Black Christmas (1974)

Gister weer eens herzien. Prachtfilm. Nog voor Halloween komt Clark op de proppen met een ijzingwekkende slasher. Geweldige sfeer. De wind die je constant hoort razen, dat huis, de pianosoundtrack, dat einde. Dik ondergewaardeerde horrorklassieker dit. 4,5*

Op aanraden van dutchtuga gekocht en nog geen seconde spijt van gehad .

Black Christmas is ongetwijfeld een geslaagde pre-slasherfilm die met momenten wat traag aandoet, maar dit ruimschoots goedmaakt door een boeiende storytelling en goed uitgewerkte personages. Daarbovenop kan deze film bogen op een professionele cameravoering (efficiënte zoomshots en het point-of-view camerastandpunt van de moordenaar) wat de spanning alleen maar ten goede komt.

Erg veel wordt er niet gemoord, maar het cynische is dat de schijnbaar sympathieke karakters als eerste voor de bijl gaan en de bitch overblijft tot de finale. Een interessante invalshoek die ervoor zorgt dat er een grauw tintje door de film waart. De killer zelf is trouwens een erg angstaanjagende entiteit, die door consequente point-of-view camerastandpunten een bovennatuurlijk karakter meekrijgt. Je ziet hem nooit, maar je voelt hem als het ware altijd en overal.
De moorden op hun beurt zijn erg mooi vormgegeven, maar zijn anno 2006 misschien iets te braaf om nog echt angst in te boezemen.

Het concept van dreigtelefoontjes is uiteraard geen nieuwigheid (Bava deed het al in ’63 met The Telephone en Scream uit ’96 is misschien wel het bekendste voorbeeld), al blijft hier de identiteit van de beller onbekend; opnieuw een element dat de bovennatuurlijke sfeer rond de killer versterkt.
Over de identiteit van de moordenaar wordt veel gesuggereerd, maar uiteindelijk blijf je als kijker in het ongewisse door een voor horrorfanaten voorspelbare, maar desondanks erg goede, ontknoping. De aftiteling met het aanhoudende telefoongerinkel snijdt dan ook door merg en been. Prachtig! Net zoals de rest van de soundtrack overigens, die op de juiste momenten mooie klassieke pianomuziek door de film blaast.

Heb erg genoten van deze film. Ik ga hem zeker binnen afzienbare tijd nog een keertje opzetten tijdens een horrormarathon met enkele vrienden .

Black Christmas is een meesterwerk. Vanaf minuut één hangt er een duistere sfeer die goed samengaat met het kerstgevoel (heb het idee dat sinds Dickens' A Christmas Carol deze twee sowieso sterk samen gaan). Hulde aan de art- en sounddepartment. Door de constante geluidstrack van waaiende wind soms gemixt met ongepolijste kerstliedjes ontstaat er een intieme en realistische sfeer. Het huis is ongelooflijk aangekleed, met een enorm detail en creatief gevoel voor klassieke gezelligheid ontstaat een locatie die legendarisch is. Vooral de aankleding van afzonderlijke ruimtes en bijbehorende thema's sprak me erg aan. Dat al deze ruimtes dan weer schaduwrijk verlicht zijn met zo hier en daar een pover gekleurd kerstlampje geeft hem die naare sfeer mee. En dan wil de film ook nog eens verhaaltechnisch lekker lopen. Black Christmas is simpelweg een meesterwerk in het horrorgenre en zal me vooral bij blijven vanwege de geweldige combinatie in sfeer.

Prachtige horror. Zie wel overeenkomsten met giallo: gestileerde moorden, de onbekende dader, een bevreemdende score en goed kleurgebruik. Mooie setting met de gedoseerde kerstverlichting en een pluim voor het camerawerk: rustig bewegende verplaatsingen door het huis en op het laatst ook het foefje vanuit het huis naar buiten.

Ook het shot van Jess op bed is eenvoudig maar effectief: het duurt zenuwslopend lang en het is muisstil, om vervolgens weg te glijden door het huis. Prima spanningsopbouw, mede door de creepy telefoontjes.

