Red Riding Hood (2011)

liefhebbers van twilight kan hun lol op een spannende film met veel spanning

Nou, "van de regisseuse van Twilight" lees je als je naar de film gaat. Nou, dat valt te merken hoor.

Vanaf minuut 1 gooit Hardwicke echt werkelijk alle romcom clichés tegenaan. Meisje is uigehuwelijkt aan een rijke stinkerd(waar je dat aan kan zien wordt niet echt duidelijk)terwijl ze op iemand valt die uit een sociaal mindere klasse komt(waar je dat aan kan zien wordt ook niet duidelijk). Komt allemaal erg ongeloofwaardig over en waarom zoiets zo overduidelijk in de film wordt gestopt is me dan ook niet duidelijk.

Gelukkig wordt hier niet extreem veel aandacht aan besteed, want in tegenstelling tot de Twilight reeks komt hier wel een stuk meer actie en spanning in voor. Gelukkig maar, want dat doet het barslechte begin enigszins vergeten. Gelukkig doet Seyfried dat ook een beetje, zij is echt prachtig in haar rode gewaad. Mooi gecast. Overigens is dat ook een pluspunt, de kostuums(al vraag ik me wel af of ze het nooit koud hebben daar) en de set designs zijn echt om van te smullen, iets wat veel sfeer in de film brengt.

Verder wordt het nergens echt bijzonder, maar gelukkig zit er nog een "whodunnit" verhaaltje in. Daardoor blijf je toch nog een beetje nieuwsgierig tot op het einde.

Al met al niet echt een film om over naar huis te schrijve, mede dankzij dat Twilight achtige liefdesverhaaltje. Maar vind ik het ook niet barslecht en wordt de film op enkele punten gered.

Een gulle 2,5*

Op zich best wel een vermakelijke filmpje van de regisseuse van 'twilight' maar je merkt dat er teveel Twilight in de hele film zit..vooral de onmogelijke liefde tussen A en B en ook de camera werk is zeer typisch Twilight...Gary Oldman zet zijn rol zeer overtuigend neer als 'halve' bad ass en Seyfried speelt goed als Roodkapje (dat deed mij allesinds heel de tijd denken) aan een volwassen versie van Roodkapje .

Het is best jammer dat het zo slordig is uitgewerkt, want er had veel meer in het verhaal gezeten. Daarnaast snap ik niet waarom Amanda Seyfried is gecast voor deze rol, niks ten nadele van haar maar ze past totaal niet in deze rol. En ook de twee jongens vielen wat tegen. Gelukkig was er nog Gary Oldman die het wel goed deed. Spanning ontbrak een beetje aan de film, mysterieus was het wel. En er zaten een paar redelijke twists in, maar visueel vond ik de film ook erg tegenvallen weer. Vreemde lichtkleuren, en de wolf was niet echt mooi.

2.5*

Vooraf had ik me niet veel voorgesteld van Red Riding Hood. The Twilight films kan ik om de een of andere reden wel waarderen en Amanda Seyfried kan bij mij sowieso nooit iets fout doen dus ben ik samen met mijn geliefde de film maar eens gaan bekijken en ik moet zeggen het viel niet tegen.

De film was verre van geweldig maar zit visueel toch wel erg mooi in elkaar. De decors, sfeer en kostuums zijn prima in orde. Ook het wolfje is erg de moeite waard. Hij heeft welliswaar een hoge aaibaarheidsfactor maar dat is in deze film niet erg.

De bijrollen zijn ook wel interessant. Cristy, Madsen, Oldman, Burke en Haas doen het stuk voor stuk heel behoortlijk.

De mannetjes die om de hand van Seyfried vechten zijn inwisselbaar en hebben nauwelijks een karakter. Puur voor het oog zal menig tienermeisje hier echter tevreden mee zijn.

Dit is overigens ook het grote probleem van de film. Visueel is het allemaal prachtig en sommige scenes zijn zelf erg sterk opgebouwt. De dansscene was bijvoorbeeld echt een genot maar omdat vrijwel elk personage erg leeg en onuitgewerkt is weet Red Riding Hood nooit echt te overtuigen.

