L'Envahisseur (2011)

Dat laatste zal best meevallen. Al zal de film inderdaad wrs vooral positief onthaald worden door de betere filmkijkers. Maar niet onterecht, ere wie ere toekomt! Dus laten we daar ineens is mee van start gaan

Provost heeft in het verleden vooral meer uitdagende zaken laten zien, toch stelt The Invader nergens teleur. De openingsscène en het visuele spel dat daar direct op volgt zijn om te van smullen. Simpelweg mesmerising, simpelweg Provost.

Het verhaaltje heeft niet veel nodig om van start te gaan, en heeft eigenlijk niet veel om lijf, maar is juist daardoor uitermate sterk en confronterend. De keuze om het verhaal niet te laten ontsporen in clichés of het te overdramatiseren is slim en mist zijn doel niet. Kome daarbij nog eens het spel van Sawadogo!

Sterk ook dat de film vaak gewoon op straat wordt gespeeld, waar ik bovendien zeker van ben dat dit bijna nergens geënsceneerd werd. Het straatleven en de reacties van de maatschappij hierop werden hierdoor rechtstreeks naar het witte doek gebracht.

Toch enige kritiek, of eerder wishfulthinking; visueel is de film sterk, maar ik vraag mij af wat The Invader had kunnen zijn als Nicolas Karakatsanis achter de camera had gestaan ipv Frank van den Eeden. Had toch net iets sterker geweest volgens mij. Stijl ligt nl volledig in de lijn van Karakatsanis.

Soundtrack/-scaping had niet beter kunnen zijn. Leverde bij momenten echt heel knappe scènes. Groot applaus hiervoor!

Toch weer vooral een Belgische film om trots op te zijn.

4.5*

Poeh, best een tegenvaller. Die terecht geroemde openingsscène, die ter promotie voor de release al online stond, heeft wel gewerkt in ieder geval. Maar zo mooi en bizar als die scène wordt de rest van de film niet. Wat men er zo visueel bijzonder aan vind? 't Is een mooi, grauwig drama in Brussel, maar ik had het cinematografisch imposanter verwacht (zag overigens geen ander werk van Provost). Komt wel mooier werk uit België. Thematisch wel leuk, maar ook dat had ik indringender verwacht. De rest van de film rust op de schouders van Sawadogo. Die zijn gelukkig breed genoeg. Charismatische kerel! Die mag van mij wel heel wat meer filmrollen krijgen. Met moeite pers ik er drie sterren uit.

P.s. Sawadogo is komend voorjaar te zien in de Nederlandse telefilm De Nieuwe Wereld.

Film over immigratie en illegaliteit die toch wel even afwijkt van het klassieke patroon.

Amadou is een kloeke, knappe, charismatische inwijkelijng die deze pluspunten aanwendt om uit het illegaal circuit te geraken.

Even lijkt het of de romantiek de bovenhand haalt, maar gauw slaat de rauwe werkelijkheid, nog heftiger dan voorheen toe.

Sterke, best origineel opgebouwde film met een imponerende Isaka Sawadogo en met meerdere heel knap gefilmde scènes.

De betoverende openingsscène van L'Envahisseur doet het beste vermoeden. Ook daarna heeft de film zijn momenten maar zo mooi als die opening wordt het niet meer. Wel alle lof voor Isaka Sawadogo. Hij laat op grootse wijze zien hoe een illegale vluchteling vol goede moed in Brussel arriveert om daar vervolgens langzaam af te zakken. Het wat geforceerd kunstzinnige einde doet afbreuk aan de film en zorgt er voor dat L'Envahisseur vooral bijblijft vanwege Sawadogo.

Een dromerige begin- en eindscene. Hierbij mijn gedachte over deze scenes: De eerste scene vat eigenlijk de film samen. Een aangespoelde immigrant probeert zijn vriend te redden maar wordt dat afgeleid door een schone blanke dame. De laatste scene lijkt vooral een droom van de immigrant in zijn blijvend uitzichtloze situatie. De film is vrij traag. Een echt hoogtepunt ontbreekt (af en toe een tempoversnelling, een bescheiden actiescene, maar vooral een aanhoudende, beklemmende spanning). Dat is -meen ik- zo omdat de uitzichtloosheid de film beheerst tot aan het einde; de regisseur heeft een hoogtepunt niet echt nodig gevonden. Het wordt prachtig in beeld gebracht. Sterk acteerwerk.

Het leven van een vluchteling, die illegaal in Brussel verblijft...