Acteerwerk is eigenlijk niet eens zo slecht, de meiden vind ik erg overtuigend spelen, alleen de huisbewaarster valt uit de toon maar ala. En jammer dat de gebeurtenissen op het politiebureau de boel onderbreken.

Veel moderne slashers mogen een voorbeeld nemen aan Black Christmas, ik zie liever sfeer dan alleen goedkope gore en schrikeffecten. Wel grappig om te zien dat slashers nog steeds vaak dezelfde elementen hebben: toespelingen op sex, vloeken en minachting van gezag als tekenen van losbandigheid. Ook in Black Christmas ligt het er dik bovenop. In dit geval komt zelfs nog abortus aan bod.

Wat een creepy film en waarin je de killer niet te zien krijgt en onbekend blijft is wel het engste.
Erg goed geacteerd en vol van spanning.
De stemmetjes van die je hoort zijn erg angstaanjagend.

4,5 ster

Een film die al lang op mijn verlanglijst stond, omdat ik nogal eens gehoord heb dat Halloween (1978) zijn bestaansrecht deels aan deze film zou ontlenen.

Ik had het niet echt verwacht maar de film bleek verbazingwekkend spannend te zijn, wat knap is anno 2010. Het Kerstmisdecor met veel lange, donkere nachten met talloze lichtjes en kinderen die langs deuren gaan om liederen te zingen mocht er ook zeker wezen.

Echt veel wordt er niet gemoord in deze film, maar als het raak is bespeur ik nogal een groot kwaliteitsverschil. Sommige moorden worden nogal vlug en standaard in beeld gebracht, wat deze moorden toch de moeite waard maakt is het gissen naar het moment waarop de moordenaar toe gaat slaan. Anderzijds deden sommige moorden, eigenlijk vooral de slaapkamermoord op het slapende meisje mij denken aan Argento `s virtuose stijl.

Aan de humor in deze film kon ik mij niet storen en het einde van de film is geweldig, waardoor ik deze film rijkelijk ga belonen. Slechts de vriend van het meisje, dat als laatste leek te gaan overleven is niet echt goed op zijn plek. 4*

Leuke slasher, met vlagen spannend en kijkt lekker weg. Het mag duidelijk zijn dat dit toch wel een moederfilm is voor films als Halloween.

Acteer werk was te pruimen, camerawerk eveneens. Verder mistte de film af en toe wat kracht en kon het wel een schop onder de kont gebruiken. De dames die hierin meededen vond ik toch wel iets beter dan in Halloween (ben sowieso niet zo doel op die jaren '70 ladies). De telefoongesprekken waren trouwens ook wel creepy. Verder was het leuk dat je gedurende de film de moordenaar niet ziet.

Kom ik toch op een respectabele 3* uit.

Ik had wel zin in een griezelig filmpje; dit heeft me wel aan mijn zetel weten te kluisteren.

Mooi voorbeeld van hoe je met zeer minimale middelen een geweldige creepy sfeer kan neerzetten. Je kunt natuurlijk gaan zeggen dat de politie met man en macht die zolderkamer in konden stormen op het einde en die killer te grazen nemen. Maar dan zou Clarke afbreuk hebben gedaan aan het genre. De sfeer zit er voortdurend in met dat voortdurende metronomische getik van de klok, van die manier om een geruststellende omgeving zorgwekkend te maken door donkere hoekjes te gaan benadrukken. Mooi staaltje suspense, dat vooral in het hoofd blijft hangen omdat de identiteit van de killer een mysterie blijft . Het onzichtbare onzichtbaar houden is een reeds lang beproefd recept voor een geslaagde horror.

Hello? Heloohoo?

Een film met een classic status. Ik zie het er niet aan af, verre van zelfs. Het was zelfs nog lastig zoeken naar echte hoogtepunten.

