A Girl in Every Port (1952)

Groucho Marx zonder zijn broers. Juist om hem zo te zien maakt het nog meer zichtbaar hoe bijzonder de Marx Brothers eigenlijk wel niet waren. Ze hebben hun eigen komische timing, hun eigen manier van acteren. Als je ze dan los koppelt van elkaar en ze laat samenwerken met andere komieken werkt dat duidelijk toch wat minder. Groucho Marx speelt in A Girl in Every Port gewoon op zijn vertrouwde manier, maar de andere acteurs spelen komisch zoals dat in de meeste komedies van die tijd gedaan werd. Dat doen ze niet per se slecht, maar door het verschil in acteerwerk lijkt Groucho bijna van een andere planeet te komen. Toegegeven, de Marx Brothers kwamen altijd al anders over, maar omdat alle plotlijnen die ik tot nu toe zag in hun films gebaseerd waren op de Marxjes vs. de Wereld kwamen ze er mee weg. Nu is het iets minder Groucho tegen iedereen en krijgt hij een teamgenoot in de vorm van William Bendix. Niet slecht, maar geen Harpo of Chico.

Verder wordt ook een anarchistisch Marxplotje gemist. Nu moeten we het doen met een milde misdaadverhaallijn gemixt met klucht die niet bijster boeiend of goed is uitgewerkt. Een film als deze heeft ook niet veel baat bij een wat complexer plot met veel haken en ogen. Dit zou allemaal niet zo erg zijn als er gewoon niet geprobeerd dit scenario te mixen met one-liners die duidelijk voor Groucho geschreven zijn om diens persona in stand te houden. En deze one-liners zijn wederom het leukst, hoewel er niets bijzit dat zo gedenkwaardig als bijvoorbeeld in Duck Soup of A Night at the Opera. Eigenlijk komt bijna al het plezier hier uit het luisteren naar Groucho die mensen beledigt. Altijd een feest natuurlijk, maar dat feest heeft hij al vaker op een betere locatie gegeven.

Oh, A Girl in Every Port ziet er een stuk beter uit dan de films van de Marx brothers. Dit zegt echter niets, want bijna alle films zien er beter uit dan die van de Marxjes. Degelijkheid is het sleutelwoord.

2,5*

Hiermee een vijfde film uit het Marx Brothers oeuvre bekeken. En ook de beste tot nog toe. Het heeft er voor mij zeker mee te maken dat enkel Groucho meedoet en we bespaard blijven van de andere broertjes met hun standaard onnozelheden. Ik vrees dat ik dus geen fan ben van de Marx bros en de kans is klein dat ik het alsnog zal worden. Deze film hier vind ik een clever scenario hebben, en de dialogen konden me af en toe een monkellach ontlokken. Groucho is hier best te doen eigenlijk en is niet irritant zelfbewust overheersend. Leuk ook om William Bendix en Marie Wilson aan ‘t werk te zien.

Als je dit de beste van de Marx Brothers vindt ben je niet echt een fan van ze, nee dat is wel duidelijk dan Ben zelf geen grote fan van ze maar ik vind een Duck Soup of Monkey Business om maar wat te noemen toch wel stuk grappiger. Daar kan zelfs William Bendix in deze niets aan veranderen