Elles (2011)

Vanaf 10 mei in de bioscoop (Wild Bunch)

Prima film. Hoop sex, maar best smaakvol.

Verhaal wat magertjes en niet uitgewerkt.

Extra aandacht voor Joanna Kulig, dat is de nieuwe Johanson. Wat een lekkere actrice, die ook nog echt kan acteren overigens.

Weet iemand hoe dat liedje heet en door wie dat gezongen wordt o.a in de film uitgevoerd door die griezel met die gitaar en later door al die nette huisvaders?

Het uitgangspunt van deze film is wie de vrouwen achter de prostitutie zijn (wie zijn ze en wat beweegt ze). Meer concreet is dit een onbevooroordeeld, maar al te eenvoudig, niet helder en halfslachtig verhaal over twee prostituees en een welgestelde huisvrouw onder het motto: keuzes en vrijheid hebben te maken met het hebben van geld (maar eigenlijk wist ik dat al). De getoonde seksbeelden zijn in het algemeen duidelijk, maar nergens sensationeel. Juliette Bimoche is mooi en geloofwaardig met een mix tussen burgelijk en onafhankelijk. Dat kan niet gezegd worden van de meeste mannen die voorbijkomen. "Alle mannen in Elles zijn zielig, gewelddadig of lui", las ik in een recensie. Ze zien er bovendien onsmakelijk uit.

Het uitgangspunt is Anne en niet de vrouwen achter de prostitutie. Deze studentes zetten haar slechts aan het denken over haar eigen leven en helpen haar weer het juiste pad te vinden. Uiteindelijk is Anne degene die geholpen (moet) word(en)

De wat late ontluiking van Anne, de toch wat ongeloofwaardige combinatie van naieve huisvrouw en tegelijkertijd ook door de wol geverfde journaliste... zoals gewoonlijk tamelijk subliem neergezet door Juliette Binoche, hoewel me tijdens deze film toch ook af en toe een klein twijfeltje over haar acteerprestaties bekroop. De scene waar de dronken dames met volle mond praten - behalve ietsje onsmakelijk, vond ik het ook niet heel overtuigend. Heel erg is het overigens niet, het verhaal is overduidelijk een veel zwakker punt van deze film - zeker achteraf valt het wat tegen. Naief zwalkend, kop noch staart, motief noch doel.

Maar wat een prachtig meisje is die Anaïs Demoustier. En daarmee niks ten nadele van hoe ze acteert, want dat klopt ook nog eens prima. Dat maakt de film dan toch weer heel erg de moeite waard. En het blijft eigenlijk ook wel zo dat ik een film met Binoche erin toch nauwelijks slecht kan vinden.

@93.9 liedje heet Les feuillesmortes ook orachtig dor Juliette Greco

Ik ben een liefhebber van films met Juliette Binoche, maar ik heb niet het flauwste idee waarom deze film gemaakt is. Gaat volgens mij nergens over. Er zit geen verhaal in en er gebeurt dus weinig tot niets. Kan ook zijn dat ik er niks van begrepen heb. Jammer dan. Toch nog twee * voor Binoche en de ontwapenende Anaïs Demoustier.

Zeker, de versie van Juliette Gréco is prachtig.

In Nederland is het lied wellicht beter bekend als "Autumn Leaves" (o.a. door Nat 'King' Cole).

Matige film. Voor iets dat op zich een best spannend verhaal had kunnen zijn, is dit eigenlijk een beetje tam. Het verhaal van de journaliste is niet heel erg interessant en gaat eigenlijk nergens heen. Ik had liever iets meer van de levens van de prostituees gezien. Ook zitten er wat vreemde scène`s in. Zoals het moment dat ze de voeten van die oude man gaat masseren Wie is die vent? En als ze uiteindelijk heeft gezoend met die blonde, krijg je daarna ook niets meer van haar te zien. Het einde is ook teleurstellend, ik had op een beter einde gehoopt dan dit. Wel lekkere muziek af en toe. 2,5 ster

En daar sluit ik me bij aan Gauke. Ik ging te veel dingen tijdens de film doen. Dat geeft bij mij aan dat het niet vreselijk boeide...!

