Red Riding Hood (2011)

Ik houd serieus niet van Roodkapje. Ik vind het maar een raar sprookje... Daarentegen vind ik sprookjes als de Kleine Zeemeermin, de nieuwe kleren van de keizer, etc.. wel mooi. Ik weet dat ik totaal maf ben, maar ik heb gewoon een bepaalde antipathie tegen Roodkapje. Ghehe.

Daarom is het ook een logische keuze dat ik deze ging huren en kijken, waarschijnlijk...? Ik wou deze zien, vanwege Seyfried en de regisseuse, Hardwicke.

Temeer omdat Twilight een geweldige film blijft. De chemistry tussen Kristen en Robert, omdat ze in het echt ook een stel zijn (waren?), komt in het eerste deel zo mooi over. Het blijft betoverend. Mooi. Voor mij haalt Red Riding Hood het nooit en te nimmer bij Twilight. Sure... Amanda kan ook zo mooi getergd kijken als Kristen, maar het kwam een stuk minder goed over. Daarbij kwam ook nog eens dat ik maar matig geinteresseerd was, omdat ik het hele concept gewoon echt niet boeiend vond. Nee, dit was eigenlijk niet mijn ding. Maar wel leuk om een keertje gezien te hebben. Dat dan weer wel. Amanda Seyfried is leuk. En die ene.. Henry, leek wel erg op Robert Pattinson..

Door de slechte kritiek op Red Riding Hood had ik slechte verwachtingen van deze film.

De film viel eigenlijk uitstekend mee. Het verhaal van Roodkapje in een Thrillerversie. Goed uitgewerkt. Het blijft allemaal boeien en de film wordt een goede whodunnit. Er zijn wel enkele minpunten in de film:

WTF doet een Robert Pattinson-lookalike in een film als deze? En hoe kan men in de middeleeuwen zo'n kuif hebben zonder gel?

Het begin was ook zéér Twilight en ik vond het wat er over.

Hoe kan het dat elke boom in dat bos puntige takken heeft? Kan toch niet.

Maar ja, visueel is het ook goed en de acteerprestaties zijn ook goed.

3.5*

inderdaad, heel erg gek..dat verwacht je ook niet in een "sprookjesbos" in een sprookje!!

Ja dat was ook mijn eerste gedacht: kon de leadrole-speler nóg meer op Pattinson lijken?

Ik had eigenlijk niet zo'n hoge verwachtingen bij Red Riding Hood, ik heb er dan eigenlijk ook lang bij getwijfeld. Ik moet wel toegeven, dat eens je deze aan het kijken bent, je in het verhaal geslurpt wordt. Het is zoals eerder vermeld een sprookje in een "thriller-jasje" en dat gaat perfect!

Natuurlijk is hij ergens wel wat voorspelbaar, maar daarom niet minder goed voor mij. Desondanks de vele Twilight accenten in deze film, een leuk filmpje.

Leuk sprookje met een eigentijdse soundtrack, aankleding die net niet helemaal klopt en in een bos dat helemaal niet klopt. Met een heerlijk onecht-uitziende wolf - maar, wat wil je dan, het is tenslotte een sprookje.

Het verhaal blijft ondanks de poging om er een soort thrillerelement aan toe te voegen toch wat simpel. Er had misschien toch wel nog wat meer aandacht aan de duistere randjes van het verhaal besteed kunnen worden - wat meer inhoud. Nu overheerst vooral het visuele - en dat is op zich niet verkeerd, want dat is allemaal echt prima in orde, het is fijn plaatjeskijken in deze film - maar het is wel dat gebrek aan verhaal dat de film onderscheidt van een meesterwerk.

Van bijzonder acteren is, ook al door gebrek aan inhoud en verhaal, eigenlijk nauwelijks sprake. Gary Oldman had dat misschien in zich gehad - maar, het verhaal vraagt er niet om. En de andere acteurs zijn toch meer als beeldvulling dan als karakters aanwezig. Wel speciaal vermeldenswaardig vind ik dan weer Julie Christie, die een mooie oma neerzet - met ook wel de mooiste tekst uit de hele film - het antwoord op "oma, waarom heb je zulke grote tanden".

