The Lorax (2012)

Vandaag naar de première geweest (Nederlands gesproken) en ik kon het net volhouden het tot het einde uit te zitten. Het verhaal is flinterdun en van A tot Z voorspelbaar. De karakters zijn volslagen stereotype en weinig aansprekend. Op Imdb schreef iemand dat de film gedragen wordt door de voice actors en dat zou best wel eens kunnen kloppen. Vermoedelijk voor een doelgroep tot 10 jaar is het een leuke film, alleen ben ik geen 10 meer

Film ziet er fantastisch uit. Verhaal is ietwat moralistisch, maar dat is juist de bedoeling en vond ik totaal niet storend. Gezellige liedjes, en heb toch wel vaak moeten lachen.

Ben met mijn 6-jarige dochter geweest. Ze vond de film erg leuk, en totaal niet spannend.

Vind deze film echt een aanrader.

Ziet er vrolijk uit, maar is echt meer gericht op kinderen en wel heel morelistisch. Geinige liedjes en schattige karakters, maar weinig vernieuwing dus dat was wel jammer. De stemmen waren ok, maar nergens echt speciaal. Leuk voor een keertje.

3*

Ik vond deze film eerlijk gezegd helemaal niet tegenvallen. Heb veel gelachen en vond de beertjes en visjes echt vertederend. Het enige wat me eigenlijk een beetje tegen begon te staan was het hoge musicalgehalte met de liedjes allemaal. Maar verder vond ik het prima vermaak en raad ik 'm absoluut niet af voor de mensen met kids.

Ik vond het een super leuke film. Lekker onderhoudend, mooi gemaakt en al zeker het moraal van het verhaal sprak me enorm aan. Goed om te zien dat men op deze manier (en vooral de jeugd) bewust wil maken van de negatieve kanten van onze consumptie maatschappij.

Het verbaasd me toch telkens weer wat voor commentaar hier gegeven wordt. Hoog intellectuele kijkers blijkbaar met torenhoge verwachtingen? Maar ach, ik weet nu inmiddels dat ik de films met een lage rating zeker niet moet mijden ))

Op zich een lief verhaaltje, die het hoogstwaarschijnlijk goed doet bij de kleinste kids. Maar de nogal aanwezige moraal, en de zeer matige liedjes, verpesten een boel.

2,5*

Mwah. Vroeger best vaak genoten toen ik een Dr. Seuss verhaaltje voorgelezen kreeg, weet niet of ik deze ook ken. Maar als film kan het een stuk beter.

Ligt niet eens zozeer aan de voice-cast en animatie, die is in orde, maar wel aan het verhaaltje. Naast het feit dat het onderwerp en het moraaltje (hoe hard dat moge klinken) mij niet echt boeit, gebeurt er gewoon veel te weinig. Bij genoeg films niet erg, hier verwachtte ik voordat ik ging kijken op meer en hoopte ik onder de film op meer, wat geen lekker gevoel is. Mocht allemaal wat avontuurlijker en met wat meer vaart. En de liedjes, eerste keer was leuk, tweede keer oke.. kan, daarna wordt het een vervelende opvulling van de al korte film.

Verder nog wel genoeg te bieden voor een voldoende, aantal momenten die ik wel kon waarderen en heb niet echt lopen klokkijken o.d., maar hoopte echt op meer.

3*

De boodschap van de film was erg duidelijk, maar vond ik dat erg?? Nee, totaal niet. Want deze boodschap wordt overgoten door een hele hoop leuke humor, personages, soundrack en score.

Ook de animatie's zien er mooi uit en is een visueel plaatje.

Het verhaal word lekker vlot en op een leuke manier verteld. Het heeft mij op geen enkel moment verveeld.

Een film die voor zowel jong als oud aangeraden kan worden.

Ik vond het een heerlijke film en krijg van mij een welverdiende 4,0*

Uiterste uitschieter.

Een vrolijke en kleurrijke animatiefilm, die optimaal gebruik maakt van 3D, een goede stemmencast kent en schitterende animaties. Het verhaal is doorspekt met humor en de liedjes zijn zelfs sterk te noemen. Binnen het brede genre is dit een uiterst prettige uitschieter naar boven.

Zeer goed.

You do know that you are talking in rhyme, don't you?