Dan blijft nog over Amanda Seyfried. Zoals ik wel vaker heb geschreven stelt zij mij eigenlijk nooit teleur. En ook hier is het niet anders. Hoe slecht deze film af en toe ook is. In mijn ogen is er op dit moment geen betere Roodkapje dan Seyfried. Hoewel ze met haar grote oogjes misschien ook voor de boze wolf had kunnen spelen.

Door de aanwezigheid van Seyfried wordt dit een soort Twiligt voor twintigers. Red Riding Hood is net iets minder braaf en ook wat erotischer. Toch blijft het wel jammer dat nergens het randje echt wordt opgezocht. Van mij had het allemaal nog wel wat spannender gemogen. Maar dan gaat waarschrijnlijk een groot deel van de doelgroep verloren. Het neemt echter niet weg dat vooral de dansscene van Seyfried met de sterke muziek van Fever Ray op de achtergrond werkelijk fantastisch was. Alleen al voor deze scene moet deze film gezien worden.

De rest is helaas niet geweldig maar heeft een hoog campgehalte ik verwacht dat dit op termijn een cultfilm zal worden.

Goed

Makkelijk maar wel vermakelijk.

Had niet al te hoge verwachtingen van Red Riding Hood en dat was maar goed ook. Film stelde niet veel voor, en met name het verhaal was flinterdun. Kreeg erg het gevoel dat de film in een dag in elkaar gezet was en dan maar hopen met z'n allen dat het wat geld ophaalt. Jammer want er had veel meer in kunnen zitten.

We kennen natuurlijk allemaal het verhaal van Roodkapje en het leuke vond ik dat een aantal segmenten uit dat sprookje zeer duidelijk te zien waren in de film. Neem bijvoorbeeld de rode cape, het mandje brengen naar oma en het oh zo bekende ' oma wat heeft u grote ogen' etc. Leuk dat gaf de film toch dat beetje extra.

Plot was dus niet geweldig en ook de dialogen lieten aardig wat te wensen over, maar daarentegen had de film wel enorm veel sfeer en visueel zag het er ook best goed uit. De rode cape sprong er in een aantal scenes echt uit. Acteerwerk was gemiddeld, niet echt bijzonder verder. Seyfried was weer heerlijk om naar te kijken, blijft ook een leuke actrice. Oldman vond ik erg irritant met zijn geschreeuw en Fernandez was prima als love interest. Vond de romance tussen de twee hoofdrolspelers niet echt boeiend, kon er ook niet helemaal inkomen met name omdat de film hier en daar erg rommelig was en er totaal geen tijd werd besteed aan inhoud van de personages.

Einde was dan wel weer aardig, de zogenaamde twist zag ik eerlijk gezegd niet aankomen, had geen idee wie de wolf nou was dus dat was dan nog wel verrassend. En wat ook nog wel gezegd mag worden is dat de soundtrack geweldig was, vond ik echt sterk, die ga ik zeker nog een keer opzetten.

Leuk tussendoortje maar geen hoogstaande film die aandacht besteed aan de personages en het uitwerken van het plot. Toch jammer want Red Riding Hood had best potentie om een sterk donker sprookje te worden. Dat is het helaas niet maar als fan zijnde van Seyfried en het originele sprookje, was het al met al toch vermakelijk.

3*

Dit had ik niet verwacht!

Deze film heb ik vandaag in de bioscoop bekeken. Ik dacht dat het een romantische ietwat kinderlijke verfilming zou zijn van Roodkapje. Gelukkig... niets was minder waar!

Het kan natuurlijk wel meespelen dat ik hem eerst in de bioscoop heb bekeken. In de bioscoop kunnen de saaiste films mooi uitkomen.. Alleen al door het geluid.. en natuurlijk het grote scherm. Dat komt heus niet altijd voor, maar het gebeurt wel eens. (Bij mij)

Amanda Seyfried. Mooie meid die ontzettend goed kan acteren! Ik zag haar voor het eerst in Mean Girls en daarna volgde meer films.. oa. Chloe, die ook ontzettend goed is. Mede door Seyfried.
Gary Oldman.. Topacteur! Kan bijna elke rol met vol overtuiging spelen en dat zie ik graag!
Op de rest van de cast was ook niets op aan te merken.. Kwam allemaal prima over!

Het verhaal zelf.. Ja, ik kan de vergelijk met Twilight erg goed maken. Het gaat immers ook over dezelfde regisseur.. Omdat Twilight nogal de zweverige/romantische/dramatische kant opgaat, had ik dat hier ook verwacht. Toch vond ik deze film ook vooral spannend.. En wat zaten er toch een mooie beelden bij!

