We Bought a Zoo (2011)

Het is eens wat anders zo een dierentuinfilmpje.

Heel wat cliché-drama, maar dat was wel te verwachten.

De acteerprestaties vond ik wel nog goed. Het is positief om te weten dat het verhaal waargebeurd is, want anders was er niet zo veel aan. Wat langdradige film zonder hoogtepunt(en).

Toch een kleine 3 sterren.

Na het vreselijke Elizabethtown herpakt Crowe zich enigszins. Maar ook hier gaat ie met enige regelmaat de fout in, vooral qua scenariokeuzes. Prima tussendoortje verder maar echt indruk maken zal Crowe helaas nooit meer kunnen denk ik.

Leuke familiefilm, met fijne feel good sfeer, alleen ze zijn net iets te gul geweest met het aantal oversentimentele momenten. Doe er een kerstboom en wat sneeuw bij en je maakt er zo een kerstfilm van.

Het zit bijzonder goed in elkaar, er is een goede balans tussen drama en (zoete) humor, er wordt opvallend goed geacteerd, en de beelden zijn erg fraai. Ook de op zich eenvoudige dialogen zijn knap bedacht. Het resultaat is lekker eenvoudig en rechtlijnig, zonder dat het ook maar even gaat vervelen, maar waardoor je gerust even de aandacht kunt laten verslappen zonder dat je het verhaal kwijt raakt.

Kortom, een prima en luchtig tussendoortje, ideaal voor een rustig middagje of avond TV kijken, die ons ook op een leuke 'levensles' trakteert: Sometimes all you need is 20 seconds of insane courage, just literally 20 seconds of embarrassing bravery, and I promise you something great will come of it.

3,5 dikke sterren.

Deze eens geprobeerd en 'k vond het wel een goeie film, ondanks dat 'k er niet echt verwachtingen bij had. 'k vond het een prima drama die me wel wist te boeien. Ook de cast deed het prima. Verder zag de film er prima uit.

Verder heb 'k niet echt minpuntjes bij deze film, een prima film.

Ik zou ook de zoo gekocht hebben als scarlett daar zou werken

Prima filmpje, heb me kostelijk vermaakt. Grappig op zijn tijd en feel good movie. Niet veel meer dan dat eigenlijk.

Bijzonder mooie, af en toe leuke, film.

Waar gebeurd en toch een prima verhaaltje dat geschikt is voor de ganse familie.

De cast, met voorop Matt Damon en Scarlett Johansson, doen het uitstekend.

Voor de dierenliefhebbers is dit natuurlijk ook de uitgekozen film.

Heb er veel plezier aan beleefd, met een emotioneel moment af en toe.

Ik breek nog steeds mijn hoofd over hoe het komt dat deze film nooit een kaskraker geworden is. Voor mij persoonlijk is het de beste film die ik reeds gezien heb...

tsja goodie goodie american family movie die erop uit is on tranen te trekken. De karakters watten allemaal Veel te veel over de top helaas.

Alweer een tijdje geleden dat ik 'm gezien heb, maar ik kijk er nog altijd met een positief gevoel op terug.

Van We Bought a Zoo verwachtte ik niet veel meer dan de standaard Amerikaanse happy family film, vol met zoetsappige momenten zoals de welbekende jonge kinderen die hun ouders (meestal de vader) wel even uitleggen hoe ze wel niet met relaties moeten omgaan. Aangezien ik het met dat soort films zo langzamerhand wel gezien heb, waren mijn verwachtingen dus wel gematigd hierbij. Dat was echter nergens voor nodig.

We Bought a Zoo is namelijk een zeer sympathieke film. De clichés blijven niet gespaard, maar sommige zijn nu eenmaal onvermijdelijk en moeten er gewoon in zitten. Het overdreven happy-end is daar natuurlijk het meest duidelijke voorbeeld van. Maar eerlijk gezegd had ik me dat ook niet anders willen voorstellen. Op komisch gebied is het wat te kinderlijk voor het wat oudere publiek, maar het 'drama gedeelte' (met name duidend op het rouwproces) is zeer goed naar voren gehaalt. Matt Damon en Scarlett Johansson doen het prima en spelen hun rollen met enthousiasme. Overigens is het wel even het vermelden waard dat ik Maggie Elizabeth Jones echt een erg leuk kind vond. Ik heb normaal gesproken niks met kinderen en al helemaal niet in films, maar om deze aaibaarheidsfactor was bijna niet heen te draaien.

Dit is de beste feelgoodfilm die ik in tijden gezien heb. Het is geen rollercoaster aan gebeurtenissen, maar desondanks blijft het gemakkelijk om de film uit te zitten. De opzet is leuk en het zorgt ervoor dat het toch net wat anders is dan andere Amerikaanse films van dit kaliber. De film kent een sympathieke, warme sfeer die goed wordt overgebracht. Een film waar ik me prima bij vermaakt heb en die als familiefilm meer dan geschikt is.

3,5*

En ook ik vond 'de quote' best inspirerend:

Sometimes all you need is 20 seconds of insane courage, just literally 20 seconds of embarrassing bravery, and I promise you something great will come of it.

