Song of the South (1946)

Nogal oubollig, maar toch knap hoe ze al in die tijd film en animatie mooi in elkaar konden laten overlopen.

in de vs niet meer verkrijgbaar, omdat ie racistisch zou zijn. maar volgens velen een echte disney klassieker...

mensen zeiken altijd over alles

ze zien overal iets racistisch in

als je gaat zoeken zal je het vinden, maar laat anderen genieten!

Voor de duidelijkheid: de film is niet verboden in de VS, maar Disney heeft de film gewoonweg nooit op video uitgebracht daar, uit angst voor eventuele reacties.

Robert Iger deelde gisteren op de jaarlijkse bijeenkomst van aandeelhouders mede dat hij onlangs de film nog eens bekeken had en nog de film nog steeds te controversieel vindt om 'm uit te brengen.

@Disneyinfo

Dan heb je het zeker nog niet gezien.

Ik begrijp Disney's standpunt.

Tegenwoordig kun je geen onrust permitteren.

Bij de markt niet en als reactie daarop, zeker niet bij je aandeelhouders.

Bij de Disney Treasures series geeft Leonard Maltin voor elk filmpje wat offensief kan werken, een kleine disclaimer. Zoals bij een Goofy-filmpje voor de stereotypering van Mexicanen.

Maar de familie in The Song of The South heeft nog huisslaven, al wordt geclaimt [aan de hand van historische feiten] dat het toen afgeschaft was.

Maar de kijker ziet wel afhankelijke en nederige Afro-Amerikanen en je kan je voorstellen dat niet een ieder herinnerd wil worden aan dat verleden.

tsja en toch vind ik dat ze hem mogen uitbrengen, amerika doet al genoeg om hun eigen geschiedenis te vervalsen.

verder goede disney 3.5 *

Inderdaad,overal wordt tegenwoordig over gemuggenzift.

ik zoek nog steeds deze film wie o wie heeft hem voor mij op dvd

Disney heeft hem hier in ieder geval wel uitgebracht op video. Ik heb een originele videoband van deze film

Getiteld: Melodie van het zuiden. De engelse titel "Song of the south" staat ook vermeld op de cover.

De video is nederlands gesproken.

Matige kinderfilm. De kinderen acteren wisselvallig, helaas vaker slecht dan goed. De verhaaltjes van Uncle Remus (James Baskett) met de bijbehorende tekenfilmpjes met Br'er Rabbit, Br'er Fox en Br'er Bear, zijn nog het leukst. Daarbij vond ik (de stem van) Br'er Fox zelfs hilarisch (engelse versie).

De film bevat inderdaad nogal wat stereotypes en ik kan me vandaag de dag de kritiek op de film zeer goed begrijpen. Een beetje vergelijkbaar met de 'Kuifje in Afrika'. contoverse....

Toch zitten er ook veel leuke momenten in de film, die je nu dus bijna nooit meer terug kan zien. Zelf vond ik het liedje 'Zip-a-dee-dooh-dah' van James Baskett (met zijn megazware stem!) hèt hoogtepunt; een lekker vrolijk liedje!

Volgens mij is James Baskett ook de 1e gekleurde Oscar-winnaar, al heeft hij deze nooit in ontvangst kunnen nemen (hij kon geen hotel vinden dat hem als gast wilde hebben, kan het nog triester!!?)

Ik heb deze film als kind wel tig keer gezien en heb er altijd van genoten.

Voor mij is dit echt een toppertje.

Ik heb hem als kind ettelijke keren gezien en vond het verhaal toch echt wel goed.

Zip a dee doo da tot het einde!

Het enige nadeel is dat ik nu wat ouder ben en dat de film me niet echt meer kan boeien. Maar toch wel een aanrader om de kinderen eens te laten zien.

Hele fijne Disney feel-good film die voor mij volkome onbekend was. Nu ik hem gezien heb is het leuk om te weten waar bepaalde Disney park muziek ("Zip-a-Dee-Doo-Dah", "How Do You Do?" en "Sooner or Later") vandaan komt. Ik kan de liedjes zo mee fluiten, maar heb nooit de 'bron' gezien. Zo ook van de attractie 'Splash Mountain' in Disney world.

Ik heb mij, mede door de niet zulke hoge verwachtingen, onwijs vermaakt met dit vrolijke filmpje met een prima cast en zondag-middag verhaal. Opmerkelijk vind ik wel dat Hattie McDaniel precies de zelfde rol speelt als dat ze deed in 'Gone with the wind'.

