menu

Anna (1951)

mijn stem
3,60 (10)
10 stemmen

Italië / Frankrijk
Drama
107 minuten

geregisseerd door Alberto Lattuada
met Silvana Mangano, Gaby Morlay en Raf Vallone

Een non in een ziekenhuis herkent vlak voor haar definitieve gelofte in een patient, de geliefde uit haar roerig verleden als nachtclubdanseres, die haar rivaal heeft gedood.

zoeken in:
Dick2008
Zelf vond ik hem tegenvallen. Was destijds zeer succesvolle film. Ook het titelnummer Anna (El Negro Zumbon), te zien in de film scoorde hoog. Werd gezongen door Flo Sandon's.

avatar van fubarro
Is deze film ook op DVD te verkrijgen ?

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
Binnenkort (16 en 18 december) te zien in EYE/NFM in het kader van een Nino Rota programma. Het enige dat ik van Lattuada zag was zijn bijdrage aan l'Amore in Città - die ik niet licht vergeten zal, dus ga wel proberen deze te zien.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
In één woord: heerlijk

Sylvana Mangano: (zoals altijd)
Ik denk dat ik op mijn computer nog wel ergens een lijstje heb met mijn favoriete actrcies van 10 jaar terug - daar stond ze al tussen, sinds dien denk ik niet vaak meer gezien, maar dit was toch weer van zeer hoog niveau.

Voor 1951 zeer modern (Latuada zie ik nooit in lijstjes van klassieke Italianen, maar vond dit toch al verder in 1951 dan Visconti of De Sica). Zeer sterk melodramatisch (a la Sirk) met mooi non-narratieve elementen met name in het beeld (de hele opening is zonder dialoog met alleen maar sfeer. omgeving etc.

De film draaide in het kader van een Nino Rota retro, maar de muziek vond ik niet zo opvallend en/of bijzonder.

O ja, en ik denk dat de de laatste film was die ik in het "oude" filmmuseum aan het Vondelpark zie voordat het op 8 januari voor de verhuizing de deuren sluit. Een waardige afsluiter (gelukkig in de Art Deco zaal).

avatar van BBarbie
4,0
Net als Mochizuki Rokuro maak ik een buiging voor Silvana Mangano. Het bijzondere aan haar vind ik —naast haar natuurlijke schoonheid— dat zij op jonge leeftijd al zeer volwassen rollen speelde (Riso Amaro, 1949).
Zo ook in deze film, een psychologisch drama over een novice met een duister verleden, dat weer tot leven komt bij het weerzien van haar vroegere geliefde. Naast Mangano leveren ook Raf Vallone en een nog jonge Vittorio Gassman prima acteerwerk af. Bovendien aardig om Lamberto Maggiorani (Ladri di Bicilette, 1948) weer eens terug te zien in een cameo als een van de patiënten.
Een mooie film, die ondanks zijn leeftijd, nauwelijks aan kwaliteit heeft ingeboet.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:37 uur

geplaatst: vandaag om 16:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.