Vooral de manier van benaderen staat me tegen. Zoals boozebelly ook al opmerkte wordt de nadruk vooral gelegd op het detective verhaaltje. Erg vervelend wat mij betreft. Sfeer is er wel, met een zeer effectieve soundtrack maar voor de rest is het helaas allemaal wat los zand. Wel een coole killer maar ook van de kills wordt ik niet echt warm. Eigenlijk weet Black Christmas de sterke punten van het Slasher genre niet te verwerken in de film. Tof taalgebruik ook in het begin .

En dan dat acteerwerk van Hussey. Wat een doorn in het oog. Het is inderdaad, zoals boozebelly ook terecht opmerkte, net een geïmporteerde hoer uit Roemenië. Zo vervelend dat Engels van haar. Ik irriteerde me ook mateloos aan haar. Jammer, een gemiste kans en wat mij betreft verdient deze film zijn status niet. Vooral door dat vervelende detective plotje.

Lekkere slasher!

Neem de meest sfeervolle tijd van 't jaar, een studentenhuis voor meisjes, nog wat gekke telefoontjes erbij, breng dat vervolgens met véél kunde...en je hebt Black Christmas, een terechte klassieker.

Zo spannend ervaar ik ze nog zelden. Het begint al uitermate sterk met de first-person view vanuit de killer, iets wat later in Halloween nóg beter zou worden. Heerlijk tempo verder, erg constant, iets wat ervoor zorgt dat je ook niet meer uit die flow komt die je vanaf minuut 1 al meekrijgt.

Sfeer is dé grootste troef van deze Black Christmas. Dat komt goed uit want om de kills zelf hoef je het niet te doen, gelukkig had ik die verwachting ook niet, dus stortte ik me vol op de strakke regie en de sfeerverhogende soundtrack.

Vond Hussey ook best op d'r plek, helloooo? . Geweldig toch!

Creepy Classic.

De characters zijn vermakelijk in deze sfeervolle griezel-classic rond kersttijd. Een studentenhuis vol meiden wordt telefonisch belaagd door een creepy hijger. Niets nieuws onder de zon, ook niet in 1974, maar wel op prima wijze in beeld gebracht en met goed opgebouwde spanning.

Zeer goed.

Tsjah, wat kan ik hier van zeggen.
Black Christmas zit echt vol met ups and downs, het begint allemaal erg goed en het point of view van de dader de gehele film door geeft ook een creepy gevoel van bovenmenselijkheid van de dader. De beste monster heeft overal lak aan, dit geeft een naar onderbuikgevoel aan de man. Erg mysterieus!

Helaas kakt de film daarna iets teveel in, veel gelul en gezoek van mensen naar iedereen en echt iets spannends gebeurt er niet. Dan na een half uur mag je weer wat beleven voor een paar minuutjes en vervolgens moet je weer wachten tot de laatste 20 minuten.
Niet heel fijn.

Gelukkig is de film verder wel erg spannend, geeft de donkere look ook een lekkere sfeer en voel je in het huis zelf toch wel die constante dreiging. Ook de telefoontjes helpen daarbij een handje.

Helaas ontspoord de film wel volledig richting het einde, het is allemaal te voorspelbaar voor woorden(belletje vanuit het huis en de verkeerde dader gepakt lag wel heel erg voor de hand). Maar het allerergste is nog wel die hoofdrolspeelster met dat belachelijk slecht oosterlijk accentje. Op het moment dat de agent haar opbelt en tegen haar zegt dat de moordenaar zich in het huis bevindt en dat ze gelijk naar buiten moet lopen zakt me toch wel de broek af. Zou er geen belletje bij haar rinkelen dat haar vriendin Phyl al minuten niet meer antwoordt en de telefoontjes dus vanuit het huis worden gepleegd? In plaats van dat ze het advies opvolgt pakt ze een pook, loopt ze de trap op en komt ze dus in de problemen.

Vanaf dit moment kon het me ook geen moer meer schelen wat er met haar zou gebeuren, dit in combinatie met het voorspelbare einde zorgen er toch voor dat ik er niet met een heel tevreden gevoel uit kom. Toch jammer, want ondanks het barslechte script van de laatste tien minuten was het wel erg sfeervol en spannend.