Heel de film vraag je je eigenlijk af wie nou de weerwolf is? Je verdenkt iedereen, je let overal op.. Maar natuurlijk is het degene waar je het het minst van verwacht. Paar leuke zinnetjes kwamen terug in deze film.. zoals: 'Grootmoeder wat zijn je ogen groot.' en natuurlijk de weerwolf opensnijden en stenen in zijn buik doen. Ja dat vond ik wel leuk om te zien!

Toppertje!
5*

Meevaller.

Als verfilmd sprookje vond ik de film best goed werken. Inderdaad is het verhaaltje redelijk cru en zwart/wit, maar dat kan een film als deze zich permitteren wanneer het een sprookje wil zijn. Sfeer is belangrijker en die zich voor het grootste deel wel goed.

Seyfried past perfect in haar rol, het dorpje zelf is sfeervol en een aantal elementen van het originele verhaal worden leuk in de film ingewerkt. Buiten enkele minpuntjes (Peter vond ik er iets te gestyled uitzien voor een sprookjes-boerenlul, die Henry gelukkig niet - de wat fluffy wolf - Oldman duidelijk niet in z'n beste rol) vond ik het dus best geslaagd.

Enkel op het einde zie je duidelijk de Twilight invloeden terug, met de onmogelijke liefde tussen vrouw en mythisch wezen, gelukkig maakt het hier maar een beperkt deel uit van de film. De clou wordt trouwens aardig goed verborgen gehouden, al is het wel wat makkelijk (door de aandacht vooral op anderen te richten en de eigenlijke wolf vooral uit beeld te laten).

Echt geweldig vond ik de film ook weer niet, daarvoor blijft het toch allemaal wat te braaf, maar het sprookjessfeertje vond ik werken, de uitwerking ervan meer dan degelijk en wat mij betreft slaagt de film in z'n opzet.

3.0*

Suf romantisch sprookje met elementen van een horrorfilm, ogenschijnlijk bedoeld voor de doelgroep van de Twilight-films. Dat betekent dus veel gezwijmel, statisch akteerwerk, belabberde dialogen en slechte special effects. De winterse decors zouden toch moeten kunnen resulteren in een spectaculaire vormgeving, maar ook op dit punt schiet regisseuse (en voormalig production designer) Hardwicke tekort. Het oogt allemaal niet overtuigend en er is teveel gebruik gemaakt van studio-opnamen. Gary Oldman brengt wat leven in de brouwerij als doorgedraaide weerwolfjager, maar ook hij kan de boel niet redden.

Fantasiethriller zoals Twilight. Helaas zag de weerwolf er niet al te best uit en stelde het verhaal ook niet zo veel voor. Een enkele verwijzing naar het Roodkapje verhaal maar verder heeft het niets met het sprookje te maken. Helaas maar een paar redelijke actiescenes in een continue mysterieus sfeertje, en redelijk vermakelijk, netaan een voldoende.

had de trailer gezien het leek me wel een leuke film, maar toen was ie na een maand al uit de bios en dan hoor je ook nog overal veel kritiek. Alles bij elkaar had ik er weinig van verwacht, maar ik wou hem toch nog even zien omdat het van de maker van twilight was.

En naderhand moet ik wel zeggen dat ie toch wel leuk was. Ik vind het niet echt een happy end. Maar ik vind dat Amanda Seyfried de rol toch wel goed speel, ook de keuze om Fernadez Shiloh te casten voor de rol van Peter is gewoon heel goed, blij dat ze dat gedaan hebben want ze wilde eerst Taylor Lautner casten voor de rol. De wolf is natuurlijk wel erg jammer....

* 3

Na de veelal slechte berichten toch een redelijke meevaller.

Waar de film het vooral van moet hebben is de sprookjesomgeving en de efteling-sfeer die het uitademt. Het verhaal is niet echt denderend (en overigens compleet anders dan de plotomschrijving hier) en de acteurs lijken zich wel in een toneelstuk te wanen. Visueel gezien is het dus nog best interessant en vond ik de wolf nog wel meevallen. In een sprookjescontext valt het geheel nog best mee en zorgen de acteurs en het net te nadrukkelijk aanwezige twilight-sentiment helaas voor de nipte onvoldoende.

