Rise of the Planet of the Apes (2011)

"Take your stinking paws off me you damn dirty ape!"

De tweede remake alweer van Franklin J. Schaffner's meesterwerk Planet of the Apes uit 1968. In tegenstelling tot veel anderen vond ik Tim Burton's versie uit 2001 helemaal niet slecht en juist erg goed. Toen ik hoorde dat er nog een remake kwam was ik echter minder enthousiast, maar heb deze (omdat ik de eerdere versies erg goed vond) toch maar bekeken.

Ik was zeer positief verrast toen ik de film toch maar bekeken heb. De film volgt het verhaal van Caesar uit de originele films gedeeltelijk als is hier wel wat verandert. Het is hier geen paradox zo als in de oude serie (en naar ik geloof ook heb boek).

De casting is in orde. James Franco doet het goed als de vriendelijke onderzoeker die Caesar onder zijn hoede neemt. John Lithgow deed het ook erg goed als zijn demente vader. Verdere cast vond ik in orde al waren er ook wat minderen rollen, bijvoorbeeld de dierenverzorger vond ik zeer matig.

Caesar is de zoon van een aap waar een medicijn tegen alzheimer op getest word. Dit is de reden voor zijn grote intellect dat met de jaren vordert. Als het project word stopgezet en alle test-apen moeten worden afgemaakt ontdekken Will Rodman en Robert Franklin Caesar. Franklin weigert deze af te maken en Rodman neemt deze onder zijn hoede. Als hij erachter komt welk effect het alzheimer-middel op Caesar heeft besluit hij het ook aan zijn demente vader te geven.

Ik vond de alzheimer-toevoeging zeer geslaagd. Het is niet alleen realistischer dan het paradox-scenario maar zorgt ook voor een dramagehalte met Rodman's vader. Verder zijn er zat leuke verwijzingen naar de originele film: Bright Eyes, Cornelia, Rodney, NOO! en Take your stinking paws off me you damn dirty ape! Sterker nog, dat NOO! klonk sprekend als Charlton Heston. Ook is Charlton Heston in 2008 overleden aan Alzheimer.

Goede muziek van Patrick Doyle, Jerry Goldsmith's gedateerde score en Danny Elfman's epische duistere soundtrack vind ik wel wat beter.

De MOCAB-apen en animatronics zien er heel erg goed uit. Ik ben geen bioloog maar volgens mij zijn het 100% realistische bewegingen. Goede effecten, buiten de apen eigenlijk helemaal geen CGI en mooie grote sets en goede stunts. Andy Serkis (Gollum, King Kong, Kapitein Haddock) vertolkt hier Caesar in motion-capture en doet het weer erg goed.

Over het volgende deel Dawn of The Planet of the Apes ben ik nog enthousiaster. Niet alleen speelt Gary Oldman erin maar ook zijn de beelden nog indrukwekkender.

Erg goede film. Zeer vermakelijk. Goed gemaakt en geslaagd verhaal.

-Effecten 8/10

-Acteerwerk 7/10

-Verhaal 9/10

-Cinematografie 8/10

-Muziek 7/10

-Algemeen 9/10

Voor kinderen vanaf 12 jaar. Geweld en mogelijk licht schokkende beelden (afgebeten vinger).

Ik sta versteld hoe goed deze film is eigenlijk. Deze genesis van de Planet of the Apes serie weet op een boeiende manier de opkomst van de rebellenleider Caesar te verhalen en daaruit komt een film die een aparte plaats inneemt in de hele reeks films die er al zijn. En de digitale aap is misschien wel het beste CGI creatuur sinds Gollum. Ik leefde echt mee met Caesar, die opgroeit van een klein intelligent aapje tot wraakzuchtige leider. Franco in een brave rol en een uitstekende verrukkelijke finale op de Golden Gate Bridge. Wat een adembenemende scène.

Rise of the Planet of the Apes vind ik een goede film.

In de eerste helft van de film staat vooral de relatie tussen Will en Caesar centraal. Caesar is een aandoenlijke aap en de scenes met Will zijn erg mooi. De band tussen die twee is in de film mooi weergegeven.