Feelgood film. Prachtige muziek en een goede Matt Damon. Hoe een kind speelt kan zo'n film maken of breken en ik vind dat hier toch weer een kindsterretje is opgestaan. Als je je eraan ergert komt een film toch minder uit de verf. Voldaan gevoel aan het einde, 3,5.

Leuke film, mooie muziek, mooie omgeving en dieren, en een mooi einde.

Ook goed geacteerd door iedereen

Sympathieke film, maar mijn god wat gebeurd er weinig in deze film. Zeker als ieder probleem binnen twee minuten gecounterd wordt met de oplossing. Doe mij ook zo'n leven...

Prima vermaak!

1.25 voor Matt Damon en 1.25 voor Scarlett Johansson!

Verhaal krijgt een 0,5!

hele leuke film, met goed spelende acteurs,matt damon is gewoon goed en scarlet johansson ook

de rest van de cast was ook prima

alles werd niet te veel uitgediept naar mijn mening,maar de film wordt dan ook veel langer.

ik heb er van genoten ,combi van drama,humor was okee !!!

Dit is een film die titel, affiche en korte inhoud tegen heeft. Dit hebben we zoveel meer gezien en meestal met flauwe slapstickhumor. Niet dus. De zoo is eerder een decor en de film focust zich vooral op Matt Damon en z'n kinderen. Die het trouwens fantastisch doen. Mooi gedaan, met momenten ontroerend, ook al ziet je al snel met voorspelbare scènes. De grote kunst is dat de regisseur niet trapt in de val van belegen clichés. Zo is er wel wat romance, maar niet als hoofdverhaal en komt de ietwat karikaturale controleur niet al te uitgebreid in beeld. Het is geen slechterik, gewoon een grappig personage.

De focus ligt zoals gezegd op het gezin en de verwerking van de overleden moeder. Wat nooit evident is. En om toch iets over Scarlett Johansson te zeggen: mooi hoe haar personage hier wordt neergezet. Zeer naturel en passend in het geheel.

We bought a zoo is een heerlijk luchtige film geworden met de nodige dramatiek, maar vooral een eerlijke film die echt overkomt. Als je begrijpt wat ik bedoel. Het blijft wel wat voorspelbaar, dat hoort bij dit genre, maar is verrassend genietbaar.

Toch wel een mooie feelgoodmovie deze. Verveelt nergens en wist me de volledige speelduur te boeien. Natuurlijk wel niets nieuws (vele onvermijdelijke cliches). De cast speelt ook allemaal goed. Mooie combinatie van familliefilm, komedie, romantiek en een beetje drama. Zeker een vermakelijke film krijgt van mij een 7,5/10

You don't want me. I am filled with Scotch and bitterness and impure thoughts

Zo af en toe heb je eens zin in een feelgood movie en aangezien ik de altijd ravissante Scarlett Johansson graag zie spelen (bovenal omdat ze eigenlijk eender welk genre naar haar hand weet te zetten) werd We Bought a Zoo recentelijk opgenomen om eens op het gepaste moment te gaan zien. Afgelopen zaterdag was dat moment daar en wat bleek? De film voldeed aan alle verwachtingen.

Niet meer, niet minder en dat was juist waar ik op had gerekend. Cameron Crowe maakt van dit (uiteraard) waargebeurde verhaal een meeslepende film van waarbij je nooit een seconde twijfelt of alles wel goed gaat komen. De clichés stapelen zich weliswaar op (na de dood van de moeder is de relatie tussen vader en zoon op een wankel punt terecht gekomen, de financiële problemen steken de kop op, is de vader klaar voor een nieuwe romance en wat weet ik nog allemaal) maar het wordt met zo'n joie de vivre in beeld gebracht dat dit een uiterst aangename film bleek te zijn. De wat serieuzere scènes worden afgewisseld met een paar komische droogstoppels (mijn favoriet was toch wel de altijd-klaar-lijkend-voor-een-barfight Peter MacCready) en op het einde is de zoo een groot succes. Hoewel ze stormen en andere tegenslagen hebben moeten trotseren natuurlijk. Meer nog, zoonlief vind zelfs een vriendinnetje en oppert in een moment van zinsverbijstering als 14-jarige een welgemeende 'ik hou van je' tegen zijn vlam. Veel punten waar andere films compleet mee de mist in gaan en toch.. We Bought a Zoo geraakt er mee weg.

Hartverwarmend, dat is dan ook de stempel die je hier op kunt plakken. Niet in zijn minst door een uitstekende Matt Damon die er in slaagt om een rouwende vader, die toch zijn kinderen op de eerste plaats wilt zetten, als een mens van vlees en bloed neer te zetten. Het is ontroerend om hem te zien omgaan met de kleine Maggie Elizabeth Jones, die de rol van Rosie op haar neemt, en ook de relatie met Colin Ford is, hoewel het dus een nogal stereotiepe vader-zoon momenten zijn, best wel een meerwaarde. Sowieso een film die wordt opgesmukt door een uitstekende cast. Johansson blijft ietwat op de achtergrond in het geheel, maar komt op de juiste momenten meer op de voorgrond en Thomas Haden Church is uitstekend als de ietwat meer realistische Duncan Mee.

