L'Envahisseur (2011)

Provost heeft visueel talent als regisseur maar ik had ergens wel meer verwacht. Ik zal hem zeker een tweede maal moeten zien.

Maar dé factor die deze film zo sterk maakt is Isaka Sawadogo als Amadou. Charismatisch van begin tot einde, hij zuigt alle aandacht naar zich toe. Hij is het verhaal, ...

Zo speciaal brengt hij Brussel nu ook niet in beeld wat P. Duynslaegher ook mag beweren.

Het is een fascinerende prent en provost steekt er visueel sterke dingen in maar ik heb een gevoel dat dit weer zo een film is die door de filmcritici geadoreerd zal worden tot in het belachelijke.

Quotering: 7,5 / 10

Dat laatste zal best meevallen. Al zal de film inderdaad wrs vooral positief onthaald worden door de betere filmkijkers. Maar niet onterecht, ere wie ere toekomt! Dus laten we daar ineens is mee van start gaan

Provost heeft in het verleden vooral meer uitdagende zaken laten zien, toch stelt The Invader nergens teleur. De openingsscène en het visuele spel dat daar direct op volgt zijn om te van smullen. Simpelweg mesmerising, simpelweg Provost.

Het verhaaltje heeft niet veel nodig om van start te gaan, en heeft eigenlijk niet veel om lijf, maar is juist daardoor uitermate sterk en confronterend. De keuze om het verhaal niet te laten ontsporen in clichés of het te overdramatiseren is slim en mist zijn doel niet. Kome daarbij nog eens het spel van Sawadogo!

Sterk ook dat de film vaak gewoon op straat wordt gespeeld, waar ik bovendien zeker van ben dat dit bijna nergens geënsceneerd werd. Het straatleven en de reacties van de maatschappij hierop werden hierdoor rechtstreeks naar het witte doek gebracht.

Toch enige kritiek, of eerder wishfulthinking; visueel is de film sterk, maar ik vraag mij af wat The Invader had kunnen zijn als Nicolas Karakatsanis achter de camera had gestaan ipv Frank van den Eeden. Had toch net iets sterker geweest volgens mij. Stijl ligt nl volledig in de lijn van Karakatsanis.

Soundtrack/-scaping had niet beter kunnen zijn. Leverde bij momenten echt heel knappe scènes. Groot applaus hiervoor!

Toch weer vooral een Belgische film om trots op te zijn.

4.5*

Visueel erg goede film. Isaka Sawadogo bleek een schitterende keuze voor de rol.

Het verhaal heeft echter bitter weinig om het lijf en is compleet ondergeschikt aan het beeldmateriaal. Bovendien komen bepaalde wendingen in de film zo ongeloofwaardig en gekunsteld over, dat mijn interesse snel voorbij was.

Jammer.

The Invader werd niet de overrompelende filmervaring waar ik stiekem op gehoopt had. Nadat ik onder de indruk was van enkele eerdere werken van Provost, had ik allicht gehoopt op een meer experimentele stijl. Op de beginscène met de gespiegelde/gespleten tunnel na oogde de film helaas te conventioneel; weliswaar erg verzorgd, maar van een visueel kunstenaar die een stap richting narratieve cinema maakt, had ik eigenlijk meer indrukwekkende beelden verwacht.

Zoals hier reeds gezegd is, heeft het verhaal niet al te veel om het lijf: je volgt mee, zonder echt helemaal meegesleept te worden.

De prijzen die de film op het Filmfestival Gent kreeg (beste muziek en beste acteur), lijken me wel verdiend: de soundtrack was één van de sterktehouders van de film en Isaka Sawadogo's vertolking is het beste aan The Invader.

Ik had op meer gehoopt en vrees vooral dat The Invader niet al te lang zal blijven nazinderen. Daarvoor zijn zowel verhaal als beeld net iets teveel volgens de standaardnormen. Daarom kies ik voor een érg dikke 3* ipv een standaard 3,5*.

