The Howling: Reborn (2011)

'' We can all be monsters. ''

At first. Lindsey Shaw is leuk. Ik vroeg me inderdaad af waar ik haar nou van kende, maar inderdaad van Ned's Survivalgids en van -hoe kan ik dat vergeten- Pretty Little Liars.

De film zelf heeft weinig om het lijf. Erg clichématig. Nerd valt op mooi meisje, het mooie meisje heeft een crappy boyfriend and guess what... Je voelt 'm al aankomen zeker?

Er gebeurde op zich wel genoeg in. Het tempo was vlot,er was met vlagen aardig wat spanning maar toch... een vreemd gevoel. Alsof je naar een typisch tienerfilmpje a la Twilight zit te kijken. Iets wat bang meisjes van 14-15 jaar samen kijken tijdens een slumberparty en vervolgens een week niet kunnen slapen. Ik vond het op alle gebieden aan de softe kant. De dialogen, de actie.. de special effects, tsja, die waren sowieso niet om vrolijk van te worden.

Maar heb ik me zitten vervelen? Nee, dat kan ik niet zeggen. Voor een luie zondagmiddag is dit prima te doen.

Euh wat was dit...? Misschien dat het komt omdat ik de weerwolffilm uit 1981 geweldig goed vond? En ook al benaderde de vervolgen van de "Howling" keer op keer niet de kwaliteit van de eerste film, genoot ik toch ook best van die B-films. (behalve 4) Meerdere van die vervolgen hadden ook niets met de eerste film te maken dan dat over weerwolven ging. En je kunt het waarschijnlijk al raden dat is ook hier het geval. Dat was voor mij allemaal geen probleem maar dit was gewoon triest, een afschuwelijke tiener-soap die als excuus er dan maar een horrorfilm van wil maken. Zeg laten er nog wat weerwolven erin stoppen of zoiets... Dus na zesenzestig minuten krijgen je een weerwolf te zien (en oké dat is al meer dan sommige andere in de reeks) Echter duurt het tot de 81e minuut voor je een tweede blik op een weerwolf krijg (deze was zelfs de moeite waard om naar te kijken) Toch nog iets in het voordeel van de film want het ziet er niet al te slecht uit en de uitvoeringen waren redelijk. Maar verder is het met de gehele film vooral veel dialoog, flauwe tiener-romantiek en.. tja gewoon veel overbodigheid. Waarom deze film een R-rating krijg, is mij ook een raadsel want de film bezit een seksscène zonder naakt en nauwelijks geweld? Neuh … deze film deed krampachtig hip, was weinig creatief en al helemaal niet schokkend.

Halfje erbij na herziening, zeker omdat deze productie van regisseur Joe Nimziki een beduidend stuk beter is dan Clive Turners rotzooi. De fout is vooral dat er in Reborn een soort liefdesverhaaltje wordt gemaakt van de oorspronkelijke legende en dat weet amper te beklijven. Landon Liboiron speelt bovendien een kleurloos hoofdpersonage dat de gehele film rondloopt met één enkele gezichtsuitdrukking. De opborrelende liefde tussen hem en Lindsay Shaw (die beduidend beter acteert) kent daarom geen chemie, maar dat is gelukkig snel vergeten eenmaal de wat actievere tweede helft aanbreekt. Ondanks de verouderde effecten brengt Nimziki een met actie gevulde finale en dat vermaakt prima. Echt geweldig is het niet (daarvoor wordt er gewoon te ouderwets geregisseerd en gaan de praktische effecten niet langer meer mee), maar het is zeker niet het slechtste dat de reeks gebracht heeft.

Tweede verfilming van 'The Howling II' (na de even rampzalige versie uit 1985) speelt in op hernieuwde interesse in het weerwolfgegeven door de Twilight-serie. Helaas is deze bewerking nogal letterlijk en ligt de link tussen ontluikende seksualiteit (de hoofdpersoon is een 18-jarige maagd) en het weerwolfschap er wel erg dik bovenop. Een gebrek aan originaliteit, acteertalent en acceptabele make-up of special effects dragen bij aan betreurenswaardig eindresultaat. Om te ...