The Headless Horseman (1922)

Moeilijk om doorheen te komen.

Visueel voor mij niks meer aan te beleven, slap-stick humor en onserieus acteerwerk. Het grootste probleem is echter de pogingen om het gebrek aan spraak te compenseren. De teksten zijn vervelend en muzikaal is het soms nog redelijk, maar de constante aanwezigheid ervan begint na a few minutes in al hevig te irriteren.

De Headless Horseman heb ik overigens niets van gezien. Hier kan ik niets mee, bah.

0,5*

The Legend of Sleepy Hollow is een van de populaire Amerikaanse spookverhalen. Het duurde dus niet lang of het korte verhaal werd verfilmd. Deze versie uit 1922 is de enige van de drie stille verfilmingen die is bewaard gebleven. Het was eveneens de langste van de drie en werd geheel opgenomen met een nieuwe duurdere techniek (Panchromatische film die blauw niet langer spierwit maakte, en rood zwart) In deze versie zijn vele zaken tot in kleine details rechtstreeks uit het korte verhaal gehaald. (misschien wel de meest nauwkeurigste) Er werd gefilmd in de Hudson Valley-regio en rond Tarrytown, NY, de locatie van Irving's verhaal, om te proberen om zelfs met de setting en het landschap zo trouw mogelijk te blijven. Maar hier stuit je ook op een probleem er moet zeventig minuten worden gevuld. Die lengte wordt vaak in beslag genomen door de gedachten en plannen van Ichabod Crane. Om nog iets spannends te tonen komt men met een verzonnen subplot met pek en veren in het midden van de film om de zaken uit te rekken. De Ruiter zonder Hoofd komt slechts in twee scenes voor één keer aan het begin en opnieuw in de finale, en dat is te weinig! Deze film is niet slecht maar ook niet bepaald goed, en zal door de eerste verfilming van het verhaal en de techniek historische waarde bezitten maar het laat niet het beste van het stille tijdperk zien.

Een film die de Amerikaanse legende gebruikt om zijn inhoud vorm te geven, maar vergeet dat dit deels een griezelscenario moet voorstellen. De horror binnen deze relatief korte horrorkomedie komt namelijk zeer beperkt voor de dag en omtrent enkel 5 minuten van de film. Erg jammer, want het is namelijk niet zo dat de humor geweldig weet te werken. De personages zijn erg flauwtjes vormgegeven en de inhoud concentreert zich herhaaldelijk op de minder interessante aspecten van de legende. De nogal wazige en uitgeveegde kwaliteit van de film weerhoudt het gebeuren er bovendien van om een overtuigende sfeerzetting op te roepen, waardoor het authentieke gevoel en wat geslaagde stunts de enige insteken zijn die het project bonuspunten opleveren.