In tegenstelling tot veel mensen zie ik trouwens absoluut geen link naar de Twilight-serie - die gaat zoals ik ernaar kijk toch vooral over puberale onzekerheden, en dat komt in deze film als motief nauwelijks terug. En maar goed ook - daar is al genoeg van.

Grandmother, What big teeth you have....

Dit was toch wel een leuke versie over het wereld beroemde sprookje....

De gehele aankleding en setting zorgde voor een leuk sfeertje in deze film (mooi om Valerie te zien lopen in de sneeuw met haar rode cape)....

Het verhaal was ook wel te doen, net zoals het acteerwerk van Amanda Seyfried en natuurlijk maakt de aanwezigheid van Gary Oldman ook veel goed.

Kwam er achter na het zoeken van deze filmtitel dat er nog twee eerdere bewerkingen zijn geweest in 2004 en 1989 .... maar deze liften meer mee op het zuikerzoeten sprookje.

Heb deze versie pas gezien...en vond het erg verfrissend en vond het ook leuk, dat er een wat realistische draai aan werd gegeven. *** sterren.

Een te gelikte film in een te gelikte achtergrond en te gelikte acteurs die elkaar niet aanvoelen en maar hun zinnetjes opdreunen. het verhaal is ook ronduit bagger.

Allemaal mooi in beeld gebracht dat wel, maar het verhaal kon me niet erg boeien.

Had er veel meer van verwacht.

Roodkapje in soapvorm.

Een grote speelfilm rondom een eeuwenoud sprookje roept vraagtekens op. De uitdaging blijft om een onderhoudend verhaal om een welbekend kort sprookje te bouwen. 'Red Riding Hood' slaagt daar enigszins in maar blinkt vooral uit in het mysterie in tegenstelling tot de vertaling van het sprookje.

De film begint met een fantasierijke wereld in de tijd waar iedereen van denkt dat de sprookjes zich afspelen. Maar binnen enkele minuten neemt het verhaal soap-achtige vormen aan. Verboden liefdes, vreemdgaan, moord, geloof en jaloezie. Het komt allemaal voorbij en voegt verschillende lagen toe aan het ooit zo onschuldige verhaaltje over koekjes en tanden.

Gelukkig biedt de film ook enkele actiescènes die spannend genoeg zijn om je aandacht er bij te houden. Daarna ontwikkeld de film zich als een soort who-is-it mysterie dat nog redelijk interessant is. Doordat de film zo overduidelijk alle keuzes voorlegt blijft het gokken. Niet wie nou echt de wolf is maar meer van 'hoe origineel zijn de makers?'.

De uitkomst is aardig, zeker de verweving van Roodkapje's klassieke scène. De verhaallijnen hebben mooie eindes, de een iets meer cliché dan de anderen. Desondanks is het een vermakelijk filmpje. Het is absoluut niet de nieuwe maatstaaf voor het verhaal en valt in het niet met de simplistische genialiteit van het originele sprookje. Maar makkelijk te happen is het wel, zeker met de aardige cast.

De beelden zijn mooi, maar daar houd 't op.

[quote]soom schreef:

Ik houd serieus niet van Roodkapje. Ik vind het maar een raar sprookje... Daarentegen vind ik sprookjes als de Kleine Zeemeermin, de nieuwe kleren van de keizer, etc.. wel mooi. Ik weet dat ik totaal maf ben, maar ik heb gewoon een bepaalde antipathie tegen Roodkapje. Ghehe.

Een raar sprookje? Ik vind het een van de mooiste sprookjes ooit.

Als klein kind moest ik al weinig hebben van roodkapje, het is dat iemand graag deze film wilde zien en ik niet de beroerdste was om hier in mee te gaan. De film sprak mij van te voren qua trailer zeker wel aan maar heeft mij tijdens de film geen moment kunnen boeien. Door het einde kan ik er nog 1,5 ster voor geven maar ook niets meer.

