Return of the Killer Shrews (2012)

Het leek zo´n leuk idee, om een remake te maken van een film uit de jaren ´50, die inmiddels rechtenvrij is (The Killer Shrews). Nu in kleur en met betere special effects (CGI) en aardig om een enkele acteur uit het origineel te laten terugkeren. Het leuke idee is in dit geval helaas mislukt, met name omdat de CGI te knullig voor woorden is. De monsters zweven boven de grond omdat de makers vergeten zijn een schaduw op de grond toe te voegen (toch één van de basisregels lijkt me). Bloed is hier een egale donkerrode vlek, alsof er verf op de film zelf zit.

Ik hoop dat Gila!, een remake van The Giant Gila Monster, wel aan de verwachtingen zal voldoen.

Een vervolg op Attack of the Killer Shrews uit 1959. Dat was geen beste film en dat is het vervolg ook niet. Je zou verwachten dat de effecten beter waren of dat men tenminste inhoudelijk verrassend uit de hoek zou komen. Nee dus. De computeranimaties zijn belabberd. Ik zie nog liever de verklede honden uit 1959 dan het moderne prutswerk uit 2012. Het verhaal volgt de gebruikelijke paden en voegt niets toe. Men probeert nog de lege huls te camoufleren met humor, maar die is ook van een belabberd niveau en maakt de film nog vervelender.

In de film keert held James Best terug die ook in 1959 van de partij was. Om onduidelijke redenen keert hij weder naar het eiland waar hij ooit door grote muizen werd aangevallen. In de film zijn op gezette tijden wat oude fragmenten uit de originele film geplakt, die door hun zwart-witte hoedanigheid gemakkelijk zijn te herkennen. Wel leuk als je de eerste film hebt bekeken. Verder hebben ze geen toegevoegde waarde. Er worden geen interessante relaties gelegd tussen beide films. The Return of the Killer Shrews vertelt liever zijn eigen armzalige verhaal.

De humor is niet leuk. De personages zijn bloedirritant. Slechte effecten ook. De bloeddorstige beesten zijn liefdeloos in elkaar geflanst en maken een sneue indruk. Goed passend in een sneue film. Dat wel.

Ik ben de film ingegaan met een hoop goodwill. Die was al snel opgebrand en maakte plaats voor een diepe vermoeidheid. Soms hoor of lees je wel eens dat iemand opmerkt dat een film zo slecht is dat ie weer goed wordt. Geen idee hoe dat werkt. Een onzinnige opmerking, lijkt me. Voor deze film geldt simpelweg dat ie hopeloos slecht is. En met die constatering werd ie niet opeens beter.