Redelijke Disney feel good film. Had eigenlijk nog nooit van deze Disney film gehoord. Dit moet toch wel een van Disney's minst bekende films zijn. De animatie, kostuum en sfeertje is wel leutig. De oubolligheid is alleen zo zichtbaar als wat, niet storend en het mag ook wel voor 'n film uit de jaren 40. Maar bij deze oude Disney is het me het meest opgevallen. 2,5.

Het is ook de enige Disneyfilm die in de ban is gedaan, ook door Disney zelf. Deze is ook bij mij weten nergens oficieel te verkrijgen. Levenslink natuurlijk, want kinderen worden bij toverslag racistisch na het kijken van deze film en later bij volwassenheid meteen lid van de Ku-Klux-clan!

lang geleden op school nog gezien zou deze eigenlijk wel nog eens willen zien. maar is nergens te huren of te kopen.

Ghehe, een film waar Disney niet graag herinnerd aan wil worden. Hij is nooit officieel uitgebracht, omdat ie stigmatiserend voor de zwarte Amerikaan zou zijn. Vond het wel meevallen eerlijk gezegd. Het is niet veel erger dan bijvoorbeeld een Gone of the Wind, maar ik zie wel in dat het niet helemaal fraai is . Ook omdat het zo belerend en oubollig is. Aan de hand van Uncle Remus krijgt de jonge Johnny allerlei moralistische verhaaltjes te horen. Dit alles begeleid met wat animatie en een zoetsappig liedje! Wat dat betreft is dat dan wel weer heel typerend voor Disney. Maar goed deze film heeft de tand des tijds niet goed doorstaan. Een schamele voldoende kan er maar nèt van af.

Uncle Remus snapte het principe van slavernij niet helemaal...

Naar deze film was ik best nieuwsgierig omdat hierin één van mijn favoriete figuren uit de Donald Duck voorkomt. Broer Konijn dus, of zoals hij in het Engels heet: Br'er Rabbit. De meeste figuren die in dat weekblad voorkomen herkende ik als kind al als zijnde afkomstig uit een film. Maar van Broer Konijn wist ik dat dus niet, totdat ik achter het bestaan van deze film kwam. Grappig om erachter te komen dat Rein Vos en Bruin Beer hier dus ook Broer heten: Br'er Fox en Br'er Bear. De verhalen die verteld worden bleek ik al wel te kennen, mijn vader heeft nog een paar oude stripalbums waarin deze verhalen voor komen, maar ze behoren wel tot de leukere Broer Konijn verhalen. Aan het einde is het ook leuk om even Toon Schildpad door het beeld te zien rennen. En dat doet hij zowaar best snel! Ook afkomstig uit deze film dus!

Een andere reden waarom ik toch wel geïnteresseerd in deze film was, is het label 'racisme'. Dan ben je toch wel nieuwsgierig hoe erg dat is. Wat dat betreft vind ik het eigenlijk ook wel meevallen. Voor zover ik heb begrepen is het na het afschaffen van de slavernij vaak voorgekomen dat de voormalig slaven nog steeds bleven werken bij hun voormalig eigenaars, waarbij er dus weinig veranderde aan de machtsverhoudingen. Dat beeld deze film ook af, dit is ook duidelijk van voor de afschaffing van de segregatie. Ik kan me goed voorstellen dat als je tegenwoordig een film zou maken die plaats zou vinden in de tijd in dezelfde setting, dat je nog steeds op zoiets uit zou komen.

Buiten de Broer Konijn fragmenten heeft de film echter maar weinig te bieden. Wellicht het Zip-a-dee-dooh-dah-lied, dat ik bleek te kennen van Disneyland, en waarbij ik het leuk vind dat ik nu ook daarvan de oorsprong heb leren kennen. Maar verder valt het vies tegen, want de Broer Konijn fragmenten duren relatief kort, en het verhaal daar buiten kon me echt totaal niet boeien. En dat neemt dan ook nog in grote mate de meeste speeltijd in beslag. Dus flink op de klok gekeken, terwijl de film maar anderhalf uur duurt. Vanwege de Broer Konijn fragmenten niet het minimum. 1*

Zo nu heb ik deze Disney-klassieker die blijkbaar nooit op DVD is verschenen toch ook eens gezien. Een aantal keren combinatie film en animatiefilm al bleef dat vrij beperkt. Het verhaal was nogal oubollig en saai. Johnny vond ik dan ook maar een zeurderig kindje, nogal irritant. De verhaaltjes van Uncle Remus over brother Rabbit waren in die tijd misschien wel interessant, maar dit kan ik tegenwoordig toch nog moeilijk waarderen. Zippa dee doo dah song was nog het leukste van de hele film.

