2-Headed Shark Attack (2012)

A wild 2 headed Sharpedo appeared. It used pixelate. It’s not very effective…

We zijn amper een minuut bezig wanneer er ineens een bloeddorstige, tweekoppige haai zijn tanden laat zien en twee onschuldige babes tot hors ‘d’oeuvre benoemt. Geen spanningsboog, geen historiek, geen bergtoppen. Dames en heren, maak jullie klaar om anderhalf uur lang met de meest ongerijmde quatsch bekogeld te worden.

In feite valt er niet eens zoveel te vertellen over wanproduct nummer twintigduizend van ‘The Asylum’. Als je de ontzettend stijve dialogen, beroerde acteerprestaties, miserabele regie, uitzichtloze CGI, vervloekte SFX en de typische, maar even hopeloze lulkoek niet meerekent, dan is er slechts één element dat deze B-film differentieert van alle andere. Een alternatieve verhaaltechnische aanpak liet zich immers opmerken. Zo komen er helemaal geen wetenschappers of speciale agenten aan te pas. De haai(en?) krijg(en)(t) louter te maken met een boot voluptueuze en gespierde studenten, die weliswaar enthousiast met hun voorgevel of biceps kunnen paraderen, maar als puntje bij paaltje komt natuurlijk enkel de stembanden laten werken.

Er kan geconstateerd worden dat de haai (voor alle gemak in het enkelvoud gehouden) in wezen een van gezondheid blakende jongeman is, met een onbevlekte interesse in het vrouwelijke geslacht, ook al profileert hij zichzelf bij tijd en wijle als een onvolwassen gluurder. Doch, over het algemeen duurt het niet lang vooraleer hij op komt draven met een kanjer van een openingszin, en de giechelende meisjes het hof maakt. Een langdurige relatie ligt evenwel niet in het verschiet.

Dat onze vrienden van ‘The Asylum’ niet bijster pragmatisch of doordacht te werk gaan wisten we natuurlijk al langer dan vandaag, maar van alle plotgaten (op MovieMeter vaak ‘plothiaten’ genoemd) is er slechts eentje dat ik niet kan doorgronden. Als die haai twee hoofden heeft, waarom heeft Carmen Electra dan geen vier borsten? Daar ga ik in de loop van 2012 toch eens over nadenken.

Bucht.

0,50

The Asylum producties staan niet erg hoog aangeschreven vanwege de boeiende plot, scherpe dialogen en flitsend camerawerk, maar zelf uitgaande van het laagste niveau pulp is dit eigenlijk nog te slecht voor woorden.

De ene 'acteur' is nog slechter dan de voorgaande en duidelijk alleen gecast vanwege zijn/haar uiterlijk, want enig gezond verstand lijkt in een van de eerste scenes snel overboord te zijn gegooid. Daarnaast zijn de effecten van een belachelijk laag niveau zodat ook dit niet tot enig vermaak heeft kunnen leiden. Alleen de gigantische plotgaten (geloof niet dat ik eerder zo vaak 'o ja tuurlijk' heb geroepen tijdens een film) zorgen dat het nog het afkijken waard was, maar natuurlijk niet echt een pluspunt voor de schrijvers is. Zelf bekende namen als Carmen Electra, Charlie O' Connell en Brooke Hogan kunnen deze film niet van een ondergang redden. Vooral niet wanneer O' Connell één van de meeste hilarische slechte rollen speelt.

Zonder van je tijd. 1,5*

Aangename verrassing. Bij The Asylum straalt het amateurisme er vaak van af maar op de campy effects na ziet het er allemaal erg gelikt uit. Visueel zeer goed te doen en dan heb ik het niet over het goed verzorgde eye candy gehalte. Speaking of, zeer fraaie dames met nog fraaiere gevulde bikini's. Deze plus staat.

2-Headed Shark Attack is ook vrij bewust. Leuke knipoogjes naar genre genoten en ondanks de niet serieuze toon weet het toch een zeer goede genrefilm af te leveren. De onzin met de protagonisten vermaakt, het toewerken naar de kills is uitstekend en als klap op de vuurpijl krijg je ook nog het trademark van The Asylum voor de kiezen. Tenenkrommende special effects.

Erg genoten en ondanks dat de resources en kwaliteit het niet bij Jaws halen vind ik de film het qua amusementswaarde niet minder doen. Dat is ook wel wat waard. Beste Asylum flick tot nu toe, ze compenseren het gebrek aan budget door veel fun.

Ik kan moeilijk gaan zeuren, want bij the Asylum weet je wat je krijgt.

De personages zijn lekker eendimensionaal, en dienen alleen als visvoer.

De haai is nadrukkelijk en veel te zien, is duidelijk slechte CG, met een paar uitzonderingen.

Vaak lijkt de haai zelfs maar in hetzelfde universum te verkeren als de personages, want het ding hapt naar lucht terwijl de acteurs wat liggen te spartelen en het meestal niet in de buurt is.

Lekker veel bloed wel, maar ook weer van het digitale soort.

Eén of twee 'bekende' acteurs die weinig toe te voegen hebben aan de gebeurtenissen, waarvan er minstens één een mooie vrouw is die nu net iets te veel botox in haar gezicht heeft.