Vanaf het moment dat Caesar gevangen word genomen veranderd de sfeer van de film. De scene dat Will en Caesar afscheid van elkaar nemen is trouwens ontroerend. Ceasar en de andere apen komen na een tijdje in verzet en breken uit….. Uiteindelijk krijgen we een spectaculaire scene bij de Golden Gate Bridge. Echt een heel spectaculair stuk vond ik dit.

Het einde van de film vond ik ook goed. Het virus verspreidt zich over de hele aarde, iedereen kan wel invullen hoe dit uiteindelijk afloopt….

Het acteerwerk van de hele cast is uitstekend. Speciale vermelding voor Andy Serkis. Hij is verantwoordelijk voor de gezichtsuitdrukkingen van Caesar en dat doet hij uitstekend. Ook de andere belangrijke apen worden goed neergezet. De belangrijkste apen hebben ook een eigen karakter. Doordat de apen qua karakter van elkaar verschillen komen ze geloofwaardiger als een groep over.

De special effects zijn uitstekend. De muziek komt van Patrick Doyle. Doyle levert een soundtrack af die redelijk goed bij de film past. Maar echt heel bijzonder is de muziek niet.

Al met al een vind ik Rise of the Planet of the Apes een geslaagde film.

4 sterren voor deze film.

Rise of the Planet of the Apes

Dit blijft een schitterende film die de mens een spiegel voorhoudt en laat zien wat er gebeurd als er te veel wordt geëxperimenteerd en getest op dieren (in dat geval chimpansees) en als geld verdienen belangrijker wordt gevonden dan het zorgvuldig testen van nieuwe medicijnen. Rise is de eerste film in wat een trilogie moet worden en in dit eerste deel staat de relatie tussen Will en de chimpansee Caesar centraal.

Caesar's moeder is slachtoffer geworden van het genetisch manipuleren van apen (voor een middel tegen Alzheimer) en is doodgeschoten na een woede-uitbarsting in het laboratorium. Maar Caesar's moeder heeft wat in haar lichaam zat overgedragen aan haar zoon en Caesar begint steeds slimmer te worden en krijgt menselijke emoties. Na een dramatische gebeurtenis moet Caesar verplicht opgesloten worden bij andere apen en wordt hij steeds haatdragender ten opzichte van de mens. Wat volgt is het begin van de strijd tussen mens en aap die we zo goed kennen uit de oude films. Rise is eigenlijk een reboot en laat zien hoe de strijd begint en wat er gebeurd is met de mens waardoor we in de toekomst bijna zijn uitgestorven. Regisseur Rupert Wyatt kiest voor een rustige opbouw maar het wordt eigenlijk nergens saai en de intellectuele groei van Caesar wordt mooi vormgegeven. Andy Serkis geeft op een geweldige manier gestalte aan Caesar en door een simpele blik of armbeweging weet hij al zoveel te vertellen over de gemoedtoestand van Caesar. Franco is ook goed en de band tussen Will en Caesar blijft geloofwaardig door het spel van beide acteurs. De actiescènes zien er geweldig uit en vooral op het laatst rond de Golden Gate Bridge zit je op het puntje van je stoel. Een heerlijke film die een intrigerend toekomstbeeld schetst en je als kijker zeker aan het denken zal zetten.

Rise of the Planet of the Apes was veel beter dan ik verwacht had. Daar had de CGI heel erg veel mee te maken, net als de acteerprestatie van Andy.

Ik weet nog steeds niet of dit een prequel of reboot is. Ondanks dat, is het een geslaagde opvolging van de reeks. Normaal vind ik het originele altijd beter, maar dit is in dit geval eens uitzonderlijk niet. Er zijn een heel aantal bijzondere scenes, die ik heel erg goed vond. Het einde was dan weer net niet voor mij. Voor 5 sterren te behalen, mocht deze film iets ruwer/darker zijn.

