Ying Xiong (2002)

dit is geen film... dit is kunst.

Het gevecht op het water, het gebruik van de kleuren, de plotse wending in het verhaal wanneer blijkt dat sommige mensen niet zijn wie je denkt dat ze zijn...

de ritmische muziek tijdens de hallucinante gevechten die gewoonweg stuk per stuk choreografische wonderen zijn...

one of the best in his kind.

Maar een beetje voor de liefhebbers.

Veel zit goed in mekaar bij deze film. De muziek is prachtig, de omgevingen en costuums, evenals de gevechten die eerst wel even wennen waren. "Chi beheerzing" lijkt mij.

Het verhaal krijt veel plotse wendingen en zit niet al te simpel in elkaar. Wat er tot het eind spanning in wist te houden. Op het ene moment want spannender als het andere.

4*

Ben benieuwd hoe de DC is. Die is 30 minuten langer. Vond de film al jammerlijk kort toen ik 'm voor het eerst zag.

Hero is een geweldig epos, toen ik de film voor het eerst zag was ik compleet weggeblazen door het geheel.Nu weer gekeken en het is nu niet anders geworden.

Het eerste wat opvalt aan Ying Xiong is het gebruik van kleuren.De kleding en belichting zijn compleet aangepast op een set.Zo zie je in de hal van de koning alleen maar grijs/zwart.De mooiste scène waar dit gedaan is vind ik toch wel het gevecht in het bos, waar de actrices rode kleding aan hebben, en de bladeren geel zijn en als Ziyi Zhang dan sterft dat alle bladeren rood kleuren.Prachtig gedaan, het lijkt wel pure poëzie.Het verhaal heeft op het eerste gezicht weinig om het lijf, maar slaat in de loop van de film een compleet andere weg in, en word het een goed inelkaar gezette wraak film .De gevechten zien er fantastisch uit, mooie choreografie, geweldig camera werk en een goede soundtrack.Acteerwerk is trouwens ook prima in orde.

Halfje er bij dus,

4.5*

Goede film. Ik kan mijn mening van deze film niet beschrijven. deze film geeft het zelfde gevoel als 2001: A Space Odyssey. Bijde films kan ik niet goed ver woorden.

Ik vind dit een prachtige film. De combinatie van muziek en het zwaardvechten is GRANDIOOS.

Dikke 4,5 sterren

Ik was niet zo onder de indruk van het wat geforceerde verhaal, maar de schitterende gevechten maken veel goed.

Ik heb weinig met dit soort films. Vooral de vechtscenes zijn wat mij betreft matig. Het is dat je de koorden niet ziet hangen.. Visueel is het daarentegen wel prachtig. Wat deze film verder heeft is een aardige plotopbouw. Het simpele verhaal wordt zodoende toch interessant. Het einde stelt echter weer wat teleur.

Dit is zo een film die ik elke keer beter vind als ik hem herbekijk. Een Meesterwerk!

Wat ik leuk vind aan Hero is dat er meerdere verhalen in één verhaal zitten. In elk apart verhaal krijg je een andere indruk van elk personage, wat natuurlijk ook logisch is omdat elk verhaal door de ogen van Nameless of de koning wordt gezien waardoor elk personage zowel positief als negatief in beeld komt. Welk verhaal klopt wordt later in de film duidelijk.

Elk verhaal heeft ook een eigen kleur. Ik weet niet of hier nog een diepere betekenis aan zit, maar ik vond het in ieder geval prachtig om naar te kijken. Sowieso blinken de Aziatische films (die ik heb gezien) uit in het visuele aspect van film, bij deze niet anders.

Maar daar houdt "Hero" niet op. De gevechten zijn ook zeker de moeite waard. Alleen vond ik het een beetje ver gaan toen ze ineens begonnen te zweven zoals de gevechtsscène over water. Die zweeftechnieken kunnen heel leuk zijn, zoals bijvoorbeeld in "House of flying daggers", maar hier had ik er soms wel wat moeite mee. Het zag er soms ook onnatuurlijk uit.

De film wordt richting het einde steeds beter en het einde zelf vond ik verrassend, mooi.

Persoonlijk vond ik het een beetje langdradig, ongeloofwaardig en vooral zeer speciaal.

Maar het is een heel ander soort van film dan ik gewend ben. Maar waarschijnlijk zoals met alles wat nieuw is moet je eraan wennen. Dus wie weet wat ik ervan vind als ik hem opnieuw zie...

Ik kan me wel helemaal vinden in wat Mitchagi zei: deze film is kunst.

Maar realistische vechtscènes verkies en zal ik ook blijven verkiezen boven dat gezweef en zo.

Beter zou ik het niet kunnen omschrijven.

