Ying Xiong (2002)

Had House of Flying Daggers ooit wel gezien maar kon me er eigenlijk niet veel van herinneren.

Tot de eerste vechtscène van deze Hero dan. Want vergelijkingen in choreografie worden al snel duidelijk en de enorm knappe 'wire-trucs' zijn niets minder dan spectaculair. Verbaas me ook elke keer weer over het aantal stijlen dat Jet Li beheerst, dat zijn acteertalent wat te wensen overlaat is hem vergeven.

Hoewel ik in het begin wel een heel erg simpel plot zag uitkomen valt het nog wel mee. Er wordt het maximale uit het script te halen wat maar sporadisch lukt. Zo vond ik het idee van die 3 verhaaltjes wel sterk en blijkt voor Broken Sword een best interessant personage te zijn. Helaas is het einde dan weer wat minder, waar melodrama en over the top emotie niet geschuwd worden.

Gelukkig maakt de cinematografie heel wat goed want deze is briljant te noemen. Vaak erg mooie en prachtig gekadreerde composities en het kleurgebruik is ongekend mooi. De sfeer van de film wordt ook nog helemaal afgemaakt door de score.

Word volgens mij maar weer eens tijd om wat andere werkjes van Yimou Zhang op te zoeken.

Ook hier schittert Jet Li, zoals in vele films.

Prachtige film, met een fantastische verhaal. Magisch landschappen die rust geven. De gevechten waren indrukwekkend mooi en typisch in Oud-Chineze stijl (met het vliegen, verweren van pijlen en springen op water, bijv.). En natuurlijk met een sublieme Soundtrack.

This land doesn't know a real hero. Yet

Ik zie Jet Li altijd wel graag spelen, heb jammer genoeg nog niet zo bijster veel van hem gezien. Een tijd geleden gaven ze deze Hero op televisie en omdat de film me qua titel niets zei heb ik hem opgenomen. Het is altijd leuk om je te laten verrassen en verrassen doet Hero zeker en vast.

Ik had nooit gedacht dat dit zo'n visueel spektakel ging zijn. Normaal gezien ben ik geen fan van de wire-fu, heb liever de oude Shaw Brothers films zoals Wu Du (1978) of Shi San Tai Bao (1970), maar dit ziet er fantastisch uit. De verschillende verhalen worden allemaal bepaald door één kleur maar het zijn ook de vele landschappen die de film een erg aantrekkelijk effect geeft. Ik kan er nog altijd niet bij hoe mooi dit er nu eigenlijk uitzag. Vooral wanneer de boogschutters hun pijlen afvuren is het verbluffend om te zien. Het verhaal achter Hero is nogal dun. Uiteindelijk is het niet meer dan continu flashbacks in flashbacks maar eerlijk gezegd, storen deed het me niet. Heel de film kent een nogal Rashômon-achtige sfeer maar weet toch ook zijn eigen stempel te drukken. Gebaseerd op een oude legende weet Zhang een interessant verhaal af te leveren dat nergens verveelt. Normaal gezien heb ik het niet zo met veel flashbacks, om de één of andere reden verlies ik dan snel mijn aandacht en ben ik de rode draad kwijt, maar dit blijft boeiend. Misschien wel door het feit dat elke flashback eigenlijk een op zichzelf staand verhaal is. Ach, in ieder geval de moeite om te zien.