De cast was goed gekozen, alleen jammer dat de acteurs niet thuis gaven. Franco kan veel beter, en acteerde op automatische piloot naar het einde toe. Zijn laatste scene was jammerlijk slecht. Pinto is een heel aangename verschijning. Maar het script liet haar niet volledig toe om uit te blinken. Er was ook totaal geen chemie met Franco.

Het was ook leuk om Tom Felton nog eens tegen te komen, in een andere film als Harry Potter. Persoonlijk vond ik Brian Cox ook goed gecast, deze man heeft iets mysterieus. De beste acteerprestaties kwamen wel duidelijk van Andy Serkis en John Lithgow.

Deze film is toch een aanrader om te bekijken. Voor iedereen die nog twijfelt, kijken! Al is het maar voor de CGI!

Hobo On Earth

Ik liep niet helemaal warm voor Rise of planet of the apes. De film bestaat eigenlijk uit twee delen. Het eerste deel dat de groei en ontwikkeling van de chimpansee Caesar omvat, vond ik het sterkst. Er zit veel diepgang in het personage van Caesar. Ondanks het feit dat er een loopje wordt genomen met de wetenschap (die premisse moet je er maar bijnemen) was het verhaal boeiend. Er wordt veel focus gelegd op de emoties van Caesar, wat het met hem doet om het gevoel te ervaren van een huisdier, om als een ordinaire hond aan de leiband te moeten lopen, het gevoel van het ervaren ‘verraad’ van Will, de mishandeling in het asiel, enz … Veel en tegelijk mooie expressies van Caesar (Andy Serkis), de hele film door eigenlijk.

Het tweede deel, de (losgeslagen) actiescènes halen het niveau wat naar beneden en de slordigheden nemen een loopje met zichzelf. Caesar die de ampullen gaat stelen, de helikopter die in de afgrond belandt, het geforceerde praten van Caesar, … Ook de special effects vielen me wat tegen, zeker voor een film van 2011. De apen leken me te onnatuurlijk te lopen en ook de snelheid van bewegingen maakte het er niet beter op. Velen liepen ook vrij synchroon. Nee, dit kon stukken beter. De camerabewegingen met de apen waren dan wel ok. De actiescene op de Golden Gate Bridge in zijn geheel was fijn en spectaculair. De acteerprestaties waren gewoon, niet bijzonder alvast. Jammer van de doelloze personages zoals de vriendin van Will (erg mooie vrouw, maar daarmee is het ook gezegd). Al bij al een voldoende met 3,0*.

Om de een of andere reden (of meerdere redenen) doet deze film mij ontzettend ouderwets aan. Eéndimensionale menselijke personages (inclusief de hoofdpersoon èn de slechte apenverzorger), een love interest die uit het niets verschijnt en verder ook geen enkele functie heeft, de afwezigheid van morele dilemma's, een rechttoe-rechtaan plot en een medium-vlot tempo. Uiterst modern daarentegen zijn de FX waardoor de apen wéér wat realistischer zijn geworden (met als duidelijkste uitzondering het shot waarin ze over het plein voor het GenSys-gebouw rennen, waarbij sommige apen echt "op de ondergrond geplakt" lijken te zijn), en Caesar is echt superbe. Mooie details ook, zoals wanneer hij door de kamer heen en weer zwaait en een koekje uit een blik bovenop een kast pakt, en wanneer hij de volgende zwaai in dezelfde richting maakt doet hij het deksel op de pot. Daardoor toch aardig om te bekijken, en met de uitroep van de apenverzorger "Take your stinking paws off me, you damned dirty ape!" als grappig eerbetoon aan de nog altijd onovertroffen oerfilm. Uiteindelijk maken vooral de apen dit moderne vervolg (c.q. prequel) de moeite waard.

De film is een verderzetting van een wisselende franchise. Al moet ik zeggen dat de apen uit de eerste Planet of the Apes film uit 1968, nog steeds werken. Al is dat met de technieken van toen vrij knullig ondertussen. Meteen ook de troef van deze nieuwe trilogie met apen die technisch op echte apen lijken. Dat ze de show stelen is niet enkel daardoor, maar ook omdat de mensen nogal eendimensionaal worden voorgesteld. De demente vader brengt nog wat kleur, maar verder is het verre van memorabel. Een verschil met Charles Heston in de originele film en zelfs Mark Wahlberg in de Burton-versie.

