Forever Amber (1947)

Deze film was destijds bedoeld als Fox’ ambitieuze antwoord op het gigantische succes van Selznick’s “Gone with the Wind”. De film kan die ambitie echter op geen enkele wijze waarmaken. Dat is vooral te wijten aan het armetierige verhaal over een mooie vrouw van eenvoudige afkomst, die zich in de 17e eeuw opwerkt tot minnares van de Engelse koning en al doende de liefde van haar leven telkens weer uit haar vingers ziet glippen.
Het duo Linda Darnell en Cornel Wilde mist het talent, de allure en de uitstraling van de illustere sterren Clark Gable en Vivien Leigh uit GWTW. Cameraman Leon Shamroy heeft evenwel goed begrepen dat de film vooral draait om Linda Darnell. Ik heb vrijwel alle films van de fotogenieke Darnell uit haar beginperiode gezien, maar zelden is haar oogverblindende schoonheid zo effectief gebruikt als in deze film. Vooral dát maakt dat de film ondanks zijn tekortkomingen het aanzien meer dan waard is.

Ambitieuze film gebaseerd op een enorme bestseller (waar ik nog nooit van had gehoord), waarin de mooie Linda Darnell overtuigt in de titelrol, al speelt ze wel heel vaak dezelfde types: mooi en verleidelijk, maar ook egoïstisch en eerzuchtig. Het zal met haar uitstraling te maken hebben, ik snap wel dat ze niet snel werd gecast als Florence Nightingale en soortgelijke types.

De film kent veel bekende namen, van wie sommigen wel heel kort aan bod komen- Anne Revere wordt bijvoorbeeld met de nodige spanningsopbouw geïntroduceerd maar verdwijnt na die scène volledig uit beeld. Dat episodische karakter van Forever Amber doet vermoeden dat er veel materiaal uit is gesneden, of dat men te trouw wilde blijven aan het bronmateriaal, hoe dan ook de film voelt erg gehaast. Want er gebeurt heel veel, maar omdat elke grote gebeurtenis ook weer snel naar de achtergrond verdwijnt beklijft het nauwelijks. En echt weerslag lijkt het allemaal nauwelijks te hebben op de titelheldin, die wordt bestolen, zelf in de gevangenis belandt, spectaculair ontsnapt (neem ik aan, de ontsnapping gebeurt buiten beeld), deel uitmaakt van een criminele bende, daarna als actrice furore maakt en de een na de andere hooggeplaatste heer om de vinger windt, ook nog even iemand keelt en haar wettige echtgenoot vermoord ziet worden, en dat alles zonder te blikken of te blozen.

Ook vreemd dat haar achtergrondverhaal helemaal geen rol speelt in het verloop van de film waarmee die openingsscène waarin ze als vondeling wordt gedropt precies nul meerwaarde heeft. Of de makers moeten haar hautaine houding willen verklaren aan haar hoge afkomst.

Het is best vermakelijk allemaal, maar ik begrijp ook wel dat deze prent enigszins in de vergetelheid is geraakt.