2,5*

Had het allemaal erger verwacht.

Flinterdun verhaaltje uiteraard. Het 'Twilight'-gehalte is erg aanwezig - wat spijtig is. Roodkapje heeft blijkbaar 2 aanbidders. Het is zo cliché als het groot is en ergert ook. De dialogen zijn van een erg bedenkelijk niveautje.

Met de intrede van Gary Oldman komt er wat schwung in. Het wordt best spannend/ mysterieus bij momenten. Zowat iedereen zou de weerwolf kunnen zijn.

Toch moet je deze film in z'n context kunnen zien. Niet te serieus nemen ('t is trouwens een sprookje), gewoon beetje hersenloos proberen te waarderen.

Amanda Seyfried doet het behoorlijk, al is het vooral haar uiterlijk dat erg goed in gehele sfeer past. Gary Oldman doet het deze keer op automatische piloot. Veel brullen en commanderen, past hem wel, maar het is ook alleen maar hetzelfde. Al de rest van de cast is ver beneden niveau, vooral het eerste half uur.

De film beschikt over een gezellige sfeer, mede mogelijk gemaakt door het knusse dorpje, de sneeuw en enkele fraaie natuurshots. Ook qua muziek zat er hier en daar wel iets degelijks tussen.

Net voldoende.

2,5

Ik vond dit een heel verassende film en zeker niet voorspelbaar!

lijkt ook niet op twilight, en is een aanrader voor degene die van dit genre houden..

ik vond het een goede film met goede acteer prestaties.

In tegenstelling van wat menig forum gebruiker hier zegt over deze film, vond ik deze film juist erg goed.
De film ademd een sprookjes achtige/ sinistere sfeer en weet dit goed vast te houden.
Acteerwerk is goed, soms wel iets over the edge.
De film trakteerd je op prachtige beelden, en dit is zeer zeker een pluspunt.
Leuk is ook dat er meerdere sprookjes in de film zijn verwerkt (de 3 biggetjes komen voorbij, de 7 geitjes, sneeuwwitje). Weliswaar als figurant dus geen actieve rol, maar zeer zeker een meerwaarde.
De soundtrack is lekker duister en past goed in de film.
Het einde was zeer zeker verrassend. Wel jammer is dat als je de film hebt gezien, je de qlue al weet. Dus weet ik niet als de film een tweede keer wel net zo spannend is als de eerste keer dat ik hem gezien heb.
Verder vond ik deze film echt wel de moeite waard om eens gezien te hebben. En tja, smaken verschillen.
Van mij een dikke 4.0*

Ja dat was ook mijn eerste gedacht: kon de leadrole-speler nóg meer op Pattinson lijken?

Ik had eigenlijk niet zo'n hoge verwachtingen bij Red Riding Hood, ik heb er dan eigenlijk ook lang bij getwijfeld. Ik moet wel toegeven, dat eens je deze aan het kijken bent, je in het verhaal geslurpt wordt. Het is zoals eerder vermeld een sprookje in een "thriller-jasje" en dat gaat perfect!

Natuurlijk is hij ergens wel wat voorspelbaar, maar daarom niet minder goed voor mij. Desondanks de vele Twilight accenten in deze film, een leuk filmpje.

Leuk sprookje met een eigentijdse soundtrack, aankleding die net niet helemaal klopt en in een bos dat helemaal niet klopt. Met een heerlijk onecht-uitziende wolf - maar, wat wil je dan, het is tenslotte een sprookje.

Het verhaal blijft ondanks de poging om er een soort thrillerelement aan toe te voegen toch wat simpel. Er had misschien toch wel nog wat meer aandacht aan de duistere randjes van het verhaal besteed kunnen worden - wat meer inhoud. Nu overheerst vooral het visuele - en dat is op zich niet verkeerd, want dat is allemaal echt prima in orde, het is fijn plaatjeskijken in deze film - maar het is wel dat gebrek aan verhaal dat de film onderscheidt van een meesterwerk.

Van bijzonder acteren is, ook al door gebrek aan inhoud en verhaal, eigenlijk nauwelijks sprake. Gary Oldman had dat misschien in zich gehad - maar, het verhaal vraagt er niet om. En de andere acteurs zijn toch meer als beeldvulling dan als karakters aanwezig. Wel speciaal vermeldenswaardig vind ik dan weer Julie Christie, die een mooie oma neerzet - met ook wel de mooiste tekst uit de hele film - het antwoord op "oma, waarom heb je zulke grote tanden".

