Prípad pro Zacínajícího Kata (1970)

Een zeer bevreemdende aanklacht tegen het communisme en een zeer apart product van de Tsjechische New Wave. Niet gek dat óók deze film snel werd verboden nadat de Russen de touwtjes weer in handen hadden in de CSSR en het was meteen Pavel Jurácek laatste film. Jammer, want als ik de scripts zie die hij schreef (o.a. Daisies, Ikarie XB1, Kinoautomat, The Jester's Tale), dan hadden we nog veel van hem kunnen verwachten.

De film en diens non-structuur deed me denken aan de films van Godard. Zeer vreemde sprongetjes, die de toeschouwer uit zijn/haar evenwicht brengen. Met Lubomír Kostelka als Gulliver heeft men trouwens prima casting werk gedaan; hij is perfect in zijn rol.

Helaas is Godard totaal niet mijn ding en surrealisme slechts af en toe, dus soms irriteerde deze film me wat. Toch bleef het me genoeg boeien om het einde te halen en zitten er een aantal zeer briljante vondsten in. Zoals met de wiebelige planken (ik weet even niet hoe dit anders te omschrijven!). Geweldig!

Deze film vandaag bekeken en eerlijk gezegd weet ik nog steeds niet wat ik hier mee aan moet. Een aanklacht tegen het communisme? Kan zijn. Ik heb het er niet direct uit kunnen halen. Ik vond het ook allemaal zo absurd. Ik houd wel van surrealisme, maar ik vind dat Jurácek toch wel een tikkeltje overdrijft. Het grootste minpunt in deze film is dat het voor mij allemaal zo lelijk oogde. Lelijke mensen, vervallen gebouwen, grauwe buurten. Moeten die soms symbool staan voor de communistische heilstaat? Ik zou het niet weten. Al met al toch een tegenvaller voor mij deze Tsjechische film, wat de bedoelingen van de regisseur ook mogen zijn.

3.0*