Babycall (2011)

Film waarvan ik echt niet wist waar die heen zou gaan. Rapace en haar medespelers doen het goed en houden je bij de les, maar kunnen tegelijkertijd niet voorkomen dat ik na de climax achterblijf met een paar vragen. Dat kan de bedoeling niet zijn.

Geen hele vervelende film, maar wel zeer matig. Vooral niet vervelend omdat ie nog wel kijkt, matig omdat hij verder niks te bieden heeft.

Het grootste pijnpunt is het script. Ik overdrijf niet als ik zeg dat de eerste scenes je eigenlijk al volledig op het goeie spoor zetten. Zo'n scene dat je haar uit de taxi ziet stappen, en pas bij het bewegen van de camera dat zoontje ziet (zonder dat je andere autodeur hoort dichtklappen oid) doet al vermoeden wat de situatie is. Zelden zo onsubtiel de boel verklapt zien worden. In de loop van de film wordt al vrij snel steeds meer weggegeven, waardoor elk stukje mogelijk mysterie al voor de finale verdwenen is. Wanneer dan tot slot de losse eindjes van het script door enkele zinnetjes aan elkaar worden genaaid is het helemaal duidelijk hoe gemakkelijk te behappen dit filmpje moest worden.

Ook audiovisueel obsoluut niks te beleven. De enige die hier nog een beetje jeu aan geeft is Rapace, maar ook zij lijkt dit tussendoortje op de automatische piloot af te werken.

Zelfs voor een standaardthrillertje te dertien in een dozijn. 1.5*

Kale en zoutloze thriller. Een doodse Noomi en een niet vooruit te branden verhaaltje. Resulteert in een wel heel middelmatig, wat zeg ik, ondermaatse film. Weet zich niet tot nauwelijks te onderscheiden en boeiend zijn de monotone personages allerminst. Echt niet mijn kopje thee, deze Scandinavische werkjes. Met af en toe een glinstering in het horrorgenre daargelaten, vind ik het maar een boel grijze eenheidsworsten.

Een matige film, met een verhaal zoals dat al vaker verteld is, al is de invalshoek hier weer net een beetje anders.

Rapace is een goede actrice en doet hier ook vrij weinig fout. Het probleem zit hem meer in de uitwerking van het script, dat ervoor zorgt dat elke vorm van spanning al vrij snel verdwenen is, omdat de afloop dan al bekend is en de weg er naar toe ook redelijk goed kan worden uitgetekend. Dat het zoontje een geest is en Rapace waanideeën heeft en veel zaken ziet die er niet zijn, zal maar weinige kijkers ontgaan vermoed ik. Men wil het een soort van puzzel doen lijken, die uiteindelijk geen puzzel is, omdat men zelf de puzzel maakt en er helaas net wat teveel wordt voorgekauwd.

Visueel is het allemaal nog wel redelijk in orde en op momenten nog best sfeervol. Daar en in het acteerwerk liggen de grootste prestaties van deze Babycall. Voor de rest is het weinig bijzonder, weinig spannend en tevens een film die ik waarschijnlijk snel weer vergeten zal zijn. Niks om warm voor te lopen in ieder geval.

1,5*

Matige film waarin een moeder onheilspellende geluiden hoort over de babyfoon. Een trage maar op zich goede opbouw, maar waarbij al snel duidelijk is dat er iets niet klopt. En de uiteindelijke ontknoping is dan eigenlijk ook geen verassing meer. Verder heeft de film een redelijke sfeer en Noomi Rapace doet het niet verkeerd, maar daarmee is dan ook alles gezegd.

Een redelijk horror/thriller film...

Minder spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Ondanks het feit dat ik de film redelijk voorspelbaar vond (m'n vriendin & ik waren er al vrij snel achter hoe 't precies in elkaar stak). Hierdoor konden we ons ook focussen op de details, en die zijn niet altijd even goed. Zoals hierboven ook al een aantal keer word gezegd: de grote gapende gaten in het plot zijn op een gegeven moment wel tergend. Ik vind het erg goedkoop om alles maar als waanbeeld van de hoofdrolspeelster af te doen. Daarmee hoopt de regisseur blijkbaar de plotholes te dichten naar die missie is niet geslaagd.

Ondanks bovenstaande kritiek vond ik het acteerwerk van de hoofdrolspeelster zeer goed wat de film toch nog naar een redelijke score tilt.

3,5*

Film waarbij ik geen seconde de aandacht verloor en constant aan het nadenken was. Ook al heb je vrij snel door waar het nu naartoe ging, toch bleef ik gefascineerd kijken. Noomi Rapace speelde haar rol voortreffelijk. Alleen jammer van het einde, dat was gewoon erg slap en dat neem ik dan ook mee in mijn puntenberekening.

Me eens aan deze gewaagd en 'k vond het niet mis, al was 'k iets minder aan de ontknoping. De film wist me wel te boeien en ook de cast wist me wel te bekoren. Verder zag de film er wel goed uit.

Een beetje jammer van de ontknoping, maar verder wel een goeie film.

Babycall heeft veel potentie die niet ten volle wordt benut. Met Noomi Rapace in de hoofdrol hebben we al een goeie actrice. Het verhaal is best wel boeiend, maar is niet goed vertaald naar het script. Dat rammelt nogal en is wel spijtig. Want deze film moet het toch van het plot hebben. Dat je als kijker met vragen zit, mag wel. Dat hoort wat bij het genre. Maar soms gaat het wel ten kosten van de sfeer en zeker van het plot zelf. Geen slechte film, maar had beter gekund.

Erg matige trauma-thriller met wat psychologie ertussen gegooid... Regie is van Flikken Maastricht niveau. Het einde is een rommeltje : wie is nu die tweede jongen eigenlijk en welke band heeft die met Anna? Ondanks de aanwezigheid van Rapace is dit een kille en onopvallende film die morgen alweer helemaal vergeten is.
Kleine 2,5*