Dat word op een indrukwekkende wijze neergezet in The Invader. Sawadogo speelt hier Amadou, een Afrikaanse vluchteling die door een schipbreuk aanspoelt op een nudistenstrand en even later samen met een groep andere vluchtelingen staat te drilboren in een afgelegen gebouw in Brussel. Hij verblijft in een smerige woning onder leiding van zijn baas, met geen paspoort en weinig geld en een beperkt leven. Want niemand mag erachter komen dat hij illegaal in Brussel verblijft. Alles blijft spannend, maar dan overlijd zijn vriend aan een ziekte en is de politie het groepje arbeiders op het spoor gekomen en ondertussen word hij afgeperst door een ambassadeur. Dit alles brengt hem tot een zwerver die doelloos door de straten van Brussel zwerft, op zoek naar een overlevingskans en een beter leven, dat hij echter lijkt te krijgen wanneer hij de getrouwde Agnes ontmoet. Overduidelijk de allereerste vrouw in zijn leven.

The Invader weet goed te spelen met de situaties, en hoe je het het beste kan omschrijven, moet je zelf oordelen. In mijn ogen focust dit erg op trauma's van Amandou, en zijn zoektocht in de westerse wereld, wat in plaats van een ware droom word, gewoonweg fataal afloopt. Dat word hier ook op een behoorlijke krachtige doch subtiele wijze weergeven. Dat ook met behulp van de talloze prachtige shots van Brussel en een sterke soundtrack, wat ook een behoorlijke realistische feeling geeft. Het einde was ook erg bevreemdend.

Prima grote stad verhaal.

4,0*

Qua visuals helemaal in orde!!

Alleen dan het plot, illegaal gaat in tegen zijn underdog-positie...snap ik helemaal, helaas is niet iedere West-Europeaan makelaar met een galerie als side-business.

Iets te steriel en iets te zwart/wit, wel met prachtig camerawerk en met de juiste dosis nihilisme, als film net iets te veel los zand.

Behoorlijk sterke film die qua verhaal niet heel veel speciaals doet maar qua acteerwerk, audio en beeld doet het behoorlijk toffe dingen. Het einde vond ik wel aan de magere kant. Aan het script kan je wel het een en ander opmerken maar als geheel een goed stadse film waar Brussel wel mooi in beeld wordt gebracht. Hoewel ik daar een aantal keren ben geweest was er ook wel veel ruimte nog om meer plekken van die stad te benutten maar goed.

Provost heeft de behandeling van immigranten aan het daglicht willen brengen, waarbij het allemaal maar eenzijdig van aard is. Het reële beeld van deze situatie maakt met deze film niet echt indruk. Daarbij is het met name bijzonder dat Amadou een man met zijn (status), er behoorlijk op los gaat aan het einde van de film, terwijl hij zich in zijn situatie dit eigenlijk helemaal niet kan permitteren. Natuurlijk ligt de onmacht en radeloosheid hier aan ten grondslag, en klopt het gezien het beeld van dit verhaal helemaal. Hierdoor kent de film zeker treffende scenes en is het acteerwerk zeker goed. Al met al toch niet voldoende om het in zijn geheel als een indrukwekkende film te benaderen.

De dromen van een illegaal, op zoek naar een beter leven, gaan aan diggelen wanneer hij geconfronteerd wordt met onverschilligheid, uitbuiting en eenzaamheid. De film toont het aftakelende mentale proces die Amadou in een gevaarlijke roes brengen. Want hoopgevend is de film in geen geval : hij vermoordt tussendoor twee mensen en blijft een vrouw stalken . Niet dat zijn bedoelingen slecht zijn, maar de voortdurende ontkenning van zijn bestaan maakt hem gevaarlijk. Bittere film die dromerig verfilmd wordt en daarmee de onwerkelijkheid van de situatie waarin hij leeft, goed naar voren brengt.

Film over een illegaal in Brussel verblijvende Afrikaan, die tegen de stroom in zijn draai probeert te vinden in onze moderne, maar o zo onverschillige samenleving. Dat gaat bepaald niet van een leien dakje. Uitbuiting, afwijzing en verlatenheid zorgen er voor dat een hardwerkende, zorgzame en charmante man van lieverlee verandert in een wraakzuchtig iemand.
Tussen de provocerende openingsscène en het multi-interpretabele eindshot komt regisseur Provost met een verhaal, dat veel (te veel?) vragen onbeantwoord laat. Onverschilligheid als format. Isaka Sawadogo zet op ingetogen wijze een uitmuntende titelrol neer. Dat is achteraf bezien het beste aan deze film.

