Circumstance (2011)

Niet echt geslaagd drama ik kon maar geen band met de familie krijgen en ik mis de betrokkenheid tussen mezelf en de karakters uit de film.

Ik ben een groot van van films uit Iran en Irak maar deze kon me maar matig bekoren.

Circumstance is een mooie film over het leven van twee beeldschone, rebelse jonge vrouwen in het ooit zo moderne, maar nu streng islamitische Teheran.

De film ziet er fantastisch uit, onder andere door de oogverblindende schoonheid van de lesbische seksscénes, maar ook door het puike camerawerk, mooie kleuren, close-ups op goede momenten..erg goed verzorgd. De scénes in de nachtclub waren erg goed. Op het acteerwerk heb ik ook niets aan te merken.

Typerend hoe de toch zeer gematigde / moderne vader in een hoek werd gedrukt door de maatschappij, en dit later probeert aan zijn dochter uit te leggen tijdens een bergwandeling.
Ontroerend, en zeker iets om over na te denken...

Indrukwekkende film, mooie liefdevolle film !! super geacteerd

Goeie film over twee Iraanse meisjes die wat meer voor elkaar voelen dan alleen vriendschap. Het eerste gedeelte behandelt de ontluikende liefde tussen deze twee meisjes die een ogenschijnlijk 'normaal' leven lijden. Echter verschilt de positie van de vrouw in deze cultuur nogal tegenover de westerse wereld. En dit wordt dan ook duidelijk in het tweede gedeelte dat wat grimmiger is en ook wat meer plotvorming heeft. Mooi in beeld gebracht allemaal, maar soms wat te onsamenhangend om echt indruk te maken.

Een mooie dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Perfect achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)..

Super mooi HD kwaliteit...

Dit taboedoorbrekende drama is het debuut van regisseur Maryam Keshavarz, waar ze op het Sundance Film Festival de publieksprijs mee won.

Zag deze toevallig op Film 1 want anders zou ik hem nooit hebben gezien. Het is opzicht best een redelijk drama waarvan vooral het visuele gedeelte eruit spat (ook muzikaal zat het wel goed). De dames mochten er visueel natuurlijk ook wezen en dan met name de fraaie Sarah Kazemy (een soort van combinatie tussen Monica Bellucci en Salma Hayek). Buiten dat de dames er fraai uitzagen acteerden ze ook nog eens sterk, dat geldt eigenlijk trouwens voor de gehele cast. Het verhaal zit trouwens best aardig in elkaar en weet ook te wel te boeien. Geen hoogvlieger deze film maar wel aardig om eens gezien te hebben.

U heeft zo van die vooroordelen over Iran: censuur, repressie, zedenpolitie, omkoping en religieuze wetgeving. Regisseuse Maryem Keshavarz, die haar land enkele jaren geleden ontvluchtte, kan ze helaas bevestigen.

Circumstance is in de eerste plaats een erg triestige film. Op het einde van de tragedie is de vooruitstrevende vader mee aan het bidden met de fanatieke broer, en trekken de twee protesterende vriendinnen het land uit. Iedereen in een hoekje gedreven, het protest gedoofd, en het systeem gewonnen. Moeten we "de realiteit dan maar accepteren?" Misschien is het beter dat die cynische visie niet in handen komt van lokale verzetsleden. Maar het heeft wel een verdomd goede film opgeleverd.

Ja, mooi. Sensueel ook. Mooi inkijkje in de Iraanse wereld (daar ga ik gemakshalve maar vanuit) en wat zo leuk is, is dat dit net een wat gegoede familie is waardoor je eens een wat ander beeld krijgt van zo een land. Maar ook de besloten feestjes, lichtjes en fijne soundtrack maken dit erg fijn kijkvoer. En dan heb ik de twee aantrekkelijke actrices nog niet genoemd. Inhoudelijk fladdert het echter te veel kanten uit en lijkt er soms maar wat bij te hangen. Natuurlijk komt de thematiek rond geloof en onderdrukking veel naar voren, maar voor mijn gevoel was het bijzaak en dus geen film vol grootse gebaren maar een kleine film over de relatie tussen de meisjes. Die vader aan het eind die ineens meedoet met de broer in zijn gebeden, waar kwam dat nu ineens vandaan? Van zo'n broer (en al die types als hij) krijg ik wel jeuk trouwens. In het openbaar van alles afkeuren, maar wel gewoon een harde plasser krijgen van mooie meisjes. De viezerik. 3,5*.