Het verhaal van deze film sprak me eigenlijk wel aan, maar echt hoogstand is het helaas allemaal niet en het is regelmatig ook saai. Er wordt best veel in gepraat maar de dialogen boeien nauwelijks. Het verhaal wist me opzicht wel te boeien maar dat kwam eigenlijk alleen door erotische scenes waarvan enkele best apart (vaak vernederend) waren zoals de plasscene op Joanna Kulig welke overigens een fraaie verschijning was en ook behoorlijk rondborstig en de fles scene in Anaïs Demoustier. Alleen vanwege de drie vrouwen (Juliette Binoche vind ik eigenlijk altijd wel leuk om te zien en ze speelt ook vaak goed) en de erotische scenes heb ik deze film kunnen uitkijken.

Matige film waarin een journaliste voor een artikel twee studentes interviewt die bijverdienen als escort. De film bestaat uit scenes van de thuissituatie van de journaliste, haar gesprekken met de twee escort-meisjes en hun ervaringen met klanten (die overigens redelijk expliciet in beeld zijn gebracht). Hierdoor is het allemaal nogal eentonig en ondanks het onderwerp blijft het te oppervlakkig om te kunnen boeien.

Redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal...

Zeker hoop seks...

Redelijk acteerwerk...

Bekende actrice Juliette Binoche...

Mooi HD kwaliteit....

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Malgorzata Szumowska maakt de grote fout bij Elles om Juliette Binoche centraal te zetten. Haar uiteindelijk opzet is te laten tonen dat jonge studentes die vrijwillig in de prostitutie gaan, ook te maken kunnen hebben met problemen. Helaas komt dat helemaal niet tot z'n recht. Je krijgt eerst een heel deel film met enkel interviews, afgewisseld met sexscènes om de verhalen bij te kleuren. Maar omdat ofwel Juliette Binoche, ofwel het aantrekkelijke van de seks centraal staat, heb je weinig sympathie met de prostituees. De scènes waar de klant te ver gaat, komen dan ook minder hard over dan zou moeten, en de film kabbelt daarna rustig verder. Bovendien lijkt het toch dat Anne, de journaliste, ook maar kort even schrikt waarop haar leventje weer verder gaat.

Fijne film, al lijkt het op twee kortere films die niet helemaal in elkaar passen. Dat komt vooral door de opbouw (al is die wel te verklaren), maar ook doordat beide delen zo hun eigen thema's hebben die beide redelijk goed worden uitgewerkt. Maar als geheel valt dat dus tegen, doordat je nu niet precies weet waar je nu naar hebt zitten kijken. Ja, of dat vrouwen ofwel hoeren zijn, ofwel huisvrouw. Maar dat lijkt me eerlijk gezegd niet de bedoeling van de makers.

Maar goed, Binoche - mooie vrouw nog steeds- speelt een prima rol als drukke huisvrouw met nog een baan ernaast. Let ook eens op hoe vaak ze getoond wordt als ze nog even de sokken van de vloer haalt en in de wasmand gooit. Heel huiselijk en echt. Ook de twee meisjes samen met Binoche hebben mooie gevoelige rollen, de seks wordt redelijk rauw getoond (en serieus, waarom wil je iemand onderplassen?) en de fotografie is heel prettig. De zevende van Beethoven maakt het geheel ten slotte af. 3,5*.

Deze film heeft een beetje het zelfde thema als de film "Jeune et Jolie" van Ozon met dit verschil dat ik de film van Ozon toch wel aanzienlijk beter vind. Ik vond weinig boeiends aan "Elles" - het verhaal vond ik maar een rommeltje - en sympathiseren met de drie vrouwelijke hoofdpersonages kon ik ook niet bepaald. Het horen van van het allegretto uit de 7e symphonie van Beethoven was het enigste wat mij af en toe deed opveren. Voor de rest maar gewoon vergeten deze teleurstellende film.

2,0*

Elles weet de aandacht van mannen/jongens zeker de eerste helft van de film goed vast te houden.

Hoe vrouwen/meisjes deze film gaan waarderen is niet voorspelbaar.

Daar zit 'em de kneep, maar aan de andere kant heeft een film altijd de bedoeling om toeschouwers aan te trekken.

In dat opzicht zijn de makers van deze film daarin geslaagd.

Een vergelijking met Jeune et Jolie kan ik nog niet maken.

