Razend (2011)

Ik had meer van de film verwacht. Valt echt tegen. Ik zat te kijken van, komt er nog wat van?

Ik had ervan verwacht dat het echt zo'n hele spannende en heftige film zou zijn, maar nee. Hadden ze er wel van kunnen maken, naar mijn mening. Ik heb het boek ook gelezen en dat vond ik veel en veel spannender.

Het is uiteindelijk best een leuke film, maar niet echt boeiend ofzo.

3.0*

Jeugdsentiment, ben toch altijd wel benieuwd naar de Carry Slee verfilmingen en zeker van deze aangezien ik het boek best goed vond des tijds. En Razend is best een redelijke film geworden, en zeker voor jongere kijkers. Ik weet niet of het in het boek ook zo was, maar het verhaallijn kwam nu wel heel erg overdreven over, en dat is eigenlijk ook het probleem van Carry Slee boeken ze wilt te veel problemen in een verhaal stoppen en het gaat dan allemaal te snel. Want het is gewoon vrij onrealistisch, met name de leraar was, mede doordat Thijs Römer wel heel matig acteerde net als die directeur (al speelt die gast altijd op dezelfde ongeloofwaardige manier). Eigenlijk waren de meeste volwassenen gewoon slecht. Ze proberen het allemaal zo groot uit te beelden omdat het een jeugdfilm is, maar volgens mij is dat niet nodig. De jongere cast en dan met name Abbey Hoes deden het wel goed. Voor de doelgroep zeker leuk dus, en het is ook voor oudere kijkers niet slecht, alleen wat ver gezocht allemaal.

3*

Ik hou van de boeken van Carry Slee, en de films vind ik ook altijd wel leuk. Vanavond heb ik dan ook eindelijk 'Razend' gekeken, en toevallig had ik dit boek niét eerst gelezen.

Roosmarijn is een mooi meisje om te zien (Kende haar nog van SpangaS), en zelfs haar acteerwerk is prima in orde. Ik heb me in ieder geval niet aan haar als hoofdrolspeelster gestoord. Ook niet echt aan Sven (al was hij wel beduidend minder dan Roosmarijn), maar vooral de scènes samen met zijn vader waren overtuigend, wat dan weer grotendeels komt door Sander de Heer als agressieve zatlap.

Thijm Römer, lekkere vent, was een creep. Hoewel zijn acteerwerk ondermaats was en er eigenlijk op 2 á 3 korte momentjes iets gebeurde, had ik toch echt medelijden met Roosmarijn. Voornamelijk door het feit dat ik me kon voorstellen hoe zoiets moet zijn, daardoor leefde ik met haar mee.

Toch voelde het grotendeels aan als een 'zijlijntje'. De film weet niet goed wat het nu precies wil. Het is een verhaal over kindermishandeling, dit zie je bij zowel Sven (erg duidelijk) maar ook in zekere vorm bij Roosmarijn. De balans voelt niet prettig aan. Ik begreep de personages ook niet goed. Die moeder van Sven bijvoorbeeld, HALLO? Ik weet dat het in de realiteit soms ook zo gaat, maar ze probeerde dus werkelijk niks. Zelfde verhaal bij Roosmarijn, waar zijn haar ouders geweest?

Ik vond het breekmoment tussen vader en zoon erg zwak uitgewerkt. Kwam er nogal makkelijk vanaf. De reden van de mishandeling, tsja, ik zou het niet direct ongeloofwaardig willen noemen, maar geloofwaardig was het ook niet. Beetje jammer.

Een aardig verhaal door een slechte hoofdrol (on)vakkundig om zeep geholpen.