Hele krappe 3 sterren omdat ik de killer stiekem toch wel erg cool vindt en de film wel een eigen stijl heeft waarmee het zich onderscheidt.

p.s. ga nu ook maar met de remake beginnen. Die heeft wel een cast om van te snoepen

Een film met een geweldige creepy sfeer. Het gebruik van licht en schaduw is briljant gedaan, evenals het camerawerk (zo wordt de moordenaar gefilmd in first person) en natuurlijk de mysterieuze telefoongesprekken. Dit draagt allemaal bij aan de sfeer, waardoor je tijdens de film heel nieuwsgierig raakt naar hoe het allemaal af gaat lopen. Ik vind hem alleen halverwege nogal inzakken, als er tijd wordt besteed aan minder belangrijke zaken. Desalniettemin heb ik mij prima vermaakt met Black Christmas.

Toch een heeel stuk minder na herziening hoor! Ik noemde hem eerder in 1 adem met Halloween en heb zelfs nog een hele tijd geroepen dat ik hem minstens net zo goed vond maar dat is eigenlijk onzin, sta er nog steeds wel achter dat die laatst genoemde, Stranger Calls en nog enkele andere belangrijke genre-klassiekers er nooit geweest waren zonder deze, dus daar verdiend hij nog best wel credit voor, maar dat zegt uiteraard weinig over het niveau, Bava's Bay of Blood en het wat minder bekende Britse Fright met Susan George (uit 71) worden ook vaak in die lijstjes genoemd, maar die vond ik ook niet veel. Deze kent vooral tegen het einde aan enkel zenuwslopende scenes maar de manier waarop er naartoe gewerkt word is toch wel wat zwakjes vaak, enkele bizarre flauwe tussenstukken, bijrollen (*uhum* de landlord *uhum) slecht acteerwerk, en wat ik ooit zo mooi aan die Hussey vond is me ook een raadsel! Misschien had haar verschijning in Romeo & Juliet van een paar jaar eerder me wat verblind maar hier is ze totaal niet op haar plaats en ze heeft een uitstraling van niets! Gelukkig redt Kiddler het geheel nog een beetje als grofgebekte sorority-slet en heeft Saxon altijd wel wat cools in dit soort (detective) rollen, Dullea ook maar die heeft veels te weinig screentijd. Dat hij de killer is zie je natuurlijk van mijlenver aankomen, toen al, dat hoeft niet erg te zijn maar het word ook totaal niet uitgediept, wat was bv nou zijn motief? Er werd wel heel mysterieus over gedaan enzo maar dat ging er bij mij niet zo in. Desondanks heeft de film nog steeds een erg gedenkwaardig eindshot dat me altijd is bijgebleven en nu nog indruk maakte, de zoom-out van het raam de duisternis in, erg knap gedaan hoor! Toch nog een voldoende daarvoor en om zijn invloed en het jeugdsentiment natuurlijk want ik vond hem nog steeds erg prettig wegkijken, alleen hopenloos gedateerd, helaas!! Spijtig dat ik dat moet constateren ook want ik was graag in de waan gebleven! Nouja misschien de remake maar eens proberen ofzo, nooit gedacht dat ik het zou zeggen maar ben toch wel benieuwd!

Voor Black Christmas heb ik na deze herziening ineens een veel meer respect gekregen.
De film kent een snelle opbouw, eigenlijk zit je er meteen al in. Gelijk de eerste scene vond ik dan ook al erg sterk.

De telefoongespreken zijn spannend, en de hele film door zit een geweldige sfeer.
Camerawerk was van een hoog niveau, dat meehelpt aan de spanning, en sfeer.

De film geeft een goed voorbeeld dat je geen gore nodig hebt om een uitstekende horrorfilm te maken.

De sfeer, spanning en camerawerk vullen het lege gedeelte van de gore namelijk geweldig op.

Ook uitstekend vond ik de scenes met dat oog van de killer. Hoe zo iets simpels zo angstaanjagend kan zijn .

Een van de betere en spannendere films die ik de laatste tijd heb gezien.