The Congress (2013)

Zoals verwacht de openingsfilm voor Quinzaine des Réalisateurs.

Franse poster

Overigens moet deze film niet ook animatie als genre hebben, want dat is het volgens mij.

Vanaf 28 november in de bioscoop (Cinéart)

Update: release uitgesteld naar 9 januari 2014

Draait blijkbaar enkel morgen en donderdag in enkele cinemahuizen in België, en ook UGC Antwerpen. Profiteren maar ipv wachten tot januari!

Gisteren gaan bekijken, echt de moeite waard! Nooit zo'n spectakel gezien. De geanimeerde sequenties zijn extreeem rijk, op het psychedelische af, ook vol verwijzingen naar beroemdheden en mediafiguren. Een film die ik wel nog eens wil bekijken om de verhaallijn volledig mee te hebben.
Bizar is wel dat de tagline, het verhaal van een actrice die ingescand wordt, in de film ondergeschikt is aan een groter concept, namelijk een futuristische maatschappij waar iedereen aan de drugs zit, waardoor bijna alle mensen samenleven in een animatiewereld waar ze kunnen zijn wie ze willen en alles er ook uitziet zoals de bewoners het fantaseren. Net als in de Matrix is er ook de echte wereld, waar de mensen als zombies door vervallen straten dwalen. Fascinerend, maar de film loopt een beetje verloren in de vele ideeën die niet allemaal even goed uitgewerkt zijn.

Boeiende, frisse en op momenten zwaar psychedelische film. Soms wat pretentieus, soms wat over the top, soms te dramatisch. Mja, dat krijg je met zo'n concept.

Een film die begint met actrice Robin Wright een keuze te geven: Ze digitaliseren haar personage,, zodat ze haar image nog jaren kunnen gebruiken voor veel films, of haar carrière is over. Dit gedeelte van de film (pakweg het eerste half uur) is een scherpe satire op de huidige ontwikkelingen in filmland. Boeiend. Vooral grappig dat Wright en haar agent een hekel hebben aan Sci-Fi en laat dit nu net zo'n genre filmpje zijn, sort of.

Later in de film, we skippen 20 jaar later, zijn er opeens geanimeerde zones, waar je niet als mens mag verschijnen. Ik zal er niet te veel over spoileren, er zit een complex en vrij ongelovig verhaal achter. Doet er verder niet toe. Als kijker moet je er maar in mee gaan, want hert zorgt wel voor een film die bij wijlen compleet doorschiet in psychedelische taferelen.

Black Swan meets Who Framed Roger Rabbit, maar soms ook Existenz meets Alice In Wonderland. Dat zijn een beetje de stijlen die je in de film tegenkomt. De animatie is mooi, soms psychedelisch, soms klassiek. Vooral achtergronden, schaduw- en lichtinval is prachtig. Character design zelf is met veel fantasie weergegeven, maar soms wat lomp. Kijk je bijvoorbeeld naar verhoudingen in het gezicht, valt op dat iedereen nogal vermoeide en dikke ogen heeft. Een kilo wallen, die zelfs de grootste insomniac zal verbazen. Geluid en muziek staat in dienst van de film, maar op de momenten dat het nodig is springt het er ook wel uit. Op het moment dat er een disney-achtige soundtrack wordt ingezet, zo'n tranentrekker, voelt het meer cynisch dan sentimenteel.

Verder is het een beetje moeilijk praten over deze film zonder te spoilen. Het verhaal is best Orwelliaans, met veel aangekaarte issues over dictatuur, veranderende toekomst en de schijn van vrijheid. Eerder in de film is de film wat scherper, maar zal bij de kijker ongeloof voor het belachelijke plot overheersen. Het helpt dat de film in dat gedeelte nog niet zo serieus tegenover zijn onderwerp lijkt te staan. Ongeloof dat nooit verdwijnt, maar als je er in mee kunt gaan, staat je heel wat moois te wachten. Ook het cynisme wordt niet overboord gegooid, maar de benadering later is met veel minder humor. Dat kan best wel eens verkeerd vallen, denk ik.

Tsjah, gewoon gaan kijken maar.

wauw...... (mond open)

film... vol met ideeen, beelden, visies, veranderingen...

Niet te vergelijken met welke film dan ook.

Terwijl het reallife gedeelte best aandoenlijk en meeslepend was, duurde die wat te lang. Je voelde mensen in de zaal verlangen naar een ontwikkeling. Die kwam er dan ook wel; in het animatiegedeelte werd je meegezogen in een hyperpsychedelische trip. Bont, kleurrijk en vol onverwachte wendingen en ontwikkelingen. Té veel, wat mij betreft, en té chaotisch. Er is nog wel een verhaallijn met plot, maar die wordt zo van de hak op de tak springend gepresenteerd, met zulke onlogische ontwikkelingen, dat de zaal onrustig werd (ipv gehypnotiseerd) en veelvuldig 'och ja hoor' geluiden klonken. Het is een geinige trip, en een leuke poging een Westerse Ghibli te presenteren, maar het rolt qua verhaallijn te onbeheerst over zichzelf heen, hoe mooi het geheel vaak ook is.

Het duurt zeker drie kwartier voordat de film overschakelt op animatie en die aanloop vond ik vrij lang duren.

Tegelijkertijd was dit misschien wel nodig, om een band te krijgen met de “echte” personages en om in het idee mee te kunnen gaan dat al die geanimeerde personen dus ook nog in de “gewone wereld” bestaan. Hoe dan ook, ik zat een beetje ongeduldig te wachten tot het visuele spektakel los zou barsten. Achteraf gezien misschien niet helemaal terecht, want Robin Wright zet haar “in real life” rol mooi en gevoelig neer en de scene waarin Keitel haar met een persoonlijk verhaal toespreekt zodat haar emoties naar boven komen en vastgelegd kunnen worden is best sterk.