3*

The Invader, al genoeg over gelezen en dan vooral over de openingsscène die toch wel opmerkelijk is te noemen. Amadou, de man waar het in deze film allemaal om draait spoelt aan op een naaktstrand en dan schakelen we snel over naar het dagelijks leven in Brussel waar Amadou is terechtgekomen. Hij krijgt werk en onderdak van mensen die profiteren van illegalen. Zijn vriend wordt niet geholpen en sterft. En dan gaat Amadou zijn eigen weg. Hij probeert te overleven, probeert geld te verdienen en ontmoet een vrouw op een humoristische wijze. Het thema van The Invader is keihard maar Provost weet dit op een fijne manier te brengen met af en toe humoristische momenten. We volgen Amadou waar het opeens erg goed mee lijkt te gaan maar dan ineens slaat het om. Hij slaat door, hij weet niet meer wat die moet doen, waar die heen kan..

Dit alles wordt op een sterke manier gebracht. We leven mee met Amadou en misschien rechtvaardigen we zijn acties aan het eind van de film want hoe hopeloos zouden wij ons voelen. Het wanhopige gevoel weet Provost uitstekend over te brengen wat een sterk punt is van de film. Over het geheel had ik er meer van verwacht. Ik had verwacht dat Amadou verder zou afdwalen in het criminele circuit maar dat gebeurt niet. Hij blijft voornamelijk alleen. Dat is een keuze die sterk uitpakt maar misschien nog sterker neergezet had kunnen worden. Verder is het acteerwerk wel ijzersterk en zeer geloofwaardig. Kortom; alweer een sterke film van Belgische bodem, 4,0*!

Vandaag Nicolas Provost-dag in EYE! Eerst om 16.30 zijn fraaie korte films, dan om 19.00 voorpremière van The Invader. Provost is zelf aanwezig, evenals model Hannelore Knut, de dame uit de prikkelende openingsscène (en de trailer) van de film...

Movie trailer van The Invader op Film trailer .com - nl.filmtrailer.com

Je kunt de trailer beter in HD bekijken; YouTube - THE INVADER - Nicolas Provost - OFFICIAL TRAILER

Zie ook de link boven de pagina.

Wat een trailer van niks....

Zinnenprikkelende trailer Een trailer van alles...

Mwa, kan dan netzogoed een soft-porno filmpje gaan kijken. Maargoed dat wil nog niet zeggen dat de film inhoudloos hoeft te zijn, de trailer vond ik alleen minder dan ik had verwacht.

Lijtk me geweldig ... verhaal ook actueel

Verhaal kon me weinig boeien

ook weinig sympathie met hoofdpersonage

beeld en geluid daarentegen: Bam!

Ik blijf het vreemd vinden dat mensen die vertrouwd zijn met het oeuvre van Nicolas Provost zo onder de indruk kunnen zijn van het beeld in deze film. Provosts mooie kortfilms indachtig stelde The Invader me op dat vlak toch een beetje teleur (voor een visueel kunstenaar blijft het te tam).

De betere filmkijker

Als je Nicolas Karakatsanis ook node gemist hebt, bedenk dat films kijken een creatieve daad is en doe gewoon wat meer je best.

Film net gezien, viel eigenlijk best tegen.

De confronterende openingsscène zorgt ervoor dat je meteen bij de les bent. Een intregrend, provocatief, aangrijpend, ongelooflijk benauwend, rauw, choquerend en stijlvol portret van een naïeve asielzoeker die onvermoeibaar blijft geloven in zijn geluk. Een ongewone, frisse en effectieve film over illegale immigratie en asielzoekers en over de wanhoop van een zoektocht naar een menswaardig bestaan, surrealistisch, veeleisend en vol visie. De keuze van de muziek is bijzonder. Een sublieme Isaka Sawadogo speelt intens. (Tussen haakjes: ik zag dat hij 46 is en ik ben jaloers op zo'n lijf).

Veel van verwacht maar viel op alle fronten tegen.

Niets aan toe te voegen.

Tegenvallende film, saai...

Ik denk dat de prent vooral zal herinnerd worden door de openingsscène van Hannelore Knuts, want verder is er niet veel aan.

Voor diegenen die de scène eens willen bekijken, zoek maar eens op YouTube....

Poeh, best een tegenvaller. Die terecht geroemde openingsscène, die ter promotie voor de release al online stond, heeft wel gewerkt in ieder geval. Maar zo mooi en bizar als die scène wordt de rest van de film niet. Wat men er zo visueel bijzonder aan vind? 't Is een mooi, grauwig drama in Brussel, maar ik had het cinematografisch imposanter verwacht (zag overigens geen ander werk van Provost). Komt wel mooier werk uit België. Thematisch wel leuk, maar ook dat had ik indringender verwacht. De rest van de film rust op de schouders van Sawadogo. Die zijn gelukkig breed genoeg. Charismatische kerel! Die mag van mij wel heel wat meer filmrollen krijgen. Met moeite pers ik er drie sterren uit.