Jet Li moet hier niet zo bijster veel doen. Gezichtsemoties had Li blijkbaar nog niet in 2002 wat zorgt voor soms een nogal hilarisch zicht wanneer hij voor de keizer zit en zijn mond amper beweegt. Soit, op zich doet hij het wel goed en vooral in de vechtscènes komt hij echt tot zijn recht. Nooit gedacht eigenlijk dat ik dit soort gevechten goed ging vinden, vond het vroeger altijd verschrikkelijk om naar te kijken maar smaken veranderen dus werkelijk. Ik had continu het idee dat ik Maggie Cheung ergens van kende. De naam zegt me ook iets maar ik kan ze niet direct ergens in een film plaatsen en op Imdb zie ik ook niet direct iets bekend. Ach, maakt niet uit want ik zal ze waarschijnlijk wel met iemand anders verwarren. Ze zet in ieder geval een sterke rol neer als Flying Snow. Eigenlijk zijn alledrie de huurmoordenaars uitstekend in hun rol, al steekt Tony Leung Chiu Wai als Broken Sword er wel bovenuit. Erg interessante rol en ook erg goed neergezet door Wai. Heel de cast is eigenlijk uitstekend in hun rol. Voor de rol van Qin was er even gedacht om Jackie Chan te casten maar ik ben blij dat ze uiteindelijk toch bij Daoming Chen zijn terecht gekomen. Volgens mij had Chan dit niet met zoveel flair als Chen kunnen neerzetten.

Visueel een spektakel en hoewel het plot niet al teveel om handen heeft blijft het wel boeien. Ik heb me in ieder geval wel geamuseerd gisteravond. Li weet zelfs met bijna botoxachtig gezicht nog te overtuigen en ook de rest van de cast is grandioos.

4*

Mja, letterlijk en figuurlijk een nogal zweverig gebeuren met in mijn beleving een dalend lijntje. Audiovisueel een spetter van een film. Decors, locaties en kleuren zijn echt top, ik zat al te smullen bij de confrontatie tussen Li en Yen in dat waterige binnenplaatsje waar Go werd gespeeld. Het rode gevecht in het bos tussen Cheung en Ziyi Zhang is zelfs zinderend, hét hoogtepunt.

Ook de pijlenregen en de massashots van het leger zien er bijzonder fraai uit. En zo is er nog wel meer, maar ergens onderweg gaat het toch een beetje zagen. Of het nu een herhaling van zetten is of de legende die wat dominanter wordt, de jeu is er wat af en komt er ook niet meer op. Dat slot helpt ook niet echt. Mooi met een randje.

Grote tegenvaller. Ik ben een groot Li fan, maar zie hem toch echt liever in Hong Kong spektakel als Once Upon A Time In China, dan in deze visueel indrukwekkende, maar tergend trage film. In tegenstelling tot Crouching Tiger, Hidden Dragon deed het verhaal me vrij weinig en kwam het geheel veel langdradiger over, dit ondanks het feit dat Lee's film zeker een half uur langer duurt.

Qua actie zat het op zich niet verkeerd, maar ik heb tegelijkertijd geen duels gezien waar ik de term klassieker aan zou willen verbinden. In dat opzicht vond ik een film als Seven Swords toch een stuk imposanter. Nee, Hero moet het voornamelijk hebben van mooie cinematografie en een uitstekende soundtrack, de rest is allemaal niet slecht, maar weinig indrukwekkend. Ik hoop ook dat het overvloedig gebruiken van slow-motion geen blijvende zaak blijft in dit soort films, het haalt heel veel van het ritme uit een actiescene.

Verblindend.

Zo mooi! De dik aangezette, kleurige decors en zwevende battles doen het bij mij erg goed. Gelukkig maar, want iets anders hoef je niet te verwachten van Hero. Naast (overdreven)visueel gedoe valt er weinig te behalen.

De veelal lelijke muziek neem ik altijd maar voor lief, charme heeft het gelukkig nog wel maar verder kan ik er niet veel mee. Een aantal adembenemende momenten moeten er voor zorgen dat het je blijft betoveren, de uitschieter tussen deze scenes speelt zich af in het bos. Werkelijk een fenomenaal gebeuren met die stortvloed aan rondvliegende bladeren en het contrast tussen rood en geel

Al met al vult het al m'n verwachtingen moeiteloos in, soms beter dan verwacht en soms wat minder.

Veruit de beste film die je voor 2.99 euro bij de boekenvoordeel kan kopen. Sterker nog; een van de beste films van de afgelopen tien jaar

Een absoluut meesterwerk!

Visueel verbluffend, esthetisch en vooral poëtisch. Geweldige muziek, prachtige regie fraaie actiescènes.