Prima Disneyfilm die lekker wegkijkt, leuk gemaakt voor die tijd.

Best een mooie Disney film die op een prachtige locatie is opgenomen. Je waant je direct in het America van de 19e eeuw met een weelderige lommerrijke omgeveng. De mix van live action/animatie was voor die tijd baanbrekend. James Basket is de vlees geworden Uncle Remus. Prachtig hoe hij deze figuur neerzet. De animatie filmpjes zijn erg vermakelijk, het verhaal er omheen matig. Maar dat is dan ook gebruikt als raamwerk voor de animatie. Terecht is eerder opgemerk dat het raamwerk te veel tijd van de anderhalf uur opslokt. Aan de andere kant vond ik het niet erg vanwege de sympathieke verschijning van Basket. Wat de kinderen betreft vond ik Driscoll redelijk goed en Patten wat minder. Hattie mc Daniël had jammer genoeg een kleine rol, wat een persoonlijkheid was die vrouw. Heel gek misschien maar als ik een mannelijke evenknie van haar moet noemen denk ik het eerst aan Dan Blocker.

Tja en dan is er nog het racisme probleem bij deze film. Mijn mening hierover, typisch Amerikaanse hypocriete larie. Iedereen kent de geschiedenis van de slavernij. Het verleden is niet uit te wissen. Daar veranderd het wel of niet uitbrengen van deze film op DVD niets aan. Bijna geen land ter wereld zonder zwarte bladzijden in hun geschiedenis, ook Nederland heeft er genoeg.

Een Disneyfilm die nog te lijden heeft van de oorlog blijkbaar. Kort door de bocht is dit een jongen wiens ouders scheiden en bij Uncle Remus gaat luisteren naar verhalen die zonder dat de jongen het echt doorheeft telkens een boodschap meedragen. Uncle Remus is niet echt een boeiend figuur, het verhaal komt traag op gang en pas na een dik kwartier wordt je wakker geschud met de eerste brok animatie en het bekende liedje Zip-a-Dee-Doo-Dah.

Of de film nu racistisch is of niet is een aparte discussie. Qua setting speelt dit zich in de 19e eeuw en het is aan specialisten te zien of dat vlak voor of net vlak na de slavernij was... Gezien de kwaliteit van deze film is het voor Disney geen moeilijke keuze om het risico zelfs maar niet te nemen en een discussie op te wekken. Als ze The Black Cauldron nog niet eens deftig op de markt willen brengen...

De korte verhalen zijn even leuk, maar vrij kinderlijk. Het heeft wat weg van Reinaert de vos met z'n streken, maar dan zonder dat je het verhaal begrepen hebt. Een film die ooit z'n gezelligheid had en zeker overdonderd heeft door de mix tussen live action en animatie. Maar buiten een mooie noot in de geschiedenisboeken heb je er verder niet veel meer aan helaas.

Zip-a-dee-doo-dah, Zip-a-dee-ay

Song of the South word zowat algemeen gezien als het zwarte schaap uit de Disney stal. Vanwege de politieke correctheid van Disney is de film nog steeds niet in de VS verschenen op DVD, maar vreemd genoeg is hij indertijd wel gereleased in Europa waardoor ik (en ik veronderstel de meesten hier wel) een versie van te pakken hebben gekregen. Ik ben altijd wel te vinden voor een schandaalfilm en ik was benieuwd wat hier eigenlijk mee scheelt.

Van mijn part mag Disney dit in ieder geval wel eens op DVD gaan releasen. Het is natuurlijk een tijdsbeeld dat vandaag niet meer door de dag kan, maar de film speelt zich af kort na de Civil War en dat waren nu eenmaal andere tijden. Op de Disney Treasures DVDs worden de shorts met een ietwat dubieuze inhoud altijd voorzien van een korte inleiding door Leonard Maltin en ik zie niet in waarom dat hier ook niet zou kunnen. Soit, zonde eigenlijk dat Song of the South al die jaren onderbelicht is gebleven aangezien dit de film is waar de combinatie van animatie en echte mensen het best tot zijn recht komt. Dit voornamelijk omdat er heel erg weinig interactie tussen beide werelden is en de scènes waar het wel gebeurt (het einde onder andere waar Br'er Rabbit achtervolgd wordt door de hond van Johnny) zien er in vergelijking met de andere Disney films best nog goed uit.