Weet iemand nog wat van zulke films ala deze en crouching tiger hidden dragon/house of flying daggers

Curse of the Golden Flower van deze regisseur.

The Banquet

bedankt!, damm wat had ik deze graag in de bioscoop gezien trouwens.

Prachtfilm. Het vechten is kunst, en het wordt hier ook heel kunstzinnig gebracht, wat veel bijzonder scene's opleverd. De kleuren, belichting, camerawerk, etc. maken deze film tot een waar visueel kunstwerk. Ook inhoudelijk zit het met de film goed. 4*

Redelijke film. Aardig verhaal ondanks dat er niet heel erg veel verrassends gebeurd. De film moet het vooral hebben van de visuele weergave, want dat was prachtig. Super Special-effects zijn actiescenes. Erg knap allemaal gedaan. Maar dat is dan ook het enige waar ik van onder de indruk ben in deze film. Ja en natuurlijk van Jet Li. Blijft altijd wel leuk om te zien.

3.5*

De visueel mooiste film die ik tot op dit moment gezien heb. Het haast tot het uiterst geabstraheerde verhaal vind zijn climax in de twintigste manier om het woord zwaard te schrijven in Chinese karakters. Hier zijn kalligrafie, zwaardvechten en film een.

Ik als liefhebber van de film ben ik niet bang voor iets nieuws. Omdat ik weinig chinese films heb gezien leek dit mij een uitgelezen kans om er weer eens een te bekijken.

Ik moet wel even wennen aan de chinese taal. Om al je informatie van de ondertiteling te halen is voor mij nieuw en vraagt ook een hoop meer concentratie dan een engelstalige film.

Ik vond het ook wel verwarrend dat die chinesen zo verdomt veel op elkaar lijkenDat klinkt misschien stom omdat er weinig personages in de film zitten maar kon niet altijd zien wie nou sex had met wie en wie wie neerstak. (vooral de dames vond ik op elkaar lijken)

Toen de film afgelopen was kreeg ik een beetje de indruk dat dit wel een hele pro chinese film was. De les die werd geleerd was : Zonder eenheid en gezag blijft het rommelig in china. dus een iemand moet het land regeren want anders breekt de pleuris uit. Vond het wel goed dat namless gekilld werd want hij was een type 3 vechter en dus als enige in staat om een staatsgreep te doen omdat hij als een van de weinigen de ideologie van de koning kon inzien?

Correct me if im wrong dit is wat ik van de film heb begrepen.

Helemaal geweldig.

Schitterende effecten en gevechten.

Echt een topper in zijn soort!

Van te voren wist ik eigenlijk al dat ik niets met dit soort films heb. Die film met die hidden dragons en die hidden tigers vond ik ook al zo saai en vervelend. En deze is net zo iets. Een saai verhaal met een voorspelbaar einde en vervelende zwaard gevechten met zwevende zwaardvechters. Tsja, je moet er van houden.

Ik kijk dan toch liever naar Asterix en Obelix. Daar zit in ieder geval humor in. En de moraal en het verhaal zijn vergelijkbaar.

Ondanks dat deze film maar anderhalf uur duurde (wat weinig is voor een soort film als deze) gingen die 90 minuten voor mij toch maar langzaam voorbij.

Beelden en muziek waren wel mooi, dus vandaar nog één ster.

Mooi sprookje.

Met name de actiescenes zijn, hoe onwaarschijnlijk ook, om van te smullen. Het verhaal is niet overal even sterk, maar prima onderhoudend. Ook visueel gezien is e.e.a. leuk gedaan.

Goed.

Onwaarschijnlijke schoonheid.

En mijn eerste Jet Li.
1e ziening van Hero.

De vorm (een groot serie flashbacks terwijl de basissituatie blijft gehandhaafd, nl. de audiëntie bij koning Qin) werkt bij mij wonderwel. Ook de vele plottwists kunnen mij bekoren.

Met Hero heb ik echter één onoverkomelijk probleem: Jet Li vermoordt de koning toch niet. Dat vind ik absoluut niet passen bij de film en stoort me mateloos.
Hieraan gelinkt is mijn totale desinteresse voor het filosofische gewauwel dat zich bijvoorbeeld voltrekt in het gesprek tussen Li en Gebroken Zwaard, 'Allen onder één hemel', o.i.d. (Natuurlijk, ik begrijp best waar dit voor staat, toch blijft het voor mij een mond vol vliegen)
Maar, dit is puur een cultureel verschil tussen Oost en West. In de 'landen der rijzende zon' wordt men groot met deze thema's. Wij westerlingen worden dat niet. Dat heb je dus m.i. op de koop toe te nemen in een film als deze.