Kopen dus! (en meerdere keren zien)

Waarschuwing:

liefhebbers van actie -en vechtfilms, pas op! Dit is epiek dat het genre zodanig onstijgt dat velerlei het als zwaar en saai kunnen ervaren,.. kijk dan maar Iron Monkey nog een keer.

Bah, niet m'n ding.

En dat komt vooral door het erg saaie verhaal dat de film een stuk langer doet lijken dan hij in werkelijkheid is. Heel wat oeverloos gezwets en holle frasen waar ik weinig mee kon. En dan dat moralistische einde, mja...

Toegegeven, het zag er allemaal wel erg mooi uit. De decors, de aankleding, de choreografie van de gevechten. Vooral het gevecht tussen de twee mooie dames in het bos met de rondfladderende bladeren zag er erg gaaf uit, net zoals het gevecht tussen Hemel en Naamloos. Maar uiteindelijk beginnen zelfs die gevechten een beetje eentonig te worden.

Van de acteurs viel vooral Tony Leung Chiu Wai (Gebroken Zwaard) op. Goeie vertolking, legt tenminste nog wat expressie aan de dag, wat niet gezegd kan worden van Jet Li. Maar misschien was de bedoeling. In ieder geval, hij kon me niet bekoren.

Vooruit, 2,5 voor de visuele pracht en het knappe kopje van Ziyi Zhang.

Gekocht op dvd voor 1 euro omdat me het nog bijstond dat dit hele goeie film moest zijn, en natuurlijk omdat Jet Li meespeeld. En ik hou van actiefilms.

Dus had sterke verwachtingen over deze film, en hij begon ook wel goed maar uiteindelijk viel die me zwaar tegen. Steeds flashbacks waar het iedere keer op een andere manier gebeurde vind ik maar niks.

Alles leek net een droom zo nep kwam het over. Een film hoeft van mij niet realistisch te zijn maar dat was hier wel heel ver te zoeken, eerder een Actie/Fantasie film.

Nou vond ik het stukje dat die met de koning aan het praten was nog het leukst, verder kon het me gewoon niet boeien.

Ik vond trouwens Once Upon A Time In China als ik het goed heb wel vermakkelijk met al die actie, ook al vond ik het verhaal niks bijzonders

Verder begrijp ik wel waarom sommigen dit een goede film vinden, je moet er maar van houden van die Wuxia films

Conclusie zonde van die ene euro. Ik wil me vermaken met een film en niet in slaap vallen.

Dit is ook een van de slechste films die ik ooit heb gezien, en dan ook nog heb afgekeken.

Iemand zij ook hier: misschien moet je eerst 10 flessen bier drinken voordat je je hiermee kan amuseren, maar ik denk dat dit bij mij niet veel zou helpen.

*0,5

Prachtig schouwspel dat op een gegeven moment een beetje zijn kracht verliest in de moraaltjes en verhaaltjes. Toch een dikke 3,5*

Slaapverwekkende vertoning van epische dwaasheid. De beelden waren ademloos prachtig maar het verwarrend verhaal kwam, in tegenstelling tot de actiehelden, niet van de grond. Wat je te zien krijgt is drie of vier keer een variant op hetzelfde waardoor de film erg monotoon werd. Ik had hier veel meer van verwacht. In dit genre is dit één van de minste en ik ben nog mild met mijn cijfer.

Diverse mogelijkheden om de killers neer te slaan met rode, blauwe, witte en groene pakken. Gele bladeren zelfs en grote felle doeken. Rotsen, bergen, ridders en paarden maar ook waterdruppels en houten huisjes. Aardig gedaan met al die kleurtjes en aan het zweven en dergelijk heb ik me niet gestoord want ik had al aangenomen dat dit in het genre zou thuishoren. Het is gewoon die herhaling van drie à vier keer wat begon te vervelen. Ook de opstelling met al die wachters en hun schilden vond ik iets te theatricaal. En als twee moordenaars daar rustig doorheen lopen en die wapens doormidden slaan alsof het piepschuim is grijpt mijn hand echt niet sneller naar de popcorn. Voor liefhebbers blijkbaar adembenemend maar ikzelf vond 'm wat tegenvallen.

