The Great Santini (1979)

Heftig gezinsdrama over een straaljagerpiloot, die zijn vrouw en kinderen terroriseert met militaire discipline. Zijn machogedrag laat de emoties vaak hoog oplopen.

Minder schokkend dan ik mij meende te herinneren van mijn eerste kijkbeurt, pakweg veertig jaar geleden. Waarschijnlijk omdat ik nu ongeveer wist wat ik kon verwachten. Nog steeds een bijtende film met eersteklas acteerwerk over de volle breedte. Misschien wel de beste rol ooit van Robert Duvall.

Robert Duvall 3/4.

Derde film met Duvall in de hoofdrol die ik naar aanleiding van zijn overlijden bekijk, en dat is ook één die ik nooit eerder had gezien. En alweer een familiedrama, een genre waar hij vaak in te zien was. Dit is wel een sterke rol van hem en deels autobiografisch gebaseerd op schrijver Pat Conroy's eigen jeugdherinneringen en opvoeding. Duvall speelt een wat geschifte militair die zijn spartaanse discipline mee naar huis brengt. Zijn gedrag is vaak op het randje van mishandeling maar de man geeft ook waarden mee en wordt ondanks alles aanvaard door zijn vrouw en kinderen voor wie hij is al bleef het een moeilijke oefening omdat de man door zijn lange staat van dienst in een harde omgeving, niet in staat is om gevoelens te uiten.

The Great Santini doet veel goed : de vader wordt niet als een bully of slechterik neergezet maar als een man die oprecht een voorbeeld wil zijn op zijn manier. Ook de rest van de cast en dan met name de andere kinderen blijven niet anoniem op de achtergrond; de gespannen band tussen de oudste zoon en Bull Meechum staat centraal natuurlijk, maar ook Persky als de dochter Mary Ann die toch enige gevoelens van affectie wil ontlokken aan haar vader zorgt voor wat frisheid. En zo vond ik dit een keurige film die een juiste toon weet te vinden in het uitbeelden van een wat buitengewoon maar toch hecht gezin.