De film is niet zomaar een remake, wat Tim Burton op zijn manier al had gedaan. Maar wel een prequel met de aanleiding naar het originele verhaal. Hoe de apen zo slim zijn geworden. Zo'n prequel moet zich altijd aan regels van de franchise houden en is dan ook niet bijster origineel. Je weet waar het naar toe werkt. Qua verhaal is het dan ook niet zo interessant. Maar de techniek zit goed en als blockbuster werkt dit nog wel. Gewoon genieten, maar zeker niet de beste film van de reeks.

Erg indrukwekkend.

Planet of the Apes weleens gezien, en ik was daar nou niet bepaald weg van. Ondanks de mooie aankleding natuurlijk vond ik het daar allemaal niet spannend of vermakelijk genoeg. Deze film was compleet anders en dus veel beter.

CGI is heel soms wat zwak, maar dit merk je niet omdat de film daar niet erg op ingaat. Franco doet het best prima als een rol waarbij hij eens een keer niet zo'n flauwe gozer speelt. Deze film is echt een In Your Face naar de mensen die dieren slecht behandelen, in dit geval dus apen.

Film blijft boeien, geen enorm langdradige stukken ondanks een best lange inleiding. Aan het einde nog een spektakel bij de Golden Gate Bridge dat overigens een geweldige afsluiting was, en het einde is dan ook mooi.

Kijk erg uit naar de 2 vervolgen.

Met het oog op het zien van het derde deel besloot ik toch maar weer eens de eerste twee delen te herzien.

Geen straf, zo bleek maar weer eens na herziening.

Dit is gewoon een hele goede film. Het ziet er allereerst gewoon fantastisch uit, voor films als deze is CGI gewoon een verademing. Maar ook Andy Serkis geeft op voortreffelijke wijze gestalte aan het personage Caesar. Na afloop besefte ik pas dat ik tijdens de fenomenale clash op de Golden Gate Bridge partij koos voor de apen i.p.v. de mensen. Iets wat ongetwijfeld het merendeel van de kijkers zal hebben gehad.

Franco en Pinto zijn prima in hun (bij)rol, maar sneeuwen onder bij de apen.

Verder heb ik weinig op- of aanmerkingen over deze film, het is boeiend, leuk om naar te kijken, het ziet er prachtig uit en het verhaal is simpel maar effectief.

Verhoging van een halve ster naar 4*

Je kunt me misschien wel héél vreemd aankijken als ik zeg dat ‘Rise of the Planet of the Apes’ één van mijn favoriete films is want hoewel het geen vijf sterren waard is scoort deze film precies genoeg om een halve ster lager te zakken, want wat was deze film heerlijk en dat in een herziening. Ik heb de eerste film van de trilogie maar weer eens aan geslingerd, om één of andere reden heb ik hier nooit een mening bij geplaatst en ik vond wel eens tijd om deze dan maar eens te gaan herzien en het heeft mij eigenlijk een beetje overdonderd.

Normaal gesproken ben ik nooit echt fan van het herzien van films, de goeie herinneringen van bepaalde films worden er dan vaak uitgetrokken en eigenlijk heb ik nooit echt behoeften aan. Maar omdat ik nu nog maar vijf films hoef te herzien om mijn doel te behalen laat ik dat natuurlijk niet met rust en ga ik keihard door om nog in mijn vakantie dit doel te behalen.

De film heeft mij (zoals ik al zei) overdonderd, en ik was aardig onder de indruk hoe vet ik bepaalde film kan vinden, en ook ‘Rise of the Planet of the Apes’ wist mij te overtuigen. Buiten het feit dat ik de CGI aardig geslaagd vind (misschien weerhoudt dat mij juist van de volle vijf sterren) vond ik de acteerkunsten, het verhaal en het concept ontzettend vet.

