That's What I Am (2011)

Prachtige gevoelige film in de stijl van Stand by Me (1986) met een werkelijk schitterende cast vooral de kinderen waren subliem en natuurlijk in het echt man en vrouw Ed Harris en Amy Madigan, ook kleine maar goede rol van Molly Parker Deadwood).

Drama (geen komedie!) over gepeste schoolkinderen. De verhaal is best onderhoudend maar helaas treed de hoofdpersoon soms ook op als verteller tijdens de film en dat past totaal niet in het geheel en werkt behoorlijk storend. De film is soms wat kinderlijk, dan weer volwassen, en blijft redelijk oppervlakkig. Net geen voldoende.

Mooie coming of age film die veel op veilig speelt, nergens echt indrukwekkend of bijzonder word, maar toch iets liefs en goedwillend heeft, waardoor het moeilijk is om als kijker niet te smelten voor dit stuk. Hoewel ik persoonlijk meer een keiharde realiteit voorgeschoteld wil hebben, was dit dan wel een stuk cliché, maar daarentegen reflecteerde het ook de waarheid (ik doel met name op de aftiteling). Aparte en duidelijk verschillende karakters maken het erg gemakkelijk om te kijken, prima te doen voor de jongere kinderen om pesten en ''anders zijn is goed'' op een positieve maar emotionele manier aan te kaarten. Verder erg Amerikaans en zoetsappig en safe, film moet het toch hebben van de sympathie, het mooie verhaal en het acteerwerk van de jonge Chase Ellison. Erg sterk gedaan. Gewoon leuk met een ondertoon. 3,5 ster

Naar aanleiding van JessenOwnt's tip deze film ook gekeken en hij lag precies in de lijn der verwachting. Gewoon eenheerlijk coming-of-age verhaaltje met een zooi sympathieke kinderen en een zachtaardige Ed Harris. De gebruikelijke thema's komen aan bod, waarbij tolerantie toch de grootste is. Soms een beetje bot en simpel uitgewerkt, maar voor de iets jongeren onder ons is het bijzonder makkelijk te volgen. De love-interest is ook prachtig, verder een zooi gebruikelijke problemen waar de jeugd zich zorgen om maakt en die leuke typische dingen die rondgaan op een school. ,Oh my god, Karen touched him. He's got the cooties'.

Nergens bijzonder of erg memorabel, maar wel erg fijn om naar te kijken wanneer je een liefhebber van het coming-of-age/school genre bent.

3,5*

Mooie ingetogen coming-of-age film die ondanks de vele clichés maar door de prima rol van oa. Harris gemakkelijk wegkijkt.

Films als deze zijn natuurlijk vaker en vooral ook krachtiger gedaan. Het gemis aan een 'punch' is gedurende de film merkbaar en blijft het nogal oppervlakkig en voorspelbaar. Toch wordt het sentiment nergens te ver doorgedraafd dat het opvalt en vervelend wordt. Alles blijft binnen de (platgetreden) perken en dat is voor mij ook gelijk de grootste zwakte van de film. Waarschijnlijk is de doelgroep van dezelfde leeftijd als de personages en heeft men bewust voor deze brave aanpak gekozen.

Neemt niet weg dat het als geheel een fijne film is die doet wat je verwacht ondersteund door stuk voor stuk goeie rollen.

3,5*

Prachtig coming-of-age film die zich afspeelt midden jaren '60 en waarbij een jongen voor een schoolproject moet samenwerken met het pispaaltje van de klas. Alhoewel de gebruikelijke onderwerpen bij een film als deze ook de revue passeren (zoals de eerste liefde), gaat het hier toch vooral om tollerantie. De film is buitengewoon onderhoudend en heeft een fijne nostalgische sfeer. Verder is het acteerwerk van de gehele cast ruim voldoende.

Tolerantie dus. Als het niet letterlijk wordt opgedreund, ligt het er allemaal nog heel dik bovenop. Na een krap half uurtje heeft Pavone de formule al in de film en zijn er al heel wat pesterijtjes de revue gepasseerd. Met ook nog een roddel die de kop opsteekt en het onvermijdelijke en op het oog onbereikbare meisje, komt het allemaal nogal overdadig en soms ook overdreven over. Zoals het contact met het luizenmeisje. Toch, als al dat spul eenmaal staat, krijgt het best een aardige cadans.

De lastige vader is nog verre van subtiel, maar verder wordt de toon wel iets gematigder. Met name vanwege het lijntje rondom Marie Clear, dat een boost krijgt door een geinige voice-over. En dan wordt het zelfs nog wel een beetje aandoenlijk in deze Wonder Years. Ook al omdat de gang van zaken rondom Mr. Simon -een geweldig sympathiek spelende Ed Harris- niet wordt opgeblazen, maar best netjes wordt afgerond. De informatie tijdens de aftiteling had voor mij dan weer niet gehoeven.

Prima film die vooral erg ontroerend is. De acteurs spelen goed, en het verhaal is leuk bedacht. Verder moet je er niet echt veel van verwachten, voor een saaie middag is dit een heerlijk tijdverdrijf.

Het leven als 12-jarige in 1965 en dan krijg je een opdracht die je moet maken met de meest impopulaire jongen van de school.

Leuke film die doet denken aan de geweldige serie "The Wonder Years" en zich voornamelijk richt op tolerantie voor elkaar, de eerste liefde, de bullies, de geeks en de leraar die al dan niet homofiel is.

Kijkt erg aangenaam weg, ook nog best eens ontroerend (pinkt traantje weg).

Vertrouwde nostalgie, goed uitgevoerd.

Schrijver / regisseur Mike Pavone stopt nogal wat thema’s in deze scholierenfilm: pesten, kameraadschap, homofobie, stoerdoenerij, kalverliefde, enz. Allemaal heel herkenbaar. Hij zorgt daarmee voor een leuk en geschakeerd geheel, dat geen moment verveelt. Een vlotte komedie met af en toe een dramatisch accentje.