Circumstance (2011)

horror

Tegenstelling tussen een naar een westerse samenleving snakkende jeugd en de traditionele Islam cultuur.

Bovendien komt een lesbische relatie aan bod waardoor deze "Circumstance" toch een dubbele thema te verwerken heeft en dit op een behoorlijke manier doet.

Goede vertolkingen en enkele markante scènes.

Het verhaal van twee jonge vrouwen in modern Iran. Hun lesbische relatie is maar een deel van het verhaal en wordt zeker niet gratuit weergegeven. Je ziet hoe de ouders worstelen met de waarden van hun kinderen. Zij komen uit een tijd waarin ze in het verzet gingen met de Iraanse revolutie eind jaren '70. We zien soms foto's uit de jaren '70 waarin de bevolking vrijer leek te zijn, maar ze waren toen onder het bewind van een dictatuur dat door het westen vanwege olie, werd gesteund. Een verzet van mensen met een eigen gedacht: studenten, intellectuelen, kunstenaars, maar ook religieuzen. Die laatste groep nam uiteindelijk de macht over zodat de wetten van de dictator werden vervangen door een conservatieve islam-wetgeving. De ouders leven nog wat met het idee dat ze er verbeterd zijn. In hun ogen werd Iran bevrijd.

Zij zijn ondertussen ook op een leeftijd dat ze sowieso wat conservatiever zijn. Ze houden nog wel vast aan tradities en de grote bekommernis van de vader is vooral dat zijn zoon niet aan de drugs zit. Hij heeft zelf als rebel waarschijnlijk veel buiten den lijntjes gekleurd, maar nu hij ouder is doet hij dat toch niet meer en botst dus ook niet met de wet. Als de zoon de drugs vervangt door geloof, zie je stilaan de bezorgdheid in de ogen van de ouders. Niet vanwege het geloof zelf, maar de bezorgdheid dat hij naar het fundamentalisme afzakt. De dochter ziet het met lede ogen aan. Ze leeft in een wereld achter de schermen, zowel met de drugs en de feestjes als met de stiekeme relatie met haar vriendin. Dingen die uiteindelijk helaas niet lang zullen blijven duren in het huidige Iran. De wereld stort dan beetje bij beetje in elkaar.

De kracht van de film is dat je de hele tijd (zeker in de tweede helft van de film) een spanning voelt. Tussen Atafeh en Shireen omdat hun relatie geen lang leven gegund is. Tussen de ouders en hun zoon vanwege de vlucht naar de religie. Terwijl de eerder ontspoorde Mehran zijn plaats gevonden heeft als fundamentalist bij de zedenpolitie, gaat de wereld van de rest van de familie en de vriendin juist aan het wankelen. Ze moeten meer en meer balanceren in het leven met de vernieuwde relatie met Mehran.

De film werd gemaakt in Libanon omdat het natuurlijk niet in eigen Iran kon gemaakt worden. Ook in Libanon moesten ze met een film als dit voorzichtig zijn, wat een natuurlijk spanning bij de acteurs veroorzaakte. En dat is op zich wel passend bij hun personages, zodat de karakters eens te meer geloofwaardig overkomen. Mooie film die op het eerste zicht wat banaal lijkt te zijn, maar waar ik toch heel de tijd geboeid naar keek. De sfeer was duidelijk voelbaar en Mehran speelt imo de bad guy van het verhaal (wat de acteur goed gedaan heeft natuurlijk).

Voormalig junkie Mehran [Rez Sixo Safai] keert terug bij zijn liberale familie met een uiterst fundamentalistische visie van de islam. Vooral zijn moeder [Nasrin Pakkho] neemt het allemaal voor lief, maar zijn zusje Atafeh [Nikohl Boosheri] heeft haar eerste lesbische relatie met Shireen [Sarah Kazemy]. De situatie wordt nog nijpender wanneer Mehran zich door een recruiter [Amir Barhashi] laat overhalen om als informant te werken voor de Iraanse zedenpolitie. De thema’s zijn interessant en actueel en Keshavarz benadrukt de liberale kant van de Iraanse samenleving die buiten eigen land nauwelijks bekend is, maar het oppervlakkige scenario en de rommelige structuur zorgen soms voor verwarring en verpesten iedere kans op spanningsopbouw of empathie voor de hoofdpersonen.