Yao A Yao, Yao Dao Wai Po Qiao (1995)

Erg mooi ingekleurde film weer van Zhang Yimou.

Visueel is dit echt een pareltje, met schitterende weelderige kleurtinten (bruin, rood, geel, blauw), decors en belichting. Nog mooier dan Raise the Red Lantern en Het Rode Korenveld. Qua fotografie heeft het wel wat weg van In the Mood for Love of Cyclo soms.

Verhaaltechnisch voldoet dit maffiaverhaal over een plattelandsjongen die verstrikt raakt in een vuil spel ook wel, al is de film in zijn geheel gezien lang niet zo sterk als Raise the Red Lantern. Deze film moet het wel meer van de sfeer (soms broeierig, vaak sprookjesachtig) dan van de plot hebben.

Boeiende film, al zal het niet de beste film van Zhang Yimou zijn.

Morgen, of eigenlijk vandaag, op Arte. 20:45, Duitse ondertiteling.

Ik vind dit persoonlijk één van de betere Yimou Zhang Films die er is.

Mooi verhaal, mooie muziek, visueel prachtig, het tempotje licht goed, sterke acteerprestaties van alle acteurs en Gong Li ziet er in geen film zo mooi uit als in het deze, wat voor mij dus ook een kleine pluspunt is.

4,5 sterren

Stijlvolle misdaadfilm.

Visueel een pareltje. Heb de laatste tijd nogal wat Chinese films gezien en het valt me meer en meer op dat de Chinezen qua belichting niet te evenaren zijn. Verder ook erg kalm en subtiel in beeld gebracht. Soundtrack is ook een dikke meerwaarde. Misschien iets teveel de focus op de zangkunsten van Li, maar vooral die windtriangeltjes en belletjes overal geven de film een eigen sound.

Verhaaltje zelf kent een interessant perspectief. De film volgt een nobody die als knecht van het liefje van de baas begint. Doorheen de film zegt hij amper iets maar door hem krijgen we een venster op Li's personage en via haar weer een venster op de top van de triad in Shanghai. Dit creeert toch een andere blik op het mafia wereldje en mijdt het hele rise/fall gebeuren.

De ontknoping is fascinerend (en een serieuze versnelling hoger dan de rest van de film, die toch als erg traag mag doorgaan), het acteerwerk is sterk, met name ook het zwijgzame kereltje, gezicht dat boekdelen spreekt, audiovisueel sterk maar redelijk klassiek.

Fascinerende film die qua stijl ergens tussen de In The Mood For Love Kar-Wai en de vroege Zhang hangt, maar dan toegespits op het triad wereldje.

4 dikke *

Deze film had ik 12½ jaar geleden in de bioscoop gezien en vandaag weer eens opnieuw bekeken. Het eerste gedeelte (dag 1t/m3) dat zich in Shanghai afspeelde was visueel verbluffend. De scenes in de nachtclub als Li Gong aan het zingen was waren een lust voor het oog. De schitterende kleuren, de decors en de zeer mooie soundtrack maakte dit eerste gedeelte zeer sfeervol.

Over het tweede gedeelte (dag 4t/m8) was ik minder enthousiast. Ik vond dit gedeelte in het begin vrij saai. Naar het einde naar de ontknoping toe van dit misdaadplot wist de film mij weer te boeien, maar het niveau van het eerste gedeelte werd toch nooit meer gehaald.

3,5*

Binnenkort uit op een goedkope Nederlandse DVD

Na Raise the Red Lantern mijn tweede Zhang en deze viel zeker niet tegen. Audiovisueel ook weer erg mooi, maar verliest het wat mij betreft wel van eerstgenoemde film.

