The Prowler (1981)

Prachtige slasher die op efficiënte wijze voortborduurt op de destijds zo succesvolle formule die massa's teenagers naar de bioscoopzalen wist te lokken. De openingsscène is een schitterende combinatie van ouderwetse romantiek en pure zwartgallige horror. De manier waarop een jonge soldaat door z'n verloofde wordt afgewezen, wordt zo dramatisch in beeld gezet dat je als kijker bijna niet anders kan dan sympathiseren met zijn brute wraak.

The Prowler, een erg origineel vormggegeven killer trouwens, is de rest van de film dan ook genadeloos en ruimt iedereen op die in z'n weg staat. De moorden zijn bloederig en het verhaal is, hoewel puur formulewerk, best nog verfrissend te noemen. Een vleugje drama, een snuifje romantiek, en dit alles in een dikke vette, cynische, horrorsaus.

Qua sfeer en muziek zit het ook allemaal goed. De typische jaren '70-'80 lifestyle wordt weer als vanouds mooi neergezet en kleurt van begin tot einde de hele setting. De special effects van grootmeester Tom Savini zijn wederom om van te snoepen en ook schrikmomenten zijn er genoeg. Op horrorvlak dik in orde dus, al heb je heel af en toe de indruk dat sommige scènes iets te lang duren. Maar dat is zowat het enige minpunt dat dit vergeten juweeltje op z'n kerfstok heeft.

Toppertje en zeker een van de betere slashers op de markt!

Absoluut mijn favoriete slasher. Heerlijk 70/80'er jaren sfeertje, goede soundtrack. Ik vind ook dat er beter geacteerd wordt dan in de meeste genre-genoten. De spanning is op sommige momenten om te snijden en de moorden zijn lekker bruut in beeld gebracht. Fantastisch

Typische jaren '80 slasher, die door de heerlijke effecten van Tom Savini boven het gemiddelde komt. Plot stelt niets voor en er wordt ook niet zo best geacteerd. Maar, zoals gezegd, de effecten, de sfeer en de muziek zorgen ervoor dat dit een lekkere slasher is.

Een dikke 3,5*

Geweldig sfeertje, toffe kills en een perfecte jaren '80 soundtrack. Effectief in zijn authenticiteit en de sterke spanningsboog. Iets wat je niet snel vindt in het slashergenre. The Prowler stevende af op een erg hoge score, tot de climax. Een einde dat best als een domper gezien mag worden. Ik had het liever 'bovennatuurlijker' gehad ala Halloween. Desalniettemin erg van genoten zo op de late zaterdag nacht.

3,5*

Erg prettige eighties promnight-slasher. De film doet met haar subgenre weinig bijzondere of opmerkelijke dingen maar doet het in ieder geval wel goed. Een zeer lekkere jaren '80 sfeer met goed gedecoupeerde moordscenes en erg prettige gore van Tom Savini. Enkele complimenten mogen ook uitgaan naar de look van de killer, erg pakkend. The Prowler biedt weinig bijzonders in idee maar is absoluut een geslaagde slasher met goeie gore.

Geweldige film met heel erg veel sfeer, en veel gore. Wat ik wel verwacht had maar wat ik dus niet zag aankomen was dat het gore er zo goed uitzag voor die tijd. Ik had al een aantal oude horrorfilms gezien, maar nergens zag het er zo goed uit als in deze film. Ook het acteerwerk was goed, nergens echt vervelende personages en de hoofdrolspeelster was goed gecast met haar mooie blonde koppie. De spanning was eigenlijk de hele film sterk aanwezig, en de killer zag er goed uit, eens lekker origineel in zijn soldaten outfit Vond dit echt een van de sterkere horrors uit de jaren 80. Heb er erg van genoten en ga hem snel nog eens kijken.

4.5*

Geweldige slasher. Vooral de killer is enorm cool en origineel vormgegeven, voelt ook echt icon-ish aan en zijn motief is ook erg dik in orde. Alleen de aanloop er naar toe werkt niet helemaal. Het wordt wel heerlijk dramatisch aangezet (ik kreeg een beetje een Casablanca deja vu) maar ik had liever gehad dat ik zijn wraak zeer plausibel vond maar bij de break-up vond ik Rosemary juist heel erg oprecht overkomen. Dit had wel botter gebracht mogen worden van mij.