Vanaf het eerste moment heb ik me afgevraagd wie er bij de casting van Ko Zandvliet aanwezig was. Op alle fronten en in alle scènes wordt hij door iedere tegenspeler van het scherm geacteerd door zo passieloos en futloos over te komen. Vooral zijn manier van spreken is erg monotoon ongeacht de scene. Abbey Hoes en bijvoorbeeld Mingus Dagelet waren erg fris en overtuigend naast de rot in het vak Sander de Heer. Het onderwerp is belangrijk en op een hedendaagse en originele manier gebracht. Op zich wel redelijk allemaal maar met name de hoofdrol heeft dit voor mij tot een vervelende kijkervaring gemaakt.

2*

Razend was dus het enige boek welke ik vroegâh niet gelezen heb, was dus best wel benieuwd naar deze prent, de Carry Slee verfilmingen zijn over het algemeen best wel aardig te pruimen voor even tussendoor en ook dit was al met al wel weer een redelijke film. De regiseur weet weer een bepaalde sfeer op te pakken die er ook was bij Afblijven en Radeloos, en dat kijkt lekker weg. Acteer prestaties zijn vaak redelijk, hoewel ik die jongen wel erg slecht vond, hij had er blijkbaar niet zoveel zin in, praatte op één monotome toon en was ook nog eens regelmatig slecht te verstaan. Meisje vond ik wel erg natuurlijk spelen net als Sander de Heer en over Thijs Römer is al genoeg gezegd, dramatisch. Verhaal is leuk in beeld gebracht maar het einde is wel heel slecht gedaan, plotseling was daar de (slecht uitgewerkte) ontknoping, alsof de regiseur er opeens achterkwam dat de film maar 93 minuten mocht duren.... Erg jammer, het had een beter einde verdiend.

Ik geef Razend 3*. Een cultureel hoogstandje is het niet, vermakelijk wel, ook voor volwassenen.

Een van de betere Nederlandse films.

Naar een van mijn favoriete jeugdboeken, geschoten in de buurt van mijn kamer en met een hoofdpersoon die dezelfde passie heeft als ik. Recept voor succes dacht ik zo. 'Razend' weet op alle vlakken te raken. Het is een van de meer "rauwere" jeugdfilms die Nederland heeft voortgebracht en de twee hoofdpersonen worden ontzettend goed gespeeld door Ko Zandvliet en Abbey Hoes.

Het helpt dat de verwachtingen laag waren. Nederlands drama is vaak te overdreven. De dialogen zijn vaak onrealistisch en de verhaallijnen zijn al zo vaak beter gedaan door Hollywood dat het bestaansrecht soms in twijfel getrokken wordt. Bij 'Razend' valt dit allemaal erg mee. Er zijn nog steeds scènes die niet kloppen, dialogen die stroef zijn en acteurs die beter achter de camera kunnen blijven. Toch heeft de film een ongekende hoeveelheid aan ijzersterke scènes. Sven's angst, ingetogenheid en onzekerheid wordt perfect vertolkt. Roos' d'r personage is wellicht iets te plotvriendelijk (de ene keer doortrapt, de andere keer naïef), maar ze is wel goed gecast.

De vele lagen van het verhaal maken de twee hoofdpersonages geplaagd en alleen. Alsof de onzekerheden van tieners niet genoeg zijn staan worden deze twee omringd door volwassenen die het beter horen te weten. Hoewel ik het verhaal kende had ik oprechte twijfels hoe alles opgelost zou worden in een kwartier.

Het einde, zo gehaast en makkelijk als het was, is veruit het zwakste gedeelte van de film. Maar dat neemt het aantal geweldige scènes dat daarvoor zat niet weg. De toevoeing van freerunnen maakte de film ook tof en moderner.

Ik was oprecht verrast door 'Razend'. Ik had niet gedacht dat dit soort films in Nederland gemaakt konden worden. Slee mag dan verantwoordelijk zijn voor het steengoede verhaal, de film doet er niet aan onder.

Grappig, fris, ongedwongen en een beetje ruw. En daardoor eigenlijk wel met een heel eigen charme, zoals al vaker gezegd een beetje onverwacht misschien, maar daardoor misschien ook juist leuker.