In tegenstelling tot Wibro vond ik de scènes in Shanghai juist minder dan de tweede helft op het eiland. De beelden leken me enigszins wazig, maar dat komt misschien doordat ik niet echt een versie van hoge kwaliteit heb gezien. Fijn om het bericht van starbright boy te lezen, de DVD zal dan ook binnenkort besteld worden. Ook werd er meer met de camera bewogen in vergelijking met Raise the Red Lantern, en daar moest ik duidelijk aan wennen. Het maakt het geheel wat minder rustig.

Het gedeelte op het eiland beviel me beter, vooral de blauwe shots in het donker vond ik erg mooi, maar vooral het shot van de twee boten, waarvan één in de weerspiegeling van het zonlicht, vond ik schitterend. Wellicht het mooiste shot van de film.

Wat was dat meisje A Jiao trouwens prachtig.

De soundtrack was sterk, maar ook wat minder dan die van Raise the Red Lantern, die traditioneler klonk, wat ik ook bijzonderder vond.

Uiteindelijk hebben de puntjes die ik aanstipte weinig kunnen ergeren. Ik heb dan ook behoorlijk kunnen genieten en de film verveelde dan ook geen moment. 4,5*..

Die Uncle Six klonk overigens wel erg als die City Wok chinees uit South Park.

Weer een film die op alle vlakken raak schiet. Yimou blijkt een nogal late ontdekking te zijn, die ik door zijn latere martial arts films (te kitcherig) toch te kort heb gedaan als serieuze filmauteur.

Net zoals in To Live weet hij hier een stukje Chinese geschiedenis te laten herleven en tegelijkertijd een paar schitterende karakters te presenteren die enerzijds erg mooi ontwikkelen en anderzijds door het script langzaam uitgepeld worden waardoor je ze steeds beter leert kennen.

Over het audiovisele is al genoeg gezegd, maar dat kan ook niet vaak genoeg herhaald worden. De locaties, de belichting, de kleuren. de score. Allemaal top. Het enige dat misschien dissoneert zijn de dans en zang nummers. Die deden ook wat modern aan voor die tijd. Maar de film komt er nog net mee weg, omdat hier duidelijk een droom/nachtmerrie-achtig wereldje word geschapen in plaats van een kloppend historisch portret, en alles vanuit het perspectief van een 14 jarige jongen wordt getoond.

Verder is dit gewoon een steengoed verhaal. Spannend, gelaagd en zeer tot de verbeelding sprekend.

Niet direct Yimou Zhang’s beste, maar niettemin alleszins het bekijken waar, mede dankzij de glorieuze cinematografie van Yue Lü, met wie Zhang wel vaker samenwerkte. De film is duidelijk een ode aan zijn toenmalige muze Gong Li, die het stralende middelpunt vormt in alle scènes waarin zij voorkomt. Jammer genoeg is Li’s acteren deze keer een beetje over de top.

Nummer 6 uit de Imprint box.

Op voorhand had ik van deze film het meest verwacht. Gangsters in nu eenmaal een onderwerp dat het doorgaans goed doet bij mij.

Maar in deze film zien we de gangsters echter op de achtergrond. We volgen er jongste bediende gedurende zijn eerste werkweek. Het is een vrij domme zwijgzame jongen en erg veel sympathie valt niet voor m op te brengen. Maar nog erger is de Diva Bijou (wederom een glansrol van Gong Li) die vooral verwend en onuitstaanbaar is. Zo hou je als kijker toch wat afstand.

Daartegenover staat dat de film er wederom prachtig uitziet. De regie, cinematografie en art direction zijn vlekkeloos. Ik ken denk ik geen regisseur kan noemen die hogere ogen scoort op esthetisch vlak. Dus de film uitkijken was zeker geen straf.

Maar op het eind verrast Yimou met een fantastische finale die de wat afstandelijke zit daarvoor meer dan de moeite waard maakt. Toch weer een erg sterke Yimou.

4*

Herzien en de film was beter dan ik me herinnerde. Esthetisch allemaal geweldig, maar in het begin wat traag en hier en daar wat te nadrukkelijk. De film komt echter steeds meer op stoom en het beste is de finale.