P.s. Sawadogo is komend voorjaar te zien in de Nederlandse telefilm De Nieuwe Wereld.

Film over immigratie en illegaliteit die toch wel even afwijkt van het klassieke patroon.

Amadou is een kloeke, knappe, charismatische inwijkelijng die deze pluspunten aanwendt om uit het illegaal circuit te geraken.

Even lijkt het of de romantiek de bovenhand haalt, maar gauw slaat de rauwe werkelijkheid, nog heftiger dan voorheen toe.

Sterke, best origineel opgebouwde film met een imponerende Isaka Sawadogo en met meerdere heel knap gefilmde scènes.

De betoverende openingsscène van L'Envahisseur doet het beste vermoeden. Ook daarna heeft de film zijn momenten maar zo mooi als die opening wordt het niet meer. Wel alle lof voor Isaka Sawadogo. Hij laat op grootse wijze zien hoe een illegale vluchteling vol goede moed in Brussel arriveert om daar vervolgens langzaam af te zakken. Het wat geforceerd kunstzinnige einde doet afbreuk aan de film en zorgt er voor dat L'Envahisseur vooral bijblijft vanwege Sawadogo.

Provost blijkt een meester van de suggestie te zijn. Hij laat eigenlijk vrij weinig zien en roept vooral vragen op. Hierdoor blijft l'Envahisseur bijzonder intigrerend met Amadou als een zeer sterke protagonist.

Een dromerige begin- en eindscene. Hierbij mijn gedachte over deze scenes: De eerste scene vat eigenlijk de film samen. Een aangespoelde immigrant probeert zijn vriend te redden maar wordt dat afgeleid door een schone blanke dame. De laatste scene lijkt vooral een droom van de immigrant in zijn blijvend uitzichtloze situatie. De film is vrij traag. Een echt hoogtepunt ontbreekt (af en toe een tempoversnelling, een bescheiden actiescene, maar vooral een aanhoudende, beklemmende spanning). Dat is -meen ik- zo omdat de uitzichtloosheid de film beheerst tot aan het einde; de regisseur heeft een hoogtepunt niet echt nodig gevonden. Het wordt prachtig in beeld gebracht. Sterk acteerwerk.

Hoe kan een film met zo'n waanzinnig mooie openingsscene toch zo ontsporen? Het is dat de hoofdrolspeler zo sterk speelt want het verhaal heeft bitter weinig om het lijf helaas

niet echt slechte film maar ook geen uitschieter maar toch avondvullend, Steffanie Rocca heeft wel een heel warme uitstraling en mag er zeker zijn een real hot woman.ik geef 2,5 op 5

Een aardig filmpje waarin je een eenzame man ziet ontsporen. Hier en daar wel wat makkelijk gedaan, en daarom wat ongeloofwaardig. De korte tijd van deze film had daarom ook wel 20 minuten langer gekund, om het wat meer diepte te geven. Aardig tussendoortje met een vrij sterke en mooi cast. Verhaal ook goed, maar zwak in beeld gebracht.

3**

Een zinnenprikkelend Openingsscene. Met dan een sterk verhalend begin. Dat helaas al vlug verwaterd in een absurd vervolg. Ikzelf vond het hele gedrag van de man als een anomalie

Uitzichtloosheid van een moedig man die toch blijft hopen op betere tijden in de stad Brussel.

Qua sfeer en acteerwerk is deze film dik in orde. De grijze, grauwe achterbuurten en de vele stiltes afgewisseld met een opvallende muziekscore zorgen voor een passende sfeerschepping.

Isaka Sawadogo maakt indruk en Stefania Rocca zorgt voor wat kleur in het leven van Isaka, tenzij de seksuele uitspattingen voor haar maar een verzetje is. Dat wordt duidelijker naarmate de film vordert. De begin-en eindscène zijn heel knap bedacht qua uitvoering. Het is duidelijk dat deze scènes de kern van het hele verhaal zijn. Hier en daar wat vage scènes zoals bij het slot waar hij naar één of ander receptie gaat van zijn geliefde. De bedoeling hiervan is redelijk vaag.

Maar dat is misschien ook wat de regisseur wil oproepen. Voor mij een geslaagde film. 7/10