De sfeer is formidabel, de kills zijn full frontal, bloederig en vaak ook erg origineel. Dit is wel een typische slasher maar de uitwerking is zo origineel. Dit is een horrorfilm maar ook wordt er effectief gebruik gemaakt van drama segmenten. Gore was ook erg dik in orde voor een film uit de jaren 80. Geweldige film en zonder twijfel één van de beste slashers en horrors die ik ooit zag. Dit is een favorietje van me geworden. Heerlijke sfeer, een coole killer met een motief, toffe kills en het gore gehalte is dik in orde. Wat wil je nog meer?

Absoluut één van de betere slashers. Een subgenre waar ik steeds meer van ga houden. Zeker wanneer ze zo'n über dikke sfeer voortbrengen zoals bij Prowler het geval is.

Eigenlijk is alles al vaak genoeg opgenoemd hier, maar toch herhaal ik het nog even lekker, want het is echt zó ontzettend goed dat het niets anders dan lof zou mogen ontvangen. O.a dankzij een geweldige killer, die zowel qua vormgeving als manier van killen spot on is.

De effecten zijn fantastisch, briljant in beeld gebracht en zeker de braafste niet. Ondersteund door de heerlijke soundtrack gaat het in een sneltreinvaart aan je voorbij, dit kan niet lang genoeg duren voor de liefhebbers!

Joseph Zito heeft een meesterwerkje afgeleverd, een heerlijke klassieker. Één die verbazingwekkend genoeg zeer weinig stemmen heeft mogen ontvangen op MM, terwijl het tot de beste behoort. Ook wel leuk dat hij m'n favo Friday the 13th deel achter z'n naam heeft staan .

Jaren '70 en 80's slashers zijn een guilty pleasure van me.
Zelden vind ik ze echt goed, maar ik kan er altijd erg van genieten. Brute, bloederige moorden, de oppervlakkige karakters die zo grappig kunnen zijn en de sfeer die die films zo kenmerkend maken.

The Prowler leek dan ook verplichte kost voor mij te zijn als ik de reacties hier las.
Toch wist deze film mij niet te pakken.

De film komt naar mijn mening nooit echt lekker op gang, vooral tijdens het middenstuk lijkt het even stil te vallen. De gore viel mij ook erg tegen, daarnaast zijn er ook niet al te veel moorden dus in het geheel gezien is er ook gewoon weinig gore.
Het einde vond ik dan het beste moment van de film, creepy dat dode stel onder de douche en toch nog fijne gore van Savini in de vorm van het exploderende hoofd.

Misschien dat deze film mij beter bevalt bij een herziening, hoewel dit meestal niet de films zijn die een herziening nodig hebben.

Lekkere slasher zeg.. Een paar snoeiharde kills, een indrukwekkende moordenaar en vooral spannend gemaakt met de achtervolgingsscenes, lichtje-aan-lichtje-uit en de nadrukkelijk aanwezige score, misschien iets té luidruchtig zelfs.

De veelgeroemde bajonet is tof, maar het bruutste vind ik de moord in de badkamer. Erg fijnzinnig hoe die gillende naakte meid wordt gespiest en je de riek over de tegeltjes achter haar omhoog hoort schrapen

Jammer dat sommige scenes te lang duren om spannend te zijn waardoor het z'n doel voorbijschiet. En het motiefverhaal hmm tja.. wel oké maar zit me niet helemaal lekker. Buiten dat is het een prima film, vooral gedragen door een paar overtuigende moorden. The Prowler wordt niet echt beschouwd als top slasher / is nogal onbekend, maar dit soort kills zouden zeker niet misstaan hebben in een Halloween om maar wat te noemen..
3,5 - 4*

Sfeervolle slasher.

Toevallig van de week The Burning gezien, ook met Tom Savini als make-up artist. Maar hier komt zijn werk toch beter tot z'n recht. Veel 80ties slashers lijden onder een aantal vervelende kwalen zoals een matige verhaalopbouw, te voorspelbare kills, slechte cinematografie, een flauwe komische ondertoon en een moordenaar die plotseling bovenmenselijk blijkt. The Prowler heeft hier gelukkig geen last van.

