Nära Livet (1958)

Mooie maar vergeten Bergman!

In de jaren veertig bracht Bergman reeds twee films uit via Nordisk Tonefilm. In 1957 bood Bergman de studio aan nog een film voor ze te maken als onderdeel van een contractuele verplichting. Na twee complexere films koos hij voor een kleine film die zich in zijn geheel afspeelt op de kraamafdeling van een ziekenhuis. De drie patiënten worden gespeeld door Dahlbeck, Thulin en Andersson – Bibi; niet Harriet, al lijkt het wel een rol die Harriet op het lijf geschreven zou zijn. Tezamen met Hiort af Ornäs, die de verzorgende zuster speelt, wonnen ze dat jaar de prijs voor beste vrouwelijke rol op het filmfestival van Cannes. Alle vier vervullen ze hun rol met verve. In de bijrollen zien we Von Sydow en Josephson, voor wie dit zijn eerste echte samenwerking was met Bergman na twee eerdere, niet genoemde rolletjes. Op de Drempel van het Leven is een prachtig klein drama geworden dat het, temidden van Bergmans populairdere werk uit die periode, absoluut niet verdient om vergeten te worden.

Deze Bergman staat wat in de schaduw van z'n bekendere werk, maar is wel het bekijken waard. Drie zwangere vrouwen liggen in een kraamkliniek. De eerste krijgt een miskraam, de tweede een doodgeboorte. De kosmische ironie wil dat degene die op klungelachtige wijze abortus probeerde te plegen, als enige een levend kind ter wereld zet. De nadruk ligt heel erg op de dialogen, de psychologie, en de persoonlijke en sociale achtergrond van de vrouwen. De traditionele rol van de vrouw als broedhen binnen het huwelijk wordt in vraag gesteld.

Max von Sydow heeft een nevenrolletje als de liefhebbende echtgenoot van Vrouw Twee, maar de mooiste rol is voor Bibi Andersson als Vrouw Drie, degene die de grootste evolutie doormaakt.