Plan C (2012)

Een interessant regiedebuut van Nederlandse bodem.

Ik ging helemaal blanco naar Plan C en wist dus totaal niet wat ik kon verwachten. Dat het dan erg goed uitpakt is altijd een aangename verrassing, zeker omdat ik nog wel eens wat huiverig ben waar het een Nederlandse film betreft.

Ook de hoofdrol van Ruben van der Meer stelde mij van te voren niet echt gerust. Ik ben nou niet bepaald een fan van hem als cabaretier zijnde en heb hem nog weinig als acteur aan het werk gezien. Maar hij doet het prima als de meelijwekkende Roland; een politieagent die in de problemen komt door gokschulden.

Van te voren werd mij door de bioscoopmedewerker vertelt dat deze film veel raakvlakken zou hebben met het werk van de Coen broertjes. En inderdaad is er tijdens het kijken van Plan C wel erg veel vergelijking te ontdekken met Fargo. Niet alleen het verhaal doet er aan denken, ook de wat vreemde types, stugge en ongemakkelijke (maar vaak grappige) dialogen en trage (maar nooit vervelende) opbouw zijn van de partij. Maar is het daarom een goedkope rip-off? Nou nee. De film heeft verder echt wel een eigen smoelwerk en mocht het in de toekomst door velen de 'Nederlandse Fargo' genoemd worden dan lijkt mij dat geen belediging.

Naast Ruben van der Meer worden ook de andere rollen goed vertolkt. Ton Kas en Rene van 't Hof doen het geweldig als de twee criminelen die de hoofdpersoon bijstaan bij zijn zoektocht naar het geld om de schokgulden te kunnen aflossen. Sowieso zijn de scenes waarin deze drie met elkaar te zien zijn het leukste. Of eigenlijk zijn de allerleukste momenten die waarin Kas en Van 't Hof samen in actie komen. De dialogen naderen een absurdistisch niveau en de acteurs groeien zichtbaar in hun rollen gedurende de film. In het begin willen de stuntelige en aarzelende dialogen nog wel eens onnatuurlijk overkomen (vooral bij Ruben van der Meer) en ik vroeg me even af of het wel goed uit zou pakken. Maar dat doet het uiteindelijk zeker. De komisch geschreven dialogen in combinatie met de juiste timing in het acteerwerk zorgen er voor dat weinig opzienbarende gebeurtenissen en handelingen een genot om naar te kijken worden. Knap gedaan.

Al met al heb ik echt genoten van dit tragikomisch en melancholisch aandoenend misdaadfilmpje. Ondanks het wat te makkelijke einde krijgt Plan C van mij vier sterren. Dit is nou precies het soort film waar ik voor te porren ben: ingetogen en subtiel kabbelt het verhaal aangenaam voort. Ik ben benieuwd wat we nog meer te zien krijgen van Max Porcelijn.

Een beetje Fargo, een snufje Snatch en een korreltje Tarantino overgoten met een Hollands sausje en zie hier uw gerecht: Plan C.

Waar ik normaal een gruwelijke hekel heb aan Ruben van der Meer, vond ik `m hier subliem spelen. De sullige, met zelfmedelijden doordrenkte politie agent die op het ietwat foute pad is geraakt, zette hij voortreffelijk neer.

Waar ik me kon storen aan de houterige, op de automatische piloot spelende Rene van `t Hof, mag er zeer zeker wel enige waardering uitgaan naar Ton Kas. Een uiterste koele en onberekenbare psycho met one-liners die niet uitblonken op filosofisch gebied maar gewoon heerlijk recht toe recht aan waren.

Zeer vermaakt met deze film!