Ik knoop er echter geen lange mening aan vast aangezien het voor mij een herziening is, en ik met mijzelf heb afgesproken om deze berichten dan wat kleiner te houden anders ben ik nog wel een uur bezig met het uittypen van deze film.

“I swear, you know everything about the human brain except the way it works.”

Het verhaal was wel tof. We volgen een onderzoeker die samen met zijn team op chimpansees testen uitvoert voor alzheimer en dat soort ziekten. Op een dag ontsnapt hun beste chimpansee uit het verblijf en na het overlijden hiervan blijkt ze een kind te hebben. Franco besluit deze mee te nemen en hem Caesar te noemen maar het blijkt dat ook de baby aap het testmiddel in zich heeft. Na wat testen op zijn vader die positief zijn lijkt het te werken tot een paar jaar verder, het immuunsysteem van zijn vader gaat werken en het middel werkt niet meer, en na een aanval van de buurman word Caesar naar een opvanghuis gebracht met andere apen waar hij een bepaalde kracht ontwikkeld en na het ontsnappen ruig gaan vechten. Ze gaan leven in de bossen achter San Fransico en daar eindigt de film al snel (deel twee speelt zich hier dan verder af).

Ja tof maar, voor mij was het gevecht op de brug wel het spannends. Gorilla’s en chimpansees zijn mijn favoriete dieren dus kijken naar de film was genieten. Toffe zit, erg leuk en verbaasd dat ik hem zo fantastisch vond, toch nog.

4.5*

Toch wel een beetje geweldig.

Om een bestaande film tot trilogie uit te smeren, is een opmerkelijke keuze. Maar na het zien van deze film, snap je de uitgekookte insteek van de makers wel. Met Caesar als (aflossend) perspectief, biedt dit eerste deel al genoeg stof om drie delen te verantwoorden. Vanaf zijn afkomst en geboorte, moet hij zich zien te verhouden tot Franco als vader/voogd, overige apen (zowel als soortgenoot als onderdeel van een hiërarchie) en uiteindelijk tot de mens als dominante soort.

Het is een verfrissend hem te zien ontwikkelen van huisdier tot leader of the pack. Van aaibaar, afhankelijk beestje dat je wilt troosten als hij voor het eerst achtergelaten wordt, tot de lichtelijk intimiderende, manipulatieve aap die zich het leiderschap over de roedel toe-eigent. Best ongewoon ook hoe hij op een gegeven moment de rol van protagonist van Franco overneemt. Maar het werkt echt goed. Sterk aan dit deel is dat de onderlinge communicatie van de apen bij (onondertitelde) beeldtaal blijft en je als buitenstaander moet aanschouwen hoe de rebellie aanvangt.

Maar met name Serkis verdient credits om ons mee te laten leven. De effecten dragen eraan bij maar Serkis levert de de perfecte motoriek en mimiek om Caesar een dierlijk wezen te laten blijven en tegelijk genoeg menselijkheid mee te geven om vanuit zijn ogen te laten kijken.

Prima verhaal ook, met een goede inzet van het medicijn, dat enerzijds onder apen intelligentie brengt, en anderzijds de mensheid grotendeels platlegt. Perfect opstapje voor de komende delen. Ook binnen de trilogie is dit deel mooi afgebakend. Ik moest er de eerste kijkbeurt - door een verkeerde verwachting - aan wennen, maar het is eigenlijk de perfecte keus om voor het eerste deel de focus volledig bij Caesar te leggen.

Audiovisueel ook fijn; het camerawerk kan de kitsch niet altijd voorkomen en de effecten zijn van iets mindere kwaliteit dan de overige delen, maar beiden maken genoeg indruk. Mooie scenes vond ik wanneer Caesar Lithgow verdedigt tegen de boze buurman en als Jacobs zich eerst in het gebouw omringd ziet door een cirkel van boze apen, en vervolgens op de brug na een een-tweetje tussen Caesar en Koba, door die laatste van de brug geduwd wordt.

Weinig op aan te merken. Herziening zorgt door aangepaste verwachting dat ik dit deel perfect kan waarderen.

Take your stinking paw off me, you damn dirty ape!