Deze film die ik vanmorgen weer eens herzien heb is voor mij nog altijd de mooiste martial-arts film die ik ooit gezien heb en samen met Raise the Red Lantern de beste film van Zhang Yimou. De martial arts films die Zhang hierna gemaakt heeft zijn eigenlijk niet meer dan een herhalingsoefening, weliswaar zeer fraai maar kunnen toch absoluut niet tippen aan dit cinematografish meesterwerkje die het voor mij vooral moet hebben van de visuele pracht. Behalve de zwaardgevechten en de scènes waarbij de soldaten en masse pijlen op het paleis afschoten oogden ook de landschappen bijzonder mooi. Zeer fraai was ook de scène waarbij de twee dames een gevecht aangingen in het met herfstkleuren getooide bos, waarbij de gele bladeren in het rond vlogen. Het verhaal zelf en dat is het enige minpunt vond ik niet bijster interessant maar dat geldt voor mij bijna voor alle martial art films. Dit soort films moet daarom ook nooit te lang duren, want anders wordt het te veel een herhaling van de oa door mij geciteerde scènes en gaat de verveling op den duur toeslaan. 100 minuten voor een martial arts film is daarom ook meer dan genoeg.

4,5*

Herzien op blu-ray, waar het visuele spektakel goed tot zijn recht komt. Het camerawerk van Christopher Doyle is uitzonderlijk fraai. Inhoudelijk wat minder geslaagd, met de gebruikelijke langdradige en nogal statische arty farty dialoogscenes, die de vaart danig uit de film halen. Gelukkig staan daar genoeg kunstig in beeld gebrachte aktiescenes tegenover.

Visueel zeer aantrekkelijke film, vooral de scene met de pijlenregen vind ik prachtig. Het verhaal heeft weinig om het lijf maar dat is van secundair belang. Speelduur is ook prima, films in dit genre weten soms van geen ophouden.

Ik moet me toch echt eens wat meer verdiepen in Chinese cinema, want dit was weer bij momenten erg goed.

Verhaal is natuurlijk bijzaak, maar is toch meer dan degelijk. Vooral de aparte vertelstructuur helpt om het allemaal boeiend te houden tot het einde. Er zitten nogal wat rustpunten tussen de actiescènes, en gelukkig is naast het verhaal ook het acteerwerk goed genoeg om je niet te gaan vervelen. Verbaas me er telkens weer over hoe wij in de Westerse cinema over het algemeen zoveel moeite nodig hebben om een emotie uit te drukken, terwijl in dit soort films de uiterlijke emotie bijna afwezig is, maar je als kijker toch perfect kan meevoelen met de personages, en zelfs geraakt kan worden.

Visuele draagt de film. Had iets meer kleurenpracht verwacht, maar de scènes die in kleur baden zijn wel stuk voor stuk erg mooi. Af en toe mooie composities ook. De actie zelf is erg knap in beeld gebracht, hele verademing met het recent geziene Taken.

Goeie 3.5*; kan niet echt zeggen waar het mis liep voor een hoge score, ik miste dat beetje extra klasse. Komt misschien met de herziening, ooit.

Mooi, maar leeg. Het is vrij duidelijk dat het visuele voorrang heeft gekregen op het inhoudelijke aspect. Hero bevat een redelijk summier plot dat vooral als kapstok dient om alle gevechtsscènes en actiesequenties aan op te hangen. En het moet gezegd worden, deze zien er dan ook erg indrukwekkend uit. Alleen blijven de karakters tussen dit pracht en praal erg plat en oppervlakkig en heb je als kijker niet veel meer te doen dan met open mond naar de mooie plaatjes in het plaatjesboek staren. Dat is even leuk, maar je gaat op een gegeven moment toch iets missen. Alle lof naar Christopher Doyle en zijn cinematografie, de art-direction en de special effects; alles aan Hero is erg stijlvol, goedgemaakt en oogstrelend. Maar het is jammer dat er inhoudelijk niet iets meer in zat.

3 sterren.

Leeg.