De 'acteurs' kunnen niet acteren, maar gelukkig trekken er nog wat vrouwen hun kleren uit.

Het duurt uiteindelijk iets te lang, maar in dit geval blijft het bloed tot het eind aan toe vloeien.

Uiteindelijk natuurlijk geen goede film, maar wat mooie dames en wat gore redden het allemaal nog een klein beetje.

Een film die ik eigenlijk wilde zien vanwege het meespelen van zowel Carmen Electra als Brooke Hogan. Het vrouwelijke schoon is dan ook uiteraard het leukste van de hele film.

Er is namelijk geen enkel beetje spanning, er wordt vreselijk slecht geacteerd (bijv. dat die leraar een wond op zijn been had en 'vreselijk' veel pijn had, was echt lachwekkend) en de cgi is vreselijk. De haai leek op sommige momenten zelfs wel even door een paar mensen in elkaar geknutseld (als je het zo nu en dan boven water kon zien).

De film staat hier betiteld als een Actie / Horror en dat is het in theorie ook, maar als je hem eenmaal bekeken hebt moet je toch concluderen dat het meer een film is die op je lachspieren werkt. Het verhaal opzicht is al lachwekkend en hetzelfde geldt voor de uitvoering (alles oogt enorm nep). Dankzij de vele rondborstige vrouwen die vrolijk rondhuppelen in een bikini (sommigen gaan zelfs uit de kleren) is deze film nog enigszins genietbaar. Omdat Carmen Electra en Brooke Hogan in deze film meespelen zullen de meesten deze film wel gekeken hebben. Beide zijn rondborstige vrouwen, maar qua rondborstig spande Mercedes Young toch wel de kroon

"Get out of the water."

Echt slecht vond ik dit nog geen eens en ik heb me hier best mee vermaakt.

Het tempo is redelijk hoog, er zitten best wat inventieve kills van de tweehoofdige haai tussen en de rondborstige dames die vrijwel allemaal in bikini rondlopen mogen er zeker zijn.

Het verhaaltje is lekker fout, deze moet je als kijker niet al te serieus nemen en dat doet de film zelf gelukkig ook niet. Want het amateurisme spat er goed vanaf met de daarbij behorende slechte CGI en lekker goedkope special effects, precies wat ik van een Asylum productie verwachtte.
Met name om Charlie O' Connell ging ik soms goed stuk, zeker het stuk waarbij hij een licht schrammetje op zijn been heeft opgelopen en doet alsof de hele wereld vergaat.

Al met al best een geinige B-film, mits je het hele gebeuren niet al te serieus neemt en je komt de avond wel door.

2,5 Sterren.

Tot nu toe vind ik een groot deel van The Asylum-films ontzettend slecht.

De enige die het bekijken waard was, is 6 Guns.

Deze 2-Headed Shark Attack mag ook gerust een ramp worden genoemd.

Het verhaal begint als een aantal studenten met hun leraar zich op een schip bevinden.

Al snel zijn ze het doelwit van een reusachtige haai met 2 koppen.

Helemaal afgesloten van de buitenwereld moeten ze zich zelf in veiligheid weten te brengen, en een manier vinden om naar huis te keren.

De CGI was zo ontzettend slecht, dat het soms te lachwekkend voor woorden is.

De acteerprestaties zijn dramatisch, en moeten een aantal rondborstige meiden in bikini's erger voorkomen.

Gelukkig zijn ze hierin wel geslaagd, want de spanning is ver te zoeken.

Het idee was eerst om het 2e hoofd van de haai direct aan de voorkant van de 1e te koppelen.

Gelukkig werd dit geschrapt.

Leuk voor als je een paar schaars geklede meiden wanhopig wilt zien schreeuwen.

1,5 *

Tegenwoordig komt de ene na de andere B-shark film van de band gerold, maar deze is toch wel eentje apart. Behalve dat het om een nogal bijzondere haai gaat, bevat de film zowaar een zinkend eiland als subplot! Excuseer, een atol volgens de scenaristen. Maar dat klopt niet helemaal, en dit is slechts één van de vele foutjes in het script.

Maar dit terzijde, want het verhaal is helemaal niet belangrijk. Het gaat over een bende bimbo's, met zowaar Carmen Electra op kop, die als figuranten doorheen een hoop nonsens lopen. Dit zal ook zowat de bedoeling geweest zijn van deze Asylum-film, maar een minimum aan professionalisme had wel aangenaam geweest.

Bizarre film die de absurde inhoud amper omarmt en geïnteresseerder is in de weinig imponerende personages. Zoals je vooraf al kunt verwachten zijn deze alleen niet zo boeiend, met name omdat veel van de leden nogal onder de maat acteren en niet verder komen dan saaie karikaturen. Regisseur Christopher Ray zorgt voor wat leven in de brouwerij eenmaal de haai wat slachtoffers komt opvreten, maar de geanimeerde en repetitieve moorden gaan eigenlijk relatief snel vervelen. Het camerawerk is bovendien dermate chaotisch dat de actiescenes werkelijk niet te volgen zijn en dat blijft dodelijk binnen een film die daar juist van hoort te profiteren.