El Premio (2011)

El Premio werd in Berlijn door de internationale pers nogal lauwtjes ontvangen, maar dat vind ik niet terecht. De film is weliswaar zeker 20 minuten te lang, maar wel een prachtig gestileerde schets van het leven van de 7-jarige Cecilia, wiens moeder (met haar) op de vlucht is voor het militaire Argentijnse regime in de jaren '70 (hoewel dat in de film zelf niet wordt vermeld). Cecilia is ingeprent dat ze nooit mag vertellen wie ze is. De film schetst heel fraai hoe lastig dat voor de jonge, dromerige Cecilia is. Vol prachtige, vertederende scenes. Soms met teveel herhaling, dat wel.

Gelukkig bekroonde de jury de film wel: met de Zilveren Beer voor 'outstanding artistic achievement' gedeeld voor het camerawerk en het production design.

Markovitch is scenariste van de Fernando Eimbke-films Temporada de Patas en Lake Tahoe. El Premio is haar sterk autobiografische regiedebuut voor een lange speelfilm.

Een redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Prima achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Niet slecht...

Schitterende film.

Ge houdt het niet voor mogelijk hoe het jonge meisje de triestheid van het gebeuren zo expressievol weergeeft.

Gaat het nu om militaire repressie in Argentinië of wat dan ook, de manier om de droefheid van het individu weer te geven is meesterlijk.

De rechtuit wereld van het kind tov de taboewereld van de maatschappij waarin het verplicht wordt te leven is weer te vinden in de lange shots met de sprekende gelaatsuitdrukkingen, de natuurbeelden en een impressionant slot.

Een bravo voor de cineaste.