Aan het begin van de film wordt even kort uit de doeken gedaan wat de beweegredenen van de moordenaar zijn, die overigens prachtig is gekostumeerd. Dan volgen al snel de eerste moorden. Goed camerawerk hier; geen lompe killer view en bonkende hartslag vooraf, maar vlugge bewegingen en een bajonet of hooivork die uit het niets verschijnt. Ook geen jengelende muziek als 'ondersteuning'. Creëert heel wat meer spanning dan de voorspelbare bloed fonteinen uit de bekendere slashers.

Uiteindelijk vallen er weinig slachtoffers, maar er zitten wél een aantal hele goede momenten tussen. Met name de donkere (buiten) scenes springen er voor mij uit. Die leken ook werkelijk donker en niet afgeplakt met een donker filter voor de camera. Het einde van de moordenaar tot slot is ook fenomenaal in beeld gebracht met zijn ontploffende hoofd.

Misschien wel de beste 80ties slasher. 3,5*

De regisseur van de beste Friday the 13th uit de serie, samen met koning van de slasher, Tom Savini, die het ook nog eens zijn beste werk noemt. Als dat je als slasherfan nog niet doet watertanden, dan weet ik het ook niet meer. Mijn verwachtingen waren hoog.

En eerlijk is eerlijk, het eerste half uur van The Prowler is horror op zijn best. Er wordt meteen vanaf het begin een sterke sfeer neergezet. Maar de grote held van de film is Savini, de man die als geen ander jong volwassenen op sterke en erg amusante wijze om zeep kan helpen. Zijn werk is hier weer eens voortreffelijk, met name de scènes in de douche en het zwembad zijn om in te lijsten. En als laatste is er onze moordenaar zelf, die nog wel wat credit mag krijgen. Hij is lekker bruut en heeft met zijn hooivork een amusant wapen tot zijn beschikking, maar vooral zijn mysterieuze voorkomen maakt hem tot een ideale antagonist.

Iets minder interessant zijn de protagonisten, ik was het duo Mark en Pam dan ook al vrij snel zat. Vooral leuk dat het tweetal gezellig gaat zitten kibbelen, nadat ze net het lichaam van een goede kennis hebben gevonden.Wat moet de kijker daarmee? En dit vroeg ik me wel wat vaker af bij de film. Want wat moest de kijker met die dronken jongen in de cel, dat vrijende stelletje of dat dansfeest in het algemeen? Had best wat mee gedaan kunnen worden, mijn inziens. Zeker omdat de film grotendeels bezig is met spanning opbouwen. Maar dan op een manier waardoor scenes echt tot vervelends toe worden gerekt. De ellenlange scenes van iemand die zich (voetje voor voetje, heel voorzichtig, heel langzaam) door een donker huis beweegt, gaan echt vrij snel vervelen. En dan heb je ook nog dat lachwekkend langgerekte moment waar de protagonist onder een mopje palmfluit die Randy Quaid- achtige hillbilly met geweer lang zit aan te gapen. Zo slecht dat het bijna weer leuk werd.

Stiekem had ik gehoopt dat de film aan het einde nog even flink terug zou grijpen, een veelvoorkomend fenomeen bij de slasher. Helaas gaat dit niet op voor The Prowler. Ten eerste vraag ik me echt heel sterk af waarom Mark niet werd vermoord. En ook al was er een reden, ik had het toch graag gezien. Wat ik niet graag had gezien was de identiteit van de moordenaar, maar helaas besloot men het wel te doen (vaarwel, ijzersterk mysterie en hallo, whodunnit). Een jammerlijke beslissing. En als laatste was het einde een aardige ode aan Carrie, maar verder een nogal flauwe afsluiting. Had toch heel wat leukers uit kunnen rollen. En dat geldt voor de hele film; The Prowler vermaakt en is op bepaalde fronten een erg sterke horror. Maar het was niet die ijzersterke slasher waar ik stiekem toch op had gehoopt.

3 sterren.