Roodkapje is mijn favoriete sprookje, deze film maakt hem alleen nog mooier!
Gelikte film, wat de film in het begin eigenlijk heel erg slecht maakte, maar dat is alleen de eerste tien minuten. Daarna word het steeds beter eigenlijk. Ik had echt tot de ontknoping niet door wie de wolf zou zijn. Als roodkapje en weerwolf fan snap ik alleen niet waarom dat meisje er niet voor koos om ook wolf te worden. Zeker toen haar Peter gebeten was en ze vrijde met hem dacht ik dat ze zou zeggen: bijt me! Dan hadden ze toch veel gelukkiger samen geleefd dan nu?
Super mooie film om te zien. Jammer dat het begin zo slecht is alleen, ik haakte de eerste keer daar af (of eigenlijk mijn gezelschap en ik ging er maar in mee).

''We all have secrets.''

Een vermakelijke film over een populaire sprookjesverhaal: roodkapje.

Films met een fantasygenre die in hetzelfde soort stijl als Sleepy Hollow (grimmig en grijs dus) zijn gemaakt, hebben meteen mijn aandacht te pakken.

Het verhaal speelt zich af in de Middeleeuwen, in een klein dorp genaamd Daggerhorn. De bewoners van Daggerhorn worden al jaren geteisterd door een weerwolf. In vele jaren heeft de weerwolf echter geen menselijke slachtoffers gemaakt. Totdat de dag aanbreekt dat het 1ste slachtoffer de zus van Valerie is. Uit wraak en woede probeert Valerie en vele bewoners de weerwolf op te jagen. Dit is echter niet zo makkelijk als het lijkt, want het kan iedereen van het dorp zijn. Naast dat, speelt er natuurlijk een hoog drama- en clichégehalte ertegen aan.

De personages hadden wel een leuk achtergronds verhaal om je niet in slaap te laten vallen. Zo heb je een prachtige Seyfried als roodkapje. Oldman als Solomon, een christelijke jager van wezens, Peter en Henry, de jonge mannen die gek zijn van Valerie. En overige dorpsbewoners, zoals de familie van Valerie en haar vriendinnen. Solomon komt ook niet alleen, want die neemt een fikse hoeveelheid huurlingen mee, die het gevecht met de weerwolf aangaan.

De beelden van Daggerhorn zien er zowel grimmig als betoverend uit. Een echte sprookjesdorp, zou je kunnen zeggen. Verder zie je ook wat er te beleven valt in het dorp. Zo heb je een plein, waar er verse water kan worden gehaald, een kerk, een molen, wachttoren, smederij en tientallen knusse huizen. Naast Daggerhorn, speelt het verhaal ook in het gevaarlijke bos. Alleen had het dorpje hier het winnende hand, want daar speelde het zich voornamelijk af. En wat niet moet ontbreken bij roodkapje is oma's alleenstaande huis, diep in het bos.

Omdat Oldman met zijn zilveren wapens en soldaten aankomt, kan je op wat confrontaties verwachten tussen hem en de weerwolf. En dat zit er ook goed in. De wolf valt zo nu en dan het dorpje aan en richt zich telkens op Valerie, die kennelijk een groot rol met de wolf speelt. Natuurlijk vallen hier en daar doden, maar het zijn geen supergeweldadige doden m.b.t. het rondvliegen van ledematen, dus dit valt behoorlijk tegen als je daarop zat te wachten. De wapens en harnas van de soldaten zag er nog overtuigend uit, niet al te vol me details maar vrij eenvoudig.

Speelduur en tempo waren in orde. Zo'n 90 minuten film kan ik altijd wel accepteren, want zo'n verhaal hoeft echt geen 2,5 uur te duren. Je hebt ook een prima film in een 1,5 uur als je niet teveel overbodige dingen in stop, zoals het hier goed gedaan is. De tempo is ook aardig, evenals een goeie en spannend opbouw tot aan het eind.

Het zoektocht en het raden wie de weerwolf kan zijn vond ik nog wel een goeie oefening om je aandacht nog bij te houden. Je hebt zo nu en dan een aanwijzing en dat kan natuurlijk maar één ding zijn; een doodlopend weg. Want dan zou het te makkelijk zijn. Wat ze ook graag willen zien is dat je over bepaalde personages twijfelt en zo tot geen beslissing kan komen. Het is vaak overduidelijk simpel; je moet juist diegene hebben die er niets mee te maken heeft en zich koest in de achtergrond heeft gehouden. Hier is het ook zo, want uiteindelijk zou je denken dat het de grootmoeder zal zijn. Vanwege roodkapjes bekendste vragen (waaronder):

"Grandmother, what big eyes you have!"