Een beetje de mooie jongen uithangen, kale mafketel.
Wil je ook weten waarom? Ik voel me verkankerd

Een redelijke Nederlandse film. Vond hem verre van top maar ook over the
top slecht was hij ook niet. Het hangt er een beetje tussen in.
Ruben van der Meer (die ik liever helemaal kaal zie) deed het niet verkeerd in zijn
hoofdrol, vd Meer is sowieso altijd wel goed te pruimen.
Toch vond ik Ton Kas er bovenuit steken met zijn droge humor. Deze man valt me al
in meerdere films / series (Baantjer / Vet Hard) op.
Op sommige momenten ook een grauwe film met vooral Bram ''luie kankerlijer''
Het verhaal is vrij simpel. Net zoals de gehele film. De dingen die gebeuren
zie je van een kilometer afstand al aankomen.
Daarom is de film ook verre van verrassend, hij kijkt lekker makkelijk / snel en simpel weg.
Niet goed, niet slecht.

Goede, zwarte misdaad-komedie. Ruben van der Meer is een van mijn favoriete BN'ers en Gerrit deed mij erg denken aan mijn rij-instructeur. Ton Kas vond ik de beste acteur in deze film omdat je echt een hekel kan krijgen aan zijn personage. Verder is het een leuk verhaal, af en toe en grappig moment (niet heel veel) en persoonlijk vond ik het ook een pluspunt dat Bram zo veel scheld in Plan C. Dat maakt de situatie realistischer en zwarter.

Droog en donker.

De debuterende Max Porcelijn levert helemaal geen gekke film af. Al voelt 'Plan C' soms wat onevenwichtig aan, de aandacht van de kijker zal niet vaak verslappen. Zelfs niet dankzij de mate van voorspelbaarheid van het verhaal, dat gelukkig vlot wordt verteld. Dat zit hem met name in de komische types die nogal wat gegrinnik genereren.

Toch zit hem daar ook een beetje de zwakte van het geheel. Want wanneer zelfs de bijrollen worden vervuld door bekende en minder bekende komieken uit de komische trein, dan mag het best wat vaker grappiger. Iemand als Harry Glotzbach wil je toch het liefst iets leuker uit de hoek doen komen. Kortom, gebruik zo’n acteur en pas zijn tekst desnoods ter plekke aan.

Gelukkig wordt de film gedragen door de overal tussendoor sijpelende humor. Vooral Ton Kas spant de kroon als grove geinponem. Zijn dialoog over neuken met René van ‘t Hof is hilarisch. Zelden zo komisch het woord ‘paringsdans’ gebruikt horen worden. Toch zit het merendeel van de humor meer onder de oppervlakte. Droog en donker van kleur.

Goed.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

Raar eigenlijk dat deze film zo weinig aandacht, en hier zo weinig stemmen krijgt. Ik vond het uiterst vermakelijk. Met name de bij vlagen bijna pijnlijke dialogen zijn erg sterk. De rollen worden puik vertolkt door van t Hof, Kas en van der Meer. Heerlijke sukkels zetten ze neer.

3,5*

Weer een vooruitgang in de Nederlandse cinema.

Na 2010 lijken er eindelijk eens een paar Nederlandse regisseurs hun kop boven het maaiveld uit te steken. Voorheen werkte actie/komedie totaal niet in de Nederlandse films en werden het niet meer dan een paar lompe onrealistische en flauwe werkjes (bv Oliehoek of Amazones) Hier krijgen we gewoon weer een erg fijn Tarantino/Ritchie achtige filmpje waar het plot, onliners en de knipoogjes behoorlijk goed werken. Hetzelfte jaar hebben we Black Out al mogen vertoefen die dezelfte elementjes gebruikt en nu mogen we er weer opnieuw gebruik van maken. Plan C is gewoon een erg sterke en goede misdaadfilm, dat tegelijkertijd ook gewoon realistisch overkomt. Het plot heeft veel weg van Fargo maar de regisseur weet daar zo zijn eigen draai aan te geven. Ruben van der Meer is fantastisch (!) als iewat corrupte politieagent Ronald, die zich met de dag mee steeds dieper in de shit helpt en al een torenhoge schuld heeft bij de Chinese Maffia. Hij is gokverslaafd en hoopt zo het passende bedrag terug te krijgen, maar hij faalt steeds. Hoe hij ook word neergezet is echt fenomenaal. De hele film door is ie zwaar gestrest, verlamd van angst en doet niks anders dan met leugens zichzelf overal uit te redden en zo zijn best te doen om niet betrapt te worden met zijn duistere praktijkjes. De tijd begint te dringen en hij heeft het geld nog steeds niet. Daarom vraagt hij hulp bij zijn dealermaatje Gerrit, die ongevraagd ook de heuse onderwereldfiguur Bram meeneemt (ook schitterend gecast door Ton Kas, die uiterst geschikt is voor dit soort rollen.) Een overval laten plegen in een illegaal gokhuis, en Ronald moet de getuige zijn. De overval gaat mis en niet zoals Ronald gepland heeft, en zo komt ie nog veel verder in de problemen.

