Diabolik (1968)

Toch bijzonder dat Bava dit heeft afgeleverd voor $400,000 vooral als je kijkt naar de geslaagde vormgeving. Vooral de futuristische schuilplaats van Diabolik ziet er enorm mooi uit en is heel creatief en vooruitstrevend vormgegeven. Diabolik is als film redelijk entertainend. Bava houd de film vlot en de vele streken van het titelpersonage maken de film tot een prima stukje entertainment. Echt heel enthousiast werd ik nooit van de film maar de sfeer en bijzonder mooie vormgeving maken dit toch zeker tot een memorabele film. Let ook op de geweldige score van Morricone!

Top vermaak inderdaad. Tempo had zelfs nog wel hoger mogen liggen, zodat er meer onzin in had gekund, maar de film was eigenlijk precies wat ik ervan verwachtte (en dat was best wat). 4 sterren.

Die gepimpte bat-cave is inderdaad echt supergaaf (al heb je wel 6 afstandbedieningen nodig om uberhaupt binnen te komen), en de spannende vriendin van onze vriend Diabolik doet de rest; 'mi-auw' is de technische term geloof ik.

Onze gemaskerde held zelf steekt daar ietwat saaitjes bij af; Tony Curtis look-a-like John Phillip Law spreekt de hele film niet meer dan 8 woorden en zijn strapatsen zijn nu ook weer niet zo verheffend dat ik meteen een Diabolik poster boven m'n bedje wil hebben hangen. Desondanks wel vermakelijk, zeker als Adolfo 'Largo' Celi ten tonele verschijnt en Ennio Morricone zich van zijn meest groovy kant laat zien.

Tevens de laatste film die de MST3K-behandeling heeft gehad, en ook zonder het commentaar één van de betere in de reeks. Leuk feitje ook over die Beastie Boys clip!

3,5*.

Op deze manier begin ik een steeds grotere fan te worden van Mario Bava natuurlijk. Superdief 'Diabolik'. Dit kan de regisseur dus ook gewoon, geweldig! Het begin met de ondergrondse basis / het huis van Diabolik - z'n hete bitch die staat te douchen in de net zo heerlijk futuristische douche. Machtig.

Die 60's sfeer, de stijlvolle vormgeving, de fantastisch bijpassende score van Morricone. Alles past precies in dit foute, maar geweldige - soms zelf spannend en grappige verhaaltje. Bava combineert en alles valt op de goede plek. En de boze look van Diabolik zelf is natuurlijk onbetaalbaar. Meesterlijke camp.

Prachtige visuele actiefilm van Mario Bava. Na wat ik heb gelezen is de film gebaseerd op een populair Italiaans stripboek uit die tijd. Waarin supercrimineel Diabolik de ene na de andere spectaculaire diefstal pleegt. Hij wordt hierbij geholpen door zijn liefje Eva Kant. Respectievelijke worden ze gespeeld door John Phillip Law en Marisa Mell en het mag duidelijk zijn dat ook zij zijn gecast voor het plaatje. Het had het een beetje dezelfde stijl als Barbarella (1968) Die uit hetzelfde jaar kwam. Regelmatig leek het ook visueel alsof het zo uit een Bond-film kwam. Een franchise die zes jaar daarvoor was begonnen. Inclusief de Jaguar auto's waarmee heerlijk mee-gescheurd werd. Helaas zaten er dan weer geen technische trucjes in stijlvolle auto's. De grot waar beide anti-helden zich ophielden was zelfs het meest indrukwekkende van de hele film. Natuurlijk was er ook nog de sterke arm van de wet en die werd hier voor het grootste gedeelte in zijn hemd gezet. Het spreekwoord: "Je vangt een dief met een dief" kwam daardoor van stal. Dit was zeer goed gevonden en bracht de nodige spanning in de film. Helaas werd het mij iets teveel naar het einde toe. Dat kwam vooral omdat er maar niet kon worden gekozen hoe het nu moest eindigen.

Avontuurlijke misdaadfilm met grappige allure van het "Inspecteur tegen meesterdief"-type.
Technologische en andere snufjes, zonder het vrouwelijk schoon te vergeten, à la James Bond.
Michel Piccoli is de inspecteur die instaat voor het staatsbelang en doorgaans te laat komt om zijn opponent te klissen. Het maakt de film eerder komisch, en de dief sympathiek, zeker als hij ervoor zorgt dat de overheid geen belastingen meer kan innen en de minister beroep moet doen op de goodwill van de bevolking om toch te betalen....
Het slot houdt een verrassing in en ook een knipoog naar een vervolg...

Ultieme jaren 60 film met de mooie Marisa Mell en fantastische interieurs en gadgets.

Dit is genieten van een film die humor aan actie koppelt, zonder dat het te cheesy wordt (geen Austin Powers flauwigheden).

De film ziet er goed geschoten uit, en is een groot avontuur. Die Diabolik is wel een heel raar figuur, maar daardoor ook een uniek personage. Ik ken de stripboeken niet maar in alles ademt dit wel een stripboeken verfilming uit, wat het wel een bijzondere sfeer geeft.

Eeuwig zonde dat het bij deze ene film gebleven is. Dit had makkelijk een succesvolle franchise kunnen worden. Het einde hint ook op een vervolg. Maar dat commerciële succes bleef destijds bij uitbreng dus toch uit.

Het is ook jammer omdat de film qua budget mooi binnen de perken bleef, als de producent het had gewild had er best een vervolg gemaakt kunnen worden zonder al te veel risico te nemen.

De wendingen zijn ronduit absurd maar het is ontegenzeggelijk een film uit zijn tijd, doordrenkt met hippiecultuur en kitsch. De muziek van Morricone is een earcatcher. De summer of love vond plaats of had net plaatsgevonden toen dit gefilmd werd, en dat zie je in alles. De criminele mastermind Diabolik is een aftreksel van de betere Fantomas films met Jean Marais. Diabolik is eigenlijk een vlak en oninteressant personage; wanneer hij niet bezig is met spectaculaire heists, zit hij te flikfooien met zijn mooie vriendin Eva Kant, die bijna de hele film halfnaakt rondloopt. Intussen zet de politie (hilarisch dat Michel Piccoli voor deze rol is gecast) alle middelen in om hem te vangen. Zeker de moeite om te zien omwille van de iconische jaren 60 beeldtaal maar een Bondfilm of Fantomas-film genieten nog steeds mijn voorkeur.