Een minpunt aan de film was toch de wolf zelf. Die kwam zo nu en dan op beeld en de effecten zagen er echt slecht uit. Zeker voor een film van 2011. Al het budget zal vast op zijn aan de beelden van Daggorhorn, want dit leek meer op een Asylum wolf... En dan nog dat Valerie op een bizarre manier met de wolf kan communiceren, dat is nieuw maar nu al overbodig te noemen.

Ondanks de effecten van de weerwolf en zijn magische staat om te praten is dit toch een film met een aardig sfeertje en goed qua vermaking. Prima voor een avondje filmkijken.

Ben destijds door vrienden overgehaald om deze film in de bioscoop te gaan kijken, onder het mom van 'een thriller over een weerwolf die 's nachts mensen verslind en de inwoners moeten erachter zien te komen wie van hen die weerwolf is'. Ik heb met vrienden vroeger vaak het spel weerwolven van wakkerdam gespeeld en verwachtte eigenlijk ook eenzelfde sfeer in de film als bij dit spel, namelijk continue spanning, misleiding en uiteindelijk een geweldige climax die niemand aan ziet komen. Voeg daarbij nog een oud kindersprookje toe en het geheel kan nog best interessant worden. Niets daarvan is echter waar. Ik heb zelden zo een gedrocht gezien als deze film. Tenenkrommend heb ik in die bioscoop gezeten. En ik had nog zo bewust geen trailers en dergelijk opgezocht van deze film, want, en dat was wellicht mijn fout, ik wilde niets van de spanning weghalen door al iets van het plot te lezen. Maar ja, welke spanning? Je ziet alles al van mijlenver aankomen in deze film. Het is de eerste film die werkelijk geen enkele van mijn verwachtingen weet waar te maken. Nog erger, het ruïneert een van de sprookjes uit mijn kindertijd door roodkapje te laten spelen door zo'n duffe actrice. Ik had totaal niets met dat personage en irriteerde me er mateloos aan.

Over het algemeen was het acteerwerk zwaar teleurstellend, van wat ik me ervan kan herinneren (ik heb veel van deze film al ver weg in mijn geheugen gestopt). Ik zag Michael Shanks (stargate) voorbijkomen en kon enkel een gevoel van plaatsvervangende schaamte bij mij vaststellen. Gelukkig ging hij snel dood. En de wolf zelf was ook weinig om over naar huis te schrijven. Het maakte op mij geen angstaanjagende indruk (waar waren de rondvliegende ledematen?) en niet te geloven, de wolf kon praten met het hoofdpersonage. Wat een erbarmelijke scene was dat. Het is nog een wonder dat mijn tenen niet gebroken zijn, zo krom dat ze stonden. Maar als je denkt het ergste gezien te hebben kan het bij deze film altijd nog erger. Want wat te denken van die christelijke weerwolvenjager? Een zeer slecht uitgewerkt personage dat continu loopt te zeuren dat hij zijn vrouw moest doden omdat ze een weerwolf was en zelf zich daarom gedraagd als een eikel. Het maakte op mij in ieder geval weinig indruk. Ik kon overigens met geen enkel personage meeleven in deze film. Alleen met de acteurs.

Het einde was stom, maar natuurlijk wel de belangrijkste ontknoping van het liefdesverhaal. Een heel vervelend en storend verhaal dat continu de film leek te onderbreken voor mij. Als je van clichématige liefdesverhalen houdt kan het einde wellicht wel bevredigend zijn. Ik was vooral blij dat de film afgelopen was.

het sprookje van Roodkapje heeft mij nooit aangesproken. Toch ben ik deze film gaan kijken, omdat hij 'anders' aandoet. Alles is lekker grauw en grijs, lekker mysterieus. Het verhaal bleef me boeien! Dit is wel een film voor mij, beter dan de 'standaard' romantische films etc =]

Best aardig. Vooral het sfeertje vond ik te pruimen en dat is voornamelijk te danken aan de muziek van Fever Ray, die opvallend goed samengaat met de setting. Het plotje is verder best een misser, de aandacht gaat te vaak naar de romance en logica is op momenten erg ver te zoeken (de liefdesscène vlak na de dood van Roodkapjes vader is te idioot voor woorden), maar Red Riding Hood kijkt lekker weg en heeft in de setting en score twee sterke troeven.
3*

Geweldige film in een prachtig decor.