En dan is het gewoon een hilarisch maar meedogenloze race tegen de tijd en loopt de spanning tussen de 3 heren flink op. En zo verloopt Plan C helemaal zoals je van een maffiaklassieker mag verwachten. Vooral de onliners van Ton Kas zijn helemaal geweldig: Weet tegen wie je het hebt en Gaan we de mooie jongen uithangen?

Het einde en de afronding is ook schitterend

En dat maakt Plan C tot een zeer aangenaam en baanbrekend misdaadfilmpje. Een minpuntje is wel dat Plan C erg mild wil blijven, van mij had er nog wel meer typisch geweld in gemogen wat we gewend zijn bij heuse misdaadfilms. Verder prima film, waarvan ik al snap dat de Amerikanen deze willen remaken.

4,0*

Verrassend leuke en onderhoudende film van Nederlandse bodem met zo nu en dan heerlijke dialogen. Het acteerwerk van de cast is dik in orde en het voorspelbare maar geinige verhaal is erg onderhoudend. Positieve verrassing.

Met Black-Out kregen we dit jaar in Nederland al onze eigen variatie op Quentin Tarantino/ Guy Ritchie en met Plan C krijgen we een Coenfilm van eigen bodem. Ik ben niet de eerste die de link met Fargo legt. Die is gewoon niet te missen. Op zich leuk dat dit soort films ook een gemaakt worden in Nederland, maar waarom pas meer dan 15 jaar nadat dit soort komisch misdaadfilms op hun hoogtepunt zaten? Net als Black-Out blijf ik met het gevoel zitten dat Plan C te laat komt. Dit heb ik intussen al vaker gezien. Misschien niet in Nederland, maar dat maakt verder niets uit.

Wel is Plan C vermakelijker dan Black-Out, die wat al te krampachtig probeerde mee te doen met grote jongens die het voorbeeld gaven. Plan C heeft tenminste nog geregeld echt leuke dialogen en grappen en de personages van Ruben van der Meer, René van 't Hof en Kees Hulst zijn goed getroffen en vrij origineel. Ton Kas is ook wel vermakelijk, maar dat type onvoorspelbare psycho is ironisch genoeg wat voorspelbaar geworden. Porcelijn heeft wel talent, vooral als schrijver, maar hij moet nog even wat afstand kunnen nemen van zijn favoriete films. En misschien een regisseur nemen die iets meer gevoel voor sfeer of stijl heeft; dat hoort toch wel een beetje bij een film als deze. Nu is het vooral een aardig debuut waar hij zich niet voor hoeft te schamen, maar die ook geen echte indruk maakt.

3*

Geinig filmpje met een uitstekende Ruben van der Meer! Zoals wel meer mensen hier kwam tijdens het kijken meteen de film Fargo in m'n gedachten. Zo ongeveer hetzelfde verhaal, al is de film van de Coen broers natuurlijk vele malen beter.

Maar deze Plan C is zeker niet gek voor een avondje vermaak. De dialogen zijn soms best grappig en de gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op zodat je je ook niet verveeld.