In tegenstelling tot veel mensen zie ik trouwens absoluut geen link naar de Twilight-serie - die gaat zoals ik ernaar kijk toch vooral over puberale onzekerheden, en dat komt in deze film als motief nauwelijks terug. En maar goed ook - daar is al genoeg van.

Roodkapje in soapvorm.

Een grote speelfilm rondom een eeuwenoud sprookje roept vraagtekens op. De uitdaging blijft om een onderhoudend verhaal om een welbekend kort sprookje te bouwen. 'Red Riding Hood' slaagt daar enigszins in maar blinkt vooral uit in het mysterie in tegenstelling tot de vertaling van het sprookje.

De film begint met een fantasierijke wereld in de tijd waar iedereen van denkt dat de sprookjes zich afspelen. Maar binnen enkele minuten neemt het verhaal soap-achtige vormen aan. Verboden liefdes, vreemdgaan, moord, geloof en jaloezie. Het komt allemaal voorbij en voegt verschillende lagen toe aan het ooit zo onschuldige verhaaltje over koekjes en tanden.

Gelukkig biedt de film ook enkele actiescènes die spannend genoeg zijn om je aandacht er bij te houden. Daarna ontwikkeld de film zich als een soort who-is-it mysterie dat nog redelijk interessant is. Doordat de film zo overduidelijk alle keuzes voorlegt blijft het gokken. Niet wie nou echt de wolf is maar meer van 'hoe origineel zijn de makers?'.

De uitkomst is aardig, zeker de verweving van Roodkapje's klassieke scène. De verhaallijnen hebben mooie eindes, de een iets meer cliché dan de anderen. Desondanks is het een vermakelijk filmpje. Het is absoluut niet de nieuwe maatstaaf voor het verhaal en valt in het niet met de simplistische genialiteit van het originele sprookje. Maar makkelijk te happen is het wel, zeker met de aardige cast.

Als klein kind moest ik al weinig hebben van roodkapje, het is dat iemand graag deze film wilde zien en ik niet de beroerdste was om hier in mee te gaan. De film sprak mij van te voren qua trailer zeker wel aan maar heeft mij tijdens de film geen moment kunnen boeien. Door het einde kan ik er nog 1,5 ster voor geven maar ook niets meer.

''We all have secrets.''

Een vermakelijke film over een populaire sprookjesverhaal: roodkapje.

Films met een fantasygenre die in hetzelfde soort stijl als Sleepy Hollow (grimmig en grijs dus) zijn gemaakt, hebben meteen mijn aandacht te pakken.

Het verhaal speelt zich af in de Middeleeuwen, in een klein dorp genaamd Daggerhorn. De bewoners van Daggerhorn worden al jaren geteisterd door een weerwolf. In vele jaren heeft de weerwolf echter geen menselijke slachtoffers gemaakt. Totdat de dag aanbreekt dat het 1ste slachtoffer de zus van Valerie is. Uit wraak en woede probeert Valerie en vele bewoners de weerwolf op te jagen. Dit is echter niet zo makkelijk als het lijkt, want het kan iedereen van het dorp zijn. Naast dat, speelt er natuurlijk een hoog drama- en clichégehalte ertegen aan.

De personages hadden wel een leuk achtergronds verhaal om je niet in slaap te laten vallen. Zo heb je een prachtige Seyfried als roodkapje. Oldman als Solomon, een christelijke jager van wezens, Peter en Henry, de jonge mannen die gek zijn van Valerie. En overige dorpsbewoners, zoals de familie van Valerie en haar vriendinnen. Solomon komt ook niet alleen, want die neemt een fikse hoeveelheid huurlingen mee, die het gevecht met de weerwolf aangaan.

De beelden van Daggerhorn zien er zowel grimmig als betoverend uit. Een echte sprookjesdorp, zou je kunnen zeggen. Verder zie je ook wat er te beleven valt in het dorp. Zo heb je een plein, waar er verse water kan worden gehaald, een kerk, een molen, wachttoren, smederij en tientallen knusse huizen. Naast Daggerhorn, speelt het verhaal ook in het gevaarlijke bos. Alleen had het dorpje hier het winnende hand, want daar speelde het zich voornamelijk af. En wat niet moet ontbreken bij roodkapje is oma's alleenstaande huis, diep in het bos.