Deze serial killer horror zet veel in op lange "sneaking arounds" in lege huizen en dat verveelt toch wel geleidelijk. De duistere gespannen sfeer, creepy killer en expliciete moorden zijn meer dan welkom naast deze lange saaie wandelingetjes. Het einde heeft mij verrast omdat de makers de kijker met succes op het verkeerde spoor zetten... het leuke gesprek tussen de hulpsheriff en de dikke luie toezichter van de camping was het soort humor dat ik wel kan smaken in zo'n film. . De laatste scène voelde erg knullig en misplaatst aan alsof de makers zich plots herinnerden dat het koppel nog niet was gevonden .

Ook na een herziening blijft dit op 3,5* staan.

Het leek alsof ik nergens echt lekker in de film kwam. De spanning kwam bij mij niet aan en de characters zijn enorm duf. Ik miste de humor die gedeeltes moest opvullen wanneer de killer niet bezig was want op één scene met de camping toezichter na was er qua humor weinig te beleven. Ook de al zo geroemde sfeer vond ik toch wat tegenvallen. Zeker als je het vergelijkt met de geweldige sfeer in m'n favoriete slasher 'The Burning'.

Pluspunten zijn wel Tom Savini die weer een knap staaltje gore aflevert. Ook de killer is enorm awesome. Z'n militaire kostuum was enorm creepy en het was best aardig om te zien hoe hij zich 'opmaakte' voor het bal. Gelukkig waren de laatste 20 minuten wat spannender dan de rest van de film want dan ben ik bang dat het slechts 3* was geworden.

Overigens ook een behoorlijk vreemd einde met die gozer in de badkamer. Sinds wanneer leef je nog wanneer je een dolk verticaal door je hoofd hebt gekregen??

Redelijk slasher filmpje. Qua sfeer zit het wel goed, met uitstekend in beeld gebrachte gore en een werkelijk eng ogende killer. Ook het acteerwerk was nog best te pruimen voor een slasher. Helaas faalt de film erin echt spanning op te bouwen doordat een aantal scènes domweg te langdradig zijn en tevens haalt de film er allemaal bijzaken en personen bij die verder totaal geen functie in het verhaal hebben wat de vaart er ook een beetje uithaalt.

Niet een heel enge, wel een lekker gore film. Leuk om een keertje gezien te hebben. 2,5*

Soldaat met een hooivork. Oké. Mooie opening en als 1980 van start gaat, heeft het meteen zo'n typisch sfeertje te bieden. Dat en de eerste twee moorden, beiden in en rond water, is smullen geblazen, maar daar omheen heeft Zito het minder voor elkaar. Beetje sluipen en trippelen in het donker en daar komt ie dan, de kil.. Nee, weer een bekende of zoiets. Andere scènes slepen wat te lang aan, terwijl een feest vol slachtoffers min of meer onbenut wordt gelaten. Zo verliest het wat te vaak z'n grip voor mijn gevoel. De finale heeft het dan ook niet meer, alhoewel de afsluiter nog wel een opvallende is.

Qua verhaal en uitvoering, deed deze Horror film me erg denken aan de eveneens vroegere Horror reeksen "Halloween" en "Friday the 13th" (die beiden wel beter en leuker zijn) en de laatste eveneens, omdat in deze film ook wat bloot te bewonderen is en dat tijdens de douche scene van de de rondborstige Sherry (gespeeld door Lisa Dunsheath), welke fraai en gedetailleerd in beeld werd gebracht (o.a. van bovenaf) en dan inclusief de brute moord op haar.

In dit eenvoudige, clichématige en voorspelbare verhaal, draait het om een een sluiper (oftewel de film titel "The Prowler") die tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt afgewezen door zijn verloofde Rosemary middels een brief en bij terugkomst in Amerika haar en haar nieuwe verliefde vermoord op een feestelijke bijeenkomst met een hooivork (dit allemaal in de eerste 10 minuten van het verhaal) en vijfendertig jaar later weer terugkeert op de dezelfde locatie waar nu een "promnight" wordt gehouden en dan weer dodelijk toeslaat onder de vrouwen met zijn hooivork en bajonet.