Ik ben niet opgegroeid met de boeken van Dr. Seuss. Althans, toch niet in de papieren vorm want How the Grinch Stole Christmas was wel een verfilming die ik in mijn jeugd regelmatig heb gezien. In mijn herinnering was dat degelijk vermaak dus wanneer de regisseur van het geweldige Despicable Me zijn schouders onder een ander boek van Dr. Seuss zet, dan heb je mijn aandacht wel getrokken. Al doet The Lorax me eerlijk gezegd twijfelen of Kyle Balda niet eerder een gelukstreffer had met zijn regiedebuut.

Want The Lorax is blijkbaar echt alleen maar weggelegd voor de allerkleinsten onder ons waardoor je als volwassene bitter weinig plezier kunt beleven aan de hele mikmak. En op dat gebied gaat de film dan ook finaal de mist in doordat soortgenoten wel vermakelijk kunnen zijn voor het oudere publiek (Despicable Me, een hele resem Disney films en het meer recentelijke Brave schieten me op het moment te binnen) maar dit is gewoon tergend slecht. Af en toe nog wel een leuke opmerking of situatie maar de milieu boodschap wordt zo hard in je strot geramd dat het plezier er al snel van af is. Daar komt dan nog eens bij dat de personages van tijd tot wijlen opeens in zingen uitbarsten, iets wat vooral aanvoelt als opvulling voor het erg magere verhaaltje om zodoende toch nog aan een ietwat acceptabele speelduur te geraken. Was ik trouwens de enige die de indruk had dat Audrey een heel stuk ouder was dan Ted? Ze leek me eerder zo'n jaar of 16 te zijn terwijl Ted een jaar of 12 was. Ben er nog altijd niet uit of dat de bedoeling was..

The Lorax is qua animatie enorm fel en kleurrijk en dat zal de kleinsten onder ons zeker aanspreken. Ik kan het vaak ook nog wel waarderen (zo vond ik de circusvoorstelling in Madagascar 3 wel geslaagd) maar dit ziet er allemaal maar redelijk brak uit. Gelukkig wordt de film nog gedragen door een uitstekende stemmencast. Nu weten ze daar in Hollywood sowieso wel weg mee maar ik vond de toevoeging van Danny DeVito als de Lorax zelf wel erg geslaagd, jammer dan ook dat die op zich maar bitter weinig in het verhaal voorkomt. Ook Betty White als de grootmoeder is een geslaagde zet (heeft ook de meeste leuke scènes op haar naam staan) maar Ed Helms vond ik iets minder dan ik had verwacht als de Once-ler. Zac Efron ken ik alleen maar vanwege zijn piepkleine bijrol in Serenity als de jonge Simon Tam maar weet hier niet bijzonder veel indruk achter te laten. Taylor Swift daarentegen komt vrij aandoenlijk over als Audrey, al krijgt zij ook maar bijzonder weinig screentime voor toch wel een redelijk grote naam te zijn.

Neen, dit was het niet. The Lorax lijkt op zich wel wat potentie te bevatten maar de uitwerking is humorloos en de boodschap wordt te geforceerd in beeld gebracht. De uitbarstingen in zingen zijn tenenkrommend en de stemmen van menig Hollywoodster weten het niveau niet op te krikken. Ik denk dat ik maar van Dr. Seuss ga wegblijven in het vervolg.

1.5*

Ik hou normaal gesproken erg van animatie films, maar deze was wel erg kinderachtig en de liedjes irritant. Humor miste ik, echt geen een keer gelachen. Ook de personages waren niet al te boeiend. Geen een die ik echt leuk vond. De animatie was wel erg mooi gedaan.

Korte, kinderachtig animatie filmpje wat er mooi uit ziet.

2*

Aardige film over een wereld waarin geen bomen meer leven. Een animatiefilm over materialisme en milieuverontreiniging gericht op kinderen. Ondanks het originele en fantasievolle verhaal is het hier en daar een tikkeltje langdradig. Kleurrijk in beeld gebracht en ook de gehele vormgeving van de wereld ziet er mooi uit.

Een redelijk animatie/komedie/familie/fantasie film...

Leuk verhaal...

Leuk voor kinderfilm...

Redelijk gemaakt animatiefilm...

Prima kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)....

Redelijk geluid/muziek

(geen Dolby Digital aanwezig)...

De lamlendige liedjes vormen het ultieme dieptepunt in een film die naast zijn vlakke visuals het vooral ontbreekt in de humor. Een subtiele boodschap bevat het allerminst en de middelen die worden ingezet gaan van kwaad tot erger.

The Lorax valt in eerste op door haar felle, mooie kleuren en ook de animatie is niet verkeerd. Dat dit nog niet automatisch betekend, dat we te maken hebben met een leuke animatiefilm, blijkt hier echt ook.