Omdat Oldman met zijn zilveren wapens en soldaten aankomt, kan je op wat confrontaties verwachten tussen hem en de weerwolf. En dat zit er ook goed in. De wolf valt zo nu en dan het dorpje aan en richt zich telkens op Valerie, die kennelijk een groot rol met de wolf speelt. Natuurlijk vallen hier en daar doden, maar het zijn geen supergeweldadige doden m.b.t. het rondvliegen van ledematen, dus dit valt behoorlijk tegen als je daarop zat te wachten. De wapens en harnas van de soldaten zag er nog overtuigend uit, niet al te vol me details maar vrij eenvoudig.

Speelduur en tempo waren in orde. Zo'n 90 minuten film kan ik altijd wel accepteren, want zo'n verhaal hoeft echt geen 2,5 uur te duren. Je hebt ook een prima film in een 1,5 uur als je niet teveel overbodige dingen in stop, zoals het hier goed gedaan is. De tempo is ook aardig, evenals een goeie en spannend opbouw tot aan het eind.

Het zoektocht en het raden wie de weerwolf kan zijn vond ik nog wel een goeie oefening om je aandacht nog bij te houden. Je hebt zo nu en dan een aanwijzing en dat kan natuurlijk maar één ding zijn; een doodlopend weg. Want dan zou het te makkelijk zijn. Wat ze ook graag willen zien is dat je over bepaalde personages twijfelt en zo tot geen beslissing kan komen. Het is vaak overduidelijk simpel; je moet juist diegene hebben die er niets mee te maken heeft en zich koest in de achtergrond heeft gehouden. Hier is het ook zo, want uiteindelijk zou je denken dat het de grootmoeder zal zijn. Vanwege roodkapjes bekendste vragen (waaronder):

"Grandmother, what big eyes you have!"

Een minpunt aan de film was toch de wolf zelf. Die kwam zo nu en dan op beeld en de effecten zagen er echt slecht uit. Zeker voor een film van 2011. Al het budget zal vast op zijn aan de beelden van Daggorhorn, want dit leek meer op een Asylum wolf... En dan nog dat Valerie op een bizarre manier met de wolf kan communiceren, dat is nieuw maar nu al overbodig te noemen.

Ondanks de effecten van de weerwolf en zijn magische staat om te praten is dit toch een film met een aardig sfeertje en goed qua vermaking. Prima voor een avondje filmkijken.

Ben destijds door vrienden overgehaald om deze film in de bioscoop te gaan kijken, onder het mom van 'een thriller over een weerwolf die 's nachts mensen verslind en de inwoners moeten erachter zien te komen wie van hen die weerwolf is'. Ik heb met vrienden vroeger vaak het spel weerwolven van wakkerdam gespeeld en verwachtte eigenlijk ook eenzelfde sfeer in de film als bij dit spel, namelijk continue spanning, misleiding en uiteindelijk een geweldige climax die niemand aan ziet komen. Voeg daarbij nog een oud kindersprookje toe en het geheel kan nog best interessant worden. Niets daarvan is echter waar. Ik heb zelden zo een gedrocht gezien als deze film. Tenenkrommend heb ik in die bioscoop gezeten. En ik had nog zo bewust geen trailers en dergelijk opgezocht van deze film, want, en dat was wellicht mijn fout, ik wilde niets van de spanning weghalen door al iets van het plot te lezen. Maar ja, welke spanning? Je ziet alles al van mijlenver aankomen in deze film. Het is de eerste film die werkelijk geen enkele van mijn verwachtingen weet waar te maken. Nog erger, het ruïneert een van de sprookjes uit mijn kindertijd door roodkapje te laten spelen door zo'n duffe actrice. Ik had totaal niets met dat personage en irriteerde me er mateloos aan.

