The Hanging Garden (1997)

Was de publieksfavoriet dat jaar op het filmfestival van Toronto.
Zeer originele en ontroerende film met Kerry Fox als zus van de hoofdpersoon.
Ik had laatst een discussie met iemand over of de jongen nou dood is of niet als hij terugkomt. Want dat was wat ik dacht toen ik de film keek en dat droeg bij aan dat ik het zo goed vond. Maar die andere persoon dacht dat hij gewoon niet doodgegaan was tijdens zijn zelfmoordactie.
Heeft iemand een mening hierover?

Volgens mij is hij niet dood, anders kan hij jaren later toch ook niet terugkeren?

Nou, ik denk dat films zich niet altijd wat van die realiteit hoeven aan trekken.
Maar waarschijnlijk heb je gelijk en was hij gewoon niet doodgegaan en heb ik er misverstandig naar zitten kijken.

Als het me lukt ga ik 'm vanavond herzien. Ik hoop dat meer mensen van MM 'm gaan zien - vertel wat je ervan vond!

Je moet The Hanging Garden eigenlijk op groot scherm zien, vanwege het mooie zonlicht van Nova Scotia.

Vrij bizarre Canadese film, die me qua verhaal een beetje deed denken aan "The House of Yes" (disfunctioneel gezin enz.).
Leuke rollen van o.a. Kerry Fox (jammer dat ze nog vrij onbekend is) en Sarah Polley als de jonge Rosemary.

PS als de tiener William zichzelf ophangt, zie je dat de bloemen in de tuin sterven en slap gaan hangen; een moment later, als de volwassen William weer in beeld is, zie je de bloemen weer opbloeien, waaruit ik tenminste opmaak dat zijn zelfmoordpoging is mislukt. Buiten dat; wat Titan ook al zegt, hoe zou hij anders 10 jaar later kunnen terugkomen?
Vreemd filmpje.

Zijn zelfmoordpoging mislukt. Hij komt terug om zijn herinneringen (en die van de andere familieleden) te begraven zodat ze een nieuw leven kunnen beginnen. Dat zie ik er in.

Was laat op tv en ik was moe dus ik heb maar een half uurtje ofzoiets gekeken. Vond er nu niet zo veel aan als destijds in de bioscoop. Snapte ook niet dat ik het destijds geinterpreteerd heb dat de jongen eigenlijk dood is als hij terugkomt bij zijn familie. Zelfs die geweldige Kerry Fox vond ik nu nogal overdreven acteren.

Op zich niet zo'n origineel thema maar wel apart bedacht om op deze manier te laten zien hoe iemands leven door zijn jeugd bepaald wordt en letterlijk te tonen dat iemand zijn oude ik wegdoet. Niet meer dik, onzeker, stiekem homoseksueel, bang voor zijn vader. Maar nog wel steeds bezig met zijn verleden waardoor hij aan het eind die oude ik die hij al achter zich had gelaten ook nog eens begraaft.
Vrij luchtige manier op dit thema te behandelen, wat bijzonder is aan deze film en het geheel wordt vrij goed gespeeld. Beslist aardig om eens gezien te hebben.

Hele mooie eenvoudige film waar je blijft over napraten

In welke tijd speelt deze film zich af?

Gevoelig, bitter, intens, ietsje geheimzinnig, somber, intelligent portret van een jongeman die terugkijkt naar zijn jeugd en zijn dysfunctionerende familie. Het voortdurende heen en weer geflits tussen heden en verleden is jammer in deze verder liefdevol gemaakte film.

Een uitzonderlijke, indrukwekkende karakterstudie waarin droom, heden en verleden door elkaar lopen. Regisseur Thom Fitzgerald voorkomt dat de structuur overhand krijgt boven de inhoud in dit emotionele drama waarin een volwassen homoseksuele man voor het eerst in tien jaar terugkeert naar het ouderlijk huis om de bruiloft van zijn zus te vieren. Zijn uiterlijke zelfverzekerdheid verhult het feit dat de terugkeer hem dwingt om af te rekenen met de trauma's van zijn pijnlijke jeugd, waarin zijn worsteling met zijn identiteit leidde tot conflict en depressie. Het is loodzware kost, misschien iets té zwaar, maar Fitzgerald behandelt moeilijke thema's met gevoel en begrip, waardoor deze film de moeite waard is voor degenen die zich aangetrokken voelen tot die thema's.