Hoewel het verhaaltje op zich nog wel onderhoudend is, zijn de personages maar matig uitgewerkt en ontbreekt het vooral aan leuke humor. De humor is vaak nogal mat en kinderlijk en verder blijft het allemaal veel te braaf. Verder zitten er opvallend veel liedjes in, liedjes die niet altijd even goed of leuk zijn. Danny DeVito heeft overigens wel de perfecte stem voor the Lorax en de kleurrijke fantasievolle wereld zorgde er ook voor, dat er op dat gebied in ieder geval nog genoeg te zien viel.

Ook de aftiteling zag er erg mooi uit. Het is misschien een detail, maar aan dat soort zaken kun je vaak wel zien of er met liefde aan iets gewerkt is. Dat lijkt hier zeker het geval te zijn. Met een iets meer volwassen aanpak, was hier een stuk meer uit te halen. Nu bleef het nogal kinderlijk en werd het nooit echt heel leuk. Ook de natuurmoraal wordt er trouwens wel op een zeer overdreven manier doorheen gedrukt. Voor de kinderen is het overigens zeker een leuke film, want mijn kleinste vond het helemaal geweldig. Papa vond het allemaal ietsje minder.

2,0*

Ik ben totaal niet vertrouwd met Dr. Seuss. Nooit een boek van gelezen, enkel z'n verfilming van de Grinch ken ik echt. En dat was niet meteen een geweldig visitekaartje. The Lorax draait dan toch beter uit. Het resultaat mag er wel zijn. Ik was zelfs eerst tevreden over het verhaal. Iets wat bij Pixar de laatste tijd niet echt werkt. Ik had geen idee dat dit een boek van Dr. Seuss was. De man heeft een leuke fantasie moet ik zeggen. En toch is het vrij simpel met een vrij ecologisch thema. Het bos is sterk gedaan, de futuristische wereld is ook boeiend en onze held met z'n liefde valt best wel mee. De randfiguren zijn wat minder en ook de liedjes hadden niet gemoeten. De dieren maakten wel veel goed. Zeker geen slechte film geworden. Misschien toch maar eens de andere Dr. Seuss films opzoeken.

Een beetje een Groen Linksige animatie maar toch wel vermakelijk.

De bomen zagen er vreemd uit met de gekleurde pluche bollen maar moeten uiteraard het gevoel vergroten dat je ze wilt knuffelen en dus behouden. Moraal van het verhaal is mooi verpakt.

Doorsnee.

Maar op zich wel interessant om te zien hoe deze een opstapje zou vormen naar The Grinch (die van 2018, zelfde studio). Het ligt een beetje tussen die twee werelden in. Enerzijds nog iets te strak vasthoudend aan de Amerikaanse CG normen, anderzijds toch al even proeven van het Seuss universum.

Visueel was Illumination er duidelijk nog niet klaar voor. Hier en daar wel een paar leuke visuele ideetjes, maar niks echt geweldig. De stilering was gelukkig wel al op niveau. Het Seuss wereldje wordt toch best aardig vormgegeven.

Minder zijn de magere stemmencast en de vreselijke nummertjes. Ook het verhaal voelt net iets té braafjes aan, maar weet op zich nog wel te vermaken. Het helpt allicht dat ik niet bekend ben met de originele verhalen, zo voelt het toch ook net wat verser aan.

Echt geweldig was het nog niet, maar net zoals in de film is het zaadje gepland in deze film. Grappig om te weten dat het 6 jaar later alsnog zou goedkomen.

2.5*

Thneedville is een idyllisch stadje met kunstmatige bomen en frisse lucht op bestelling. Wanneer de twaalfjarige Ted [Zac Efron] ontdekt dat Audrey [Taylor Swift] voor haar verjaardag het liefst een echte boom zou willen, probeert hij haar hart te winnen door zo’n boom te zoeken. De enige die hem kan helpen is The Once-ler [Ed Helms], maar die maakt duidelijk dat het vinden – en vooral het laten groeien – van een boom nog niet zo makkelijk is. De titel verwijst naar de beschermer van het bos (met de stem van Danny DeVito) die “spreekt namens de bomen”. Verfilming van het gelijknamige boek van Dr. Seuss, met een aangename stemmencast en een ecologische boodschap die zowel ouders als kinderen zal aanspreken. De humor ligt er zo nu en dan wat te dik op, maar de liedjes (met muziek van John Powell en tekst van Cinco Paul) zijn een fijne bonus.