Hero mag dan wel gebaseerd zijn op een of andere legende, feit is dat de spanning bij de keizer te vaak onderbroken wordt door gevechtsscènes die duidelijk maken waar de film werkelijk omdraait: poëtische doch idiote heldendom.

Het is ook te merken aan de acteurs. Ik ken ze niet allemaal, maar zo'n Tony Leung of Jet Li hebben reeds bewezen goed te kunnen acteren: hier worden ze te veel beperkt tot wat heldhaftig geroep, al is het vooral Ziyi Zhang die daar last van heeft.

Volgens verwachting is het (audio)visuele datgene waar de film op steunt, iets wat grandioos lukt. Het muzikale is zeer degelijk, de kleurencombinaties zijn vaak erg mooi en ook de massascènes missen hun effect niet. Iets wat me wel is tegenvallen is het gebrek aan zwaartekracht tijdens actiescènes, iets wat in vergelijkbare films beter meevalt. Ook slowmotion lijkt mij niet de beste techniek om een actiescène in mekaar te steken daar het de snelheid constant onderbreekt. Het gevoel dat na afloop overheerst is er eentje van leegheid.

Kleine 3

Andermaal een oogverblindende film van Yimou Zhang, maar met die visuele pracht heb je het wat mij betreft ook wel gehad. Ik ben niet zo van martial art films, al zijn die scènes bij Zhang veeleer kunstige balletten dan echte gevechten. Grootste probleem van deze film is dat er nauwelijks een verhaal in zit: style over substance. Yimou Zhang heeft ook prachtige dramafilms gemaakt. Daaraan geeft ik veruit de voorkeur.

Matige film. Visueel is alles natuurlijk ongelooflijk prachtig, verhaal is in het begin nog wel boeiend maar valt naarmate de film langer gaat duren steeds in herhaling en wordt ontzettend langdradig. Zitten opzich wel een paar leuke scenes in maar die worden steeds eindeloos herhaald vanuit een.iets ander perspectief. Niet boeiend genoeg

2.5/3*

Iets beter te verteren dan House of the Flying Daggers, maar nog steeds weet het lang niet voldoende te boeien. Afgezien dan van een resem aan mooie locaties en Doyle's werk mag er zijn, maar zelfs dat is het laatste half uur niet interessant genoeg meer om weerstand te bieden aan een erg langdradig verhaal. Rashomon maar dan op elk vlak minder. 2.5*

Erg fraai. Ik kan mezelf geen kenner van de Chinese, of überhaupt een Aziatische cinema noemen, maar deze kon ik waarderen. Het verhaal vond ik in haar dramatische verloop erg interessant en hier en daar verrassend. De setting was prachtig net als de (natuurlijk) schitterende beelden. De kostuums, het geluid, allemaal erg goed. Daar zou de westerse cinema nog wat van kunnen leren, de bedachtzaamheid waarmee word geprobeerd om elk plaatje te laten leven.

Het einde viel me lichtjes tegen en ik miste ook nog wat mysterie in de film. De filosofie erachter vond ik leuk, maar ging bij mij niet heel diep ofzo. Ik kon wel genoeg uit de film halen om het toch een bijzondere kijkervaring te vinden. Hier lust ik meer van.

Blijft genieten.

Het enige wat je kan zeggen is dat het geen geweldig vloeiende film is. Scenes staan op zichzelf en het borduurwerk om er één film van te maken is misschien wat slordig, maar zowat élke martial artst scene is een meesterwerkje in het genre.

Hoogtepunt blijft toch het herfstgevecht, maar ook het meer, de groene troonzaal, de caligrafie scenes ... stuk voor stuk juweeltjes die bijblijven. Visueel ook nog steeds van het hoogste niveau. De CG is wel wat verouderd, maar verder is dit Doyle's op z'n meest uitzinnigst.

Soundtrack is wat identiteitsloos, de cast allerminst. Tot het nokje vol met bekende namen die allen meer dan behoorlijk hun plicht vervullen. Wat mij betreft dé film die het martial arts genre na de eeuwwisseling weer nieuw leven heeft ingeblezen, ondanks dat Crouching Tiger toch twee jaar eerder was.