Vond de dierentuin zelf er trouwens ook nog wel mooi uitzien. Voor de rest nog een heerlijke soundtrack (elke film die een combinatie van Bob Dylan en Neil Young brengt kan weinig verkeerd doen) die net dat beetje extra aan de scènes geeft. We Bought a Zoo is de titel en voor de rest gebeurt er inderdaad niet veel meer. Is dat echt zo erg?

3.5*

Dit is een feelgood-movie maar wel één van de betere. Hier staat bij de beschrijving komedie/drama, en dat klopt wel al is het echter veel meer drama dan komedie. Er was maar een enkele scène dat ik m'n mondhoeken omhoog bewoog en dat was wanneer de dierentuin inspecteur voor het eerst zijn meetlintje gebruikte. De rest van de film een goed drama, beetje herkenbaar, maar dat mag. Redelijk voorspelbaar was: Dat Benjamin en Kelly iets kregen en dat Dylan met Lily iets kreeg..
Trouwens die Rosie; wat een super schattig meisje! En ze kon ook nog acteren zeg, die komt er wel.

Al met al, 3,5 reeten.

Goeie film over een man met twee kinderen wiens vrouw is gestorven en besluit een nieuwe start te maken. Deze prima feelgood-familiefilm is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Hier en daar wellicht wat te dik aangezet, maar zeker wel onderhoudend. Een mooie soundtrack en een fijne cast waarbij de schattige Maggie Elizabeth Jones de scenes weet te stelen. Met gemak 3.5 sterren.

Wat zijn 'reeten' ?

Komt van rating/raten.

Ah, thanks.

Ik had er echt geen idee van. Ik zocht achter een tikfout, maar van 'sterren' naar 'reeten' leek me dan een stap te ver...

En dus afgerond naar boven 4*?

arno74 schreef:

(quote)

Yep, overkomt me wel vaker. Eerste indruk 3,5*, dan laten bezinken en daarna een halfje erbij of eraf. . Dit vind ik toch wel een aanrader en dat is dan 4* waard bij mij.

Herkenbaar!

Een voorspelbaar niemendalletje, waarin het kopen van een noodlijdende dierentuin op een weduwnaar een helende werking blijkt te hebben. Er wordt gelachen, er wordt gehuild, maar de praktische problemen of levensbeschouwelijke dilemma's zijn vaak een paar scènes later weer opgelost. Topacteurs als Matt Damon en Scarlett Johansson spelen volledig op de automatische piloot. (Het enige noemenswaardige aan de rol van Damon is dat hij achter al zijn zinnen 'man' moet zeggen, nogal hinderlijk.) De twee kindacteurs - een mokkende tiener en een extreem schattige zevenjarige- zijn precies zoals een scriptschrijver uit Hollywood ze zou bedenken: vroegwijs, een tikkeltje rebels máár onverminderd knuffelbaar. De grappige bijrollen zijn duidelijk erin geschreven om te kunnen strooien met oneliners en keurig ingebouwde conflictmomentjes. Met de dierentuindieren wordt de aaibaarheidsfactor nog wat opgekrikt. Het is niet eens een slechte film, vooral inwisselbaar. Het enige echte pluspunt: de soundtrack!

Oef, dat kun je geen laagje glazuur meer noemen, die laag was meters dik! En met heel veel suiker!

Elke film die leeuwen en tijgers schattig probeert te maken, moet je eigenlijk wantrouwen.

(Of het moet 'The Lion King' zijn...)

Overigens zijn er nogal wat verschillen met het echte verhaal (Wikipediatekst onder spoiler tags)

The real zoo

The movie's plot and actual events differ. The real Benjamin Mee is British. The story was adapted for an American audience and Mee approved the changes.[24] The actual zoo Mee bought is Dartmoor Zoological Park, located in Devon, England.[25] The fictional zoo in the film is called Rosemoor Wildlife Park and is located in California.

In real life, Benjamin's wife, Katherine, died after they had already bought the zoo and moved in.[25] In the film, Benjamin bought the zoo after her death. In real life, Benjamin's father had died and his mother needed to move; the farm cost the same price as his parents' house, and his mother came too.[26] Benjamin and his family made a specific and informed decision to buy a zoo. In the film, it occurred as a result of finding a house they liked.

Instead of an escaping bear, as portrayed by the film, it was a jaguar called Sovereign that had escaped.[25] Benjamin's children were also younger (aged four and six respectively) than the children in the film.[25]

In the film, the zoo was much easier to buy. In real life, it took almost two years to buy.[25] Benjamin's first offer to buy the zoo was rejected due to his lack of experience in the zoological world.[25] Finally, the real zoo opened on Saturday July 7, 2007. The movie moved that event up to the same date in 2010. This later date fell on a Wednesday, but was identified in the script as the original Saturday.