L’Envahisseur is de eerste lange speelfilm van de Belgische regisseur Nicolas Provost, die hiervoor uitsluitend korte films regisseerde. Hij is in zijn eigen land vooral bekend als een beeldend kunstenaar en dat laat hij met zijn eerste speelfilm ook duidelijk zien. Al in de openingsscène grijpt de film je bij de keel. Het Belgische fotomodel Hannelore Knuts (tevens de vriendin van Provost) wandelt poedelnaakt over een naaktstrand waarop de Afrikaanse vluchteling Amadou zojuist is aangespoeld. Provost opent de film met een close-up van Knuts vagina. Dit is een duidelijke referentie aan het schilderij ‘L’Origine Du Monde’ van de Franse schilder Gustave Courbet.

De film grossiert in mooie plaatjes, indrukwekkend geschoten door Frank van den Eeden. Een echt verhaal is er niet, maar het is opmerkelijk hoe charismatisch hoofdrolspeler Sawadogo is, ondanks dat hij zich ontpopt tot een obsessieve stalker. De film werd vertoont op diverse filmfestivals en werd hier vooral lovend ontvangen.

Best indrukwekkend.

Ik hou wel van dit soort films, al moet ik zeggen dat ik niet per definitie kan benoemen om wat voor ''soort'' films het dan exact gaat. Niet zozeer echt een genre denk ik, eerder een bepaald soort sfeer die het als geheel uitstraalt. Als ik dan toch een vergelijking moet trekken, doet het me enigszins aan Seul Contre Tous denken. Al schakelt die film wel nog een tandje hoger dan dat hier het geval is.

Waar de beginscene zich, tevens door de vormgeving, rooskleurig doet voorkomen, wordt gaandeweg veel van de hoop die je voor Amadou's vooruitzicht hebt al gauw in de kiem gesmoord. Naarmate het zaakje vordert wordt zijn situatie uitzichtlozer en uitzichtlozer, en na de vrij plotselinge, maar daarom nog niet minder sterke eindscene, kun je waarschijnlijk al wel raden wat het lot van Amadou zal zijn.

En ook Amadou's personage an sich, is erg sterk. Niet zo'n typisch zielig Afrikaantje dat met gepruilde lipjes door de film heen slentert, maar een gewoonweg onbegrepen individu, wiens oorspronkelijke levenswijze ogenschijnlijk haaks staat op die van het wereldje waarin hij op dat moment vertoeft (scene die Fortune al noemde is een goed voorbeeld). En bovendien weet Provost zijn film stilistisch nagenoeg perfect te verwoorden. Mooie shots, waarbij de camera veelal als een soort registrerend oog op Amadou's gezicht gericht is. Ook nog enkele scenes die er qua soundtrack bovenuit springen, wat bepaalde scenes nog dat beetje extra's geeft.

Zodoende wordt de beleveniswereld van vreemdeling Amadou intrigerend en meeslepend. Positief ook dat Provost de voor de hand liggende, inmiddels platbetreden paden (criminele circuit ingaan bijv.) gewoon laat voor wat het zijn en bewijst veel meer in zijn mars te hebben. Vond het dus een erg sterke film, die me best wist te raken. Had het nog nét iets meer ballen gehad, was ik naar alle waarschijnlijkheid nog hoger uitgekomen, maar vooralsnog kan ik hier met gemak een ruime 4,0* aan kwijt.

Vlak voordat ik afgelopen nacht naar bed wilde gaan, zag ik nog de laatste 10 minuten van de aparte film "Kynodontas (2009)", waarna deze film begon. Omdat ik de opening van deze Drama / Thriller (met de nadruk op Drama) visueel schitterend (inclusief het geluid erbij) vond en het al erg laat was (02:20) heb ik deze film maar opgenomen (iets wat ik zelden nog doe) en vandaag bekeken.

Het verhaal begint vanaf een naaktstrand (vermoedelijk ergens in Griekenland) waarbij de camera in de eerste seconden is gericht op de vagina van de fraaie blanke Hannelore Knuts, die daar ligt te zonnebaden, waarna ze opstaat en langzaam begint te lopen (waarbij de camera haar continue geheel bloot in beeld heeft) op het strand tot ze stopt bij de donkere Afrikaan Amadou (goed gespeeld door de gespierde Isaka Sawadogo, die op het einde van het verhaal ook bloot is te bewonderen) die samen met iemand (overigens ook nog anderen) is aangespoeld op het naaktstrand, waarna ze elkaar verbaasd en verlangend aankijken. Die hele scene duurt circa drie minuten (is grotendeels ook te zien in de trailer) en is ook van invloed op het verhaal, want door het zien van de fraaie blote blanke Hannelore Knuts valt Amadou gelijk voor blanke vrouwen.