Ko Zandvliet en Abbey Hoes spelen leuk en aanstekelijk. Jammer dat de dialogen af en toe zo gedwongen klinken, da's een van de ruwe randjes die ik bedoel. Ook jammer dat het verhaal zo makkelijk en naïef simpel tot een eind gebreid wordt - want het is natuurlijk een echt heel serieus stelletje problemen waar de kinders mee rondlopen. Ik hoop maar dat dat in het boek wat beter loopt.

Maar da's dan wel de verzameling minpunten. Aan de positieve kant zit nog het freerunnen. Leuk.

Nee, de Nobelprijs voor subtiliteit zal ook dit keer weer niet voor Carry Slee bestemd zijn. De tienerproblemen worden weer met verve bij elkaar gegooid, tot het potsierlijke aan toe. Jongen speelt redelijk maar heeft een vervelende stem, meisje is aardig maar mist net charme. Toch delen ze een mooie scene met het storyboard. Sowieso wel geslaagd die animaties ertussendoor.

Desondanks wel een aantal pijnlijk mislukte scenes (die bij het graf bijvoorbeeld) dat het onderwerp geen recht aan doet. Alles iets minder over de top had wel gemogen, eigenlijk.

2,5*.

Ik denk dat deze film het goed doet bij publiek waarvoor het bedoelt is: de leerlingen uit groep 7 hebben met open mond stil zitten kijken. Als volwassene kan ik beamen dat het een prima film is. Alleen de acteurs ... Dat is het dan weer net niet.

Opnieuw een mooie verfilming van een Carrie Slee boek over huiselijk geweld en seksuele intimidatie op school. Helaas kent de verhaallijn over de mishandeling thuis een teleurstellende ontknoping. De confrontatie tussen vader en zoon is een afknapper en past op geen enkele wijze bij de opgebouwde spanning. Wonderlijk bovendien dat al zijn vrienden en ook zijn oma daarvan getuige zijn! Waar komen die plotseling allemaal vandaan?
Maar verder is er weinig mis met deze film. Het acteerwerk van de jongelui is prima en stukken beter bijvoorbeeld dan dat van hun leeftijdgenoten in veel van de Amerikaanse high school films.

Een matig verhaal, en zéér matig geacteerd. De enige die nog aardig acteertalent laat zien is Abbey Hoes. Het gemak waarmee vrienden onderling ineens niets meer van elkaar willen weten zonder de reden te weten of zelfs maar even na te denken wat de reden eventueel zou kunnen zijn vind ik ongeloofwaardig. De ontknoping waar de vader probeert uit te leggen waarom hij zo'n schoft is maakt het geheel er ook niet beter op.

Het is al een tijd geleden dat ik 'Razend' las. Veel kon ik me er ook niet meer van herinneren. Wat hier werd geportretteerd was zeer matig. Zandvliet is niet in staat om de hoofdpersoon goed uit de verf te laten komen en levert 'lauw' acteerwerk. Hierdoor mislukken de intens bedoelde scènes, zoals de scène waarin Sven zijn vader confronteert in het pakhuis. De daaropvolgende verzoeningsscène raakt kant noch wal en is eerder amusant dan emotioneel te noemen. Hoewel ik vermoed dat 'Razend' indruk zal maken op de doelgroep, die grotendeels bestaat uit basisschoolleerlingen, heeft hij op mij bepaald geen indruk gemaakt. Jammer.

Bij mij op de middelbare school is er eens een leraar beschuldigd van seksuele intimiteit met een leerling. Gevolg: docent direct op non-actief en daarna pas een onderzoek of dat ook daadwerkelijk zo was. Dat de docent uiteindelijk ook zeven maanden cel kreeg doet niets af aan het feit dat ook onschuldige docenten eerst worden geschorst voor de waarheid boven tafel is. Degenen die de film hebben gezien snappen mijn kritiekpunten - veel nogal naïeve veronderstellingen over het schoolleven (en heel veel meer) die de makers hadden.