Ook duurt het allemaal niet zo lang en na anderhalf uur zal je opmerken dat de tijd vloog en de film best vermakelijk is!

Voldoende!

'' Het maakt mij helemaal niks uit of iemand dik is, kan me echt niks schelen. Maar als diegene dan ook nog eens een keer heel vervelend is, irritant, dan wordt dat dik zijn plotseling ook heel irritant. Daar ga je je aan ergeren. Dan ga je denken: Ja je bent ook nog eens heel dik, eikel. Ga eens wat meer bewegen man! Hé, eet niet zoveel! Ken je dat? Omdat iemand irritant is wordt dat dik zijn dan ineens ook heel irritant. Dat heb ik nog wel soms. Maar dat spreek je nooit uit natuurlijk.. Heb jij kinderen? ''

Gekeken vanwege Ruben van der Meer. Heerlijke vent, ik krijg al een lach op mijn gezicht als ik hem zie. Hij leeft iets. Iets wat mij aantrekt en blij maakt.

Al snel zat ik dan ook al met een lach op mijn gezicht. Vanwege Ruben, maar ook door andere bekende gezichten waarvan ik niet wist dat zij ook meespeelden of waarvan ik de naam niet ken maar wel het gezicht. Feest van herkenning, dus. Waar Ruben is, is Horace Cohen natuurlijk ook....

Niet echt geweldig, maar soms wel rake grappen. Een paar scènes zijn echt uitschieters en dat trekt de film naar een wat hoger niveau. Inderdaad scènes als 'We gaan niet de mooie jongen uithangen he!' zijn tamelijk briljant.

Ruben. Tja. Aandoenlijk. Hij doet het weer met een bepaalde charme, ik kan me gewoon niet aan die man storen. Al zou hij een uur lang Emile Ratelband nadoen, dan nog vind ik hem leuk. Rene van t Hof en Ton Kas, alletwee vrij onbekend voor mij, stelden ook zeker niet teleur. Zij zorgen toch echt voor de komische noot. Geweldige interactie ook met elkaar.

Vermakelijke onzin die eigenlijk vrij voorspelbaar en uitgemolken is, maar door de leuke acteurs en de aardige uitwerking van het verhaal is het leuk om gezien te hebben.

"Nou moet je niet de mooie jongen gaan uithangen."

Na een tijdje terug het zeer povere Black Out (1,5 sterren) gezien te hebben, eindelijk weer eens een Nederlandse film waar ik me toch wel enigszins mee heb weten te vermaken.

De droge humor spat van deze film af en deze is met name afkomstig van Ton Kas die de gortdroge Bram speelt. De uitspraken van de beste man soms en al helemaal in contrast met het personage van René van 't Hof. Plus Ruben van der Meer erbij zorgt toch zeker wel voor goed vermaak.

Het verhaaltje zelf stelt niet al teveel voor, maar de gebeurtenissen die elkaar opvolgen zorgen ervoor dat het tempo erin wordt gehouden en het onderhoudend te noemen is.

3,0 Sterren.

Wow, wat een verschrikkelijke tegenvaller. En bizar dat deze film beste scenario won. De gekunstelde dialogen schuren tegen het betere schrijfwerk van de Coens, maar halen dat niveau lang niet. Lijken soms wel slechte improvisaties, of op zijn minst opzichtige pogingen tot grappig doen. Het kleinburgelijke en sullige ligt er allemaal zó dik bovenop. Ik heb Kas en Van 't Hof hoog in het vaandel zitten, maar dat script (of gebrek eraan) nekt hier eigenlijk alle rollen en personages. Verhaal heel minimaal, maar dit is geen geval van less is more. Less is hier ook gewoon less en daarmee is Plan C helaas een heel saaie film. Had van te voren gehoopt dat ik hier wel vier sterren zou kunnen planten.

