaard, toch hebben ze er een eigen draai aan gegeven met deze film.

Degelijke misdaadfilm met een bevreemde sfeer waarin diegene die het voor het zeggen heeft eigenlijk de touwtjes niet in handen heeft. Dat is de clou die Steve ( Umberto Orsini ) aan Charles Bronson geeft. De film opent op een boot waar we Bronson samen met zijn lief Vanessa ( Jill Ireland ) zich lekker vermaken. Vervolgens krijg je een goede autoachtervolging, daarna de aanslag op de racebaan, vervolgens ontmoetingen met maffiabaas Telly Savalas ( alia Kojak ) en de bizarre relatie met Vanessa wat verschillende wendingen zal bepalen. Dit gaat gepaard met fijne locaties en settings. Pluspunt is het camerawerk : bv de scène wanneer Vanessa voor de spiegel zit en in dialoog is met Steve en de slotscène in de buitenlift worden meesterlijk gefilmd. 6/10

Komt in mei uit op blu ray

Net de blu ray van Kino Lorber zitten kijken, twee schijfjes met maar liefst drie versies er op, ik heb gekozen voor de lange versie. Toch wel erg fijne Europese jaren '70 misdaad film, die mij nu veel beter beviel als alle keren daarvoor (had eerst een gare videoband en later de blue underground dvd).

Het begint nog wel leuk met de achtervolging, maar voor de rest gebeurt er niet erg veel meer, met moeite uitgekeken.

Fantastische Bronson. Of moet ik zeggen Sollima?

Het is nu de derde film die ik van m zie en ze zijn allemaal sterk.

Bij deze film vallen zowel de opening als eindscene op. Geweldige pure cinema. Het eind is echt briljant!

Ik lees dat men het tussendoor sims wat rommelig of saai vindt. Dat laatste ben ik het zeker niet mee eens. De film kent nog veel meer geweldige set pieces en Bronson, Savalis en Ireland spatten van het scherm.

Ik zag de lange 4k Italiaanse restauratie. Fie zag er echt prachtig uit. En ondanks deze maximale speelduur 109 minuten) heb ik me geen moment verveelt. Het is een heerlijke powerplay waarbij je als kijker constant achter de feiten aanloopt.

Een van Bronsons beste! Dikke 4*

Ik ben een fan van Charles Bronson zijn films, maar deze slaat de plank compleet mis. Het verhaal is geen touw aan te knopen en het acteerwerk is ook pruts, en dan ook wij hebben de dvd dat er in eens Italiaans word gesproken. Volgens mij was de gast die deze overzette op dvd of in slaap gevallen of ladderzat, erg jammer deze prent. Enigste pluspunt is de opening scene die is wel weer prima.