4.5* en een uitgebreide review

Ik had ooit gezegd dat de film nog zou groeien en bij een nieuwe kijkbeurt is dat ook. Qua verhaal is dit niet echt veel, Hero moet het hebben van de mooie beelden. Als je daarvoor in bent, kan je best wel genieten van de film. Hero is een stuk poézie geworden, een levend schilderij. Maar ook uit de acteurs wordt duidelijk alles gehaald. Jammer dat Donnie Yen's scènes wat beperkt bleven. Verder is dit genieten.

Onder regie van Yimou Zhang bevat deze kruising tussen drama en martial arts een goede cast met namen als Jet Li, Tony Leung, Maggie Cheung en Donnie Yen ( als is het jammer dat hij maar een vrij korte rol in deze film heeft ). De film kent een verhaal wat op een wijze wordt verteld dat verre van standaard is. Eigenlijk gaat het voornamelijk om flashbacks waar deze film om draait.

Visueel een zeer mooie film, kleurgebruik is soms bijna adembenemend te noemen. Ook de locaties zien er mooi uit, als goed voorbeeld vond ik die scene dat er op het water werd gevochten. Ook mooi om te zien was dat gevecht met al die bladeren, die na dat gevecht zelfs van kleur verwisselden.

Actiescenes zijn ook meer dan geslaagd, zelfs de druppels van de regen worden hier op fraaie wijze in betrokken.

Deze film slaat op werkelijk niet al te veel. Wat een lelijke kleuren, vaak monotone gevechten en het ergste van al is dat men hier geen rekening houdt met de wetten van de fysica. Zwaartekracht ooit al van gehoord? Vechten op water, vliegen over de toppen van de bomen, duizenden pijlen op 10 m² maar denk je dat de personages geraakt worden, nee hoor. O ja zwaarden die krom geslagen worden alsof ze uit plastic bestaan. 2 uitstekende zwaardvechters die zich even door een leger van 3000 man worstelen waarbij ze al omvallen voordat ze geraakt worden. Schilden die uit keramiek bestaan en zo bros zijn als een porseleinen vaas. Als je van ongeloofwaardige films houdt, hier heb je er een. Meer over the top als dit kan het bijna niet worden. Helaas is het ook geen Kung Fury en wordt het nergens grappig. Het eerste halfuur vond ik om te duizelen slecht, daarna komt er iets meer vooruitgang in het verhaal waardoor mijn stem nog net 1* zal worden. Wat mij betreft hopeloos overgewaardeerd.

Herzien.

Vijftien jaar na het uitbrengen van de film blijft Hero visueel nog steeds één van de mooiste films die ik heb gezien. Zet de film stil op welk willekeurig moment dan ook, en het resultaat is een prachtige foto. Voor de scènes in de open lucht zijn schitterende natuurlocaties gekozen. De scènes binnen zijn zeer fraai gestileerd met veel aandacht voor kleur en symmetrie. Sowieso is de kadrering zeer sterk. Verder vallen de close ups in slow motion van bijvoorbeeld druppelend water op.

Zoals gezegd is het spel met kleuren erg bijzonder. In vrijwel elk hoofdstuk zijn zowel de omgeving als de kostuums in dezelfde kleur, met als enige uitzondering de prachtige gevechtsscène tussen de dwarrelende bladeren, die geel zijn, terwijl de kostuums rood zijn, maar waarvan de kleuren ook in rood veranderen zodra één van de vechtende het loodje heeft gelegd. Heel fraai, ook qua symboliek.

De actie is ook subliem. Hoogtepunt qua kunsten is het gevecht tussen mijn favoriete martial arts acteurs Jet Li en Donnie Yen, dit is de scène met het druppelende water. De overige gevechten zijn qua stilering minstens zo fraai. De bladerscène is al genoemd, maar ook de scène op het meer is prachtig. Wire-fu, dus veel gezweef, maar sowieso voelt de film meer aan als een vertelling van een legende dan van echte geschiedenis.