Over het algemeen was het acteerwerk zwaar teleurstellend, van wat ik me ervan kan herinneren (ik heb veel van deze film al ver weg in mijn geheugen gestopt). Ik zag Michael Shanks (stargate) voorbijkomen en kon enkel een gevoel van plaatsvervangende schaamte bij mij vaststellen. Gelukkig ging hij snel dood. En de wolf zelf was ook weinig om over naar huis te schrijven. Het maakte op mij geen angstaanjagende indruk (waar waren de rondvliegende ledematen?) en niet te geloven, de wolf kon praten met het hoofdpersonage. Wat een erbarmelijke scene was dat. Het is nog een wonder dat mijn tenen niet gebroken zijn, zo krom dat ze stonden. Maar als je denkt het ergste gezien te hebben kan het bij deze film altijd nog erger. Want wat te denken van die christelijke weerwolvenjager? Een zeer slecht uitgewerkt personage dat continu loopt te zeuren dat hij zijn vrouw moest doden omdat ze een weerwolf was en zelf zich daarom gedraagd als een eikel. Het maakte op mij in ieder geval weinig indruk. Ik kon overigens met geen enkel personage meeleven in deze film. Alleen met de acteurs.

Het einde was stom, maar natuurlijk wel de belangrijkste ontknoping van het liefdesverhaal. Een heel vervelend en storend verhaal dat continu de film leek te onderbreken voor mij. Als je van clichématige liefdesverhalen houdt kan het einde wellicht wel bevredigend zijn. Ik was vooral blij dat de film afgelopen was.

Best aardig. Vooral het sfeertje vond ik te pruimen en dat is voornamelijk te danken aan de muziek van Fever Ray, die opvallend goed samengaat met de setting. Het plotje is verder best een misser, de aandacht gaat te vaak naar de romance en logica is op momenten erg ver te zoeken (de liefdesscène vlak na de dood van Roodkapjes vader is te idioot voor woorden), maar Red Riding Hood kijkt lekker weg en heeft in de setting en score twee sterke troeven.
3*

Een te brave weerwolvenfilm. De sfeer wordt mooi opgebouwd en het kleurenpakket beloofd een mooie film. Maar het geheel is zoals gezegd veel te braaf met enkel een afwachtend spel rond wie de weerwolf is. Enkel een rode cape lijkt een link te zijn met het bekende sprookje. Ik had veel meer durf verwacht. De makers mochten gerust nog verder gaan in deze film. Dit lijkt wel een kruising tussen Twilight en Ginger Snaps III. En dat zijn niet bepaald pluspunten...

Ik kon maar met moeite mijn aandacht erbij houden, terwijl het zo goed begon met die mooie openingsshots beetje a la The Shining, Seyfried met rooie mantel in de sneeuw, ook mooi. Maar voor de rest...vond ik het maar een erg magere film, een paar fotomodellen die op de een of andere manier in een achtelijk gehucht geboren zijn. Idd deed het denken aan The Twilight Saga. Visueel aardig, voor de rest niet veel soeps.

Een moderne variant op het eeuwenoude verhaal Roodkapje. Dat pakt op zich nog vrij goed uit. De beelden zijn weer visueel een lust, wat Hardwicke in Twilight ook al deed. Alleen lijkt de film meer op een soort van Le Pact de Loups (2001) dan het echte verhaal van Roodkapje zelf, behalve dan dat er hier en daar piepkleine dingetjes worden gebruikt uit het sprookjesverhaal, maar het gaat dus meer om de grote boze wolf die het stadje onveilig maakt, al hebben we het nu wel over weerwolven, dus iedereen in het dorpje kan de dader zijn. Toch nog wel zeer ammusant om te zien. Seyfried speelt ook prima en ook Gary Oldman is weer van de partij als meedogenloze pelgrim.

De overtollige liefdesscenes hadden inderdaad ietsje minder gemogen. Maarja, zoiets kan je ook wel verwachten. Het einde vond ik ook nog wel vrij bijzonder.

Gewoon een zeer vermakelijk sprookjes verhaal. Netjes uitgewerkt, alleen hadden ze het beter een andere titel kunnen geven. Een remake van Le Pact de Loups bijvoorbeeld... Het thema roodkapje komt er maar slechts 2% in voor.

3,5*

Overduidelijk natuurlijk wel overeenkomsten met de Twilight films te zien in Red Riding Hood. Alleen de casting al van bepaalde personages. Maar dat doet er verder niets aan af. Gewoon een gemiddelde film, niet verrassend of spannend genoeg om me echt aan de buis gekluisterd te houden maar voor een saaie avond een prima keuze. Bepaalde scenes waren wel erg tof omdat ze zo herkenbaar waren uit de boeken.