Omdat de film inmiddels al behoorlijk gedateerd is en daarmee ook oubollig oogt, kon deze film me op de mooi (dankzij make-up artiest Tom Savini) en hard in beeld gebrachte moorden (o.a. tijdens de douche en in het zwembad) niet echt boeien en vermaken en spannend werd het eigenlijk nergens. Het verhaal en verloop ervan is ook vrij standaard en wie er achter de sluiper zit (zijn gezicht, welke iets later explodeert vanwege een geweer, wordt pas op het einde getoond), was ook niet bepaald verrassend omdat het natuurlijk ging om een op leeftijd zijnde persoon en daarvan spelen er niet zoveel van mee in dit verhaal. De film duurt met circa 85 minuten gelukkig niet lang, maar desondanks heb ik regelmatig wat vooruit zitten te spoelen. De onbekende cast kon me eigenlijk ook niet echt bekoren en zeker niet de sullige hoofdrolspelers Christopher Goutman (in de rol van politieagent Mark London) en Vicky Dawson (in de rol van Pam MacDonald die de vriendin is van Mark London en welke aanwezig is op de "promnight"). De laatste was ook niet echt een fraaie verschijning (een beetje een hork) om naar te kijken.

Had ik deze Horror film begin jaren 80 voor het eerst gezien (dan was ik ook nog een tiener), dan had hij me waarschijnlijk beter bevallen. Maar nu kon deze film me niet meer bekoren en is hij inderdaad ook niet meer dan leuk om eens gezien te hebben.

The Prowler is voor een groot gedeelte niet heel veel nieuws onder de zon. Alle clichés zijn aanwezig. De film heeft verder geen bijzonder goed plot, het acteerwerk is niet overdreven goed en heel eng is het ook allemaal niet. Toch zijn er drie of nee...vier dingen waardoor deze film meer dan goed te kijken is. Ten eerste: het begin. Wat iets anders is dan doorgaans. Het start met een liefdes-afscheidsbrief aan een soldaat in de tweede wereldoorlog. Bij terugkeer vermoord hij zijn ex-geliefde en haar vriendje. Direct heerlijk bloederig in beeld gebracht. En wekt ook enige sympathie op voor de killer. Ten tweede is daar Vicky Dawson zij is de final girl en komt heel geloofwaardig over. Zij bezit voor die tijd toch al wat girlpower. Ten derde is de killer erg gaaf om te zien. Zijn kostuum is meesterlijk bedacht. En als vierde is er dan nog iemand die eigenlijk niet in beeld is maar wel de grootste bijdrage aan de film levert! Tom Savini! Zijn special effects maken deze film. Hij begrijp als geen ander dat je een slasher kijk voor maar één ding en dat is bloed. En die krijg je dan ook ruimschoots in beeld te zien. Slasher-films kende in de jaren'80 zijn hoogtijdagen en deze hoorde zeker bij de betere uit zijn tijd!

The Prowler verteld het verhaal van een een militair uit de tweede wereldoorlog. Als hij terug komt van het front in 1945 komt hij erachter dat zijn lief hem heeft verlaten voor een ander en hij slaat aan het moorden. Jaren later is een er weer een moordenaar in de buurt.

The Prowler past helemaal in het rijtje Halloween en Friday the 13th. De film onderscheid zich door de sterke backstory. Jammer (en vreemd) eigenlijk dat de film na het sterke intro in de jaren '40 zich ineens weer in de jaren '80 afspeelt.

De film is degelijk opgenomen (helemaal in de stijl van Friday the 13th) en de kills zijn goed verzorgd door de grote Tom Savini. De onderwaterkill was bijzonder indrukwekkend. De muziek van Richard Einhorn was effectief voor de spanning.

Al met al vond ik het een vermakelijke slasher, vooral omdat het acteerwerk zeker niet onaardig was en het wel een fijn sfeertje had. Toch vond ik het einde maar wat afgeraffeld en werd de film nergens echt heel sterk.