En eigenlijk is de hele inhoud vrij zwak. Een typisch Slee-vehikel met een jongen en meisje (hij in een artistieke hobby, standaard) met elk hun eigen sores. Het hele verloop tot en met de ups & downs zijn ook zeer voorspelbaar. Verder is het verhaal van het meisje overbodig en die van de jongen wel aardig, maar de oorzaak daarvan is dan weer erg gemakzuchtig en halverwege de film al wel duidelijk. Sorry, maar als je er dan achterkomt in de film tegen het eind kun je onmogelijk met een stalen gezicht 'Echt!?" roepen.

Nu kunnen de acteurs dat sowieso niet. Allen zijn eigenlijk van een zeer matig niveau. Enkel Hoes is wel leuk, niet enkel als actrice maar ook gewoon als fris knap meisje. Dat ik een fetisj voor pony's heb, helpt allicht ook mee.

En toch en toch heeft deze prent best wel charme. Sterker, het is zelfs een leuke film geworden. De scène met het storyboard is erg lief met de fijne pianomuziek erbij. Sowieso is de muziek prima, net als de soms best inventieve montage en en aardig camerawerk. De film voelt ook onaf en rauw aan alsof soms te snel een scène wordt weggecut of dat je scènes mist. Wellicht onkunde, maar ik vond het best aardig hoe de scènes elkaar opvolgden. En vooral, het vermaakt en weet bijna te ontroeren.

Bijna inderdaad, want eens de makers mij zover hebben, komt die gruwelijk slechte finale, in alles: acteren, tekst, locatie, de deus-ex-machina et cetera et cetera. Heb je een best gevoelige film, ga je op het eind finaal de mist in vol braakopwekkende clichés en ongeloofwaardigheden. 2,5* derhalve, maar dat was tot iets voor het eind echt wel hoger.

Slee weer.

Het blijft zo simpel dit, die Slee verfilmingen. Allemaal, ondanks de verschillende onderwerpen, zijn ze toch hetzelfde. Relatief onbekende tieneracteurs en actrices, niet al te sterk acteerwerk en altijd die gruwelijk voorspelbare karakters weer. Brr.

Leuk dat deze film enkele boeiende onderwerpen op het doek zet, de leraar Thijs (Bob) was bijvoorbeeld een vrij interessant onderwerp om te volgen, evenals de vader van Zandvliet. Helaas spelen zowel Hoes als Zandvliet niet al te sterk, maar krijgen ook echt een vreselijk script.

Probeert realistisch te zijn denk ik, maar Slee moet daarvoor haar karakters wat menselijker op papier schrijven. Dit was gewoon puur ongeloofwaardigheid soms, ondanks deze film dan wel weer wat boeiender is dan de gemiddelde Slee verfilming.

Jeugdfilm die prima wegkeek. Ik heb het boek ooit gelezen, maar herinner me daar weinig tot niets van. Het verhaal vind ik goed. Een typisch Carry Slee verhaal, over een maatschappelijk thema. Het acteerwerk vind ik niet slecht. Ik heb mij er nergens aan gestoord. Geen wow-film, maar wel interessant, en ik vind de freerunners een leuke toevoeging. Een 7. 3,5*

Af en toe dik aangezet drama. Bijvoorbeeld als de grijpgrage leraar dat arme meiske rennend achtervolgt op het schoolplein, of als de vader in snikken uitbreekt als hij vertelt over zijn verongelukte broer. Maar gelukkig komt aan het end alles op zijn pootjes terecht.

De acteerprestaties zijn zo zo maar toch wordt Sven als onzekere puber redelijk neergezet; saai en vlak. Ik had gehoopt dat hij zijn vader in elkaar zou slaan als ultieme wraak voor aangedaan leed maar helaas had uiteindelijk iedereen begrip voor elkaar en werd me dat pleziertje bruusk ontnomen. Razend is een popcornfilm waarvan er 13 in een dozijn gaan.