Eenmaal in de animatiewereld keek ik mijn ogen uit door de overdaad aan kleuren en de wonderlijke omgeving. Het is een bijzonder verhaal en het vraagt wel enig inlevingsvermogen om mee te kunnen gaan in het absurde – en soms een beetje ingewikkelde- uitgangspunt. Nadeel daarvan is dat deze inspanning wat ten koste ging van de emotionele beleving want hoewel het verhaal best wat gevoelige momenten kent zat ik er vrij afstandelijk en oplettend naar te kijken. Een uitzondering daargelaten: de scene waarin Robin Wright een (stukje van een) nummer ten gehore brengt op een podium. Het deed me ergens wat denken aan Club Silencio van Mulholland Drive en ik vond het indrukwekkend hoe ze er in geslaagd zijn om zoveel breekbaarheid te leggen in de handeling van een animatiefiguur. Althans, zo werkte dat moment voor mij wel.

Het is geen film waarvan ik zonder meer zal beweren dat hij op alle fronten helemaal geslaagd is, maar bovenal is het wonderlijke en fantasierijke aspect op een positieve manier bij me blijven hangen. Ik kijk er naar uit om hem eens te herzien en ik verwacht eigenlijk dat die herziening eerder een gunstig dan een negatief effect zal hebben op mijn beoordeling.

Indrukwekkende film!

Waar het voor mij juist een fijne bijkomstigheid dat niet de gehele film in animatie was!

Leuk idee en mooie animatie maar het wordt allemaal vele te rommelig gebracht en er zit ook nog eens veel te veel geouwehoer in. Had meer in gezeten, 3*

zooitje!

Visueel waarschijnlijk de bontste film die we dit jaar zagen, van Picasso tot de troetelbeertjes in één film en we wisten het al sinds Tarkovsky's Solyaris: Stanislaw Lem is briljante filmstof! Al deed me dit iets meer denken aan Oshii's Avalon.

De Oscars voor acteurs en actrices kunnen we subiet afschaffen en nog 20 jaar later kunnen we zelfs helemaal zonder de cinema.

Volgende herkijk gaan we wel eens beslissen of we het nog naar meesterwerk-status gaan verhogen, qua details lukt het echt niet om alles de eerste keer allemaal te zien.

Verder was ik voor het eerst sinds 1986 weer eens blij Harvey Keitel in een film te zien, ouder en mooier dan ooit tevoren.

Dit moet nog even napruttelen. Maar van bepaalde aspecten en delen van de film was ik zeker onder de indruk. Ben alleen wat confuus.

Halfje erbij toch maar. Ebt lekker na. 4* dus, ondanks een problematisch middenstuk (voor mij althans)...

Een goed animatie/drama/SF film...

Goed verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Bekende acteur Paul Giamatti en ook een

bekende actrice Robin Wright...

Een SF filmpje met een ellenlang animatiestuk. Een onzinnig verhaaltje en wat duurde dat lang. Heel jammer, de cast leek zo veel te beloven. Nee, niks voor mij, kostte me grote moeite om de film uit te kijken.

Het eerste deel van deze film vond ik best tof. Het idee is leuk en de scène waarin Wright wordt ingescand is prachtig. Zodra het animatiegedeelte begint, raakt de film me echter volledig kwijt. Opgeblazen, een overvloed aan ideeën zonder echte lijn, lomp en tegelijkertijd verward in zijn boodschap... ik vond het niks. Heel jammer. Van mij hadden ze de lijn van het eerste halfuur door mogen trekken en beter uit mogen werken.

Ambitieuze film, deels live-action, deels animatie, over een uitgerangeerde actrice (Robin Wright, die hier zichzelf speelt) die voor een duivels dilemma staat. Ze kan nog eenmaal een hoop geld verdienen door zich te laten inscannen, waarna haar gekloonde personage lukraak kan worden uitbesteed. Zelf mag zij dan echter nooit meer acteren. Een interessant en aktueel idee, dat gaandeweg helaas naar de achtergrond wordt verbannen. Zodra de film overgaat in animatie worden plot en thematiek steeds vager en vooral pretentieuzer. Jammer, want vooral het eerste gedeelte van de film bevat een aantal erg mooie momenten, met de lange monoloog van Harvey Keitel tijdens het inscannen van Wright als emotioneel hoogtepunt.

Lijkt me een bijzondere film- en hij staat nu op mubi

mubi=?

maar zoals je ziet is het een streamingdienst waar films maar 30 dagen opstaan.

Beetje jammer dat "psychedelisch" gelijk staat met iets wat uit de 60s/70s lijkt te komen. Deed me wat aan The Beatles denken, met wat oude Disney er doorheen. Vond het animatiegedeelte veruit het minst, want jammer is wat het eerste deel toonde best veel potentieel. Al ben ik het "films die kritisch kijken naar de filmwereld" motiefje ook wel een beetje beu aan het worden.

Apart is het wel, maar het tweede deel had stukken beter gemoeten.

Ik ben daar ook niet altijd kapot van, maar in deze tijd van deepfakecinema vond ik het openingssegment opvallend actueel. En dat voor een film uit een tijd dat digitaal acteerwerk nog in de kinderschoenen stond. Wel jammer dat de tweede helft van de film daar nauwelijks nog over gaat. Voelde haast alsof de concepten voor twee verschillende films op een wat onhandige manier aan elkaar zijn gekoppeld.