Aardig filmpje. Sommige delen hadden ook prima overgeslagen kunnen worden, maar andere stukken vond ik echt hilarisch. De scéne van René van Hof en Ton Kas in de auto bijvoorbeeld. Die laatste zet sowieso een prachtige rol neer. Er is ook genoeg op aan te merken, maar dat moet je bij dit soort films niet doen. Gewoon 3*.

Goeie film waarin een agent zich steeds dieper in de problemen werkt vanwege een gokschuld. Qua verloop kent het verhaal niet echt verrassingen, maar het is allemaal wel prima opgebouwd. Ook de tragikomische toon wordt perfect neergezet. De cast doet het goed en vooral Ton Kas steelt de show in de scenes waar hij in zit. Als regiedebuut zeker wel geslaagd.

Niet de mooie jongen uithangen!

Redelijke film van Nederlandse bodem. Probleem is alleen dat bijna alle Nederlandse films voortborduren op Amerikaanse/Britse tegenhangers. Zo wordt er zelden wat origineels afgeleverd. Plan C is daar geen uitzondering op. De bekende clichés komen langs. Toegegeven: Plan C weet op een aantal punten prima te scoren. Het is per definitie niet een slechte film. Regisseur Max Porcelijn mag best een schouderklopje krijgen voor zijn werk. Zeker als je kijkt dat dit zijn eerste speelfilm is. De sfeer in Plan C is voelbaar en goed in beeld gebracht.

Ruben van der Meer doet het niet slecht. Ik vind hem alleen beter als komiek. Hij heeft moeite om zijn personage diepgang mee te geven. Het acteerniveau is niet altijd even goed. Zeker als hij communiceert met zijn ex en zijn zoon daalt het niveau. René van 't Hof speelt het minst van allemaal. Dit komt voornamelijk omdat zijn personage vrij saai is. Ton Kas is het leukst als de vrij instabiele Bram. De dialogen zijn over het algemeen niet interessant. Het personage Bram zorgt er gelukkig voor dat het niet al te dramatisch is.

Verder valt er niet zo veel te vertellen over deze film. Het is een dertien in een dozijn film die gelukkig je aandacht vrij lang weet vast te houden. Ik heb veel moeite om Nederlandse film goed te vinden. Ik vind ze bijna altijd inferieur aan films uit andere landen. Plan C heeft in ieder geval mijn interesse gewekt toen ik zag dat Ruben van der Meer er in speelt. Prima tussendoortje.

3*

Fijne rustige rol van van der Meer.

De altijd heerlijke droge rol van T Kas. Inderdaad wel een bekend typetje .Maar zo gort droog ,ja leuk.

De soundtrack was voor Nederlandse doen ook niet slecht .

gelukkig is het niet die typische platte shit zoals vaak voorkomt in Nederlandse films.

Vandaar ook net iets boven de gemiddelde Nederlandse films ,,maar ook geen grote uitschieter.

3,5 *

Plan C

Gisteravond was ‘Plan C’ op NPO 3 en na een gezellige dag in o.a. Westerbork rond te hebben gelopen hebben we besloten deze film te gaan bekijken, wat na een herziening toch flink was tegengevallen en ik het bijna ‘troep van de onderste plank’ wou noemen puur omdat mijn kijkervaring dit keer tientallen malen slechter was dan de eerste keer.

We volgen in ‘Plan C’ Ronald Plasmeyer die een geldschuld heeft bij wat Chinezen. Ronald, rechercheur bij de politie en gokverslaafde (hoe hij het ook wel noemt: een spelletje waar skills nodig zijn) met vooral poker laat zijn zoontje in een te diepgevaar lopen wanneer de Chinezen een bezoekje aan zijn ex- haar huis komt bezoeken. Wanneer ze deze kort en klein hebben geslagen moet Ronald wel wat om zijn geldschuld weg te krijgen, en bedenkt met twee anderen een overval op woensdag. Wanneer dit fout gaat (er drie doden vallen) komt Ronald diep in gevaar bij de politie maar, hij kreeg het geld ook nog niet eens.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het totale eind niet heb gezien want ik was in slaapgevallen en wil deze mening ook even kort houden want dan kan ik mijn weekend ook weer afronden. Na deze herziening is de film me vies tegengevallen en ik moet eerlijk zeggen, genoten heb ik niet, want hij was een beetje saai. Ton Kas weet de film nog meer en deels te redden maar daar bleef het bij.