Het plot is nog steeds best interessant met de nodige twists zoals in Rashômon. De conclusie van de film is vrij dubieus. Laten we het erop houden dat het politbureau duidelijk z'n stempel van goedkeuring op deze film heeft gezet. Zoals in mijn eerdere bericht gezegd, het speelt zich niet af in het China van Mao, waardoor het voor mij er niet dusdanig dik bovenop ligt dat het me ergert, maar ik kan me voorstellen dat een hoop mensen meer moeite hebben met de boodschap van de film.

De vorige kijkbeurt hield de muziek me van het uitdelen van de volle mep. Ook deze keer vond ik de muziek niet briljant, soms iets wat nadrukkelijk aanwezig, maar het ergerde met een stuk minder. Tijdens de gevechtsscène tussen Li en Yen was het zelfs erg fraai. Daarom toch de ophoging naar het maximum. 5*.

Hmmm...met grote gretigheid aangezet met de gedachte dat dit van dezelfde regisseur als House of the flying daggers was en deze volgens sommigen als beter ervaren word. Iets dat bij mij nu niet meteen naar boven komt ondanks dat het geen vervelende filmervaring was.

Uitermate simplistisch is het verhaal en wellicht dat we hier ook meteen één van de zwakkere, zo niet het zwakste, punt hebben. Een zwaardvechter die drie moordenaars heeft uitgeschakeld en zo in de gratie raakt bij de niet populaire heerser. Doormiddel van flashbacks vertelt Naamloos wat er gebeurt is en hoe hij te werk ging, toch blijkt halverwege dat dit slechts een afleiding is voor zijn echte aanwezigheid en het één groot opgezette truc is. Aardig is toch de boodschap die zit in het feit dat Naamloos uiteindelijk niet toeslaat puur als boodschap en oproep het bloedvergieten te stoppen.

Het verhaal daar gelaten is het toch voornamelijk de visuele pracht waar de film het van moet hebben. De afwijkende natuurwetten vallen op tijdens de spectaculaire gevechten maar storen mij niet. Want fraai is het wel, zeg maar gerust dat het vechtkunst gegoten in poëzie of dichtvorm is. Hoewel ik de film op dvd zag en niet een super weergave is, zoals blu-ray dat wel kan, valt toch de filmische schoonheid op. De marcherende legers met stofslierten, desolate woestijnlandschappen, en toch vooral die nadrukkelijke kleurencombinaties van hoofdzakelijk twee kleuren per keer. Neem bv het gevecht tussen Qin en Broken Sword in het paleis dat zich afspeelt in antraciet en groen, erg fraai. Of de dames tussen de bomen in het rood en geel. En ergens probeer ik daar een logica te vinden in de gekozen kleuren en dat die een betekenis hebben. Ik gokte eerst op een parallel met de kleuren van de zeven chakra's maar dat was het toch niet helemaal.

Hero wint er geen doekjes om en draait om spektakel en duurt gelukkig niet te lang. Toch verlies ik richting het einde wel eens wat de aandacht in een verhaal en film die zich alleen maar leent voor zoveel mogelijk wapengekletter. Desondanks is het een ervaring qua geluid, muziek en visuele pracht en ben ik vooral erg benieuwd hoe dit er uit ziet op blu-ray.

Een plotontvouwing die ik me enigszins anders had voorgesteld. Het gaat letterlijk over de strijd met de drie huurmoordenaars en het verslag dat hierdoor werd gebracht aan koning Qin. Ben eerlijk gezegd niet zo voor die flying martial art en dat is hier niet anders. Spectaculair, dat zeker, en waarschijnlijk komt dat ook prima naar voren op groot scherm, maar voor mij schiet het soms zijn doel voorbij. Visueel spektakel dat overheerst ten koste van een degelijk verhaal...

Decor nog redelijk, maar voor de rest is alles ondergeschikt aan de gevechten. Gevechten of scènes die totaal onlogisch zijn, niet louter het vliegwerk, maar ook de pijlenregen of het gevecht met het leger. De film staat er bol van. Soit, er is hier duidelijk een publiek voor gezien de scores. Ze kunnen er maar van genoten hebben.