Ik had eigenlijk geen idee wat ik van deze Rise of the Planet of the Apes moest verwachten. Het was me al duidelijk geworden dat het alleszins geen vervolg was op Tim Burton's Planet of the Apes maar afgaande op het plot leek het vooral een soort van remake/reboot te zijn van Conquest of the Planet of the Apes. Een vreemde en toch logische keuze (vreemd in de zin dat Conquest het 4e deel in de saga was maar logisch in de zin dat het wel als een prequel voor de eerste 2 films diende) dus vanmiddag maar eens voor gaan zitten terwijl de storm Ciara het land teisterde.

En ik heb me wel geamuseerd! Rupert Wyatt maakt met Rise of the Planet of the Apes inderdaad een reboot van de franchise maar dan wel met het grote verschil dat er geen astronauten meer aan te pas komen. Daardoor krijgt dit een andere vibe omdat van de grote ontknoping dat de personages zich nog altijd op aarde bevinden geen sprake meer is en dat had de reeks eigenlijk wel nodig. Alleen jammer dat het plot dat daarvoor in de plaats komt niet bijster origineel is. Een aantal fijne knipogen naar de originele reeks (inclusief een krantenartikel dat in een flits te zien is waaruit blijkt dat er astronauten verdwenen zijn) maar heel het 'experimenteren op apen' idee hebben we nu al wel voldoende gezien. Het is dan ook pas wanneer Caesar zich meer en meer bewust is van zijn kunnen dat de film een versnelling hoger gaat. Ik ben benieuwd hoe dit verder gaat evolueren in de twee andere films, want het midcredits stukje met Hunsiker die een bloedneus krijgt terwijl hij moet gaan vliegen spreekt boekdelen over wat het lot van de mens zal zijn.

Andy Serkis is zo één van die acteurs die iedereen al wel minstens in een paar films heeft gezien maar waar je moeilijk een gezicht op kan plakken. Hij heeft op zich nog wel in flink wat films als zichzelf gespeeld (Black Panther onder andere) maar zijn grootste successen zijn toch de motion-capture rollen waar Gollum, King Kong en deze Caesar de bekendste van zijn. Er is dan ook weinig op Serkis (en de andere acteurs die de apen voor hun rekening nemen) aan te merken. James Franco doet dit ook behoorlijk maar krijgt niet meteen de meest geweldige tegenspelers voorgeschoteld. Zo is Freida Pinto tenenkrommend slecht als zijn vriendin en is er gelukkig nog de altijd geweldige John Litgow om de meubelen te redden. Tof om David Hewlett nog eens in iets te zien (al zal ik er altijd McKay uit Stargate Atlantis in blijven zien) en ook Tom Felton mag zich in het post-Harry Potter tijdperk eens amuseren met opnieuw een personage met niet al te goede intenties.

Ondertussen Planet of the Apes film nummer 7 in evenveel weken als ik me niet vergis. Altijd tof om eens zo'n volledige franchise te tackelen en ik ben benieuwd wat de twee sequels nog gaan brengen. Jammer genoeg wel een switch qua regisseurs, maar we zien wel wat dat weer geeft. De originele reeks wisselde ook regelmatig van cast en regisseur en daar zitten ook nog degelijke films tussen.

3.5*

Verrassende en degelijke film, overigens in mijn beleving Sci/fi en iets dat ik niet snel op zou zetten, maar met de andere twee delen nog aanstaande op tv dacht ik what the hell...en dit deel heeft me blijde verast.

Meer dan prima wordt een beeld geschapen rond dierproeven. Een fenomeen dat me altijd aan een discussie doet denken tussen een leerling en een leraar bij mij in de klas. Zij had plannen om ergens een aap te bevrijden die gebruikt werd voor dierproeven. Daarna volgt de vraag wat de leraar daarvan van vond. Die reageerde uiterst nuchter met de stelling dat het wellicht sneu was, maar daarna stelde hij de hypothetische vraag hoe we zouden reageren als we kanker hadden en de proeven op het dier resulteert in een werkend medicijn? Een stelling waar ik nog wel regelmatig aan denkt en de dubbele laag in de dierenproeven aantoont hoe hypocriet en egoistisch dat ook op zelfbehoud gericht mag zijn.

