Des Vents Contraires (2011)

Regisseur Lespert heeft het zo druk met allerlei subplotjes, dat na de beklemmende opening de voornaamste verhaallijn in de rest van de film nog amper aan bod komt. Ik vind dat toch wel jammer, want bijster interessant zijn die zijverhalen over een uitdagende rij-leerlinge, een kidnappende verhuizer en een ontslagen rijinstructeur allemaal niet. Overigens prima geacteerd, met name door de kinderen.

Hét voorbeeld van een film waar je weinig van verwacht, maar heel veel krijgt.
Het verhaal is vrij sober, en 'uptempo' is dit al helemaal niet. Maar de hoofdrolspelers, Magibel en de twee kinderen, leveren fantastisch werk af, en slepen je helemaal mee in hun situatie.
Twee non-verbale momenten in de film zijn echt ijzersterk: Paul die met z'n kinderen begint te spelen terwijl ze de muren aan het schilderen zijn; en even later het moment waarop de kinderen vernemen wat er met hun moeder gebeurd is. De tranen liepen me zelf uit de ogen...
Zo eenvoudig als het verhaal is zo, sober als de (weliswaar soms mooie) beelden zijn, zo verrassend onverwacht was het einde. De gemiddelde thriller kan daar een puntje aan zuigen.

Aardige film over een man met twee jonge kinderen wiens vrouw al een jaar vermist is. Een simpel verhaal, met aardig wat zij-plotjes die de film zeker wel onderhoudend maken, maar uiteindelijk te weinig toe weten te voegen aan het geheel. Een aangenaam, rustig tempo en ook goed acteerwerk. Met gemak 3.0 sterren.

Prachtig!

De film wordt hierboven enkele malen verweten dat het teveel zij-plotjes heeft, en het daarom teveel afwijkt van het oorspronkelijke verhaal. Mijn inziens zijn deze verschillende plotjes het verhaal. De film volgt een man en zijn kinderen die proberen om te gaan met de verdwijning van zijn vrouw. Het gaat er verder niet zo zeer om wat er met zijn vrouw gebeurd is, maar wat de gevolgen zijn voor de achterblijvers en hoe zij weer opkrabbelen. Het einde is dan zowel een tragedie als een verademing. Schitterend geïllustreerd door Lespert, waarbij met name het acteerwerk van het drietal in positieve zin opvalt.

Ruime 4*.

De tegenwind waartegen het hoofpersonage moet opboksen bestaat uit de verdwijning van zijn echtgenote en de zware taak van verdere opvoeding van zijn kinderen die op hem rust.
Wat er aan wordt toevoegd (de perikelen met zijn broer over een ver verleden, het vreemd gaan van zijn schoonzus, de nieuwe verdachtmakingen die hij moet ondergaan en ongegrond zijn en dan nog door een totaal andere politiedienst dan een jaar terug, de pech van het omgaan met een man, labiel en met scheidingsproblemen, het onopgeklaard stalken, de onbegrijpelijke flirt...) lijkt alleen maar opvulling en maakt geen indruk.
Jammer dat het tegenvalt want met een Isabelle Carré (toch ook niet zo'n beste rol), Audrey Tautou en Benoît Magimel lag de verwachting toch redelijk hoog.

En hoe staat het er momenteel voor met de Franse cinema? Je weet wel ooit samen met Italië toonaangevend in de Europese cinema. Nou eh voornamelijk erg degelijk en saai. Libelle-drama dat voor arthouse door moet gaan. Netjes ingeblikt maar nergens bijzonder. Gemaakt om op TV5 nog wat uit te zenden te hebben op een woensdagavond.

Enig positivie punten zijn de fraaie Franse kust in de film en het bijrolletje van Bouli Lanners.

Normaal gesproken zou ik 2sterren geven. Maar het gemiddelde van de klas is te hoog. Dus op deze wijze wordt het examen een beetje bijgesteld.

Prima film, goed acteerwerk, levensechte situaties en dialogen. Een aantal mannen veelal van middelbare leeftijd raken in een situatie waarin je niet wil raken. Sommigen raken alles kwijt, anderen weten iets beter om te gaan met hun situatie. Ik heb hier wel van genoten, maar helemaal ondersteboven ben ik er niet van.