Dit gaat natuurlijk wel gebeuren.

Mijn dank voor Wibro is daardoor groot.

Met de dames is zeker niets mis en die weten uiteindelijk de hele film je aandacht er wel bij te houden. Het verhaal zelf wordt enkel wat saai gebracht, waardoor Elles als geheel amper blijft hangen na een aantal dagen.

2,5*

Een film met kop nog staart, zonder verdere dramatische ontwikkelingen, je vraagt je af waarom deze film eigenlijk gemaakt is.

Blijkbaar moeten we ons inleven in de persoon van Anna, maar dat lukt niet erg, hoe zeer Binoche ook haar best doet, want de film komt eigenlijk niet verder dan een beeld te schetsen van deze persoon, en vervolgens gebeurd er eigenlijk niks mee. Er is eigenlijk geen verhaal.

"Une pute est une pute"

Journaliste schrijft artikel over prostitutie en komt tot inzichten.

De film schetst een somber beeld van de mannelijke kijk op de vrouw. En meteen ook een somber beeld over de werkelijke vrijheid die een vrouw heeft.

De man ziet elke vrouw als een gebruiksobject. Echter, naar de wereld toe betoont hij 'respect' voor de vrouw. Dat vraagt de civilisatie van hem. De verborgen waarheid is dat de authentieke man die zich onder die geciviliseerde laag bevindt, van mening is dat een vrouw hem toebehoort en hem moet dienen.

In de film wordt de journaliste gerespecteerd door haar man, maar van haar wordt wel verwacht dat zij de gezinsproblemen oplost en het huishouden doet. Ondanks haar drukke bestaan, wordt zij in een traditionele rol gedwongen. Uiteraard heel geciviliseerd en fatsoenlijk, maar toch. Met feministische inzichten bezwangerd, zet zij daar zo haar vraagtekens bij en verzet zij zich.

Tegenover de prostituees zijn de mannen eerlijk. Ze worden gezien en gebruikt als object. De prostituees personificeren het type vrouw dat zich altijd in het hoofd van de man bevindt. De mannen kunnen bij hen uit hun geciviliseerde harnas kruipen en straffeloos zich zelf worden. De vrouw is een stuk vlees, dat gebruikt wordt.

De getrouwde vrouw lijkt het op het eerste gezicht beter te hebben. Ze wordt gerespecteerd en heeft alle middelen tot haar beschikking om gelukkig te zijn. Toch is zij niet waarlijk vrij. De man (met zijn geheimen) blijft in de getrouwde setting altijd confronterend om haar heen hangen.

Toch kiest zij uiteindelijk voor haar gezin en daarmee voor minder vrijheid. Haar feministische verzet bindt in. Ze gedoogt. Ze speelt haar rol.

De prostituees kopen hun vrijheid. Zij krijgen geld om de man te laten zijn wat hij is. Daarna laten zij hem los en zijn zij 'vrij'. Zij gedogen ook, maar misschien is de prijs die zij betalen uiteindelijk wel minder hoog.

De film bevat veel expliciete seksscenes, waarin de vrouw de rol speelt die de man verwacht. De vrouw acteert en de man is tevreden. Confronterende scenes, maar zeker niet opwindend.

Binoche doet het redelijk. Ik vond niet elke scene even overtuigend neergezet. Ze acteerde nogal theatraal. Futloos ook. Zou zeker opzet kunnen zijn. Past wel bij het beeld dat de film van de vrouw geeft. Het beeld van de immer acterende vrouw. De vrouw die altijd een rol speelt.

Ingewikkelde en vermoeiende film. Wel fascinerend.

Verhaal sleept zich langzaam voort inderdaad en is niet altijd even duidelijk. Personages komen en gaan zonder aan of afkondiging. Leuk voor een keer maar boeiend is anders.

Film over een journaliste van zeg ongeveer 40 die een interview heeft met twee prostituees van rond de 20. En zelf heeft ze een gezin met twee jongens en een man waarmee de relatie niet top is. Nou, dan kan je ongeveer wel raden wat voor soort film het is. Maar echt boeiend of bijzonder is de film verder niet. Het kijkt aardig weg en er wordt wel leuk geacteerd. Dat is het ongeveer wel.