Viel me helemaal niet tegen. Ik vond het zelfs een vermakelijke film die er op alle fronten prachtig uitziet. De hele setting speelt bijna mee als een extra acteur. Dit verhoogt de sfeer en doet je echt aan een donker sprookje denken. Het is leuk om te gissen wie de weerwolf zal zijn. Ik bleef maar raden, maar bleef ook maar verkeerd raden haha. Ik vond de muziek ook geweldig en de special effects waren redelijk. De wolf had nog wel iets mooier neergezet kunnen worden. Seyfried heeft iets aparts over zich. Ze is sexy op een of andere manier. Moet alleen soms aan haar rol in Mean Girls denken en dan moet ik echt even mijn hersens resetten om haar als een serieus actrice te gaan zien. Hier doet ze het uitstekend. Gewoon een fijne film om eens gezien te hebben.

Dan kun je nog zoveel moeite, tijd en geld in je film steken, met zulke suffe karakters steek je enkel je film dood. Toch tamelijk idioot dat men verwacht dat je zo mee kan leven met een nauwelijks (of laat ik gerust zeggen, geen!) uitgewerkte driehoeksverhouding van drie paspoppen. Op geen moment kon ook maar één karakter in deze film mij iets interesseren, laat staan dat het mij uitmaakte wie uiteindelijk de wolf bleek te zijn. Sowieso een hele anti-climax (een karakter dat echt níets voor het verhaal doet, maar gauw aan het einde even opduikt als 'verrassing'). Zo'n slot waar ik normaliter ongetwijfeld kwaad over zou zijn geworden, ware het niet dat het me echt allemaal niets uitmaakte.

Hilarisch ook hoe men aan het einde flashbacks laat zien van scènes die we net gezien hebben. Hoe laag hebben ze hun doelgroep ingeschat dat ze verwachten elk moment dubbel en dwars te moeten uitleggen? Had dan meer tijd en aandacht in de karakters gestoken, want ik kon veel personages met moeite van elkaar onderscheiden. Verder zag de wolf er af en toe behoorlijk belabberd uit voor een project van dit formaat (zeker gezien de screentijd die de wolf heeft) en viel de sfeer me eigenlijk ook tegen; film blijft mijn inziens een beetje tussen grimmig en kinderfilm schommelen, zonder echt keuzes te maken. En trouwens best leuk, zo'n dorpje in de sneeuw langs het bos, maar ik vraag me toch af waarom geen enkel karakter het ooit koud had als ze amper kleding om het lijf hebben.

1 ster.

En arme Gary Oldman. Gelukkig volgde hetzelfde jaar Tinker Tailor Soldier Spy.

Doorsnee bestaand sprookjes-adaptatie volgens tienermeisjes-recept. Dat wil zeggen met wat hunks en liefdesperiekelen, en vooral niet te veel geweld in beeld vertonen, want anders mag de doelgroep niet eens de zaal in.

Moet zeggen dat de aankleding nog wel redelijk te doen was, al had het veel en veel stijlvoller gekund. Het verhaaltje is verder veel te overheersend, qua sfeer blijft er weinig over, en het is allemaal vooral een beetje gokken wie de wolf zou zijn. Ik zat er in het begin naast, maar je weet eigenlijk altijd al dat je moet zoeken bij personages 'waar je het niet van verwacht'. Saaie boel.

Verder zo hier en daar wat belachelijke scenes (pratende Wolf), en wat zeer matige acteurs. Ook Oldham moet ik wederom betrappen op een te slechte prestatie voor zijn doen. Hij duikt tegenwoordig veel te vaak op in dit soort identiteitsloze Hollywoodfilms, zou hij echt niet beter kunnen vinden? De muziekkeuze was veelal misplaatst, al was de muziek zelf wel aardig tot goed. Fever Ray bijvoorbeeld, maar klopte hier qua sfeer niet veel van.

Krijgt een 2*tje, weet niet zo goed waarom, maar veel lager hoeft gevoelsmatig ook niet. Kon de aandacht er nog wel aardig bijhouden en echt vervelend werd het zeg maar niet.

Aardige variant op het aloude Roodkapje verhaal waarbij vooral de beelden indruk maken.Ook de rolbezetting (met name Oldman en Christie) is in orde.Redelijk tot goede avonturen/fantasy film.