Afijn, de dierenproeven lopen over in de nodige problemen waarna we Caeser zien opgroeien. Een erg mooi tweezijdig beeld wordt daarna neergezet. Caeser die toch maar een dier is, en in de beleving van 'de mensen' weggestopt moet worden, een ontwikkeling van het dier qua, slimheid, emotie en gezichtsuitdrukkingen die naar het menselijke neigt, en vanuit zijn optiek de agressie en omgang van sommige mensen met elkaar en met dieren. Schrijnend is de opvang, uitermate mooi en slim de opstand.

Rise of the planets of the Apes is erg mooi gemaakt, en Serkins kon zich weer geweldig uitleven in Golom achtige rol. Alles ziet er erg mooi, Franco is degelijk, Pinto erg leuk om te zien en verder vermaakt de film, is spannend, en heeft de nodige kritische boodschap in zich zoals de dierenproeven, maar ook de behandeling van dieren op zich. Aldus, prima en mooie film, benieuw naar de twee andere delen.

Prima film. Balanceert goed tussen blockbuster en een goed uitgewerkt verhaal en een goed opbouw. Miste eigenlijk alleen een beetje spanning of iets wat me écht wist te grijpen.

Alzheimer is een ontzettend nare ziekte. Mijn schoonvader lijdt er momenteel aan. Ik heb deze film ook samen met me vriendin gekeken en mede daardoor kwam hij bij haar toch wel even binnen. En natuurlijk de dierenbeproevingen wat niet eens sci-fi is, maar werkelijkheid is.. Mooi om te zien dat hier dan ook de apen winnen.

7.0/10

Rise of the Planet of the Apes is een film met een leuk en boeiend verhaal wat met indrukwekkende informatie waanzinnig wordt geprojecteerd. Ik was verrast omdat ik op voorhand een twijfel had maar dit in positieve zin goed werd beantwoord.

Will Rodman [James Franco] heeft na 5½ jaar experimentele gentherapie bij gevangen mensapen nog niet het gehoopte resultaat bereikt. Wanneer één van de mensapen uitbreekt en een ravage veroorzaakt geeft Steven Jacobs [David Oyelowo] opdracht om het onderzoek stop te zetten en de mensapen af te maken. Hier moeten we aannemen dat niemand gemerkt heeft dat één van de mensapen is bevallen, dat Will de baby mee naar huis neemt én dat hij die 8 jaar thuis heeft kunnen verbergen. Wie zich over deze grote ongeloofwaardigheid kan zetten wacht een technisch nog niet geheel overtuigende, maar mede dankzij het sublieme motion-capture spel van specialist Andy Serkis en Karin Konoval, Terry Notary en Christopher Gordon toch spannende, intrigerende en intelligente update van Planet of the Apes (1968), met natuurlijk de nodige expliciete verwijzingen naar die inspiratiebron. Vervolg: Dawn of the Planet of the Apes.

Opnieuw bekeken maar nu op een prachtige 4K transfer. Het is eigenlijk een drieluik te beginnen met deze versie. Het is ook de eerste opstart om de apen anders weer te geven. Geen apenpakken, maar mensen die getransformeerd worden door apen d.m.v. cgi en dat is uitstekend gelukt. Ik had de film dus al een keer gezien en vond 'm toen al van behoorlijk niveau. En nog steeds vind ik hem uitstekend in elkaar zitten. En bij tijd en wijle zelfs angstaanjagend. Opnieuw kostelijk vermaakt.

Film 4.5

Beeld (4K) 4.5

Geluid 4.5

Nadat ik de hele serie gezien heb, toch een puntje erbij. Een uitstekende trilogie die me positief verrast heeft. Minder domme actie & geweld film dan ik had verwacht. Mooie combi van avontuur, actie en drama. Vooral dat laatste komt veel beter uit de verf dan ik had verwacht. Aanrader!