Direct na die fraaie naaktstrand scene belanden we in Brussel, waar de rest van het verhaal zich afspeelt. Het draait dan in deze film om de eerdergenoemde Amadou die illegaal (dus zonder papieren) in Brussel belandt en daar illegaal werkt in de bouw met de hoop op een beter leven. Hij wordt echter uitgebuit door personen waarvoor hij illegaal zeer hard werkt en na min of meer een confrontatie met baas Omar (gespeeld door Dieudonné Kabongo), besluit hij om te vertrekken (alvorens hij dat doet, vernield hij eerst nog de luxe auto van Omar ). Door toevallige omstandigheden (beter gezegd een inbraak) ziet hij de blanke Agnès de Yael (gespeeld door de mooie rijpe Stefania Rocca) waar hij gelijk verliefd op wordt en hij besluit dan ook om haar te stalken/volgen (zonder dat zij dat weet). Zodra hij haar aanspreekt (hij zegt dan o.a. dat "Obama" zijn naam is ) en zegt tegen haar dat ze een zeer mooie vrouw is, vallen ze voor elkaar en hebben ze ook snel seks met elkaar. Om de relatie tussen Amadou en Agnès, draait het dan in deze film en omdat Amadou liegt tegen haar, verloopt die niet bepaald vlekkeloos en heeft het grote gevolgen voor Amadou (die ook langzaam begint door te draaien).

Hoewel het verhaal zeker niet hoogstaand is (soms ook wat saai en langdradig), wist het me wel te boeien en te vermaken en dat kwam vooral door de mooie visuele scenes die gerelateerd zijn aan bloot en seks. Zo was de opening van het verhaal al prachtig om te zien, maar de seks scene tussen Amadou en Agnès mocht er visueel (tegen het raam van het appartement van Agnès) zeker ook zijn en hetzelfde geldt in mindere maten voor de zwembad scene (Amadou als voyeur) en de scene in piepshow welke ook best hard was qua geweld. In het eerste uur is het vooral Drama wat de boventoon voert, maar nadat Agnès Amadou dumpt (die tot zijn oren verliefd is op haar en met haar een toekomst wilt bouwen, best naïef overigens) vanwege zijn leugens, verandert het verhaal langzaam naar Thriller en gaat het er soms ook hard aan toe als Amadou (die aan het doordraaien is) wraak gaat nemen op de werkgevers die hem hebben uitgebuit. Het einde van het verhaal was best aardig (daarbij is ook Isaka Sawadogo bloot te bewonderen, leuk voor de vrouwen ), maar was aan de andere kant ook raar omdat Amadou bezeten was van Agnès en hij niet zonder haar kon.

Omdat de film maar circa 85 minuten duurt, kijkt deze Drama / Thriller zich lekker weg en heb ik me er ook goed mee vermaakt.

Een goed drama film...

Goed verhaal...

Oh zo verliefd is het niet...

Naaktscene...

Goed acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Audiovisueel dik in orde, voorderest vervelend politiek geladen en weinig diepgaand.

Van een binnenkomer gesproken. Of moet je het als eye-catcher zien? De openingsscène gaat niet onopgemerkt voorbij. Alleen wat jammer dat dit weinig met de film te maken heeft en bijgevolg dus weinig toe te voegen heeft.

Een film die gaat over vluchtelingen en sans papiers. Behoudens de openingsscène speelt de film zich af in Brussel, niet op de toeristische trekpleisters, maar dan langs vervallen kraakpanden en hoerenbuurten ergens in Schaarbeek of Molenbeek.

Beetje een raar plotverloop van de film waarbij de viriele Amadou tracht als toy boy te fungeren bij een rijke zakenvrouw. Het is echter bij een one night stand gebleven waardoor hij er niets beter op vindt dan haar te stalken. Irritant personage waar weinig hoogte van gekregen wordt.

Ook technisch vond ik het weinig bevredigend. De montage was bij momenten slordig waarbij de ene scène nogal bruusk en ongelukkig overging in een totaal andere scène. Verhaaltechnisch ook niet altijd even boeiend.