The Loneliest Planet (2011)

Heel laag in de publieksstand op het IFFR. Waarschijnlijk is dit een iets te radicale film voor veel festivalgangers terwijl het verhaal en de aanwezigheid van Gael Garcia Bernal (heerlijk dat hij deze rol kiest trouwens) juist een toegankelijke film doen verwachten. Ik koos het overigens vooral op de regisseuse. Loktev stond op het spijt-lijstje van het IFFR 2007, ik had toen Day Night Day Night moeten zien.

Deze film is iets voor wie films als La Marea en Meek's Cutoff interessant waren en misschien ook voor liefhebbers van Gerry (al is het veel droger gefilmd en is de sfeer veel aardser). The Loneliest Planet valt zonder uitleg het verhaal binnen en heeft ook geen perfect afgerond verhaal. Je ziet twee uur in de avontuurlijke trip van een succesvol, ogenschijnlijk welvarend koppel. De film is heel rauw en zonder opsmuk. Er vinden enkele gebeurtenissen plaats die de sfeer veranderen, maar verwacht geen revoluties, toch onthullen die gebeurtenissen kanten van de personages die nog onbekend waren, misschien ook bij henzelf. Dit is kale cinema, een uitgeklede film. In veel opzichten nog uitgekleder dan de genoemde films. Een fiilm als een kabbelende rivier waar een paar keer een steen in wordt gegooid. Trager dan traag ook en vrijwel geen plot.

Je moet daar iets mee hebben en ik heb dat heel erg. Ik vond het een heel fijne film, ik zat erg in de flow, in de sfeertjes en in de gevoelens. De film vult niet zoveel in, dat is aan de kijker zelf. Kun je daar niet tegen, dan is dit niks voor je. Dan verveel je je waarschijnlijk dood en blijf je met frustraties achter. Voor mij is het wel. Ik heb genoten.

4.0*

Ik vond die trailer niet al te sterk, maar de recensie van starbright boy was zo overtuigend dat ik toch naar de bios ben gegaan. Bedankt!

The Lonielest Planet volgt een backpackend koppel op een meerdaagse wandeling in de verlaten Georgische bergen. De setting levert mooie plaatjes op en een fijn vakantie-vanuit-je-bioscoopstoel-gevoel. Alles lijkt koek en ei tussen de twee, totdat één incident laat zien hoe fragiel hun relatie is. De samenhorigheid, de intimiteit, alles is in één klap verdwenen. De film behandelt dit gegeven op een erg subtiele manier, maar is, ook door het goede spel, heel invoelbaar. De minimale aanpak werkt hier heel goed. Vlekkeloos!

Geweldige film!!

Backpackers hiken door Georgië met een gids door een overweldigend landschap en dan volgt er één stomme reflex die de sfeer naar uitermate grimmig doet omslaan.

Geen "Deliverance" of "127 Hours"-toestanden, meer een soort van "Into the Wild" maar dan zonder alle hippie, Eddie Vedder, Hollywood-toestanden.

De film ademt ook gewoon meer Georgië dan VS.

Relatief onbekend, ook geen uitgebreide reviews van gelezen, toevallig tegengekomen en achteraan gegaan omdat ik dacht dat het wel eens een typische Wendy-film zou kunnen zijn...en inderdaad!

Meesterwerkje!

Een goede Thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Gael García Bernal (Letters to Juliet )...

Prima kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Prima achtergrond geluid/muziek

(geen Dolby Digital aawezig)..

Mooi landschap, heerlijk wandelgebied...

Uitstekende film waarin twee backpackers met een lokale gids de bergen in Georgië doorkruisen. Een film waarin in principe weinig gebeurd en als zodanig ook traag en saai opgepakt kan worden. Echter gebeurd er onder de oppervlakte genoeg (subtiel geacteerd door de driekoppige cast). Realistisch in beeld gebracht zonder enige opsmuk, maar visueel toch zeker aantrekkelijk vanwege de prachtige opnames van de natuur.

Artcore... vond er weinig aan. Vanaf dat ene cruciale moment in de film wil het zowaar nog interessant worden en komt het relatiedrama tot leven, met stiltes die een spanning binnen het trio teweeg brengt en waarbij ik me afvroeg of dat nog wel goed zou komen. Maar dan nog : met mokken, elkaar negeren en niet praten raak je nergens natuurlijk en daar wordt de plank misslaan. Ieder normaal mens zou dit gewoon uitpraten.

Naast het tergend trage tempo wist de film me nog te prikkelen met de bedenking over de broosheid van een relatie en de erfelijke rol van man en vrouw in een koppel. Maar de laatste vijftien minuten viel het weer stil met scènes in de nacht waar je geen reet van ziet. Als geheel vond ik het onboeiend en steriel gebracht... waste of time.

Poeh, dat was een stevige kluif om doorheen te komen. Uitermate traag, ellenlange shots die met gemak 4x zo kort hadden gekund, erg rechtlijnig, weinig tekst.

Een stel backpackt wandelend door Georgië en vinden elkaar lief. De gids vertelt verhaaltjes. Na driekwartier gebeurd er iets en vinden ze elkaar niet meer lief. De tweede driekwartier moet dan in beeld brengen hoe ze dat langzaam repareren. That's it. Het is werkelijk loeisaai.

Naast het landschap is er een overduidelijk hoogtepunt en dat is het acteerwerk: het voelt enorm naturel en realistisch aan, alsof je echt met ze meekijkt. Maar omdat er vrijwel niks gebeurd, brengt het de film niet naar een hoog niveau dat hiermee haalbaar had kunnen zijn.

Geheel in die lijn gaat de film op een compleet random moment naar de aftiteling. Zonde van de tijd.

Jong stel trekt door de (verlate) bergen van Georgië onder leiding van een plaatselijke gids. Het jonge stel is verliefd, dus we maken nogal wat intimiteit mee, onderweg en in dat kleine tentje. Dan gebeurt er iets waardoor die harmonieuze stemming tussen die twee omslaat en de sfeer grimmig wordt.

Intrigerend denk je dan. Dat is het ook wel. Me geen minuut verveeld, al gebeurt er eigenlijk wel erg weinig. Ook dat omslagmoment moet je eigenlijk een keer terugzien om de portee volledig te begrijpen. En dan nog. De film belooft veel, maar bood wat mij betreft toch te weinig. Opvallend dat de film zo verschillend gewaardeerd wordt. Veel vier sterren-stemmers hier, maar de meerderheid geeft de film geen voldoende. Wel prima dat de kijker zich uiteindelijk net zo ongemakkelijk begint te voelen als de beide reizigers.

The Loneliest Planet- een verwijzing naar de beroemde reisgids- is een film die de kijker meevoert naar een onbekende bestemming. Eigenlijk weet je de hele film lang niet waar je heengaat, laat staan hoe je terugkomt. Het landschap is ruig, de spaarzame mensen in dat landschap ruiger. Eén gebeurtenis uit het niets, en plots is alles anders. Je ziet haar denken, je voelt zijn schaamte. Heel geloofwaardig gebracht, ik ben niet altijd van de slow cinema maar dit pakte me wel.