1.0*

Deze was op tv en vond het wel een leuke film. Een leuk verhaaltje en de cast deed het ook niet slecht. Het was geen echte film, maar ook niet waw, prima om eens mee te pikken als hij op tv passeert.

Meevaller, deze misdaadkomedie met toch nogal wat bloed en lijken, maar de droge humor spoelt het allemaal weg zodat het toch meer komedie dan misdaad wordt.

Ruben van der Meer speelt uitstekend in de rol van de rechercheur-looser, naast René van 't Hof als zijn gewillige vriend, maar de meest opvallende vertolking is toch voor Ton Kas als de verrassend uit de hoek komende "medewerker"...

Wat satire op het politie-apparaat en dat helpt mee met de grappige situaties en dialogen in de film.

Ik had eigenlijk wel hoge verwachtingen van deze film. Een film met een hoop van mijn favoriete Nederlandse acteurs. Een komedie ook. Maar toch. Hij komt maar lastig van de grond. Een film over een politieman met gokschulden die een manier verzint om van zijn schulden af te komen. Echt super grappig is het ook niet. Al zitten er wel leuke scenes in. Maar dat zijn leuke scenes die ik vooral leuk vind omdat ze door mijn favoriete acteurs gespeeld worden. Dus helemaal neutraal sta ik er ook niet in. Eigenlijk is vooral het verhaal en ook de dialogen maar heel mager. En ik geef de film dus vooral drie sterren omdat er zoveel leuke acteurs in meespelen en omdat de film ook best wel loopt. Hij verveelt me niet. Maar als het een film was geweest waar niet deze leuke acteurs in mee hadden gespeeld had ik hem waarschijnlijk toch een onvoldoende gegeven. Te ongeloofwaardig en niet leuk genoeg zou ik dan zeggen.

Na zes jaar in de herziening, en ik vond hem eigenlijk nog even sterk, met Ton Kas die me nog altijd doet terugdeinzen. Leuk ook om Horace Cohen weer te zien; ik leerde Ruben van der Meer kennen via hun samenwerking in Live opgenomen (1999) en Frøland (2001), twee televisieseries die helaas nooit op DVD zijn verschenen. En wat ziet Henry van Loon er hier nog jong uit!

Best geinige nederlandse misdaadfilm, die qua toon een beetje tussen Jiskefet, Guy Ritchie en de gebroeders Coen in zit. De plot heeft niet veel om het lijf, maar de degelijke cast weet er iets leuks van te maken, met vooral Ton Kas bijzonder sterk op dreef als ongeleid projectiel die de plannen van hoofdrolspeler Ruben van der Meer danig in de war schopt. Leuke dialogen ook.

Wanneer de gokschulden van rechercheur Ronald Plasmeyer [Ruben van der Meer] leiden tot bedreigingen aan het adres van zijn ex-vrouw [Rifka Lodeizen] en zoon beraamt hij samen met Gerrit [René van ’t Hof] een overval op een illegaal pokertoernooi waar hij zelf aan meedoet. Gerrit betrekt zijn zwager, de stoïcijnse Bram [Ton Kas] bij het plan dat in meerdere opzichten bepaald niet volgens plan verloopt. Porcelijns poging om in de voetsporen te treden van Quintin Tarantino en Guy Richie komt niet helemaal uit de verf door zijn trage regie en het gemanierde spel van Van der Meer. Van’t Hof en Kas zijn gelukkig een sterke double-act en ook Kees Hulst en Leny Breederveld zijn memorabel als respectievelijk de afscheidnemende politiechef en zijn echtgenote.