Volgens mij is Hero nóg mooier dan cThD. Hoewel dat bijkans onmogelijk is (, ik vind de boomscènes in cThD van een absurde schoonheid). Het gevecht tussen Maan en Vliegende Sneeuw in de 'rode fase' , de bladeren... De regendruppels t.t.v. het gevecht met Hemel...
zó schoon.
Ongelooflijk dat de twee films niet door één en dezelfde regisseur gemaakt zijn!

Maar, het verhaal van cThD is (zoals ik het herinner) simpelweg stúkken beter.

Na alle plussen en minnen te hebben weggestreept kom ik rond een 7 uit.

(Ach, wat is het leuk het beeldschone meisje uit cThD weer te zien!)

Dit is weer zo'n typisch geval waar ik niet weet waar ik nou verdrietiger mee moet zijn: het feit dat Yimou Zhang de Riefenstahl van China aan het worden is, of het feit dat mijn mede-moviemeteraars deze film zo hoog waarderen.

De moraal van deze film is zoals iemand op IMDb het hard maar juist uitdrukte: 'de onderdrukker heeft gelijk'. Dit is een moraal waar ik erg, erg grote moeite mee heb, en die voor mij de schoonheid van de beelden volkomen teniet slaat.

Over het uitdrukkingsloze hoofd van de normaal toch mooie Jet Li zullen we het dan maar niet hebben.

Dat mensen in de 12/13 pagina's hiervoor durven beweren dat 'in dit soort films' (blabla) het verhaal er niet toe doet, daar zakt mijn broek vanaf. Yimou Zhang kiest er zelf voor historische figuren hier te laten figureren. Dat die historische figuur Qin (doel: groot China) een soort Tito (doel: groot Joegoslavië) of Hitler (doel: groot Duitsch rijk) was, moeten we dan maar negeren?? Het doel heiligt alle middelen?? Ja, met jullie winnen we de oorlog wel.

Visueel zwaar tegenvallend, simplistisch en te kitscherig. Ieder verhaal een andere kleur geven... Diepzinnig... . Natuurlijk was het al vanaf het begin duidelijk hoe de film zou eindigen. Maar zo emo en moralistisch had zelfs ik niet durven dromen.

Inhoudelijk slap en totaal niet diepzinnig, ook al wil de film de kijker overtuigen van het tegendeel. Dat de reden voor dit alles (allen onder één hemel) schijnbaar alleen maar bij twee personen was doorgedrongen en verder niemand is natuurlijk je reinste kolder. Twee keer dutte ik weg waarbij ik alleen werd tegengehouden door de aanwezigheid van mijn wederhelft.

Verder vallen er weinig pluspunten te noemen. Tegenvallend qua actie, drama, acteren, settings, effecten… Met moeite toch nog de volgende score kunnen sprokkelen. En dat is hoofdzakelijk te danken aan het 'herfstgevecht' tussen Moon en Flying Snow en de setting van het gevecht tussen Nameless en Sky (met het water en de muziek).

Prachtige beelden, verhaal is wel goed opgebouwd maar wat magertjes. Genoten ook van de muziek en kleuren. Leung is echt top..

Een paar prachtige beelden, maar voor de rest maar een leeg, overgewaardeerd filmpje, met een enorm flutverhaal. Had hier toch veel meer van verwacht, maar dat mocht niet baten. De toepassing van de verschillende kleuren is leuk en ziet er mooi uit, net als een paar gevechten. Jammergenoeg beginnen die op een gegeven moment wat eentonig te worden en had ik dat ook wel gezien na een tijdje. Daarnaast vond ik het bij vlagen maar saai eigenlijk. De dialogen/monologen zijn ook saai en soms zelfs lachwekkend slecht. Vooral die toespraak van die oude man (wanneer de pijlen op hun af komen vliegen) is dramatisch.

Ik vind het allemaal wat te gemakkelijk eigenlijk. Kom, we geven alles een leuk kleurtje, laten de acteurs wat door het beeld vliegen en een hoge score is geboren. Njah, het zal allemaal wel. Voor mij maken die dingen echt nog geen goede film. Het gevecht in de herfst (?) vond ik de mooiste en die op het water was ook wel geinig, voor de rest kon het me allemaal niet echt boeien. Twee sterren lijkt me wel op zijn plaats.

Een film voor de liefhebber in mijn ogen. De verschillende kleuren leveren prachtige scenes op. De gevechten zijn in het begin mooi maar ook ik vond dat het wat eentonig werd. Op een gegeven moment was het gewoon wat vliegen en je zwaard vooruit steken. In ieder geval zo zag ik het voor ogen. Het verhaal was te doen maar niet echt speciaal wat ik toch wel verwacht had. Alhoewel ik geen liefhebber ben heb ik enigszins toch nog genoten. House of the Flying Daggers heb ik ook nog liggen en wil ik ook nog zien.