De slasher zal nooit m'n favoriete subgenre worden, maar The Prowler was dan wel weer een meevallertje. Uiteraard is er weer een verklede mafkees die om geesteszieke redenen op het moordpad gaat, maar bij The Prowler gebeurt het wel op een wijze waardoor het nog wel te pruimen is. Zo is er zowaar een sterk begin en laat de moordenaar hier geen belachelijk lange tijd op zich wachten, en is het kostuum en moordwapen niet al te vervelend gimmicky; en ook is het slachtvee niet zo bloedje-irritant als in menig andere slasher. Verder vrij aardige kills en een sfeertje wat meer neigt naar grimmigheid dan naar knipogen en slechte grappen. Er is me nog wel het een en ander onduidelijk, maar toch: in z'n genre vond ik dit toch alleraardigst.

Een aardige slasher. Traag en ook wel wat fantasieloos, maar met een goeie killer en met goeie kills. Als geheel niet bovenmatig spannend met af en toe zelfs echt saaie momenten. Killer, kills en apotheose maken de film aardig.

Veel scènes zijn saai en mislukt enerverend. We zien veel langdurige scènes in met schaduwen bevolkte panden, waarin elke hand op een deurknop een aanzwelling van de muziek betekent. Schrik? Eén keer. Na de tweede en zoveelste keer niet meer.

We zien veel jump scares. De meeste voorspelbaar en aangekondigd. Een enkele is verrassend. De meeste echter niet. De meeste zijn te flauw voor woorden.

We zien veel kills. Zonder uitzondering spannend uitgevoerd. Goeie sfx. Verrukkelijk en bloederig hak- en snijwerk valt ons ten deel. De verantwoordelijke killer is een vakman en maakt een prima indruk. In nevelen gehuld en in een horrorwaardige outfit struint hij over de campus van de universiteit en zaait er angst en verderf. Echt een prima killer.

De slotacte is uitstekend. De regisseur doet er een tandje tempo bij. Zeker in vergelijking met het bedaagde tempo van de rest van de film. De spanning stijgt. De laatste 20 minuten vliegen voorbij.

Zonder behoorlijke apotheose had de film minder indruk achtergelaten. Ondanks de aangename killer en kills. Met deze apotheose is het nog een aardige film geworden.

Hier had ik toch iets meer van verwacht, tuurlijk prima Savini-fx, maar de bodycount ligt wel erg laag voor een slasher. En het tempo is echt veel te laag, als het dan nog nagelbijtend spannend was, nee we moeten het wat dat betreft doen met veel jump-scares. Gemiddelde 80's slasher en met die prom night had ook veel meer gedaan moeten worden.

Degelijk horrorfilmpje met een paar toffe kills. De killer is leuk en heeft ook een interessante voorgeschiedenis die het geheel toch wel wat inhoud geeft. De toegevoegde slotscène verwacht de kijker eigenlijk niet meer, maar is wel leuk. De cast zelf is eerder matig. 6/10

Op de tijdlijn der Amerikaanse slashers is dit een vroege en ook nog een erg goede. Bevat uiteraard wel nogal wat verhaaltechnische overeenkomsten met andere slashers uit die tijd maar dat deert niet. Het oogt allemaal fris en monter, en dat vroege eighties sfeertje is nu ook eenmaal onbetaalbaar. De gore is meer dan behoorlijk maar wat wil je wanneer Tom Savini betrokken is bij het project. Verder vond ik het echt wel een spannende film die zich afspeelt in een typisch slaperig stadje. Het moordend gedeelte speelt zich ‘s nachts af en dat zorgt uiteraard voor nog meer animo met allerlei schaduwrijke plekjes. Erg fijn dat er ook een komisch stukje inzat: de scene met de corpulente hotelhouder is helemaal geweldig. Ook de finale scene waarin de redder van Vicky Dawson wordt omver geknald is een pareltje. Prima in beeld gezet en ondersteund door een uiterst effectieve score. Topper!

The Prowler

Ik had hier wel meer van verwacht.

Het grootste pluspunt waren de kills die mooi in beeld zijn gebracht en de killer zelf, maar voor de rest is 't zo langdradig en soms gewoon saai terwijl deze film maar anderhalf uur duurt. Ik vond het ook nergens echt spannend. De acteurs waren ook niet echt kleurrijk en sommige beslissingen waren weer eens questionable.

3 sterren.