Tegenstelling tussen een naar een westerse samenleving snakkende jeugd en de traditionele Islam cultuur.

Bovendien komt een lesbische relatie aan bod waardoor deze "Circumstance" toch een dubbele thema te verwerken heeft en dit op een behoorlijke manier doet.

Goede vertolkingen en enkele markante scènes.

Het verhaal van twee jonge vrouwen in modern Iran. Hun lesbische relatie is maar een deel van het verhaal en wordt zeker niet gratuit weergegeven. Je ziet hoe de ouders worstelen met de waarden van hun kinderen. Zij komen uit een tijd waarin ze in het verzet gingen met de Iraanse revolutie eind jaren '70. We zien soms foto's uit de jaren '70 waarin de bevolking vrijer leek te zijn, maar ze waren toen onder het bewind van een dictatuur dat door het westen vanwege olie, werd gesteund. Een verzet van mensen met een eigen gedacht: studenten, intellectuelen, kunstenaars, maar ook religieuzen. Die laatste groep nam uiteindelijk de macht over zodat de wetten van de dictator werden vervangen door een conservatieve islam-wetgeving. De ouders leven nog wat met het idee dat ze er verbeterd zijn. In hun ogen werd Iran bevrijd.

Zij zijn ondertussen ook op een leeftijd dat ze sowieso wat conservatiever zijn. Ze houden nog wel vast aan tradities en de grote bekommernis van de vader is vooral dat zijn zoon niet aan de drugs zit. Hij heeft zelf als rebel waarschijnlijk veel buiten den lijntjes gekleurd, maar nu hij ouder is doet hij dat toch niet meer en botst dus ook niet met de wet. Als de zoon de drugs vervangt door geloof, zie je stilaan de bezorgdheid in de ogen van de ouders. Niet vanwege het geloof zelf, maar de bezorgdheid dat hij naar het fundamentalisme afzakt. De dochter ziet het met lede ogen aan. Ze leeft in een wereld achter de schermen, zowel met de drugs en de feestjes als met de stiekeme relatie met haar vriendin. Dingen die uiteindelijk helaas niet lang zullen blijven duren in het huidige Iran. De wereld stort dan beetje bij beetje in elkaar.

De kracht van de film is dat je de hele tijd (zeker in de tweede helft van de film) een spanning voelt. Tussen Atafeh en Shireen omdat hun relatie geen lang leven gegund is. Tussen de ouders en hun zoon vanwege de vlucht naar de religie. Terwijl de eerder ontspoorde Mehran zijn plaats gevonden heeft als fundamentalist bij de zedenpolitie, gaat de wereld van de rest van de familie en de vriendin juist aan het wankelen. Ze moeten meer en meer balanceren in het leven met de vernieuwde relatie met Mehran.

De film werd gemaakt in Libanon omdat het natuurlijk niet in eigen Iran kon gemaakt worden. Ook in Libanon moesten ze met een film als dit voorzichtig zijn, wat een natuurlijk spanning bij de acteurs veroorzaakte. En dat is op zich wel passend bij hun personages, zodat de karakters eens te meer geloofwaardig overkomen. Mooie film die op het eerste zicht wat banaal lijkt te zijn, maar waar ik toch heel de tijd geboeid naar keek. De sfeer was duidelijk voelbaar en Mehran speelt imo de bad guy van het verhaal (wat de acteur goed gedaan heeft natuurlijk).

Voormalig junkie Mehran [Rez Sixo Safai] keert terug bij zijn liberale familie met een uiterst fundamentalistische visie van de islam. Vooral zijn moeder [Nasrin Pakkho] neemt het allemaal voor lief, maar zijn zusje Atafeh [Nikohl Boosheri] heeft haar eerste lesbische relatie met Shireen [Sarah Kazemy]. De situatie wordt nog nijpender wanneer Mehran zich door een recruiter [Amir Barhashi] laat overhalen om als informant te werken voor de Iraanse zedenpolitie. De thema’s zijn interessant en actueel en Keshavarz benadrukt de liberale kant van de Iraanse samenleving die buiten eigen land nauwelijks bekend is, maar het oppervlakkige scenario en de rommelige structuur zorgen soms voor verwarring en verpesten iedere kans op spanningsopbouw of empathie voor de hoofdpersonen.