Waar zit dan het probleem juist? Wel, voornamelijk in het flauwe verhaal dat wordt gebruikt om de verhalen rond Br'er Bear, Br'er Rabbit en Br'er Fox een setting te geven. Die korte animatiestukjes zijn overduidelijk het leukst van de film (redelijk donker ook naar mijn gevoel) maar zijn eigenlijk helemaal niet de hoofdzaak in deze Song of the South. Wat overblijft is een soort van light versie van Gone With the Wind (inclusief Hattie McDaniel in een soortgelijke rol als die van Mammy) met als verschil dat de focus op twee kinderen is komen te liggen. Bobby Driscoll zou voornamelijk nog bekendheid verwerven door model te staan van Peter Pan voor de gelijknamige Disney film en Luana Patten wiens enige noemenswaardige werk nog een Disney lijkt te zijn doet het niet ontzettend veel beter. Ik ben dan ook geen fan van kleine kinderen in films.. James Baskett is degene die als Uncle Remus de meubelen serieus nog redt.

Is het echt nodig om dit na al die tijd nog altijd verborgen voor het publiek te houden? Neen. Is het echt nodig om dit uit te brengen? Goh, vanwege zijn status is het een curiositeit geworden en ik vraag me af of dit (mits het indertijd deftig gereleased was geweest) gewoon niet in diezelfde vergetelhoek als Fun and Fancy Free zou terecht komen. Het heeft gelukkig wel een zekere kwaliteit die bij de soortgelijke Disney films ontbrak.

3*

Ik heb hier ooit eens een vrij uitgebreide Engelstalige review over geschreven, voor een proefblogje wat nooit iets geworden is. Zie ook nog wel een paar foutjes

Verboden is altijd leuker.

Song of the South is dan wel niet écht verboden, maar Disney is een bedrijf zorgt draagt voor z'n reputatie, dus is het misschien ook niet geheel verwonderlijk dat deze film al een tijd lang niet meer is uitgebracht. Niet dat het inhoudelijk nu zo bezwaarlijk is, maar gezien de lange teentjes tegenwoordig kan je maar beter de discussies gewoon volledig vermijden. Njah, geen bezwaar ten tijde van het internet (en bootlegs), wie wil vindt wel manieren op de film alsnog te kijken.

Qua opzet is het redelijk eenvoudig. Drie geanimeerde verhaaltjes rond het Br'er Rabbit personage, verweven met een live-action stuk wat alles wat aan elkaar moet binden. In een paar scenes worden animatie en live-action gemixed, maar dat was in '46 eigenlijk al niet zo héél uitzonderlijk meer.

Het probleem met deze film lijkt mij niet zozeer direct racisme, wel de vrolijkheid waarmee alles wordt neergezet. Dat doen dan een beetje denken aan La Vita è Bella, waar Benigni met soortgelijke kritiek te maken kreeg. Wie echt wat zoekt om negatief te doen kan het geschiedenisvervalsing noemen, maar dan moet je wel even heel hard vergeten dat je naar een Disneyfilm zit te kijken.

't Is in ieder geval nogal jammer voor James Baskett, die als allereerste zwarte Amerikaan een Oscar beeldje voor een (hoofd?)rol in ontvangst mocht nemen. En voor mensen die geïnteresseerd zijn in de afkomst van het welbekende Zip-a-Dee-Doo-Dah nummer, geschreven voor deze film.

Historisch en maatschappelijke allemaal leuk enzo, maar de film zelf vond ik amper door te komen. De live-action dingen zijn mij véél te blij, de animatiestukjes deden wat denken aan Road Runner (maar dan nog saaier) en het gebrek aan enig doel zorgt ervoor dan een film van 90 minuten toch best lang duurt.

1.0*

De altijd luisterwaardige podcast You Must Remember This doet een aantal afleveringen over deze film. Ook op Spotify en andere audiodiensten te vinden.

Overigens zie ik een aantal berichten dat Baskett de eerste gekleurde oscarwinnaar zou zijn feweest, maar dat was toch echt Hattie McDaniel voor Gone With the Wind.