Försvunnen (2011)

Degelijke thriller over een vrouw die onderweg wordt lastig gevallen en wordt ontvoerd door een psychopaat. Zoals wel vaak in dergelijke films en (verder ook in het horrorgenre) is het feit dat de personages soms ondoordachte beslissingen nemen zodat het geheel kunstmatig spannend wordt gehouden. Ik vraag me ook steeds af hoe in godsnaam je elkaar voortdurend opnieuw tegenkomt in zo'n onmetelijk groot woud, laat staan dat je niet zelf verdwaalt ...

Interessant vond ik wel de twijfel tussen het (de) slachtoffer(s) wie wie was en of hij/zij slachtoffer of mededader waren. Dit was eveneens het geval bij Stefan en later Peter. Uit paniek worden dan uit zelfbehoud ook domme dingen gedaan.

Vond het maar vreemd hoe die ontvoerder werd voorgesteld. Doet men niets, dan krijgt men het verwijt van een eendimensionaal personage, maar die telefoontjes met vrouw en kind ...? Neen, ik begreep de achterliggende reden niet zo goed. Was het om aan te duiden dat dergelijke figuren ook normaal kunnen functioneren in de samenleving en het dus eender wie kan zijn? Ik weet het niet ... Voor de rest best een OK film, gelukkig is hier dood ook onmiddellijk dood, want dat kan ook wel eens anders zijn in menig film.

Ik ben absoluut fan van Deense en Zweedse films en series, maar dit is geen hoogvlieger, en toch zo ongeloofwaardig. Het acteren is niet al te slecht, maar nee er zijn betere films....

Zoals velen hier onder mij, vond ook ik dit allemaal nogal gewoontjes, niks speciaals en ook duidelijk té weinig spanning...en kelder moment was dom, voor de rest een bosspel fzo Naah vond hem té middelmatig tot ondermaats. Een 4/10 is zn deel.

Ik vind dit een ondergewaardeerde film.

Ik vond het acteerwerk prima. De filmmuziek en het camerawerk waren bovengemiddeld. Het was een goede keuze om regelmatig de camera het blikveld van de hoofdpersoon te geven: zo voel je de spanning van niet weten wat er om je heen gebeurd. Verder bleef het lang onduidelijk wie wel/niet te vertrouwen was. Er is veel kritiek op 'domme acties'. Tja, het brein kan niet meer nadenken als je zo onder stress staat, dus domme dingen doen is dan heel normaal en daarmee ook goed verfilmd. Ik vond de 'domme dingen' allemaal erg realistisch redenerend vanuit een gestrest brein. Verder vond ik de beelden van de Zweedse bossen erg mooi en vond ik dat de film een aantal clichés waar ik bang voor was prima wist te vermijden. Natuurlijk ontkom je er niet aan dat je elementen van andere films herhaalt, maar als je daar een film streng op afrekent, kun je 90% van de films links laten liggen.

Eigenlijk heb ik maar weinig kritiek op de film. Okay, het basis thema (vrouw wordt ontvoerd, opgesloten in kelder ontsnapt en wordt opgejaagd) is niet origineel. En ik ben het wel eens: met knipperende lampjes midden op de weg in het donker op een verlaten weg gaan slapen was géén slimme actie (en de filmmakers hadden dit eenvoudig anders kunnen invullen). Maar afgezien daarvan vond ik het eigenlijk een erg sterke film waar ik erg van genoten heb. Voor mij 3,5 - 4 sterren.