Veel beter als verwacht.

Een echte aanrader voor de liefhebber van het genre.

Een te brave weerwolvenfilm. De sfeer wordt mooi opgebouwd en het kleurenpakket beloofd een mooie film. Maar het geheel is zoals gezegd veel te braaf met enkel een afwachtend spel rond wie de weerwolf is. Enkel een rode cape lijkt een link te zijn met het bekende sprookje. Ik had veel meer durf verwacht. De makers mochten gerust nog verder gaan in deze film. Dit lijkt wel een kruising tussen Twilight en Ginger Snaps III. En dat zijn niet bepaald pluspunten...

Leuke film voor de doelgroep (tieners).

Vermakelijk verhaal, mooie sfeervolle plaatjes duidelijk de hand van Catherine Hardwicke in te herkennen, lijkt qua manier van filmen op twilight.

De acteurs doen het wel goed, maar het verhaal mocht wel veel meer uitgediept worden de personages blijven wat vlak.

Mijn zoon van 16 vond de film erg goed en spannend dus missie geslaagd voor de filmmakers lijkt me zo!

Ik kon maar met moeite mijn aandacht erbij houden, terwijl het zo goed begon met die mooie openingsshots beetje a la The Shining, Seyfried met rooie mantel in de sneeuw, ook mooi. Maar voor de rest...vond ik het maar een erg magere film, een paar fotomodellen die op de een of andere manier in een achtelijk gehucht geboren zijn. Idd deed het denken aan The Twilight Saga. Visueel aardig, voor de rest niet veel soeps.

Prima film. Vind het alleen jammer dat men meteen linkt aan Twilight. Ik snap het wel, maar op zichzelf is het geen waardeloze bagger. Een leuk idee om een sprookje wat gruwelijker te maken. Kon me alleen wel ergeren aan onze paarse priester/ridder/geefheteennaam met zijn twee zwarte ridderhulpjes. Slecht acteerwerk van hem. En als laatste moet ik even kwijt dat Amanda Seyfried een prachtige dame is.

Vele mensen verwachten blijkbaar een horrorfilm met redelijk wat bloedvergieten. Eerlijk gezegd had ik ook wel meer horror, spanning en bloederige of griezelige scènes verwacht, maar deze film is meer een dramatisch, grauw en romantisch getint verhaaltje dat op een originele manier het sprookje ' Roodkapje ' wil benaderen. Al had het verhaal toch wel beter uitgewerkt kunnen worden. Helaas mist de film dat enge gevoel van een gruwelijk sprookje. Grootste boosdoener is inderdaad de sprekende wolf. De beelden zijn een genot om naar te kijken : kleurrijke, sfeervolle beelden zoals de lange rode mantel in de sneeuw, de prachtige locaties en de huisjes. Daarbij is Amanda Seyfried perfect gecast voor deze rol. 7,5/10

ja, redelijk,.. het werd wel allemaal leuk gebracht.. maar de film zwakte steeds meer af naar mate het duurde..

2.**

Mooie sfeervolle film die het verhaal van Roodkapje op geheel eigen wijze verteld.

Goede rol van Gary Oldman!

Toch wel best een Twilight wannabe, alleen al die trailer en de beelden in het begin van de film. Amanda Seyfried acteert goed (weet niet of ze veel commentaar krijgt, maar vind haar toch best een goede actrice.) Natuurlijk weet iedereen al dat Peter de wolf niet is. Dat zou veel te gemakelijk zijn hé. Had wel veel medelijden met de scéne dat die dorpsgek levend verbrand wordt. Vond de film wel goed.

heeft wel iets weg van ´The Village´

Mooie decors en visueel mooi staaltje. Dikke pluim voor de muziek, alhoewel dat de soundscore wel spannender kon.

Snap wel dat mensen teleurgesteld zijn in deze film, maar op zich heeft de film me toch tot op zekere mate vermaakt.